Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Κένταυρος»

70 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 2 έτη
μ
επιμέλεια
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 2A02:587:D810:5300:A8D1:A98:94E:C04B (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό Sotkil)
Ετικέτα: Επαναφορά
μ (επιμέλεια)
{{πηγές|23|08|2016}}
{{πηγές|23|08|2016}}{{ειδικός}}{{επιμέλεια|Λόγος (ύφος διάλεξης, Α' πληθυντικό, αντιγραφή-επικόλληση κειμένου)}}{{άλλεςχρήσεις}}
[[Αρχείο:South metope 32 Parthenon BM.jpg|[[Λαπίθες|Λαπίθης]] μάχεται κένταυρο, νότια μετόπη του Παρθενώνα|thumb|280px]]
{{άλλεςχρήσεις}}
Ο '''Κένταυρος''' είναι πλάσμα της [[Ελληνική Μυθολογία|ελληνικής μυθολογίας]], πιθανώς ως ιδεατή απεικόνιση των έντονων καιρικών φαινομένων που ακολουθούν παρατηρώντας την ταχύτητα των [[νέφος|νεφών]]. {{πηγή}} Στην [[ιστορία]] και την [[τέχνη]] οι κένταυροι απεικονίζονται μεν ανθρωπόμορφοι, με ανθρώπινο το άνω τμήμα του κορμού, και ζωικό ([[άλογο|αλογίσιο]]) το κάτω. Ως ιδιοσυγκρασίες, όμως, φαίνεται πως δεν ήταν αρκετά ισορροπημένοι και παρουσιάζονται ως είδη πρωτόγονα που όφειλαν περισσότερα στη ζωική φύση τους παρά στην ανθρώπινη κληρονομιά τους. Ο μύθος τους τοποθετεί στη [[Θεσσαλία]], στην κατεξοχήν μαγική γη της ελληνικής επικράτειας με πλούσια στοιχεία μετεωρολογικής παρατήρησης που έδιναν έτσι λαβή για τις φημισμένες μάγισσες, στις οποίες θα αφιερώσουμε μια ξεχωριστή σπουδή. Έτσι η μυθολογική παρουσία τους στη θεσσαλική γη ξεκινά από έναν γηγενή βασιλιά των Λαπίθων.<br />
 
 
[[Αρχείο:South metope 32 Parthenon BM.jpg|[[Λαπίθες|Λαπίθης]] μάχεται κένταυροΚένταυρο, νότια μετόπη του Παρθενώνα|thumb|280px]]
ΟΟι '''ΚένταυροςΚένταυροι''' είναι πλάσμαπλάσματα της [[Ελληνική Μυθολογία|ελληνικής μυθολογίας]], πιθανώς ως ιδεατή απεικόνιση των έντονων καιρικών φαινομένων που ακολουθούν παρατηρώντας την ταχύτητα των [[νέφος|νεφών]]. {{πηγή}} Στην [[ιστορία]] και την [[τέχνη]] οι κένταυροιΚένταυροι απεικονίζονται μεν ανθρωπόμορφοι, με ανθρώπινο το άνω τμήμα του κορμού, και ζωικό ([[άλογο|αλογίσιο]]) το κάτω. Ως ιδιοσυγκρασίες, όμως, φαίνεται πως δεν ήταν αρκετά ισορροπημένοι και παρουσιάζονται ως είδη πρωτόγονα, που όφειλαν περισσότερα στη ζωική φύση τους παρά στην ανθρώπινη κληρονομιά τους. Ο μύθος τους τοποθετεί στη [[Θεσσαλία]], στην κατεξοχήν μαγική γη της ελληνικής επικράτειας με πλούσια στοιχεία μετεωρολογικής παρατήρησης που έδιναν έτσι λαβή για τις φημισμένες μάγισσες, στις οποίες θα αφιερώσουμε μια ξεχωριστή σπουδή. Έτσι η μυθολογική παρουσία τους στη θεσσαλική γη ξεκινά από έναν γηγενή βασιλιά των Λαπίθων.<br />
Στα ελληνικά έργα τέχνης η τυπική απεικόνιση των Κενταύρων είναι εκείνη που τους δείχνει να επιτίθενται στους [[Λαπίθες]], εμπλεκόμενοι σε πράξεις βιασμού και λεηλασίας, όπως και στην γαμήλια τελετή του [[Πειρίθους|Πειρίθου]]. Γενικά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η παρουσία τους ήταν συμβολική των απεριόριστων και απρόβλεπτων ιδιοτήτων του φυσικού κόσμου, που παρατηρούνται από την ηλιοφάνεια μέχρι τις καταιγίδες και στην ύφεση των τελευταίων, εκτός ίσως από την περίπτωση του κένταυρου [[Χείρων|Χείρωνα]].
 
Κατά τον ίδιο τρόπο η λογοτεχνική παρουσία τους στοστον [[μύθος|μύθο]] είναι συχνά συμβολική της πολιτισμικής ανάγκης να καθιερωθεί -να επανακαθιερωθεί μάλλον- η κυριαρχία σε αυτό που οι Έλληνες της αρχαιότητας αντιλαμβάνονταν ως δική τους σφαίρα γνώσης και επιρροής. Οι ελληνογενείς ήρωες έπρεπε για να καθιερώσουν την παρουσία του πολιτισμού τους σε έναν ευρύτερο κόσμο να το μεταδώσουν επί κατορθωμάτων, δαμάζοντας μυθικά ή υπερφυσικά πλάσματα, που δεν ήταν τίποτε άλλο από την επίδειξη της γνώσης τους επ΄ αυτών. Παρόμοια ήταν επίσης και άλλα μη ανθρώπινα τέρατα όπως ήταν η [[Σκύλλα]], η [[Χάρυβδη]], η [[Χίμαιρα (μυθολογία)|Χίμαιρα]] ή η [[Σφίγγα (μυθολογία)|Σφίγγα]] που απεικόνιζαν την ιδεατή γνώση της παρατήρησης του ελληνικού [[πολιτισμός|πολιτισμού]] στον τότε ευρύτερο κόσμο.
 
Υβριδικά ημιανθρώπινα πλάσματα τέτοια όπως ήταν οι κένταυροιΚένταυροι ίσως αντιπροσώπευαν τις εισβολές των αρνητικών όψεων της φύσης στον κόσμο της δικαιοδοσίας των Ελλήνων. Σε ένα ευρύτερο ψυχολογικό πλαίσιο πρόκειται για την εισβολή του ενσυνείδητου γνωστικού κόσμου στις επικράτειες της καθημερινής συνείδησης, η αρχική σύγκρουση ανάμεσα στις απειλητικές μορφές ενός άγνωστου και σκοτεινού κόσμου και τον τακτοποιημένο κόσμο της απλής, για την εποχή εκείνη, λογικής συνείδησης. Τούτη η πρωτογενής φαινομενική σύγκρουση είναι η ίδια -αν και με διαφορετική μορφή- με τη φαινομενική επίσης σύγκρουση ανάμεσα στο διονυσιακό και το απολλώνειο στοιχείο, που όμως στη πραγματικότητα συμβάδιζαν στο βίο των αρχαίων Ελλήνων ως αναγκαία διασκέδαση και ανώτερη γνώση αντίστοιχα.{{πηγή}}
 
== Σημαντικότεροι μύθοι ==
===Η Σπηλιά του Χείρωνα===
Oι τοπικοί θρύλοι αναφέρουν μέχρι σήμερα την ύπαρξη της σπηλιάς του Κένταυρου Χείρωνα λίγο έξω από το χωριό Μηλιές στο [[Πήλιο]], κοντά στηνστη μεγάλη μεταλλική σιδηροδρομική γέφυρα του Ταξιάρχη (ή [[Γέφυρα ντε Κίρικο]]). Η σπηλιά αυτή σήμερα είναι αχρησιμοποίητη, ως πρόσφατα όμως την χρησιμοποιούνταν ως χώρος σταυλισμού ζώων, ενώ συμπληρώνεται εξωτερικά με λιθόκτιστο τοίχο για τοτον σκοπό αυτό. Λέγεται ότι από το εσωτερικό της σπηλιάς υπάρχει μονοπάτι που διαπερνά το βουνό και επικοινωνεί με αντίστοιχη σπηλιά στην περιοχή "«Μαλάκι"» ή μακρύτερα, μέχρι το λόφο της Γορίτσας στα Ανατολικά της πόλης του Βόλου.{{πηγή}}
 
=== Κένταυροι Φολόης ===
Οι Κένταυροι απεικονίζονται σαν μυθικά όντα στα διασωθέντα μάρμαρα του δυτικού αετώματος του Ναού του Δία, τα οποία φυλάσσονται στο Μουσείο της Αρχαίας Ολυμπίας . Η φαντασία των αρχαίων Ελλήνων τους ήθελε να έχουν σώμα αλόγου και από τον τράχηλο, και πάνω στήθος, χέρια και κεφάλι ανθρώπου. Ο Διόδωρος (Δ΄12) αναφέρει ότι, όταν οι Κένταυροι νίκησαν τους Λάπιθες, κατέβηκαν στην Ηλεία και κατέλαβαν την Φολόη. Από εκεί λήστευαν και φόνευαν τους διερχόμενους και τους κατοίκους της περιοχής. Οι κάτοικοι, φοβισμένοι και τρομαγμένοι που πρώτη φορά έβλεπαν από μακριά άλογα, (το πάνω μέρος των οποίων ήταν ανθρώπινο) να χάνονται στο δάσος και στα ρέματα, τους απεικόνιζαν στη φαντασία τους σαν τέρατα με αλογίσιο σώμα.
 
=== Ο Φόλος ===
=== Ο θάνατος του Φόλου ===
Κατόπιν, ο Ηρακλής επανήλθε στη Φολόη, όπου βρήκε το φίλο του Φόλο να πεθαίνει, μιας και στην προσπάθεια του να θάψει τους συγγενείς Κενταύρους, επιχείρησε να περιεργαστεί ένα βέλος, που προηγουμένως θαύμαζε. Αυτό του διέφυγε και τον τραυμάτισε στο μεγάλο δάχτυλο του δεξιού ποδιού του και έτσι από το δηλητήριό του, πέθανε. Τότε λοιπόν, ο Ηρακλής τον έθαψε μεγαλοπρεπώς στην περιοχή που σκοτώθηκε και για να τον τιμήσει έδωσε στο δάσος και στην περιοχή το όνομα Φολόη. Ο τάφος στο [[Αντρώνι Ηλείας]] κοντά στην θέση Κροϋφίκου λέγεται ότι είναι του Κένταυρου Φόλου, όπου αναπτύχθηκε η πόλη της αρχαιότητας Λασιών. Κατόπιν, ο ήρωας έφυγε να κυνηγήσει τον Ερυμάνθιο Κάπρο.
 
 
== Πηγές ==
{{commonscat}}
* [[Ζαν Ρισπέν|Ρισπέν, Ζ. (1963)]]: ''Ελληνική Μυθολογία'', εκδ. «Αυλός», Αθήναι: Αυλός1963
 
 
{{Όντα Ελληνικής μυθολογίας}}
{{authority control}}
 
 
[[Κατηγορία:Κένταυροι|*]]
[[Κατηγορία:Όντα της ελληνικής μυθολογίας|Κενταυροι]]
29.435

επεξεργασίες