Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Βηρύλλιο»

1.221 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 3 έτη
[[Αρχείο:Beryllium OreUSGOV.jpg|μικρογραφία|Κομμάτι μεταλλεύματος βηρυλλίου μαζί με ένα κέρμα 1 σεντ του δολλαρίου ΗΠΑ, για σύγκριση κλίμακας.]]
[[Αρχείο:Beryl-130023.jpg|μικρογραφία|Φυσικό σμαράγδι. Περιέχει βηρύλλιο.]]
Ο [[Ήλιος]] έχει [[Εκφράσεις περιεκτικότητας και συγκέντρωσης διαλυμάτων|συγκέντρωση]] 100 [[Ppm (μονάδα μέτρησης)|ppt]] (μέρη ανά τρισεκατομμύριο = 10<sup>-12</sup>) βηρυλλίου,<ref>{{Citecite web|url=http://www.webelements.com/periodicity/abundance_sun/|title=Abundance in the sun|last=|firstwork=Mark Winter, [[The University of Sheffield]] and WebElements Ltd, UK|date=6 August 2011|website=|publisher=WebElements|archiveurl=|archivedate=|accessdate=6 August 2011}}</ref> ενώ ο γήινος φλοιός έχει συγκέντρωση που κυμαίνεται μεταξύ 2 και 6 ppm (μέρη ανά εκατομμύριο = 10<sup>-6</sup>).<ref name="Merck">{{Citecite book|title=The Merck Index: An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals|firstauthor=Merck contributors|lastpublisher=Merck Research Laboratories, Merck & Co., Inc.|isbn=0-911910-00-X|yeardate=2006|editor1-last=O'Neil|editor1-first=Marydale J.|edition=14th|location=Whitehouse Station, NJ, USA|pageeditor2-last=Heckelman|editor2-first=Patricia E.|editor3-last=Roman|editor3-first=Cherie B.}}</ref> Η μεγαλύτερη συγκέντρωση στο [[έδαφος]] ανέρχεται στα 6 ppm.{{sfn|Emsley|2001|p=59}} Ιχνοποσότητες βηρυλλίου ανιχνεύονται στη γήινη [[Ατμόσφαιρα της Γης|ατμόσφαιρα]].<ref name=":0">{{sfn|Emsley |2001, |p. =59.</ref>}} Η συγκέντρωση βηρυλλίου στο [[θαλάσσιο νερό]] κυμαίνεται μεταξύ 200 και 600 ppq (μέρη ανά τετράκις εκατομμύριο = 10<sup>-15</sup>).<ref name{{sfn|Emsley|2001|p=":0" />59}}<ref>{{Citecite web|url=http://www.webelements.com/periodicity/abundance_seawater/|title=AbudanceAbundance in the oceans|last=Winter|firstwork=Mark|date=6 AugustWinter, 2011|website=|publisher=[[The University of Sheffield]] and WebElements Ltd, UK. WebElements.|archiveurl=|archivedatepublisher=WebElements|accessdate=6 August 2011}}</ref> Ωστόσο, σε νερό πηγής το βηρύλλιο είναι πιο άφθονο, με συγκέντρωση που (φυσιολογικά) φθάνει τα 100 ppt.<ref>{{Citecite web|url=http://www.webelements.com/periodicity/abundance_stream/|title=Abundance in stream water|last=Winter|firstwork=Mark|date=Retrieved 6Winter, August 2011.|website=|publisher=[[The University of Sheffield]] and WebElements Ltd, UK. WebElements|archiveurl=|archivedatepublisher=WebElements|accessdate=6 August 2011}}</ref>
 
Το βηρύλλιο βρίσκεται σε πάνω από 100 [[Ορυκτό|ορυκτά]],<ref>[http://www.mindat.org/chemsearch.php?cform_is_valid=1&inc=Be%2C&exc=&sub=Search+for+Minerals&cf_pager_page=1 Mindat search on Be]</ref> αλλά τα περισσότερα από αυτά είναι από ασυνήθιστα ως σπάνια. Τα πιο συνηθισμένα ορυκτά βηρυλλίου συμπεριλαμβάνουν το [[Βερτραβδίτης|βερτραβδίτη]] [Be<sub>4</sub>Si<sub>2</sub>O<sub>7</sub>(OH)<sub>2</sub>], το [[Βήρυλλος|βήρυλλο]] (Al<sub>2</sub>Be<sub>3</sub>Si<sub>6</sub>O<sub>18</sub>), το [[Χρυσοβήρυλλος|χρυσοβήρυλλο]] (Al<sub>2</sub>BeO<sub>4</sub>) και το [[Φαινακίτης|φαινακίτη]] (Be<sub>2</sub>SiO<sub>4</sub>). Πολύτιμες μορφές του βηρυλλίου αποτελούν η [[ακουαμαρίνα]], ο [[ερυθρός βήρυλλος]] και το [[σμαράγδι]]. <ref name="Be2">{{Cite book|title=Landolt-Börnstein&nbsp;– Group VIII Advanced Materials and Technologies: Powder Metallurgy Data. Refractory, Hard and Intermetallic Materials|author=Behrens, V.|publisher=Springer|isbn=978-3-540-42942-5|date=2003|chapter=11 Beryllium|editor=Beiss, P.|volume=2A1|location=Berlin|pages=1–11|doi=10.1007/10689123_36}}</ref><ref>{{cite book|title=Beryllium chemistry and processing|author1=Walsh, Kenneth A|isbn=978-0-87170-721-5|date=2009|chapter=Sources of Beryllium|pages=20–26|url=https://books.google.com/books?id=3-GbhmSfyeYC&pg=PA20}}</ref><ref>{{cite book|title=Industrial minerals & rocks: commodities, markets, and uses|authors=Mining, Society for Metallurgy, Exploration (U.S)|isbn=978-0-87335-233-8|date=5 March 2006|chapter=Distribution of major deposits|pages=265–269|url=https://books.google.com/books?id=zNicdkuulE4C&pg=PA265}}</ref> Ωστόσο, το πράσινο [[χρώμα]] στους βηρυλλιούχους πολύτιμους λίθους προέρχεται από προσμείξεις (περί το 2% για το σμαράγδι) [[Χρώμιο|χρωμίου]].{{sfn|Emsley|2001|p=58}}
 
Για τα δυο κύρια [[Μετάλλευμα|μεταλλεύματα]] βηρυλλίου, ο βήρυλλος και ο βερτρανδίτης, έχουν βρεθεί (ως τώρα εκμεταλλεύσιμα) κοιτάσματα στην [[Αργεντινή]], στη [[Βραζιλία]], στην [[Ινδία]], στη [[Μαδαγασκάρη]], στη [[Ρωσία]] και στις [[Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής|ΗΠΑ]]. {{sfn|Emsley|2001|p=58}} Τα παγκόσμια αποθέματα βηρυλλίου ξεπερνούν τους 400.000 [[Τόνος (μονάδα μέτρησης)|τόνους]].{{sfn|Emsley|2001|p=58}}
 
== Χαρακτηριστικά ==
35.734

επεξεργασίες