Εμμανουήλ Ρέπουλης: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Το [[1905]], εκλέγεται και πάλι βουλευτής, αλλά αποκόπτεται σχεδόν αμέσως από το τότε κόμμα του Θεοτόκη και εισχωρεί στην ομάδα των «Ιαπώνων» που έχει πρόγραμμα νεωτεριστικό, όπως ακριβώς ταίριαζε στον χαρακτήρα του. Οι αναδιοργανωτές όμως δεν καταφέρνουν να επιβληθούν, παρά τις μαχητικές τους προσπάθειες και διαλύονται απογοητευμένοι. Ο Ρέπουλης μόνος, μαζί μ' έναν-δυό άλλους συντρόφους του, επιμένει, αγωνίζεται, εξακολουθεί ν' ασκεί κριτική, και δραστηριοποιείται στην κίνηση που οδηγεί στην Επανάσταση του [[1909]].
Όταν πλησίασε τον [[Ελευθέριος Βενιζέλος|Ελευθέριο Βενιζέλο]], το [[1910]], πίστεψε ότι οι οραματισμοί και οι αγώνες του και τα όνειρά του θα γίνονταν πραγματικότητα μόνο αν στήριζε με όλες του τις δυνάμεις το μεγάλο ηγέτη. Έτσι ανακηρύχθηκε υπαρχηγός του κόμματος των Φιλελευθέρων. Και πράγματι. Οι Φιλελεύθεροι βρήκαν στο πρόσωπο του τις βάσεις που θα στήριζαν την ιδεολογία τους, ενώ εκείνος κατόρθωσε να ντύσει με σάρκα και οστά, τα μέχρι τότε μεγαλεπίβολα σχέδια του.
Ενώ είχε το Υπουργείο Εσωτερικών διορίστηκε Γενικός Διοικητής Μακεδονίας. Με την συμβολή του ξεσπά ο [[Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος|Ελληνοβουλγαρικός πόλεμος]]. Πολλοί από τους λόγους του παρέμειναν στην ιστορία.
Ταραχές ξεσπούν στην Αθήνα για το όνομα του Βενιζέλου. Ο Εμμ. Ρέπουλης, αντιπρόεδρος, τότε, της Κυβέρνησης,εξήγγειλε διάταγμα για την φυλάκιση των υπόπτων.<br />
Μετά την εκλογική ήττα της [[1 Νοεμβρίου|1ης Νοεμβρίου]], αυτοεξορίζονται και οι δύο στο [[Παρίσι]].
Ανώνυμος χρήστης