Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ροβέρτος του Τάραντα»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
{{πληροφορίες προσώπου}}
[[Image:Blason Philippe II de Tarente.svg|thumb|200px|Οικόσημο του Ροβέρτου του Τάραντος. Είναι συνδυασμός του οικοσήμου των Ανδεγαυών και αυτού της [[Λατινική Αυτοκρατορία|Λατινικής Αυτοκρατορίας]] της Κωνσταντινούπολης.]]
Ο '''Ροβέρτος του Τάραντος''' (''Roberto di Taranto'', [[1318]] - [[10 Σεπτεμβρίου]] [[1364]]) ήταν πρίγκιπας του [[Τάραντας|Τάραντα]] (1332–1346) από τον [[Ανδεγαυικός οίκος|οίκο των Ανδεγαυών]], [[Παλατινοί Κόμητες|κόμης παλατινός]] [[Κεφαλονιά|Κεφαλληνίας]] και [[Ζάκυνθος|Ζακύνθου]] ([[1336]] – [[1357]]), βασιλιάς της [[Αλβανία|Αλβανίας]] (1332-1364), [[Πρίγκιπας της Αχαΐας]] (1333-1346) και έφερε τον τίτλο του αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης ως Ροβέρτος Β΄ (1346-1364).
 
Ο '''Ροβέρτος του Τάραντος''' (''Roberto di Taranto'', [[1318]] - [[10 Σεπτεμβρίου]] [[1364]]) από τον [[Οίκος των Καπέτων-Ανζού|Οίκο των Καπέτων-Ανζού]], ήταν πρίγκιπας του [[Τάραντας|Τάραντα]] (1332–1346) από τον [[Ανδεγαυικός οίκος|οίκο των Ανδεγαυών]], [[Παλατινοί Κόμητες|κόμης παλατινός κόμης]] (δούκας) της [[Κεφαλονιά|Κεφαλληνίας]] και& [[Ζάκυνθος|Ζακύνθου]] ([[1336]] – [[1357]]), βασιλιάς της [[Αλβανία|Αλβανίας]] (1332-1364), [[Πρίγκιπας της Αχαΐας]] (1333-1346) και έφερε τον τίτλο του Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης ως Ροβέρτος Β΄ (1346-1364).
Μεγαλύτερος γιος του [[Φίλιππος Α΄ του Τάραντος|Φιλίππου Α΄ του Τάραντα]] και της τιτουλάριας Λατίνας Αυτοκράτειρας της Κωνσταντινούπολης [[Αικατερίνη Β' του Βαλουά|Αικατερίνης Β' του Βαλουά]]. Μετά το θάνατο του πατέρα του αναδείχθηκε νόμιμος κληρονόμος του Πριγκιπάτου της Αχαΐας, λόγω όμως αντιρρήσεων εκ μέρους του θείου του [[Ιωάννης της Γραβίνας|Ιωάννη της Γραβίνης]] προέκυψε διαφορά για τα κληρονομικά δικαιώματα, η οποία λύθηκε το 1336 με τη μεσολάβηση του πλούσιου Φλωρεντινού Νικολάου Ατζαϊόλι, επιτρόπου των παιδιών του Φιλίππου. Σύμφωνα με το συμβιβασμό που ακολούθησε, ο Ιωάννης της Γραβίνης έλαβε τις κτήσεις των Ανδεγαυών στην Ήπειρο, παραχωρώντας στο Ροβέρτο τα δικαιώματα του [[Πριγκιπάτο της Αχαΐας|Πριγκιπάτου της Αχαΐας]] και της Παλατινής Κομητείας Κεφαλληνίας και Ζακύνθου. Από τότε ο Ροβέρτος ετιτλοφορείτο «Κύρης Ροβέρτος, χάριτι Θεού Αχαΐας και Τάραντος πρίγκηψ και Κεφαλληνίας Ζακύνθου κόμης Παλατινός». Λόγω του νεαρού της ηλικίας του, την εξουσία ασκούσε η μητέρα του Αικατερίνη μέχρι τον θάνατό της το 1346.
 
ΜεγαλύτεροςΉταν ο τρίτος γιος του [[Φίλιππος Α΄ του Τάραντος|Φιλίππου Α΄]] πρίγκιπα του Τάραντα]] και της τιτουλάριας Λατίνας Αυτοκράτειρας της Κωνσταντινούπολης [[Αικατερίνη Β'Β΄ του Βαλουά|Αικατερίνης Β'Β΄ του Βαλουά]] τιτουλάριας Λατίνας Αυτοκράτειρας της Κωνσταντινούπολης. Μετά το θάνατο του πατέρα του αναδείχθηκε νόμιμος κληρονόμος του Πριγκιπάτουπριγκιπάτου της Αχαΐας, λόγω όμως αντιρρήσεων εκ μέρους του θείου του [[Ιωάννης της Γραβίνας|Ιωάννη]] κόμη της Γραβίνης]]Γραβίνας, προέκυψε διαφορά για τα κληρονομικά δικαιώματα, η οποία λύθηκε το 1336 με τη μεσολάβηση του πλούσιου Φλωρεντινού Νικολάου Ατζαϊόλι, επιτρόπου των παιδιών του Φιλίππου Α΄. Σύμφωνα με το συμβιβασμό που ακολούθησε, ο Ιωάννης της Γραβίνης έλαβε τις κτήσεις τωντου ΑνδεγαυώνΟίκου του στην Ήπειρο, παραχωρώντας στο Ροβέρτο τα δικαιώματα τουτού [[Πριγκιπάτο της Αχαΐας|Πριγκιπάτουπριγκιπάτου της Αχαΐας]] και της Παλατινήςπαλατινής Κομητείαςκομητείας (δουκάτου) της Κεφαλληνίας και& Ζακύνθου. Από τότε ο Ροβέρτος ετιτλοφορείτο «Κύρης Ροβέρτος, χάριτι Θεού Αχαΐας και Τάραντος πρίγκηψπρίγκιψ και Κεφαλληνίας & Ζακύνθου κόμης Παλατινόςπαλατινός». Λόγω του νεαρού της ηλικίας του, την εξουσία ασκούσε η μητέρα του Αικατερίνη Β΄, μέχρι τονπου θάνατόαυτή τηςαπεβίωσε το 1346.
Τον Οκτώβριο του 1347 ο Ροβέρτος παντρεύτηκε την [[Μαρία των Βουρβόνων|Μαρία]], θυγατέρα του [[Λουδοβίκος Α΄ των Βουρβώνων|Λουδοβίκου Α΄ Δούκα των Βουρβόνων]], αλλά δεν απέκτησαν παιδιά. Λίγο αργότερα ο Ροβέρτος έδωσε όρκο πίστεως στη βασίλισσα της Νάπολης Ιωάννα Α' και μετέβη μαζί με τον αδελφό του Φίλιππο για να την υπερασπισθεί, ηγούμενος των Ναπολιτάνων στην [[μάχη του Βενεβέντου]] ενάντια στον επιτιθέμενο [[Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας|Λουδοβίκο της Ουγγαρίας]]. Η Νάπολη όμως κατελήφθη το 1348 και οι δύο αδελφοί αιχμαλωτίστηκαν.
 
Τον Οκτώβριο του 1347 ο Ροβέρτος παντρεύτηκενυμφεύτηκε την [[Μαρία των Βουρβόνων|Μαρία]], θυγατέρα κόρη του [[Λουδοβίκος Α΄ τωντου ΒουρβώνωνΜπουρμπόν|Λουδοβίκου Α΄]] Δούκαδούκα τωντου Βουρβόνων]]Μπουρμπόν, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά. Λίγο αργότερα ο Ροβέρτος έδωσε όρκο πίστεως στηστην βασίλισσα[[Ιωάννα Α΄ της Νάπολης Ιωάννα Α']] και μετέβη μαζί με τον δευτερότοκο αδελφό του [[Φίλιππος της Ρωμανίας|Φίλιππο]] για να την υπερασπισθεί, ηγούμενος των Ναπολιτάνων στην [[μάχη του Βενεβέντου]] ενάντια στον επιτιθέμενο [[Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας|Λουδοβίκο τηςΑ΄ Ουγγαρίαςτων Καπέτων-Ανζού]] της Ουγγαρίας. Η Νάπολη όμως κατελήφθη το 1348 και οι δύο αδελφοί αιχμαλωτίστηκαν.
Για την απελευθέρωσή τους επενέβη η σύζυγος του Ροβέρτου Μαρία, η οποία μετέβη στην Φλωρεντία και με την μεσιτεία του Πάπα [[Πάπας Κλήμης Ζ΄|Κλήμη Ζ΄]] και των μεγιστάνων του Βενεβέντου, αδελφών Πέτρου, Λουδοβίκου και [[Λεονάρδος Α΄ Τόκκος|Λεονάρδου Τόκκων]], κατόρθωσε ύστερα από τετράχρονη προσπάθεια να ελευθερώσει τους δύο αδελφούς.
 
Για την απελευθέρωσή τους επενέβη η σύζυγος του Ροβέρτου Μαρία, η οποία μετέβη στην Φλωρεντία και με την μεσιτεία του Πάπα [[Πάπας Κλήμης Ζ΄|πάπα Κλήμη Ζ΄]] και των μεγιστάνων του Βενεβέντου, αδελφών Πέτρου, Λουδοβίκου και [[Λεονάρδος Α΄ Τόκκος|Λεονάρδου των Τόκκων]], κατόρθωσε- ύστερα από τετράχρονη προσπάθεια- να ελευθερώσει τους δύο αδελφούς.
Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας των δύο αδελφών, στα νησιά του Ιονίου επικρατούσε αναρχία και γίνονταν συνεχείς εχθρικές εισβολές. Με την επάνοδό του ο Ροβέρτος επανέφερε την τάξη και αφού συμμάχησε με τον Αυτοκράτορα Κωνσταντινουπόλεως καθάρισε το Ιόνιο από τους πειρατές το 1356, συνοδευόμενος πάντοτε από τον Λεονάρδο Τόκκο. Στην συνέχεια επέστρεψε στην Νάπολη, όπου έδωσε σύζυγο στον Λεονάρδο την αδελφή του Φραγκίσκα σαν αμοιβή για τις υπηρεσίες του στην διάρκεια της αιχμαλωσίας, και του παραχώρησε την Παλατινή Κομητεία Κεφαλληνίας, Ζακύνθου, Ιθάκης και Εχινάδων το 1357. Από τότε αρχίζει η εποχή της δυναστείας των κομήτων Τόκκων.
 
Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας των δύο αδελφών, στα νησιά του Ιονίου επικρατούσε αναρχία και γίνοντανγινότααν συνεχείς εχθρικές εισβολές. Με την επάνοδό του ο Ροβέρτος επανέφερε την τάξη και, αφού συμμάχησε με τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κωνσταντινουπόλεωςτης Κωνσταντινούπολης, καθάρισε το Ιόνιο από τους πειρατές το 1356, συνοδευόμενος πάντοτε από τον Λεονάρδο Τόκκο. Στην συνέχεια επέστρεψε στην Νάπολη, όπου έδωσε σύζυγο στον Λεονάρδο την αδελφή του Φραγκίσκα σανως αμοιβή για τις υπηρεσίες του στην διάρκεια της αιχμαλωσίας, και του παραχώρησε την Παλατινήπαλατινή Κομητείακομητεία (δουκάτο) της Κεφαλληνίας, Ζακύνθου, Ιθάκης και& Εχινάδων το 1357. Από τότε αρχίζει η εποχή της δυναστείας των κομήτων Τόκκων.
Ο Ροβέρτος απεβίωσε στις [[10 Σεπτεμβρίου]] του [[1364]].
 
Ο Ροβέρτος απεβίωσε στις [[10 Σεπτεμβρίου]] του [[1364]] σε ηλικία 46 ετών.
 
==Οικογένεια==
Νυμφεύτηκε το 1347 τη [[Μαρία των Βουρβόνων]], κόρη του [[Λουδοβίκος Α΄ του Μπουρμπόν|Λουδοβίκου Α΄]] δούκα του Μπουρμπόν· δεν απέκτησαν απογόνους.
 
{{Διαδοχή|[[Λατινική Αυτοκρατορία|Τιτουλάριος Λατίνος Αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης]]<br>[[1346]]–[[1364]]|[[Αικατερίνη Β΄ του Βαλουά]]|[[Φίλιππος Β΄ του Τάραντα]]}}
 
{{Πρίγκηπας της Αχαΐας|προηγούμενος=[[Ιωάννης της Γραβίνας]]|Τίτλος=[[Πριγκηπάτο της Αχαΐας|Πρίγκηπας της Αχαΐας]]|Έτη=[[1333]]&ndash;[[1364]]|ανταπαιτητής=[[Ιάκωβος Γ΄ της Μαγιόρκας]] ([[1316]]&ndash;[[1349]]),<br>[[Ιάκωβος Δ΄ της Μαγιόρκας]] ([[1349]]&ndash;[[1373]])|μαζί με=τη μητέρα του, [[Αικατερίνη του Βαλουά]] ([[1333]]&ndash;[[1346]])|επόμενος= [[Φίλιππος Β΄ του Τάραντα]]}}
 
{{ενσωμάτωση κειμένου|en|Robert, Prince of Taranto}}
 
{{DEFAULTSORT:Ροβερτος του Ταραντος}}
87.541

επεξεργασίες