Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μίλτον Φρίντμαν»

μ
+ νέα κατηγορία, μ.επιμ.(π.χ.μικρή σύμπτυξη)
μ (+ νέα κατηγορία, μ.επιμ.(π.χ.μικρή σύμπτυξη))
 
===Αποστρατεία===
Το [[1977]], σε ηλικία 65 ετών, ο Φρίντμαν αποσύρθηκε από το Πανεπιστήμιο του Σικάγου μετά από 30 χρόνια διδασκαλίας. Αυτός και η σύζυγός του μετακόμισαν στο Σαν Φρανσίσκο, όπου έγινε Επισκέπτης Μελετητής στην Federal Reserve Bank. Από το 1977, ήταν συνδεδεμένος με το Ίδρυμα Hoover στο [[Πανεπιστήμιο Στάνφορντ|Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ]]. Κατά τητο διάρκειαίδιο του ίδιου έτουςέτος, ο Φρίντμαν είχε προσεγγιστεί από το δίκτυο [http://freetochoose.com/ Free To Choose] και του ζητήθηκε να δημιουργήσει ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα όπου θα παρουσιάζει την οικονομική και κοινωνική του φιλοσοφία.
 
Ο Φρίντμαν και η σύζυγός του εργάστηκαν για αυτό το έργο τα τρία επόμενα χρόνια, και κατά τη διάρκεια του 1980, η σειρά των δέκα επεισοδίων, με τίτλο «''Free To Choose''» μεταδόθηκε από την Υπηρεσία Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης (PBS). Το βιβλίο που συνόδευσε τη σειρά (που συγγράφτηκε από τον Μίλτον και τη σύζυγό του, Ρόουζ), επίσης με τίτλο «''Free To Choose''», ήταν την ίδια χρονιά μέσα στα ευπώλητα βιβλία πεζού λόγου και από το 1980 και έκτοτε έχει μεταφραστεί σε 14 ξένες γλώσσες.
 
Ο Φρίντμαν υπηρέτησε ως ανεπίσημος σύμβουλος του [[Ρόναλντ Ρέηγκαν]] κατά τη διάρκεια προεδρικής εκστρατείας του 1980, και στη συνέχεια υπηρέτησε στην Επιτροπή Συμβούλων Οικονομικής Πολιτικής του Προέδρου για όλη τη διάρκεια της διακυβέρνησης Ρέηγκαν. Το [[1988]] τιμήθηκε με το Εθνικό Μετάλλιο Επιστημών και ο πρόεδρος Ρέηγκαν τον τίμησε με το Προεδρικό Μετάλλιο της Ελευθερίας. Ο Μίλτον Φρίντμαν είναι τώρα γνωστός ως ένας από τους πιο σημαντικούς οικονομολόγους του 20ου αιώνα<ref>{{cite news|title=Milton Friedman: An enduring legacy|url=http://www.economist.com/daily/news/displaystory.cfm?story_id=8190872|work=The Economist|date=17 Νοεμβρίου 2006|accessdate=20 Φεβρουαρίου 2008}}</ref><ref>{{cite web |first=Patricia|last=Sullivan|date=17 Νοεμβρίου 2006|title=Economist Touted Laissez-Faire Policy|url=http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2006/11/16/AR2006111600592.html|work=The Washington Post|accessdate=20 Φεβρουαρίου 2008}}</ref>. Καθ 'όλη τη δεκαετία του 1980 και του 1990, ο Φρίντμαν συνέχισε να γράφει άρθρα και να εμφανίζεται στην τηλεόραση. Έκανε αρκετές επισκέψεις στην Ανατολική Ευρώπη και την Κίνα, όπου επίσης συμβούλευε τις κυβερνήσεις τους. Ήταν, επίσης, για πολλά χρόνια διαχειριστής του οργανισμού ''Philadelphia Society''<ref>[http://www.cato.org/special/friedman/friedman/index.html Milton Friedman – Biography | Cato Institute<!-- Bot generated title -->]</ref><ref>[http://phillysoc.org/trustees.htm Trustees<!-- Bot generated title -->]{{dead link|date=June 2015}}</ref><ref>[http://www.phillysoc.org/fried.htm Milton Friedman<!-- Bot generated title -->]{{dead link|date=June 2015}}</ref>.
 
===Προσωπική ζωή===
 
===Οικονομική ελευθερία===
Ο Μάικλ Γουόκερ του Ινστιτούτου Φρέιζερ και ο Φρίντμαν φιλοξένησαν μια σειρά από συνέδρια από το [[1986]] έως το [[1994]]. Ο στόχος ήταν να δημιουργηθεί ένας σαφής ορισμός της οικονομικής ελευθερίας και μια μέθοδος για τη μέτρησημέτρησή της. Τελικά, αυτό είχε ως αποτέλεσμα την πρώτη έκθεση για την παγκόσμια οικονομική ελευθερία, «Η παγκόσμια οικονομική ελευθερία» (''Economic Freedom in the World''[http://www.freetheworld.com/]). Αυτή η ετήσια έκθεση παρουσιάζει από τότε στοιχεία για πολυάριθμές μελέτες αξιολόγησης και έχει επηρεάσει την πολιτική σε διάφορα κράτη.
 
Μαζί με δεκαέξι16 άλλους διακεκριμένους οικονομολόγους αντιτάχθηκε στοστον νόμο περί επέκτασης των πνευματικών δικαιωμάτων (''Copyright Term Extension Act'') και κατέθεσε υπόμνημα στην υπόθεση Eldred v. Ashcroft.
 
Ο Φρίντμαν υποστήριξε την ισχυρότερη νομική (συνταγματική) προστασία των οικονομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, προκειμένου να προωθηθεί περαιτέρω η βιομηχανική-εμπορική ανάπτυξη και ευημερία και να στηριχθεί η δημοκρατία, η ελευθερία και το κράτος δικαίου γενικότερα στην κοινωνία<ref>[http://industry.sharepoint.com/Pages/NewBritishBillofRights.aspx ''A New British Bill of Rights: The Case For'', ISR Online Guide]</ref>.
 
===Ισλανδία===
O Φρίντμαν επισκέφθηκε την [[Ισλανδία]] κατάτο τη διάρκεια του φθινοπώρουφθινόπωρο του [[1984]], συναντήθηκε με σημαντικούς Ισλανδούς και έδωσε μια διάλεξη στο Πανεπιστήμιο της Ισλανδίας σχετικά με την «τυραννία του στάτους κβο». Συμμετείχε σε μια [https://www.youtube.com/view_play_list?p=EBBF6DB20C85145A ζωντανή τηλεοπτική συζήτηση] την 31η Αυγούστου του 1984 με σοσιαλιστές διανοούμενους, συμπεριλαμβανομένου του [[Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον]], ο οποίος αργότερα εκλέχτηκε πρόεδρος της Ισλανδίας<ref>{{Cite AV media|title=Milton Friedman on Icelandic State Television in 1984|people=Friedman, Milton; Grímsson, Ólafur Ragnar}}</ref>. Όταν παραπονέθηκαν ότι επιβλήθηκε χρέωση για την διάλεξη του στο Πανεπιστήμιο και ότι, μέχρι τώρα, οι διαλέξεις από επισκέπτες καθηγητές ήταν δωρεάν, ο Φρίντμαν απάντησε ότι οι προηγούμενες διαλέξεις δεν ήταν δωρεάν, με τη λογική έννοια ότι οι διαλέξεις έχουν κάποιακάποιο σχετικάσχετικό κόστηκόστος. Αυτό που έχει σημασία είναι το αν οι συμμετέχοντες ή μη συμμετέχοντες καλύπτουν αυτά τα έξοδα. Ο Φρίντμαν πίστευε ότι ήταν δικαιότερο μόνο όσοι παρακολούθησαν τη διάλεξη να πληρώσουν. Σε αυτή τη συζήτηση ο Φρίντμαν ανέφερε, επίσης, ότι ο ίδιος δεν είχε λάβει καθόλου χρήματα για την διάλεξη.
 
===Εσθονία===
 
===Δόγμα του Σοκ===
Στο βιβλίο της «''[[Το Δόγμα του Σοκ]]''» η συγγραφέας και κοινωνική ακτιβίστρια [[Ναόμι Κλάιν]] κριτίκαρε τον οικονομικό φιλελευθερισμό του Φρίντμαν, ταυτίζοντάς τον με τις αρχές που οδήγησαν την οικονομική ανασυγκρότηση που ακολούθησε τα στρατιωτικά πραξικοπήματα σε χώρες όπως η [[Χιλή]], η [[Αργεντινή]], άλλες ΛατινοαμερικάνικεςΛατινοαμερικανικές χώρες και η [[Ινδονησία]]. Βασιζόμενοι στις εκτιμήσεις τους ως προς την έκταση, στην οποία αυτά που η ίδια αποκαλεί «[[Νεοφιλελευθερισμός|νεοφιλελεύθερες]] πολιτικές» οδήγησαν σε διαφορές στο εισόδημα και ανισότητα, τόσο η Κλάιν, όσο και ο [[Νόαμ Τσόμσκυ]] έχουν υποστηρίξει ότι ο κύριος ρόλος αυτού που αποκαλούν «νεοφιλελευθερισμό» ήταν ένα ιδεολογικό προκάλυμμα για τη συγκέντρωση κεφαλαίου από τις πολυεθνικές εταιρείες<ref>{{Cite book |author= Noam Chomsky |authorlink= NoamΝόαμ ChomskyΤσόμσκι |year= 1999 |title= Profit Over People: Neoliberalism and Global Order |location= NewΝέα York,&nbsp;NYΥόρκη |publisher= [[Seven Stories Press]] }}</ref>. Η συγγραφέας αποδίδει στον Φρίντμαν αυτό που ονομάζει «θεωρία του δόγματος του σοκ» ή «θεραπείας σοκ» που βασίζεται στην ιδέα ότι μια οικονομική κρίση ή ένα γεγονός καταστροφής ή πολέμου είναι η ευκαιρία για μεγάλες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις σε ένα κράτος. Η επιτυχία της πολιτικής αυτής βασίζεται στο γεγονός ότι ο φόβος και οι ενοχές για τα αποτελέσματα της κρίσης ή της καταστροφής κάνει τους πολίτες ανεκτικούς και απαθείς σε επαναλαμβανόμενες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις ακριβώς επειδή πιστεύουν ότι κάτι άλλο χειρότερο έρχεται. Αρκετοί πιστεύουν ότι κάτι τέτοιο συνέβη και στη Μεγάλη Βρετανία επί πρωθυπουργίας [[Μάργκαρετ Θάτσερ]] με αφορμή τον πόλεμο στα [[Νήσοι Φώκλαντ|Φώκλαντ]], ενώ έτσι εξηγούν και την οικονομική κρίση στην Ελλάδα μετά το [[2009]].
 
===Δικτατορία Πινοσέτ===
* "The Crime of 1873," ''Journal of Political Economy'' Vol. 98, No. 6 (Dec., 1990), pp. 1159-1194 [http://links.jstor.org/sici?sici=0022-3808%28199012%2998%3A6%3C1159%3ATCO1%3E2.0.CO%3B2-C JSTOR]
* "Franklin D. Roosevelt, Silver, and China," ''Journal of Political Economy'' Vol. 100, No. 1 (Feb., 1992), pp.&nbsp;62–83 [http://links.jstor.org/sici?sici=0022-3808%28199202%29100%3A1%3C62%3AFDRSAC%3E2.0.CO%3B2-2 JSTOR]
 
 
{{Φρίντμαν}}
 
 
{{DEFAULTSORT:Φριντμαν, Μιλτον}}
 
[[Κατηγορία:Μίλτον Φρίντμαν| ]]
[[Κατηγορία:Αγνωστικιστές]]
[[Κατηγορία:Μέλη της αμερικανικής Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών]]
[[Κατηγορία:Απόφοιτοι του Πανεπιστημίου του Σικάγου]]
28.504

επεξεργασίες