Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μανιάκι Μεσσηνίας»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
{{Άλλεςχρήσεις3|Μανιάκι (αποσαφήνιση)}}
{{Κωμόπολη χωριό
| όνομα =Μανιάκι Μανιάκιον
| χάρτης =
|νομός=[[νομός Μεσσηνίας|Μεσσηνίας]]
| εικόνα =
|δήμος=[[Δήμος Πύλου - Νέστορος|Πύλου - Νέστορος]]
| λεζάντα εικόνας =
|πληθυσμός=34
| μέγεθος εικόνας =
|απογραφή=2011
| γεωγραφικό διαμέρισμα = [[Πελοπόννησος]]
|υψόμετρο=590
| περιφέρεια = [[Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου]]<br/>('''Έδρα:''' [[Πάτρα]])<br/>[[Περιφέρεια Πελοποννήσου]]<br/>('''Έδρα:''' [[Τρίπολη Αρκαδίας|Τρίπολη]])
|}}
| περιφερειακή ενότητα = [[Περιφερειακή Ενότητα Μεσσηνίας|Μεσσηνίας]]<br/>('''Έδρα:''' [[Καλαμάτα]])
{{coord|37|4|35|N|21|46|21|E|type:city|format=dms|display=title}}Το '''Μανιάκι''' είναι χωριό του [[Δήμος Πύλου - Νέστορος|δήμου Πύλου - Νέστορος]] του [[Νομός Μεσσηνίας|νομού Μεσσηνίας]] και σύμφωνα με τα στοιχεία της [[Ελληνική απογραφή 2011|απογραφής του 2011]] ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 34 μόνιμους κατοίκους<ref name=dhmos>{{Cite web|url=http://www.dhmos.gr/maniaki-dimos-pylou-nestoros/|title=Μανιάκι (το) Δήμου Πύλου – Νέστορος Τοπική Κοινότητα Μανιακίου. Μεσσηνία – Πελοπόννησος|last=|first=|date=|website=dhmos.gr|publisher=Δήμοι, πόλεις και χωριά Ελλάδας|accessdate=26 Οκτωβρίου 2016}}</ref>.
| νομός = [[Νομός Μεσσηνίας|Μεσσηνίας]]
| δήμος = [[Δήμος Πύλου - Νέστορος|Πύλου - Νέστορος]]<br/>('''Έδρα:''' [[Πύλος]])
| έδρα δήμου: [[Πύλος]]
| δημοτική ενότητα = Παπαφλέσσα
| δημοτική κοινότητα =
| τοπική κοινότητα = Μανιακίου
| γεωγραφικός κωδικός Καλλικράτη = 4405050201
| πρώην δήμος =
| πληθυσμός = 34
| έκταση =
| πυκν_πληθ =
| έτος απογραφής = 2011
| υψόμετρο = 590<ref name="buk"/> μ.
| συντεταγμένες =
| ταχυδρομικός κωδικός = 24001<ref> [https://www.xo.gr/taxydromikos-kodikas-tk/Maniaki-Messinias/ Ταχυδρομικός Κώδικας Μανιάκι Μεσσηνίας].</ref>
| τηλεφωνικός κωδικός =27220<ref>[[Τηλεφωνικοί κωδικοί της Ελλάδας]], Ζώνη 27: Μεσσήνη: 27220</ref>
| ιστοσελίδα = [http://www.pylos-nestor.gr/portal/ Δήμος Πύλου - Νέστορος]
| πρώην όνομα = Υψηλή Ράχη<br/>Ψηλή Ράχη<br/>«του ''Μανιάκη''»
| ονομασία κατοίκων =
}}
{{Άλλεςχρήσεις3|Μανιάκι (αποσαφήνιση)}}
Το '''Μανιάκι''',<ref name="dimos pylos-nestor">[http://www.pylos-nestor.gr/portal/index.php/2012-05-30-18-07-54/d-e-papaflessa Δημοτική Ενότητα Παπαφλέσσα], από την ιστοσελίδα: www.pylos-nestor.gr του [[Δήμος Πύλου - Νέστορος|Δήμου Πύλου - Νέστορος]].</ref> αναφερόμενο επίσημα ως το '''Μανιάκιον''' και παλαιότερα ως «του ''Μανιάκη''» ή η '''Υψηλή Ράχη''', είναι ορεινός οικισμός κοντά στο [[Βλαχόπουλο Μεσσηνίας|Βλαχόπουλο]] και υπάγεται διοικητικά στον [[Δήμος Πύλου - Νέστορος|Δήμο Πύλου - Νέστορος]], του [[Νομός Μεσσηνίας|Νομού Μεσσηνίας]].
 
==Τοποθεσία==
== Γενικά και ιστορικά στοιχεία ==
Το ''Μανιάκι'' βρίσκεται βόρεια από το [[Βλαχόπουλο Μεσσηνίας|Βλαχόπουλο]] από το οποίο απέχει 7 περίπου χιλιόμετρα, βορειοανατολικά από τη [[Χώρα Μεσσηνίας|Χώρα]] από την οποία απέχει περίπου 12 χιλιόμετρα. Έχει υψόμετρο 590<ref name="buk">[http://buk.gr/el/poli-perioxi/maniaki-0 Μανιάκι], από την ιστοσελίδα: buk.gr</ref><ref>[http://moriasnow.gr/oikismos/maniakion Μανιάκιον], από την ιστοσελίδα: moriasnow.gr.</ref> μέτρα και απέχει από τις ακτές του [[Ιόνιο Πέλαγος|Ιονίου Πελάγους]] περίπου 28 χιλιόμετρα. Κοντά στο Μανιάκι βρίσκονται, προς τα βορειοδυτικά του η [[Φλεσιάδα Μεσσηνίας|Φλεσιάδα]] σε απόσταση 4 περίπου χιλιομέτρων, προς τα νότιά του το [[Τουλούπα Χάνι Μεσσηνίας|Τουλούπα Χάνι]] σε απόσταση 3 περίπου χιλιομέτρων, προς τα ανατολικά του το [[Κοντογόνι Μεσσηνίας|Κοντογόνι]] σε απόσταση 7 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νοτιοανατολικά του οι [[Άγιοι Απόστολοι Μεσσηνίας|Άγιοι Απόστολοι]], σε απόσταση 6 περίπου χιλιομέτρων αντίστοιχα.
Ο οικισμός είναι κτισμένος σε υψόμετρο 590 μέτρων, σε απόσταση 33 χιλιομέτρων βόρεια της [[Πύλος|Πύλου]] και 44 χιλιομέτρων ΒΔ της, πρωτεύουσας του νομού, [[Καλαμάτα|Καλαμάτας]]<ref name=":0">{{Cite web|url=https://greece.terrabook.com/messinia/el/page/maniaki|title=Μανιάκι - Μεσσηνία|last=|first=|date=|website=greece.terrabook.com|publisher=Terrabook|accessdate=26 Οκτωβρίου 2016}}</ref>. Ιστορικά το Μανιάκι είναι γνωστό για τη σημαντική [[Μάχη στο Μανιάκι|μάχη]] που δόθηκε εκεί στις [[20 Μαΐου]] του [[1825]] ανάμεσα στους [[Ελληνική Επανάσταση του 1821|Έλληνες επαναστάτες]] υπό την ηγεσία του [[Παπαφλέσσας|Παπαφλέσσα]] και τον αιγυπτιακό στρατό υπό τον [[Ιμπραήμ Πασάς|Ιμπραήμ πασά]]<ref>{{Cite web|url=http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=150443|title=ΜΑΝΙΑΚΙ 1825|last=Ζενάκος|first=Αυγουστίνος|date=6 Απριλίου 2003|website=tovima.gr|publisher=ΤΟ ΒΗΜΑ|accessdate=26 Οκτωβρίου 2016}}</ref>, η οποία έληξε με την ήττα των Ελλήνων και τον θάνατο εκατοντάδων αγωνιστών μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονταν και οι οπλαρχηγοί Παπαφλέσσας, [[Πιέρος Βοϊδής]]<ref>{{Cite book|title=Bίοι Πελοποννησίων ανδρών και των έξωθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων, κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως|last=Χρυσανθόπουλος|first=Φώτιος|authorlink=Φώτιος Χρυσανθόπουλος|publisher=Εκ του Τυπογραφείου Π. Δ. Σακελλαρίου|year=1888|isbn=|location=Εν Αθήναις|page=253 - 254}}</ref>, [[Δημήτριος Δικαίος]]<ref>Χρυσανθόπουλος (1888). σελ. 79.</ref>, [[Παναγιώτης Κεφάλας]]<ref>Χρυσανθόπουλος (1888). σελ. 101.</ref> κλπ. [[Αρχείο:Maniaki.jpg|μικρογραφία|Απεικόνιση της μάχης στο Μανιάκι.|212x212εσ|αριστερά]]Το 1836 ο οικισμός αποτέλεσε κομμάτι του νεοσύστατου δήμου Σκάρμιγκας<ref>{{Cite web|url=http://www.xatzi-messinias.gr/index.php/history-blog/69-welcome-28|title=Δήμος Σκάρμιγκας - 1836|last=|first=|date=9 Απριλίου 2012|website=xatzi-messinias.gr|publisher=Το Χατζή Μεσσηνίας και οι ομορφιές του...|accessdate=26 Οκτωβρίου 2016}}</ref> και τέσσερα χρόνια αργότερα υπήχθη στο δήμο Βουφράσου της [[Επαρχία Πυλίας|επαρχίας Πυλίας]]. Το 1851 στο Μανιάκι ζούσαν 183 κάτοικοι (31 οικογένειες)<ref>{{Cite book|url=http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/a/d/6/metadata-91-0000023.tkl&do=244393_02.pdf&pageno=289&width=841&height=595&maxpage=368&lang=el|title=Τα Ελληνικά. ήτοι περιγραφή γεωγραφική, ιστορική, αρχαιολογική και στατιστική της αρχαίας και νέας Ελλάδος|last=Ρίζος Ραγκαβής|first=Ιάκωβος|publisher=Εκ του τυπογραφείου Κ. Αντωνιάδου|year=1854|isbn=|location=Εν Αθήναις|page=578}}</ref> ενώ με ΦΕΚ του 1931 ο οικισμός αναγνωρίστηκε ως έδρα κοινότητας της επαρχίας Πυλίας<ref>{{Cite web|url=http://web3.eetaa.gr:8080/metaboles/show_metaboles_ota.jsp?toponymio_code=5561|title=Διοικητικές μεταβολές των ΟΤΑ: Κ. Μανιακίου Ν. Μεσσηνίας|last=|first=|date=|website=eetaa.gr|publisher=Ε.Ε.Τ.Α.Α|accessdate=26 Οκτωβρίου 2016}}</ref>. Το 1997, στα πλαίσια των μεταβολών που επήλθαν στην τοπική αυτοδιοίκηση μέσω του [[Σχέδιο «Καποδίστριας»|σχεδίου ''Καποδίστριας'']], προσαρτήθηκε στο νεοσύστατο [[Δήμος Παπαφλέσσα|δήμο Παπαφλέσσα]] ενώ από το 2011 υπάγεται στον [[Πρόγραμμα «Καλλικράτης»|καλλικρατικό δήμο]] Πύλου - Νέστορος.
 
== Ιστορία του οικισμού==
Το Μανιάκι διαθέτει τις εκκλησίες του Αγίου Γρηγορίου, του Αγίου Κωνσταντίνου καθώς και της Αναστάσεως του Κυρίου, η οποία κτίστηκε το 1911 με μέριμνα του μητροπολίτη Μεσσηνίας Μελετίου και στην οποία φυλάσσονται τα οστά των επαναστατών που σκοτώθηκαν στη μάχη του 1825<ref name=":0" />.
Το χωριό, το οποίο είναι κτισμένο στους πρόποδες του όρους ''Κουφιέρος'', με σημαντικές πηγές νερού και πλούσια χλωρίδα και πανίδα, έχει μακρόχρονη ιστορία που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής της Πυλίας. Η περιοχή του χωριού κατά την αρχαιότητα, ήταν τμήμα του βασιλείου του [[Νέστωρ|Νέστορα]], της αρχαίας [[Αρχαία Πύλος Μεσσηνίας|Πύλου]]. Ο οικισμός, αναφέρεται τουλάχιστον από την εποχή της Ενετοκρατίας με διάφορες ονομασίες, όπως η ''Υψηλή Ράχη'' ή ''Ψηλή Ράχη'', το ''Μανιάκι'' ή «του ''Μανιάκη''».<ref>Demetrius J. Georgacas, William A. McDonald, "[https://books.google.gr/books?id=SJbEsNi6ImcC&dq=%CE%9C%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CE%BA%CE%B9&hl=el&source=gbs_navlinks_s Place Names of Southwest Peloponnesus: Register and Indexes], U of Minnesota Press, 1969, ISBN 0816657718, ISBN 9780816657711, [https://books.google.gr/books?id=SJbEsNi6ImcC&pg=PA188&dq=%CE%9C%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CE%BA%CE%B9&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwjuu5vasbbZAhXQKewKHWGvCb84ChDoAQgpMAE#v=onepage&q=%CE%9C%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%AC%CE%BA%CE%B9&f=false p. 188]: [...] "4395-6. Μανιάκη του, του Μανιάκη, το Μανιάκι, καθαρ. Μανιάκιον, κατ. Μανιακαίος (Μανιακιώτης)." [...]</ref> Ιστορικά το Μανιάκι είναι κυρίως γνωστό για τη σημαντική [[Μάχη στο Μανιάκι|μάχη]] που δόθηκε εκεί στις [[20 Μαΐου]] του [[1825]] ανάμεσα στους [[Ελληνική Επανάσταση του 1821|Έλληνες επαναστάτες]] υπό την ηγεσία του [[Παπαφλέσσας|Παπαφλέσσα]] και τον αιγυπτιακό στρατό υπό τον [[Ιμπραήμ Πασάς|Ιμπραήμ πασά]],<ref>{{Cite web|url=http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=150443|title=ΜΑΝΙΑΚΙ 1825|last=Ζενάκος|first=Αυγουστίνος|date=6 Απριλίου 2003|website=tovima.gr|publisher=ΤΟ ΒΗΜΑ|accessdate=26 Οκτωβρίου 2016}}</ref> η οποία έληξε με την ήττα των Ελλήνων και τον θάνατο εκατοντάδων αγωνιστών μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονταν και οι οπλαρχηγοί Παπαφλέσσας, [[Πιέρος Βοϊδής]],<ref>{{Cite book|title=Bίοι Πελοποννησίων ανδρών και των έξωθεν εις την Πελοπόννησον ελθόντων, κληρικών, στρατιωτικών και πολιτικών των αγωνισαμένων τον αγώνα της επαναστάσεως|last=Χρυσανθόπουλος|first=Φώτιος|authorlink=Φώτιος Χρυσανθόπουλος|publisher=Εκ του Τυπογραφείου Π. Δ. Σακελλαρίου|year=1888|isbn=|location=Εν Αθήναις|page=253 - 254}}</ref> [[Δημήτριος Δικαίος]],<ref>Χρυσανθόπουλος (1888). σελ. 79.</ref> [[Παναγιώτης Κεφάλας]],<ref>Χρυσανθόπουλος (1888). σελ. 101.</ref> κ.α.
 
===Β΄ Ενετοκρατία===
{{Κύριο|Τερριτόριο Ναβαρίνου}}
Την εποχή της Β΄ Ενετοκρατίας αναφερόταν ως ''Μινιάκι'' ή ''Μανιάκι'' ή ''Υψηλή Ράχη'' ή ''Ψηλή Ράχη'' (''Miniaki''<ref name="Zarinebaf"/> ή ''Magnaci''<ref name="Zarinebaf"/> ή ''Ibsili Rake''<ref name="Zarinebaf"/> ή "Schilirachi"<ref name="Zarinebaf"/> ή Sacrahi<ref name="SpLamprou"/> ή ''Psili Rachi''<ref name="Dokos2">Κωνσταντίνος Ντόκος, "[https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/esperia/article/viewFile/2008/1852.pdf BREVE DESCRITTONE DEL REGNO DI MOREA. Αφηγηματική ιστορική πηγή ή επίσημο βενετικό έγγραφο της Β' Βενετοκρατίας στην Πελοπόννησο;]", [https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/esperia/article/view/2008 "ΕΩΑ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΑ", Vol 1], DOI: http://dx.doi.org/10.12681/eoaesperia.24 Αθήνα 1993, σελ. 110 (Secondo Territorio di Modon- Psili Rachi), p. 125 (Provincia di Messenia).</ref>). Ο οικισμός αναφέρεται επίσης σε διάφορες απογραφές των [[Βενετοί|Βενετών]] Προνοητών της [[Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας|Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας]], οι οποίες έγιναν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι Βενετοί κατείχαν την Πελοπόννησο. Το χωριό ''Ψηλή Ράχη'' (Sacrahi), ανήκε, το 1689, στην [[Τερριτόριο Ναβαρίνου|επαρχία του Ναβαρίνου]] (Territorio di Navarin), η οποία ήταν μια από τις 4 επαρχίες, στις οποίες χωριζόταν τότε το διαμέρισμα της Μεθώνης (επαρχία Φαναριού, επαρχία Αρκαδιάς, επαρχία Ναβαρίνου και επαρχία Μεθώνης). Με βάση την ενετική απογραφή Corner του 1689, το χωριό είχε 84 κατοίκους.<ref name="SpLamprou">[[Σπυρίδων Λάμπρος]], «[http://pc-3.lib.uoi.gr:8080/jspui/bitstream/123456789/HASH01db1fac99f08bf969c89a4b/1/doc.pdf Απογραφή Νομού Μεθώνης επί Βενετών]», [http://pc-3.lib.uoi.gr:8080/jspui/handle/123456789/HASH01db1fac99f08bf969c89a4b Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τόμος 2ος], Εκ του Τυπογραφείου Αδελφών Περρή, Εν Αθήναις 1883, σελ. 686-710. Από την ''Ψηφιακή Βιβλιοθήκη'' του [[Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων|Πανεπιστημίου Ιωαννίνων]], Απογραφή 1689, Νο 76 Sacrahi - Απογραφή 1879, Νο 76 Αταύτιστο από τον Σπ. Λάμπρου, σελ. 702-703.</ref> Το χωριό ''Ψηλή Ράχη'' (Psili Rachi), αναφέρεται, στα τέλη του 17ου αιώνα, στο [[Σύντομη περιγραφή του Βασιλείου του Μορέως|Breve descrittione del Regno di Morea]],<ref name="Dokos2"/> και επίσης ως ''Μανιάκι'' ή «του ''Μανιάκη''» κατά την ''Καταγραφή της Εκκλησιαστικής περιουσίας'' (1699),<ref name="PanagiotopoulosAnastas">Αναστάσιος Αθ. Παναγιωτόπουλος, [http://www.biblionet.gr/book/123380/Παναγιωτόπουλος,_Αναστάσιος_Αθ./Μεσαιωνικής_Μεσσηνίας_ιστορικογεωγραφικά_και_Κοντοβουνίων_οικιστικά Μεσαιωνικής Μεσσηνίας ιστορικογεωγραφικά και Κοντοβουνίων οικιστικά], Αναστατικές Εκδόσεις Δ. Ν. Καραβία, Αθήνα 2007, ISBN 978-960-258-103-2, [http://www.dimos-pylou-nestoros.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=292&Itemid=59 Οικιστική εξέλιξη 1], από την ιστοσελίδα: www.dimos-pylou-nestoros.gr, Νο 22 Μανιάκι / Μανιακή - Καταγραφή της Εκκλησιαστικής περιουσίας (1699): Μανιάκι -κη και [http://www.dimos-pylou-nestoros.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=292&Itemid=59&limit=1&limitstart=1 Οικιστική εξέλιξη 2], από την ιστοσελίδα: www.dimos-pylou-nestoros.gr, Νο 22, Pouqueville (1815): Mariaki - Απογραφή Expedition Scientifique de Moree (1829): Maniaki - Πρώτη επίσημη εμφάνιση μετά από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους (1836): Μανιάκι.</ref> ως ''Schilirachi'' στην απογραφή Grimani του 1700,<ref name="Zarinebaf"/> καθώς και ως ''Magnaci'' σε χάρτη του 1700.<ref name="Zarinebaf"/>
 
===Β’ Τουρκοκρατία===
==Απογραφές πληθυσμού==
{{Κύριο|Καζάς Ναβαρίνου}}
{|class="wikitable" style="text-align:right; font-size:95%"
Μετά το 1715, όταν οι Τούρκοι έδιωξαν τους Ενετούς από τον [[Μωριάς|Μωριά]] και ξαναγύρισαν, μετονόμασαν τη ''Βαρωνία της Μεθώνης'' σε ''Βιλαέτι της Αρκαδιάς''.
!width="110"|[[Απογραφή]]
Κατά την περίοδο που η ευρύτερη περιοχή της Πυλίας τελούσε υπό τη β’ [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|οθωμανική κατοχή]] (1715-1821), το χωριό ''Υψηλή Ράχη'' υπαγόταν στον [[Καζάς Ναβαρίνου|Καζά Ναβαρίνου]] σύμφωνα και με την έκδοση της [[Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα|Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα]] με τίτλο ''A Historical and Economic Geography of Ottoman Greece: The Southwestern Morea in the 18th Century'', αφού μετά την ανακατάληψη των περιοχών του Μωριά από τους [[Τούρκοι|Τούρκους]], η περιοχή του Ναβαρίνου, δηλαδή της Πυλίας, αποτέλεσε ένα ακόμα τμήμα της οθωμανικής (defter) κτηματογράφησης. Το χωριό αναφερόταν στα οθωμανικά τουρκικά ως ''Miniaki'' ή ''Ibsili Rake'' (karye).<ref name="Zarinebaf">Fariba Zarinebaf, John Bennet, Jack L. Davis, "[https://books.google.gr/books?id=Ju9sKUox3OcC&dq=Miniaki+rake&hl=el&source=gbs_navlinks_s A Historical and Economic Geography of Ottoman Greece: The Southwestern Morea in the 18th Century]", "Hesperia", supplement 34, [[Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα|American School of Classical Studies at Athens]], Athens 2005, ISBN 0876615345, ISBN 9780876615348, [https://books.google.gr/books?id=Ju9sKUox3OcC&pg=PA142&dq=Miniaki+rake&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwiDkeO_ubbZAhVB3aQKHVjfDCIQ6AEIJjAA#v=onepage&q=Miniaki%20rake&f=false p. 142]: [...] "47. MINIAKI OR IBSILI RAKE (karye): Miniaki or Ibsili Rake (Psili Rachi, Ψηλή Ράχη) is the village of Maniaki. The village was called "Schilirachi" in the Venetian census of 1700. No borders are listed. The name Magnaci on the 1700 Venetian map, bounded on its cast and south by the lands of Vlahopoulo". [...]</ref>
!width="50"|1940
 
!width="50"|1951
===Νεότερη ιστορία===
!width="50"|1961
Επίσης το χωριό αναφερόταν τον 19ο αιώνα ως ''Mariaki'' σύμφωνα με τον [[Φρανσουά Πουκεβίλ|Pouqueville]] το 1815 και ως ''Maniaki'' σύμφωνα με την απογραφή του [[Ελληνική απογραφή 1829 από την εκστρατεία του Μοριά|1829]], που έγινε από την «επιστημονική αποστολή του Μοριά» (Mission scientifique de Morée), τμήμα της γαλλικής αποστολής με την ονομασία [[Εκστρατεία του Μοριά]] (''Expédition de Morée''), η οποία ήταν αποστολή εκστρατευτικού σώματος 13.000-15.000 ανδρών, υπό την αρχηγία του [[Νικόλαος - Ιωσήφ Μαιζών|Νικολάου - Ιωσήφ Μαιζώνος]] στην [[Πελοπόννησος|Πελοπόννησο]], μεταξύ των ετών [[1828]] και [[1833]], ενώ η πρώτη επίσημη ονομασία του χωριού, μετά από την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, ήταν η ονομασία ''Μανιάκι''.<ref name="PanagiotopoulosAnastas"/> Υπάρχουν επίσης αναφορές του χωριού και ως «του ''Μανιάκη''».
!width="50"|1971
 
!width="50"|1981
===20 Μαΐου 1825: Μάχη στο Μανιάκι===
!width="50"|1991
{{Κύριο|Μάχη στο Μανιάκι}}
!width="50"|2001
Το χωριό είναι πολύ κοντά στον ομώνυμο λόφο ''Μανιάκι'', όπου στις 20 Μαΐου 1825, έγινε η [[Μάχη στο Μανιάκι]], μεταξύ των αιγυπτιακών στρατευμάτων του [[Ιμπραήμ Πασάς|Ιμπραήμ πασά]] και των ανδρών του ''Παπαφλέσσα'', κατά τη διάρκεια της οποίας οι Έλληνες ηττήθηκαν, ενώ έπεσαν μαχόμενοι ο [[Παπαφλέσσας]] και οι ολίγοι συμπολεμιστές του. Ο Ιμπραήμ νωρίτερα είχε φροντίσει να εδραιώσει την υπεροχή του στα νότια της Μεσσηνίας, για να εξασφαλίσει την επικοινωνία Μεθώνης-Κορώνης και οχύρωσε τη στενή οδό μεταξύ Μεθώνης και Νεοκάστρου. Ο ίδιος είχε στρατοπεδεύσει στον μεσσηνιακό κάμπο. Στη δυτική Μεσσηνία, την άνοιξη του 1825, διαδραματίστηκαν αρκετές μάχες μεταξύ Ελλήνων και Αιγυπτίων, που αποδεικνύουν τις προσπάθειες των πρώτων να καθηλώσουν αρχικά τις δυνάμεις του εχθρού στην περιοχή και στη συνέχεια να τον αναγκάσουν να εγκαταλείψει την Πελοπόννησο.<ref name="NTompros">Νίκος Τόμπρος, «[http://www.academia.edu/4971226/%CE%97_%CE%9C%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B7%CE%BD%CE%AF%CE%B1_%CF%83%CE%B5_%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%87%CE%B9%CE%AC_1766-1828_ Η Μεσσηνία σε επαναστατική τροχιά (1766-1828)]», (σελ. 439-479), από το συλλογικό έργο «[http://www.biblionet.gr/book/179783/Συλλογικό_έργο/Μεσσηνία:_Συμβολές_στην_ιστορία_και_στον_πολιτισμό_της Μεσσηνία: Συμβολές στην ιστορία και τον πολιτισμό της]», έκδοση: [[Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου]], Εισηγητές: Αιμιλία Μπάνου, Βασίλειος Λ. Κωνσταντινόπουλος, Ελένη Ζυμή, Andrew Farrington, Δημήτριος Κ. Πανομήτρος, Μαρία Ξανθοπούλου, Ιωάννης Κακούρος, Γιώργος Στείρης, Νικόλαος Δ. Κοντογιάννης, Φωτεινή Β. Πέρρα, Νίκος Φ. Τόμπρος, Θανάσης Χρήστου, Ιωάννης Πλεμμένος, Αριστείδης Ν. Δουλαβέρας, Μαρία Βελιώτη - Γεωργοπούλου, Ιωάννα Κ. Σπηλιοπούλου, επιμέλεια: Α. Ν. Δουλαβέρας, Ι. Κ. Σπηλιοπούλου, Γεωργία Ξανθάκη - Καραμάνου, εκδόσεις "Παπαζήση", Αθήνα 2012, ISBN 978-960-02-2668-3, Ενότητα: ''Ο Ιμπραήμ (1825-1828)'', σελ. 462-463.</ref> Με εξαίρεση τη νικηφόρα [[Μάχη της Σχινόλακκας (1825)|Μάχη της Σχινόλακκας]], η ήττα και η διάλυση του στρατού του Σκούρτη, που έγινε κατά τη [[Μάχη του Κρεμμυδίου]], την 7η Απριλίου 1825, οδήγησε σε μια σειρά από ήττες τα ελληνικά στρατεύματα με κορύφωση την ήττα και τον θάνατο του Παπαφλέσσα, κατά τη διάρκεια της ''Μάχης στο Μανιάκι''. Ο αιγυπτιακός στρατός παρέταξε, στην περιοχή του χωριού, περί τους 3.000 ιππείς και πεζούς στρατιώτες, ενώ η ισχνή ελληνική δύναμη, αμυνόμενη στη θέση ''Ταμπούρια'', με επικεφαλής τον Παπαφλέσσα, δεν αριθμούσε παραπάνω από 600 (κατά άλλους ερευνητές 300 ή 500) πολεμιστές.<ref>''Ιστορία του Ελληνικού Έθνους'', Εκδοτική Αθηνών, τόμος ΙΒ΄, Αθήνα 1975, σελ. 385.</ref> Η παραμονή και αντίσταση του Παπαφλέσσα και των λιγοστών συντρόφων του στο Μανιάκι ήταν βέβαια ηρωϊκή πράξη, ταυτόχρονα όμως συνιστούσε στρατηγικό σφάλμα και ανώφελη θυσία. Αποδείχτηκε εκ νέου, από άποψη στρατιωτικής τακτικής και βάση του αποτελέσματος της μάχης, η ανωτερότητα της γενικότερα επικρατούσας τότε ευρωπαϊκής στρατιωτικής τακτικής, καθώς νωρίτερα ο οργανωμένος από Γάλλους αξιωματικούς (Livron, Boyer, κ.λπ.) στρατός του Ιμπραήμ παρέκαμψε τις όποιες αντιστάσεις και κατέλαβε, μέχρι το τέλος της άνοιξης του 1825, εύκολα το [[Πτώση του Νεοκάστρου (1825)|Νεόκαστρο]], το Παλαιόκαστρο, ενώ με τις μάχες που έγιναν στη συνέχεια, με την [[Πτώση της Σφακτηρίας (1825)|Πτώση της Σφακτηρίας]], στις 26 Απριλίου 1825 και τελικά τη Μάχη στο Μανιάκι, στις 20 Μαίου 1825, ο Ιμπραήμ συνέτριψε, σχεδόν καθοριστικά, τις ελληνικές δυνάμεις που επιχείρησαν να σταματήσουν την προέλασή του στη Mεσσηνία,<ref name="NTompros"/> εδραιώνοντας την παρουσία του, ως το 1827, όταν και ηττήθηκε τελικά κατά τη διάρκεια της [[Ναυμαχία του Ναυαρίνου|Ναυμαχίας του Ναυαρίνου]] (8 Οκτωβρίου 1827).
!width="50"|2011
 
===Διοικητική ιστορία===
Το ''Μανιάκι''<ref>[https://www.eetaa.gr/index.php?tag=oikmet_details&id=13610 Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών > Μανιάκι (Μεσσηνίας)], από την ιστοσελίδα: www.eetaa.gr</ref> προσαρτήθηκε αρχικά, το 1835,<ref>21-04-1835.</ref> στον παλαιό Δήμο Σκάρμιγκος,<ref>[https://www.eetaa.gr/index.php?tag=dkmet_details&id=90386 Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών > Δ. Σκάρμιγκος (Μεσσηνίας)], από την ιστοσελίδα: www.eetaa.gr</ref><ref>{{Cite web|url=http://www.xatzi-messinias.gr/index.php/history-blog/69-welcome-28|title=Δήμος Σκάρμιγκα - 1836|last=|first=|date=9 Απριλίου 2012|website=xatzi-messinias.gr|publisher=Το Χατζή Μεσσηνίας και οι ομορφιές του...|accessdate=26 Οκτωβρίου 2016}}</ref> που είχε ως έδρα τον ''Σκάρμιγκα'' (σήμερα η [[Μεταμόρφωση Μεσσηνίας|Μεταμόρφωση]]), ως το 1840,<ref>[https://www.eetaa.gr/metaboles/fek/1840/fek_22a_1840.pdf ΦΕΚ 22Α - 18/12/1840].</ref> που ο δήμος αυτός καταργήθηκε και ο οικισμός αποσπάται από τον Δήμο Σκάρμιγκος και προσαρτάται στον παλαιό Δήμο Βουφράσου (μεταγενέστερα Δήμος Βουφράδος),<ref>[https://www.eetaa.gr/index.php?tag=dkmet_details&id=6895 Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών > Δ. Βουφράσου (Μεσσηνίας)], από την ιστοσελίδα: www.eetaa.gr</ref> όπου και παρέμεινε ως το 1912 που ο δήμος καταργήθηκε. Τουλάχιστον από το 1844 ως 1879 το χωριό αναφερόταν επίσημα ως «του ''Μανιάκη''» και από το 1879 ως το 1889 ως το ''Μανιάκι''. Από το 1889 ως το 1896 αναφερόταν ως το ''Μανιάκιον'' και από το 1896 ως το 1940 και πάλι ως το ''Μανιάκι''. Το χωριό αναφέρεται, το [[1853]], επίσης σαν ''Μανιάκη'' στον β΄ τόμο των «Ελληνικών» του [[Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής|Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή]], ως χωριό του Δήμου Βουφράσου της [[Επαρχία Πυλίας|Επαρχίας Πυλίας]] με πληθυσμό 183 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851.<ref name="JRagav">[[Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής|Ιακώβου Ρ. Ραγκαβή]], ''[http://anemi.lib.uoc.gr/php/pdf_pager.php?rec=/metadata/a/d/6/metadata-91-0000023.tkl&do=244393_02.pdf&pageno=289&width=841&height=595&maxpage=368&lang=el Τα Ελληνικά]'', Εν Αθήναις, 1853, τόμος δεύτερος, σελ. 578.</ref> Έδρα του Δήμου Βουφράσου ως το 1851 ήταν το ''Χαντζή'' (σήμερα ο [[Χατζής Μεσσηνίας|Χατζής]]) και από το 1851 ως το 1856 το [[Βλαχόπουλο Μεσσηνίας|Βλαχόπουλο]] και στη συνέχεια ξανά ο ''Χατζής''. Το 1912<ref>[https://www.eetaa.gr/metaboles/fek/1912/fek_262a_1912.pdf ΦΕΚ 262Α - 31/08/1912].</ref> το ''Μανιάκι'' προσαρτάται στην ''Κοινότητα Κοντογονίου''.<ref>[https://www.eetaa.gr/index.php?tag=dkmet_details&id=205 Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών Κ. Κοντογονίου (Μεσσηνίας)], από την ιστοσελίδα: www.eetaa.gr</ref> Στην ίδια κοινότητα προσαρτώνται επίσης, το 1912, οι οικισμοί [[Μαργέλι Μεσσηνίας|Μαργέλι]] και ''Κοντογόνι'' ως έδρα. Το 1915<ref>[https://www.eetaa.gr/metaboles/fek/1915/fek_180a_1915.pdf ΦΕΚ 180Α - 11/05/1915].</ref> ο οικισμός ''Κοντογόνι'' και η ''Κοινότητα Κοντογονίου'' μετονομάζονται σε [[Παπαφλέσσας Μεσσηνίας|Παπαφλέσσας]] και ''Κοινότητα Παπαφλέσσα'' αντίστοιχα. Σύμφωνα με μια πηγή, από το 1928 (αναφορά στην απογραφή του [[Ελληνική απογραφή 1928|1928]]) και επίσημα από το 1931,<ref>[https://www.eetaa.gr/metaboles/fek/1931/fek_301a_1931.pdf ΦΕΚ 301Α - 29/08/1931].</ref> το ''Μανιάκι'' αποσπάται από την ''Κοινότητα Παπαφλέσσα'' και ορίζεται ως έδρα της ''Κοινότητας Μανιακίου'',<ref>[https://www.eetaa.gr/index.php?tag=dkmet_details&id=5561 Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών Κ. Μανιακίου (Μεσσηνίας)], από την ιστοσελίδα: www.eetaa.gr</ref> στην οποία προσαρτήθηκε και ο οικισμός ''Τουλούπα Χάνια'' (καταργήθηκε το 1940 και αναγνωρίσθηκε εκ νέου, το 1961, ως [[Τουλούπα Χάνι Μεσσηνίας|Τουλούπα Χάνι]] και επαναπροσαρτήθηκε στην ίδια κοινότητα). Από το 1940 ως σήμερα το χωριό αναφέρεται επίσημα ως το ''Μανιάκιον''. Το ''Μανιάκιον'' παρέμεινε ως έδρα της ''Κοινότητας Μανιακίου '', από το 1931 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του [[Σχέδιο Καποδίστριας|σχεδίου «Καποδίστριας»]], το Μανιάκιον υπήχθη στον κατηργημένο [[Δήμος Παπαφλέσσα|Δήμο Παπαφλέσσα]],<ref>[https://www.eetaa.gr/index.php?tag=dkmet_details&id=6904 Διοικητικές Μεταβολές Οικισμών > Δ. Παπαφλέσσα (Μεσσηνίας)], από την ιστοσελίδα: www.eetaa.gr</ref><ref>[https://www.eetaa.gr/metaboles/fek/1997/fek_244a_1997.pdf ΦΕΚ 244Α - 04/12/1997].</ref> ως το 2010. Από το 2011, μετά τις νέες αλλαγές του [[Σχέδιο Καλλικράτης|σχεδίου «Καλλικράτης»]] το Μανιάκιον ανήκει πλέον στον νέο [[Δήμος Πύλου - Νέστορος|Δήμο Πύλου - Νέστορος]].<ref>[https://www.eetaa.gr/metaboles/fek/2010/fek_87a_2010.pdf ΦΕΚ 87Α - 07/06/2010].</ref><ref>[https://www.eetaa.gr/index.php?tag=dkmet_details&id=7118 Διοικητικές μεταβολές οικισμών > Δ. Πύλου-Νέστορος (Μεσσηνίας)], από την ιστοσελίδα: www.eetaa.gr</ref> Ο δήμος αυτός, συστάθηκε με το [[Πρόγραμμα Καλλικράτης]] με τη συνένωση των προϋπαρχόντων δήμων [[Δήμος Κορώνης|Κορώνης]], [[Δήμος Μεθώνης Μεσσηνίας|Μεθώνης]], [[Δήμος Παπαφλέσσα|Παπαφλέσσα]], [[Δήμος Πύλου|Πύλου]], [[Δήμος Νέστορος|Νέστορος]] και [[Δήμος Χιλιοχωρίων|Χιλιοχωρίων]]. Το Μανιάκιον σήμερα είναι η έδρα της ''Τοπικής Κοινότητας του Μανιακίου'' του ''Δήμου Πύλου-Νέστορος'',<ref name="dimos pylos-nestor "/> στην οποία υπάγεται επίσης και ο οικισμός [[Τουλούπα Χάνι Μεσσηνίας|Τουλούπα Χάνι]].
 
==Κάτοικοι==
Ο οικισμός, με βάση την απογραφή του 2011, έχει 34 μόνιμους κατοίκους, οι οποίοι απασχολούνται κυρίως σε διάφορες αγροτικές εργασίες, ενώ παλαιότερα η κύρια απασχόληση ήταν η κτηνοτροφία.
 
{|class=wikitable style="text-align:center;"
|+ Εξέλιξη Πληθυσμού του Μανιακίου Μεσσηνίας
![[Απογραφή]] !! Πληθυσμός !! Διάγραμμα εξέλιξης Πληθυσμού
|-
| [[Ενετική απογραφή 1689|1689]]
| 84<ref name="SpLamprou"/>
| rowspan=17 |{{Graph:Population history|1=}}
|-
| [[Ελληνική απογραφή 1844|1844]]
| 195<ref>Σταματάκης, Ι. Δ., "[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/7/6/e/metadata-01-0000381.tkl Πίναξ χωρογραφικός της Ελλάδος, Περιέχων τα Ονόματα, τας Αποστάσεις και τον Πληθυσμόν των Δήμων, Πόλεων Κωμοπόλεων και Χωρίων]. / Ερανισθείς εκ διαφόρων επισήμων εγγράφων της Β. Κυβερνήσεως, και εκδοθείς υπό Ι. Δ. Σταματάκη". Εκ του Τυπογραφείου Γ. Βλασσαρίδου. Εν Αθήναις 1846, σελ. 48.</ref>
|-
| 1851
| 183<ref name="JRagav"/>
|-
| [[Ελληνική απογραφή 1879|1879]]
| 211<ref>Υπουργείο Εσωτερικών, "[http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00097.pdf Στατιστική της Ελλάδος - Πληθυσμός 1879], εκ του Τυπογραφείου Σ. Κ. Βλαστού, Εν Αθήναις 1881. Επίσης: "[https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1879.pdf Στατιστική της Ελλάδος - Πληθυσμός 1879]", σελ. 120.</ref>
|-
| [[Ελληνική απογραφή 1889|1889]]
| 232<ref>Υπουργείο Εσωτερικών, Τμήμα Δημόσιας Οικονομίας και Στατιστικής, "[https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1889.pdf Στατιστική της Ελλάδος - Πληθυσμός - Απογραφή της 15-16 Απριλίου 1889]", Μέρος Δεύτερον - Πίνακες Α', εκ του Εθνικού Τυπογραφείου και Λιθογραφείου, Εν Αθήναις 1890, σελ. 87.</ref>
|-
| [[Ελληνική απογραφή 1896|1896]]
| 235<ref>Υπουργείο Εσωτερικών, Τμήμα Δημόσιας Οικονομίας και Στατιστικής, "[https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1896.pdf Στατιστικά Αποτελέσματα της Απογραφής του Πληθυσμού, κατά την 5-6 Οκτωβρίου 1896]", Μέρος Δεύτερον - Πίνακες - Α' Πληθυσμός κατά Νομούς, Επαρχίας, Δήμους, εκ του Εθνικού Τυπογραφείου και Λιθογραφείου, Εν Αθήναις 1897, σελ. 103.</ref>
|-
| [[Ελληνική απογραφή 1907|1907]]
| 304<ref>Υπουργείο των Εσωτερικών, Υπηρεσία Απογραφής, [https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1907_2.pdf Στατιστικά Αποτελέσματα της Γενικής Απογραφής του Πληθυσμού, κατά την 27 Οκτωβρίου 1907]", Επιμέλεια: Γεωργίου Χωματιανού, τόμος δεύτερος, εκ του Τυπογραφείου Μιχαήλ Νικολαΐδου, Εν Αθήναις 1909, σελ. 394.</ref>
|-
| [[Ελληνική απογραφή 1920|1920]]
| 290<ref>Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, Διεύθυνσις Στατιστικής, "[http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00016.pdf Πληθυσμός του Βασιλείου της Ελλάδος, κατά την Απογραφήν της 19 Δεκεμβρίου 1920]", εκ του Εθνικού Τυπογραφείου, Εν Αθήναις 1921. Επίσης: "[https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1920.pdf Πληθυσμός του Βασιλείου της Ελλάδος, κατά την Απογραφήν της 19 Δεκεμβρίου 1920]", σελ. 236.</ref>
|-
| [[Ελληνική απογραφή 1928|1928]]
| 294<ref>Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, Γενική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, "[http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00023.pdf Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την Απογραφήν της 15-16 Μαΐου 1928]". (Πραγματικός πληθυσμός κυρωθείς δια του από 23 Νοεμβρίου 1928 διατάγματος), εκ του Εθνικού Τυπογραφείου, Εν Αθήναις 1935. Επίσης: "[https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1928_2.pdf Πληθυσμός της Ελλάδος, κατά την Απογραφήν της 15-16 Μαΐου 1928]", σελ. 275.</ref>
|-
| [[Ελληνική απογραφή 1940|1940]]
| 280<ref>Υπουργείον Εθνικής Οικονομίας, Γενική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, "[http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00026.pdf Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 16 Οκτωβρίου 1940]". (Πραγματικός πληθυσμός κατά νομούς, επαρχίας, δήμους, κοινότητας, πόλεις και χωρία), εκ του Εθνικού Τυπογραφείου, Εν Αθήναις 1950. Επίσης: "[https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1940_1.pdf Πληθυσμός της Ελλάδος, κατά την Απογραφήν της 16 Οκτωβρίου 1940]", σελ. 303.</ref>
|-
| [[Ελληνική απογραφή 1951|1951]]
| 251<ref>Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, "[http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00031.pdf Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την Απογραφήν της 7ης Απριλίου 1951]". (Πραγματικός πληθυσμός κατά νομούς, επαρχίας, δήμους, κοινότητας, πόλεις και χωρία), εκ του Εθνικού Τυπογραφείου, Εν Αθήναις 1955. Επίσης: "[https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1951_1.pdf Πληθυσμός της Ελλάδος, κατά την Απογραφήν της 7ης Απριλίου 1951]", σελ. 148.</ref>
|-
| [[Ελληνική απογραφή 1961|1961]]
| 182<ref>Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, "[http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00051.pdf Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την Απογραφήν της 19ης Μαρτίου 1961]". (Πραγματικός πληθυσμός κατά νομούς, επαρχίας, δήμους, κοινότητας και οικισμούς. Κυρωθείς δια της υπ' αριθ. 46929/6877/1961 κοινής αποφάσεως των Υπουργών Συντονισμού και Εσωτερικών), εκ του Εθνικού Τυπογραφείου, Εν Αθήναις 1962. Επίσης: "[https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1961_1.pdf Πληθυσμός της Ελλάδος, κατά την Απογραφήν της 19ης Μαρτίου 1961]", σελ. 143.</ref>
|-
| [[Ελληνική απογραφή 1971|1971]]
| 100<ref>Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, "[http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00059.pdf Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την Απογραφήν της 14ης Μαρτίου 1971]". (Πραγματικός πληθυσμός κατά νομούς, επαρχίας, δήμους , κοινότητας και οικισμούς. Κυρωθείς δια της υπ' αριθ, 3893/Ε637/1972 κοινής αποφάσεως των Υπουργών Βοηθού Πρωθυπουργού και Εσωτερικών), Αθήναι 1972. Επίσης: "[https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1971_1.pdf Πληθυσμός της Ελλάδος, κατά την Απογραφήν της 14ης Μαρτίου 1971]", σελ. 139.</ref>
|-
| [[Ελληνική απογραφή 1981|1981]]
| 60<ref>Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος,
"[http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00078.pdf Πραγματικός Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την Απογραφή της 5 Απριλίου 1981]". (Κυρώθηκε με την 7908/Δ'554/12-4-1982 κοινή απόφαση των Υπουργών Συντονισμού και Εσωτερικών), Αθήναι 1982. Επίσης: "[https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1981_1.pdf Πραγματικός Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την Απογραφή της 5 Απριλίου 1981]", σελ. 149.</ref>
|-
| [[Ελληνική απογραφή 1991|1991]]
| 38<ref>Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, "[http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00086.pdf Πραγματικός Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την Απογραφή της 17ης Μαρτίου 1991]". (Κυρώθηκε με την 24197/Γ' 3812/24-11-1993 κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Εσωτερικών), Αθήνα 1994. Επίσης: "[https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_1991_1.pdf Πραγματικός Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την Απογραφή της 17ης Μαρτίου 1991]", σελ. 182.</ref>
|-
| [[Ελληνική απογραφή 2001|2001]]
| 59<ref>Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, "[http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00095.pdf Πραγματικός Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001]". (Κυρώθηκε με την 6821/Γ5-908/4-6-2002 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης), Αθήνα 2003. Επίσης: "[https://www.eetaa.gr/metaboles/apografes/apografi_2001_1.pdf Πραγματικός Πληθυσμός της Ελλάδος. Απογραφή 2001]", σελ. 185.</ref>
|-
| [[Ελληνική απογραφή 2011|2011]]
!Πληθυσμός
| 34<ref>"[http://www.statistics.gr/documents/20181/1210503/resident_population_census2011rev.xls Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011. Μόνιμος Πληθυσμός]", [[Ελληνική Στατιστική Αρχή]] (ΕΛΣΤΑΤ).</ref>
|280<ref>{{Cite book|title=Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 16 Οκτωβρίου 1940|publisher=Γενική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος|year=1946|isbn=|location=Αθήναι|page=47|url=http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00025.pdf}}</ref>
|251<ref>{{Cite book|title=Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 7ης Απριλίου 1951|publisher=Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος|year=1955|isbn=|location=Εν Αθήναις|page=148|url=http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00031.pdf}}</ref>
|182<ref>{{Cite book|title=Αποτέλεσμα απογραφής πληθυσμού - κατοικιών της 19 Μαρτίου 1961|publisher=Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος|year=1964|isbn=|location=Αθήναι|page=118|url=http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00039.pdf}}</ref>
|100<ref>{{Cite book|title=Αποτέλεσμα απογραφής πληθυσμού - κατοικιών της 14ης Μαρτίου 1971|publisher=Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος|year=1980|isbn=|location=Αθήναι|page=95|url=http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00053.pdf}}</ref>
|60<ref>{{Cite book|title=Αποτέλεσμα απογραφής πληθυσμού - κατοικιών της 5ης Απριλίου 1981|publisher=Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος|year=1994|isbn=|location=Αθήνα|page=261|url=http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00062.pdf}}</ref>
|40<ref name="apografes">{{cite web|title=Απογραφές πληθυσμού 2001 και 1991|url=http://web.archive.org/web/20060613233859/http://www.statistics.gr/gr_tables/S1100_SAP_1_monimos2001.htm|publisher=statistics.gr|accessdate=28 Οκτωβρίου 2016}}</ref>
|35<ref name="apografes"/>
|34<ref name=dhmos/>
|}
 
== Κτίρια – αξιοθέατα==
== Παραπομπές ==
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια, στο ιστορικό Μανιάκι υπάρχουν ο ανδριάντας του Παπαφλέσσα,<ref name="terrabook1">[https://greece.terrabook.com/el/messinia/page/maniaki/ Μανιάκι], από την ιστοσελίδα: greece.terrabook.com</ref> καθώς και οι εκκλησίες του χωριού, ο ''Ιερός Ναός του [[Γρηγόριος Ναζιανζηνός|Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου]]'', ο ''Ιερός Ναός του Αγίου Κωνσταντίνου'', καθώς και ο ''Ιερός Ναός της Αναστάσεως του Κυρίου'', οι οποίοι υπάγονται στην [[Ιερά Μητρόπολις Μεσσηνίας|Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας]]. Στην εκκλησία ''της Ανάστασης'',<ref name="terrabook1"/> η οποία κτίστηκε το 1911 με μέριμνα του μητροπολίτη Μεσσηνίας ''Μελετίου'', φυλάσσονται επίσης τα οστά των επαναστατών που σκοτώθηκαν στη μάχη του 1825.<ref name="terrabook1"/> Στα αξιοθέατα της περιοχής του χωριού περιλαμβάνεται και το ''Μνημείο της Μάχης του Μανιακίου''.
 
===Μνημείο της Μάχης του Μανιακίου===
Λίγο πιο βόρεια από το χωριό, σε απόσταση περίπου 3,5 χιλιομέτρων, στη διαδρομή προς τη [[Φλεσιάδα Μεσσηνίας|Φλεσιάδα]], στη θέση ''Ταμπούρια'',<ref name="diakopes">Βαγγέλης Στεργιόπουλος, "[http://www.diakopes.gr/the-experts-way-blog/article/?aid=208813 Μανιάκι, in memoriam]", από την ιστοσελίδα: www.diakopes.gr του περιοδικού "Διακοπές".</ref> βρίσκεται και το ''Μνημείο του Παπαφλέσσα''<ref name="terrabook1"/> ή ''Μνημείο της Μάχης του Μανιακίου''. Το μνημείο έχει ανεγερθεί προς τιμήν των αγωνιστών που έπεσαν κατά τη διάρκεια της [[Μάχη στο Μανιάκι|μάχης αυτής]], ενώ στο εκκλησάκι της ''Αγίας Τριάδας'',<ref name="diakopes"/> το οποίο βρίσκεται δίπλα από το μνημείο, τελείται ''Δοξολογία'' και ''Επιμνημόσυνη Δέηση'', στις 20 Μαΐου κάθε έτους.<ref>[http://www.pylos-nestor.gr/portal/index.php/grafeio-typos/deltia-typou/409-eortasmos-tis-epeteiou-gia-tin-istoriki-maxi-sto-maniaki Εορτασμός της επετείου για την ιστορική μάχη στο Μανιάκι], από την ιστοσελίδα: www.pylos-nestor.gr του [[Δήμος Πύλου - Νέστορος|Δήμου Πύλου - Νέστορος]].</ref><ref name="biopolitics1">"[http://biopolitics.gr/biowp/messinia/files/res/downloads/book.pdf Messinia: Olive Culture in the land of Messinia" - "Μεσσηνία. Ο Πολιτισμός της Ελιάς στη Μεσσηνιακή Γη]", Biotourism Guide - Βιοτουριστικός Οδηγός, από την ιστοσελίδα: biopolitics.gr, [http://biopolitics.gr/biowp/biotourism-and-promotion-of-the-olive-culture-in-the-land-of-messinia/ Biotourism – Olive Culture in the land of Messinia], έκδοση: "Biopolitics International Organisation" - "Διεθνής Οργάνωση Βιοπολιτικής", Αθήνα 2015, ISBN 978-960-7508-55-3, ενότητα: "Η Φλεσιά του «Παπαφλέσσα»", σελ. 249.</ref>
 
==Δείτε επίσης==
* [[Βλαχόπουλο Μεσσηνίας|Βλαχόπουλο]]
* [[Δήμος Πύλου - Νέστορος]]
* [[Διοικητική διαίρεση Περιφερειακής Ενότητας Μεσσηνίας]]
* [[Διοικητική διαίρεση νομού Μεσσηνίας]]
* [[Δήμος Παπαφλέσσα|πρώην Δήμος Παπαφλέσσα]]
 
==Παραπομπές==
<references />
 
==Πηγές==
* Οι απογραφές των Προνοητών της [[Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας|Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας]], ''Corner'' (1689), ''Grimani'' (1700) ''Angelo Emo'' (ίσως το 1708), η αχρονολόγητη απογραφή που αναφέρεται στο χειρόγραφο ''Querini-Stampalia'' (ίσως το 1711), είναι τέσσερις από τις διάφορες βενετσιάνικες απογραφές, οι οποίες επιχειρήθηκαν στο χρονικό διάστημα της τριακονταετίας (1683/84-1715), κατά την οποία οι [[Βενετοί]] κατείχαν την Πελοπόννησο. Μέχρι σήμερα πλήρως έχει δημοσιευθεί μόνο η απογραφή ''Grimani'', από τον ιστορικό και ομότιμο διευθυντή ερευνών του [[Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών|Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών]] (ΕΙΕ) [[Βασίλης Παναγιωτόπουλος|Βασίλη Παναγιωτόπουλο]], στο έργο του "Πληθυσμός και οικισμοί της Πελοποννήσου. 13ος - 18ος αιώνας", (1985).
* [[Βασίλης Παναγιωτόπουλος]], "[http://www.biblionet.gr/book/46386/Παναγιωτόπουλος,_Βασίλης,_ιστορικός/ομότιμος_διευθυντής_ΕΙΕ/Πληθυσμός_και_οικισμοί_της_Πελοποννήσου Πληθυσμός και οικισμοί της Πελοποννήσου. 13ος - 18ος αιώνας]", Σειρά: Μελέτες Νεοελληνικής Ιστορίας, μετάφραση: Χριστίνα Αγριαντώνη, επιμέλεια: Αγγελική Κόκκου, έκδοση: Εμπορική Τράπεζα Ελλάδος - Ιστορικό Αρχείο, Αθήνα 1985, 2η έκδοση: 1987.
* Κωνσταντίνος Ντόκος, "[https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/esperia/article/viewFile/2008/1852.pdf BREVE DESCRITTONE DEL REGNO DI MOREA. Αφηγηματική ιστορική πηγή ή επίσημο βενετικό έγγραφο της Β' Βενετοκρατίας στην Πελοπόννησο;]", [https://ejournals.epublishing.ekt.gr/index.php/esperia/article/view/2008 "ΕΩΑ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΑ", Vol 1], DOI: http://dx.doi.org/10.12681/eoaesperia.24 Αθήνα 1993.
* [[Σπυρίδων Λάμπρος]], «[http://pc-3.lib.uoi.gr:8080/jspui/bitstream/123456789/HASH01db1fac99f08bf969c89a4b/1/doc.pdf Απογραφή Νομού Μεθώνης επί Βενετών]», [http://pc-3.lib.uoi.gr:8080/jspui/handle/123456789/HASH01db1fac99f08bf969c89a4b Δελτίον της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος, τόμος 2ος], Εκ του Τυπογραφείου Αδελφών Περρή, Εν Αθήναις 1883, σελ. 686-710. Από την ''Ψηφιακή Βιβλιοθήκη'' του [[Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων|Πανεπιστημίου Ιωαννίνων]].
* Fariba Zarinebaf, John Bennet, Jack L. Davis, "[https://books.google.gr/books?id=Ju9sKUox3OcC&dq=Miniaki+rake&hl=el&source=gbs_navlinks_s A Historical and Economic Geography of Ottoman Greece: The Southwestern Morea in the 18th Century]", "Hesperia", supplement 34, [[Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα|American School of Classical Studies at Athens]], Athens 2005, ISBN 0876615345, ISBN 9780876615348.
* Αναστάσιος Αθ. Παναγιωτόπουλος, [http://www.biblionet.gr/book/123380/Παναγιωτόπουλος,_Αναστάσιος_Αθ./Μεσαιωνικής_Μεσσηνίας_ιστορικογεωγραφικά_και_Κοντοβουνίων_οικιστικά Μεσαιωνικής Μεσσηνίας ιστορικογεωγραφικά και Κοντοβουνίων οικιστικά], Αναστατικές Εκδόσεις Δ. Ν. Καραβία, Αθήνα 2007, ISBN 978-960-258-103-2. Η εργασία αυτή πρωτοπαρουσιάστηκε περιληπτικά, υπό μορφή διάλεξης, στη Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Ε.Μ.Π. στις 10 Ιουλίου 2003, με επιβλέπουσα καθηγήτρια την Αικατερίνη Δημητσάντου-Κρεμέζη. Στην έντυπη μορφή της, προδημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Ιστορικογεωγραφικά», τόμος 10ος, Αθήνα 2004, σελ. 9-105. Η έκδοση του 2007 αποτελεί ανεξάρτητη αναδημοσίευση της αρχικής έκδοσης. Αναδημοσίευση σε ιστοσελίδα: Αναστάσιος Αθ. Παναγιωτόπουλος, [http://www.dimos-pylou-nestoros.gr/index.php?option=com_content&task=category&sectionid=2&id=33&Itemid=130 Μεσαιωνική Μεσσηνία: Ιστορικογεωγραφικά και Κοντοβουνίων οικιστικά], [[Πύργος Τριφυλίας Μεσσηνίας|Πύργος Τριφυλίας]], 14/03/2007, από την παλαιά-αρχειακή ιστοσελίδα: www.dimos-pylou-nestoros.gr
* Νίκος Τόμπρος, «[http://www.academia.edu/4971226/%CE%97_%CE%9C%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B7%CE%BD%CE%AF%CE%B1_%CF%83%CE%B5_%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%87%CE%B9%CE%AC_1766-1828_ Η Μεσσηνία σε επαναστατική τροχιά (1766-1828)]», (σελ. 439-479), από το συλλογικό έργο «[http://www.biblionet.gr/book/179783/Συλλογικό_έργο/Μεσσηνία:_Συμβολές_στην_ιστορία_και_στον_πολιτισμό_της Μεσσηνία: Συμβολές στην ιστορία και τον πολιτισμό της]», έκδοση: [[Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου]], Εισηγητές: Αιμιλία Μπάνου, Βασίλειος Λ. Κωνσταντινόπουλος, Ελένη Ζυμή, Andrew Farrington, Δημήτριος Κ. Πανομήτρος, Μαρία Ξανθοπούλου, Ιωάννης Κακούρος, Γιώργος Στείρης, Νικόλαος Δ. Κοντογιάννης, Φωτεινή Β. Πέρρα, Νίκος Φ. Τόμπρος, Θανάσης Χρήστου, Ιωάννης Πλεμμένος, Αριστείδης Ν. Δουλαβέρας, Μαρία Βελιώτη - Γεωργοπούλου, Ιωάννα Κ. Σπηλιοπούλου, επιμέλεια: Α. Ν. Δουλαβέρας, Ι. Κ. Σπηλιοπούλου, Γεωργία Ξανθάκη - Καραμάνου, εκδόσεις "Παπαζήση", Αθήνα 2012, ISBN 978-960-02-2668-3, Ενότητα: ''Ο Ιμπραήμ (1825-1828)'', σελ. 462-463.
 
==Εξωτερικοί σύνδεσμοι==
* [http://www.pylos-nestor.gr/portal/ Δήμος Πύλου - Νέστορος], από την ιστοσελίδα: www.pylos-nestor.gr του [[Δήμος Πύλου - Νέστορος|Δήμου Πύλου - Νέστορος]].
*[http://www.sansimera.gr/articles/446 Η Μάχη στο Μανιάκι]
* «Ιστορία του νεότερου και σύγχρονου κόσμου» (ΣΤ Δημοτικού), Ενότητα Γ, Κεφάλαιο 11, [http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSDIM-F114/520/3383,13633/ Ο Ιμπραήμ στην Πελοπόννησο - ο Παπαφλέσσας], (φωτογραφία του Μνημείου στο Μανιάκι), από την ιστοσελίδα: ebooks.edu.gr
*[http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=150443&ct=83&dt=06/04/2003 ΜΑΝΙΑΚΙ 1825]
 
{{Authority control}}
{{Portal bar|Γεωγραφία|Ευρώπη|Ελλάδα}}
{{Δήμος Πύλου - Νέστορος}}
 
{{DEFAULTSORT:Μανιακι Μεσσηνιας}}
[[Κατηγορία:Χωριά του νομού Μεσσηνίας]]
5.901

επεξεργασίες