Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
 
Η Νίκαια ανήκει στις προσφυγικές
εκείνες πόλεις που δημιουργήθηκαν μετά την [[Μικρασιατική Καταστροφή|Μικρασιατική καταστροφή του 1922]] και έγινε η νέα πατρίδα των ξεριζωμένων προσφύγων της [[Μικρά Ασία|Μικράς Ασίας]]. Ο προσφυγικός συνοικισμός της Νέας Κοκκινιάς, όπως αρχικά ονομαζόταν, ιδρύθηκε το [[1923]] και σύμφωνα με την επίσημη [[Ελληνική απογραφή 1928|Ελληνική απογραφή του 1928]] αριθμούσε 33.201 κατοίκους<ref>[http://dlib.statistics.gr/Book/GRESYE_02_0101_00023.pdf Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την Απογραφήν της 15-16 Μαΐου 1928 - Πραγματικός πληθυσμός, ψηφ. σελ. 75 Αθήνα, Εθνικό Τυπογραφείο 1935]</ref>, αποτελώντας τον πολυπληθέστερο συνοικισμό. Το [[1934]] αποσπάστηκε το [[Δήμος Πειραιώς|δήμο Πειραιά]] και έγινε ανεξάρτητος δήμος, ενώ το [[1940]] μετονομάστηκε σε Νίκαια. Με 93.086 κατοίκους, σύμφωνα με την [[Ελληνική απογραφή 2001|Ελληνική απογραφή του 2001]], είναι μία από τις μεγαλύτερες, σε πληθυσμό, περιοχές του πολεοδομικού συγκροτήματος της Αθήνας. Το [[2011]] ο δήμος Νίκαιας συνενώθηκε με τον γειτονικό δήμο του Αγίου Ιωάννη Ρέντη και έκτοτε η Νίκαια αποτελεί τμήμα και έδρα του ευρύτερου [[Πρόγραμμα Καλλικράτης|Καλλικρατικού]] [[Δήμος Νίκαιας - Αγίου Ιωάννη Ρέντη|δήμου Νίκαιας - Αγίου Ιωάννη Ρέντη]].
 
Έχει αναγνωριστεί επίσημα ως [[Μαρτυρικές πόλεις και χωριά της Ελλάδας|μαρτυρική πόλη]]<ref>[http://www.greekholocausts.gr/gr/index.php?option=com_content&task=view&id=74&Itemid=57 Δίκτυο μαρτυρικών χωριών και πόλεων της Ελλάδας, το μπλόκο της Κοκκινιάς]</ref>, με αφορμή τη βαρβαρότητα που υπέστη κατά την [[Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944|περίοδο της Κατοχής]] από τα κατοχικά στρατεύματα, στα γεγονότα που έμειναν γνωστά ως [[Μάχη της Κοκκινιάς]] και [[Μπλόκο της Κοκκινιάς]] αντίστοιχα. Ιστορικά είναι άμεσα συνδεδεμένη με την [[Παλαιά Κοκκινιά]], η οποία είχε κατοικηθεί νωρίτερα.
11.969

επεξεργασίες