Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Από τον [[8ος αιώνας π.Χ.|8ο]] ως τον [[5ος αιώνας π.Χ.|5ο αιώνα π.Χ.]] οι [[Αρχαία Σπάρτη|Σπαρτιάτες]] υποδούλωσαν τη Μεσσηνία με τους [[Μεσσηνιακοί Πόλεμοι|Μεσσηνιακούς Πολέμους]]. Οι [[Θήβα|Θηβαίοι]] την απελευθέρωσαν το [[369 π.Χ.]], αλλά τελικά κατακτήθηκε από τους [[Αρχαία Ρώμη|Ρωμαίους]] το [[183 π.Χ.]].
 
=== ΜεσαιωνικήΒυζαντινή και& νεότερηΜεσαιωνική περίοδος ===
Ακολούθησε η [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|Βυζαντινή Εποχή]] και τον [[13ος αιώνας|13ο αιώνα]] κατακτήθηκε από τους Φράγκους, για να περάσει το [[1498]] ολοκληρωτικά στα χέρια των [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανών]].
 
===1683-1715: Β΄ Ενετοκρατία===
{{Κύριο|Διοικητική διαίρεση βασιλείου του Μορέως}}
Η περιοχή της Μεσσηνίας την περίοδο της ''Δεύτερης Ενετοκρατίας'' (1683/84-1715), δηλαδή το χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν εκ νέου την Πελοπόννησο, μέσω της [[Κράτος της Θάλασσας|κτήσης]] τους (Stato da Mar), η οποία είναι γνωστή και ως [[Βασίλειο του Μορέως]] (1688-1715), αναφερόταν ως ''Θέμα της Μεσσηνίας'' ή ''[[Ενετική επαρχία της Μεσσηνίας|Επαρχία της Μεσσηνίας]]'' (Provincia di Messenia) και ήταν ένα από τα 4 ''Θέματα'' ή τις 4 ''Επαρχίες'' (Provincie),<ref name="thomopoulos">Θωμόπουλος, σελ. 200.</ref> στα οποία χώρισε η ''Ενετική Γερουσία'' (''per ordine dell'Eccellentissimo Senato''), σύμφωνα με την ενετική απογραφή του 1704,<ref>Ντόκος 1993.</ref><ref>Balta 2009, σελ. 180. (στα [[αγγλικά]])</ref> τότε την Πελοπόννησο (Ρωμανίας, Αχαΐας, Λακωνίας και Μεσσηνίας με πρωτεύουσες το [[Ναύπλιο]], την [[Πάτρα]], την [[Μονεμβασία]] και το [[Πύλος|Νέον Ναυαρίνον]] αντίστοιχα). Στη Μεσσηνία, όπως και σε κάθε μια από τις άλλες επαρχίες (θέματα) διωρίσθηκε επίσης ένας ''Προβλεπτής'' (''Πρεβεδούρος'') για την πολιτική και στρατιωτική διοίκηση, ένας διευθυντής της δικαιοσύνης και ένας οικονομικός επίτροπος.<ref name="Doukakis2"> Δημήτριος Χρ. Δουκάκης, «[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/b/4/1/metadata-460-0000016.tkl Μεσσηνιακά και ιδία περί Φαρών και Καλαμάτας από των αρχαιοτάτων xρόνων μέχρι του Καποδιστρίου]», υπό Δημητρίου Χρ. Δουκάκη, τεύχη 3, Εκ του Τυπογραφείου Α. Καλαράκη, Εν Αθήναις 1905, Τεύχος Β΄, Κεφάλαιο ΛΕ': "Διαίρεσις της Πελοποννήσου εις νομούς επί Ενετοκρατίας", σελ. 143-147, σελ. 143-144: «''Η Ενετική γερουσία άμα τη κατακτήσει της Πελοποννήσου διήρεσεν αυτήν εις τέσσαρα μεγάλα θέματα Ρωμανίας (νυν Αργολίδος) Αχαίας, Λακωνίας και Μεσσηνίας ων πρωτεύουσαι ήσαν το Ναύπλιον, αι Πάτραι, η Μονεμβασία και το Νέον Ναυαρίνον. Εν εκάστω δε των θεμάτων διωρίσθη προβλεπτής (Πρεβεδούρος) δια την πολιτικήν και στρατιωτικήν διοίκησην, εις διευθυντής της δικαιοσύνης και εις οικονομικός επίτροπος. Ως γενικός δε προβλεπτής του Μωρέως διωρίσθη ο Ιάκωβος Κορνάρος από της 24 Απριλίου του 1688-19 Δεκεμβρίου 1690, εις δε τους γερουσιαστής Ιερόλυμον Ρεννιέρην, Δομένικον Γρίττην και Μαρίνον Μικιέλην ονομασθέντας συνδίκους ή καταστιχατόρους ανετέθη η διοργάνωσις του βασιλείου και ο διοικητικός και οικονομικός καταρτισμός.''» </ref>
 
===Κατάλογος Ενετών Προβλεπτών Μεσσηνίας===
Ο Κατάλογος των εδρευόντων Ενετών ''Προβλεπτών'' ή ''Πρεβεδούρων'' στην ''Επαρχία της Μεσσηνίας'' (Provveditori di Messenia), σύμφωνα με τον [[Γερμανός|Γερμανό]] ιστορικό [[Καρλ Χοπφ]] στο έργο του «Ελληνορρωμανικά χρονικά» (''Chroniques gréco-romanes inédites ou peu connues''), 1873, έχει ως εξής:<ref name="Hopf1">[[Καρλ Χοπφ|Carl Hermann Friedrich Johann Hopf]], "[https://books.google.gr/books?id=u60FAAAAQAAJ&pg=PR1&redir_esc=y#v=onepage&q&f=false Chroniques gréco-romanes: inédites ou peu connues, pub. avec notes et tables généalogiques]", Bibliopoleion, 1873, p. 387.</ref><ref name="Doukakis1">Δημήτριος Χρ. Δουκάκης, «[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/b/4/1/metadata-460-0000016.tkl Μεσσηνιακά και ιδία περί Φαρών και Καλαμάτας από των αρχαιοτάτων xρόνων μέχρι του Καποδιστρίου]», υπό Δημητρίου Χρ. Δουκάκη, τεύχη 3, Εκ του Τυπογραφείου Α. Καλαράκη, Εν Αθήναις 1905, Τεύχος Β΄, Κεφάλαιο ΛΕ': "Διαίρεσις της Πελοποννήσου εις νομούς επί Ενετοκρατίας", σελ. 143-147, σελ. 147</ref>
 
{| class="wikitable sortable stripe"
|+
|-
! α/α
! Όνομα [[Προβλεπτής|Προβλεπτή]]<br/>(''Πρεβεδούρου'')<br/>στα ενετικά<ref name="Hopf1"/>
! Από έτος<ref name="Hopf1"/>
! Όνομα [[Προβλεπτής|Προβλεπτή]]<br/>(''Πρεβεδούρου'')<br/>στα ελληνικά<ref name="Doukakis1"/>
! Eκλογή<ref name="Hopf1"/>
|-
| align="right" | 1 || Giovanni Quirini q. Pietro || 1693 || Ιωάννης Πετρ. Κυρίνης || 21 Ιουνίου 1693<br/>(Elezioni XXII, fol. 242)
|-
| align="right" | 2 || Pellegrino Pasqualigo q. Marcantonio || 1696 || Πελεγρίνος Πασκαλίγκος || 6 Αυγούστου 1699
|-
| align="right" | 3 || Girolamo Marcello q. Alessandro || 1698 || Γερολάμος Αλεξ. Μαρκέλλος || 14 Δεκεμβρίου 1698
|-
| align="right" | 4 || Giovanni Pizzamano q. Nicolô || 1701 || Ιωάννης Ν. Πιτζαμάνης || 19 Μαρτίου 1701<br/>(Ivi XXIII, fol. 249).
|-
| align="right" | 5 || Francesco Moro q. Girolamo || 1703 || Φραγκίσκος Μώρος || 9 Απριλίου 1703
|-
| align="right" | 6 || Luigi Basadonna q. Pietro || 1705 || Λουίζος Πετρ. Μασαντώνης || 26 Απριλίου 1705.
|-
| align="right" | 7 || Giovanni Badoer q. Pietro || 1707 || Ιωάννης Πετρ. Βάρδουερ || 27 Δεκεμβρίου 1707
|-
| align="right" | 8 || Vincenzo Badoer q. Giovanni || 1710 || Βιντζέντσος Ι. Βάρδουερ ||18 Μαΐου 1710
|-
| align="right" | 9 || Nicolô Quirini q. Francesco || 1712 || Νικολ. Φρ. Κυρίκος || 11 Μαΐου 1710
|-
| align="right" | 10 || Costantino Loredano q. Luigi || 1714 || Κ. Λουίζος Λορεδάνης ||16 Δεκεμβρίου 1714
|-
|}
 
Οι Βενετοί, οι οποίοι είχαν καταλάβει την Πελοπόννησο από την [[Οθωμανική Αυτοκρατορία]] κατά τα πρώτα στάδια του [[Πόλεμος του Μωριά|πολέμου του Μορέως]] ([[1684]]-[[1699]]), προσπάθησαν με μεγάλη επιτυχία να αναπτύξουν την περιοχή του Μωριά, που είχε ερημωθεί από τον πόλεμο, και να αναζωογονήσουν την γεωργία και την οικονομία της, αλλά δεν ήταν σε θέση να κερδίσουν την αφοσίωση του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού, ούτε να εξασφαλίσουν την νέα τους κτήση στρατιωτικά. Έτσι, σύντομα η Πελοπόννησος ανακτήθηκε και πάλι από τους Οθωμανούς μετά από μια σύντομη εκστρατεία τους που έγινε μεταξύ του Ιουνίου και του Σεπτεμβρίου του 1715.
 
===1821: Απελευθέρωση της Καλαμάτας και της Μεσσηνίας===
Ο Γρηγόριος [[Παπαφλέσσας]] κήρυξε την επανάσταση κατά των Τούρκων στις [[23 Μαρτίου]] [[1821]] και μετά τις καταστροφές που προκάλεσε ο τουρκοαιγυπτιακός στρατός του [[Ιμπραήμ]], η [[Ναυμαχία του Ναυαρίνου]] ([[20 Οκτωβρίου]] [[1827]]) οδήγησε στην απελευθέρωση της Πελοποννήσου και στη δημιουργία του νέου ελληνικού κράτους.Επίσης είναι το μέρος όπου θα αρχίσει η παραγωγή αυτοκινήτου.
 
 
==Πηγές==
* Evangelia Balta, "[http://www.evangeliabalta.com/kitap/20_cha.pdf Venetians and Ottomans in the Southeast Peloponnese (15th-18th century)]", στο: ''Halil Inalcık Armağanı''. I. ''Tarih Araştırmaları'', Ankara, Doğu Batı, 2009, σελ. 168-204. Ανακτήθηκε: 12/11/2017. (αρχείο pdf)
* Βασίλης Κ. Λάζαρης (επιμ.), ''[[Στέφανος Θωμόπουλος|Στέφανου Ν. Θωμόπουλου]] "Ιστορία της Πόλεως Πατρών από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1821". Έκδοση τέταρτη στη δημοτική γλώσσα και με βάση τα χειρόγραφα του συγγραφέα'', Τόμοι Α΄-Β΄, Αχαϊκές Εκδόσεις, Πάτρα 1998-1999. ISBN 960-7960-08-4. (Τόμος Α΄). ISBN 960-7960-09-2. (Τόμος Β΄).
* Κωνσταντίνος Ντόκος, "[https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/esperia/article/viewFile/2008/1852.pdf Breve descrittione del Regno di Morea. Αφηγηματική ιστορική πηγή ή επίσημο βενετικό έγγραφο της Β΄ Βενετοκρατίας στην Πελοπόννησο;]", ''Εώα και Εσπέρια'', 1 (1993), σελ. 81-131. Ανακτήθηκε: 12/11/2017. (αρχείο pdf)
* Μιχαήλ Β. Σακελλαρίου, ''Η Πελοπόννησος κατά την δευτέραν Τουρκοκρατίαν (1716-1821)'', εκδόσεις Ερμής, Αθήνα 1939. (ανατύπωση Απρίλιος 2002· τυπογραφείο Α. Ελευθέρου)
* Δημήτριος Χρ. Δουκάκης, «[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/b/4/1/metadata-460-0000016.tkl Μεσσηνιακά και ιδία περί Φαρών και Καλαμάτας από των αρχαιοτάτων xρόνων μέχρι του Καποδιστρίου]», υπό Δημητρίου Χρ. Δουκάκη, τεύχη 3, Εκ του Τυπογραφείου Α. Καλαράκη, Εν Αθήναις 1905, Τεύχος Β΄, Κεφάλαιο ΛΕ': "Διαίρεσις της Πελοποννήσου εις νομούς επί Ενετοκρατίας", σελ. 143-147.
* Bory de Saint-Vincent, [https://books.google.gr/books?id=Pk1BAAAAcAAJ&dq=Commission+scientifique+de+Mor%C3%A9e&hl=el&source=gbs_navlinks_s Expédition Scientifique de Morée: Section des Sciences physiques, Tome II, 1ere Partie: Géographie]", tome II, 1ere Partie: Geographie. F. G. Levrault, Paris 1834. (στοιχεία πληθυσμού με βάση την [[Ελληνική απογραφή 1829 από την εκστρατεία του Μοριά|Απογραφή του 1829]]).
* Γεώργιος Θεοχαρόπουλος, «[https://books.google.gr/books?id=uVBQAAAAcAAJ&dq=inauthor:%22Ge%C5%8Drgios+Theocharopulos%22&hl=el&source=gbs_navlinks_s Ονομαστικόν]», 1834, Βασιλικό Διάταγμα της 3/15 Απριλίου του 1833 «''Περί διαιρέσεως του Βασιλείου και της διοικήσεώς του''», σελ. 840-849.
5.885

επεξεργασίες