Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

 
===Ιστορικά στοιχεία===
Κατά το έτος 1836 δεν αναφέρεται αν είχαν διορισθεί Δήμαρχος και εισπράκτωρ<ref>ΦΕΚ, αρ. φύλ. 80, της 20 Δεκεμβρίου 1836, σελίδα 21 παραρ.</ref> για τις ανάγκες του δήμου.<ref name="xatzi1">[http://www.xatzi-messinias.gr/index.php/history-blog/69-welcome-28 Δήμος Σκάρμιγκος], 09/04/2012, από την ιστοσελίδα: www.xatzi-messinias.gr ("Το Χατζή Μεσσηνίας και οι ομορφιές του...)".</ref> Το 19371837, με Βασιλικό Διάταγμα,<ref>[https://books.google.gr/books?id=HltEAAAAcAAJ&pg=RA11-PA47&lpg=RA11-PA47&dq=%CE%94%CE%AE%CE%BC%CE%BF%CF%82+%CE%A3%CE%BA%CE%AC%CF%81%CE%BC%CE%B9%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%82&source=bl&ots=YP9dcM_kL0&sig=qWEBhHXE-AHwg0reynUj8nA4mgQ&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwj8yLeay8XZAhXML1AKHe69DfIQ6AEIQjAD#v=onepage&q=%CE%94%CE%AE%CE%BC%CE%BF%CF%82%20%CE%A3%CE%BA%CE%AC%CF%81%CE%BC%CE%B9%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%82&f=false σελ. 47]: Β.Δ. - Απόφαση 7/19 Μαρτίου 1837.</ref> διωρίσθηκε ως [[δήμαρχος]] ο ''Ιωάννης Βακάλης'', ως πάρεδροι της πρωτεύουσας του δήμου, δηλαδή της έδρας του δήμου, οι ''Κ. Μυλωνάς'' και ''Ιωάννης Μόλαος'' και ως ειδικοί πάρεδροι οι ''Κ. Πανταζόπουλος'' του χωριού ''Μουράκι'', ''Παν. Κάτσας'' του χωριού ''Πισπίσια'', Κ. Ντούβαλης του χωριού ''Βλάσσι'' και ο ''Α. Ρότσος'' του χωριού ''Μιλιώτη''.<ref name="xatzi1"/> Τον Σεπτέμβριο του 1837 διορίστηκε, επίσης με Βασιλικό Διάταγμα,<ref>ΦΕΚ 33/02.10.1837, [https://books.google.gr/books?id=HltEAAAAcAAJ&pg=RA33-PP2&dq=%CE%A3%CE%BA%CE%AC%CF%81%CE%BC%CE%B9%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%82&hl=el&sa=X&ved=0ahUKEwirtZeA3sXZAhWELlAKHRNfBK8Q6AEIJjAA#v=onepage&q=%CE%A3%CE%BA%CE%AC%CF%81%CE%BC%CE%B9%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%82&f=false σελ. 133]: 9/22 Σεπτεμβρίου 1837.</ref> ως ''δημοτικός εισπράκτωρ'' ο ''Νικόλαος Κωστόπουλος'', ο οποίος κατά τη διάρκεια της [[Επανάσταση του 1821|Επανάστασης του 1821]] υπηρέτησε ως στρατιωτικός και ως ''δημοπρόκριτος''.<ref name="xatzi1"/>
 
Ο Δήμος Σκάρμιγκα, ο οποίος τυπικά καταργήθηκε το 1840, στην ουσία συγχωνεύθηκε με τον [[Δήμος Βουφράδος|Δήμο Βουφράδος]], αμέσως μετά τα αιματηρά επεισόδια, τα οποία είχαν προηγηθεί το 1838 με τη στασίαση των κατοίκων του Δήμου Βουφράδος εναντίον της κεντρικής διοίκησης. Στον Δήμο Βουφράδος, στον οποίον υπάγονταν τότε τα χωριά ''Βουφράσιο'' (Χατζή), ''Αρναούτογλι'', ''Γκρούστεσι'', ''Βελή'', ''Δάσος των Χιλίων χωριών'', ''Οσμάναγα'', ''Μύλοι του Χατζή'' με έδρα το Βλαχόπουλο, υπηρετούσαν, διορισμένοι από το 1836, ως [[δήμαρχος]] ο ''Αθανάσιος Φράγκος'' και ως ''δημοτικός εισπράκτωρ'' ο ''Κ. Βάλιας''.<ref>ΦΕΚ 80/28.12.1836, σελ. 20.</ref><ref name="xatzi1"/>
Τα επεισόδια ξεκίνησαν το 1838, όταν συνελήφθη από το καθεστώς των [[Βαυαρία|Βαυαρών]] ο γραμματέας του Δήμου Βουφράδος ''Βασίλης Μανιάτης'', «''όστις συλληφθείς ώς ένοχος αποστασίας ωδηγείτο πρός ανάκρισιν από τους χωροφύλακες''». Τότε εξεγέρθηκαν οι δημότες και με επίθεσή τους απέσπασαν τον Βασίλη Μανιάτη συλλαμβάνοντας ταυτόχρονα και δυο - τρείς χωροφύλακες προκαλώντας, με αυτόν τον τρόπο, γενίκευση της στάσης. Η ενέργεια αυτή των χωρικών καταγγέλθηλε από τον φιλοκυβερνητικό Δήμαρχο Tρίκκης Αναγν. Πουλόπουλο και κινητοποιήθηκαν δυο φάλαγγες Βαυαρών και εθελοντών [[Μάνη|Μανιατών]], Εμπλιακιωτών, Θουριατών και άλλων καθεστωτικών, με μια συνολική δύναμη της τάξης των 600 - 700 ενόπλων ανδρών και στόχο την καταστολή της ανταρσίας των κατοίκων που προέρχονταν από τους δήμους ''Βουφράδος'', ''Σκάρμιγκα'', ''Βίαντος'', ''Αιγάλεω'' και ''Πηδάσου''. Οι εξεγερμένοι, οι οποίοι ανέρχονταν σε 600 περίπου κατοίκους καταδιώχθηκαν και τελικά διαλύθηκαν, ενώ ο άμαχος πληθυσμός των περιοχών αυτών των δήμων εγκατέλειψε τα χωριά, τα οποία άδειασαν κυριολεκτικά. Μετά τα επεισόδια συνελήφθησαν 26 άτομα και φονεύθηκαν ή τραυματίσθηκαν, περίπου 10 - 15 χωρικοί, σύμφωνα με την Αθηναϊκή εφημερίδα της εποχής «Ο Ελληνικός Ταχυδρόμος», η οποία ήταν φίλα προσκείμενη στο [[Κυβέρνηση Όθωνος 1837|καθεστώς των Βαυαρών]].<ref>Εφημερίς «Ο Ελληνικός Ταχυδρόμος», αρ. φυλ. 57, 7 Αυγούστου 1838, σελ. 437.</ref><ref name="xatzi1"/>
 
Στην εκστρατεία αυτή των Βααυρών πήραν μέρος οι δήμαρχοι Τρίκκης ''Αναγν. Πουλόπουλος'' και Θουρίας ''Κων. Δικαίος'', καθώς και ο ειρηνοδίκης τότε των Εμπλακίων και κατόπιν πολλές φορές ''πληρεξούσιος'' (βουλευτής) [[Γεώργιος Περρωτής]], επικεφαλής 300 περίπου Θουριωτών και Εμπλακιωτών οπαδών και φίλων του. Οι 26 συλληφθέντες, παράγοντες και παλαιοί αγωνιστές του '21, των οποίων δεν είναι γνωστά τα ονοματεπωνυμά τους, εισήχθησαν ως ένοχοι στο στρατοδικείο, το οποίο είχε τότε έδρα στην Καλαμάτα, αλλά το αποτέλεσμα της δίκης τους δεν είναι γνωστό, καθώς δεν διασώζονται σχετικές πηγές, έντυπες ή χειρόγραφες.<ref name="xatzi1"/>
 
===1840: Κατάργηση του δήμου===
5.899

επεξεργασίες