Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Οσίν του Λαμπρόν»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
 
==Βιογραφία==
Ήταν γιος του Χετούμ Α΄ (απεβ. 1071). Κατά τον Κύριλ Τουμάνοφ, ο Οσίν ήταν μέλος της φυλής των Παχλαβουνί. Βλέποντας ότι ούτε οι Ρωμαίοι, δεν μπορούσαν να τον προστατεύσουν από την προέλαση των Σελτζούκων, διέφυγε από το φρούριό του, που ήταν κοντά στη Γκάντζα και πήγε δυτικά το 1072, στην Κιλικία. Ο χρονικογράφος του 12ου αι. [[Σαμουήλ του Άνι]] γράφει για την αναχώρηση του Οσίν από την πατρώα γη: "με τον αδελφό του Χαλγκάμ, τη σύζυγό του και άλλους ευγενείς, φέροντας τον πλούτο και το δάκτυλο του αποστόλου Πέτρου, έφθασε στην Κιλικία και κατέλαβε από τους Μουσουλμάνους το φρούριο του Λαμπρόν, στους πρόποδες των ορέων του Ταύρου, κοντά στην Ταρσό". Ο συγγενής του Αμπουλγκαρίμπ Αστρουνί κυβερνούσε τοντην ΤαύροΤαρσό και τη Μοψουεστία στο όνομα του [[Αλέξιος Α΄ Κομνηνός|Αλεξίου Α΄ Κομνηνού]] Αυτοκράτορα των Ρωμαίων· του παραχώρησε δύο φρούρια στη δυτική Κιλικία, το Λαμπρόν και το Μπαρμπαρόν στην Ταρσό, πλησίον των ''Κιλικίων Πυλών'' (περάσματος του Ταύρου).
 
Αν και ο Σαμουήλ του Άνι αναφέρει ότι "κατέλαβε το Λαμρόν από τους Μουσουλμάνους¨, άλλοι Αρμένιοι συγγραφείς, εγγύτερα στους Χετουμίδες, αναφέρουν ότι "ο Οσίν ήταν απλά ένας πιστός υπαρχηγός του Αμπουλγκαρίμπ, ο οποίος μετά τού παραχώρησε το κάστρο τού Λαμπρόν". Ο [[Ματθαίος της Έδεσσας]] και ο [[Σαμπάντ ο κοντόσταυλος]] αναφέρουν τον Οσίν μόνο περιστασιακά. Ο Αυτοκράτορας δεν είχε αντίρρηση να βλέπει Αρμενίους να γίνονται ανάχωμα μεταξύ αυτού και των Σελτζούκων και επικύρωσε τον Οσίν μαζί με δύο άλλους Αρμενίους ηγέτες που είχαν εγκατασταθεί στον Ταύρο, τους [[Ρουπέν Α΄ της Αρμενίας|Ρουπέν Α΄]] και Γκογκ ΒαζίλΒασίλ, στις θέσεις τους τιμώντας τους με τον τίτλο του ''σεβαστού''.
 
Τον Οσίν οι ιστορικοί τον ταυτίζουν με τον [[Μιχαήλ Ασπιέτης|Μιχαήλ Ασπιέτη]] στρατηγό που τη δράση του αναφέρει η Άννα Κομνηνή στην ''Αλεξιάδα'' ή με τον Ουρσίνο που αναφέρει ο Ραλφ του Καέν στο ''[[Πράξεις του Τανκρέδου]]'' και ο [[Αλβέρτος του Αιξ]]. Ο ιστορικός Ιωσήφ Λωράν θεωρεί ότι οι Οσίν, Ασπιέτης και Ουρσίνος είναι τρία διαφορετικά πρόσωπα· όμως ο Κρίστοφερ Μάσεβιτ βρίσκει τους δεσμούς τού Οσίν με τον Ουρσίνο πειστικούς. Το 1097 ο [[Βαλδουίνος Α΄ της Ιερουσαλήμ]] (του Οίκου της Φλάνδρας) πήρε την Ταρσό από τον [[Ταγκρέδος (πρίγκιπας της Γαλιλαίας)|Τανκρέδο]] πρίγκιπα της Γαλιλαίας, που πρόσφατα είχε καταλάβει την πόλη· τότε ο Οσίν/Ουρσίνος έστειλε πρέσβεις στον Τανκρέδο, συμβουλεύοντάς τον να επιτεθεί στα Μάμιστρα. Όταν οι σταυροφόροι προωθήθηκαν στην Αντιόχεια, ο Οσίν τους παρείχε προμήθειες, προτρέποντάς τους να αφήσουν την Κιλικία.
 
==Οικογένεια==
Νυμφεύτηκε μία κόρη του Αμπούλ Γκαρίμπ πρίγκιπα Αρσρουνί, κυβερνήτη της Ταρσού και είχε τέκνο:
* Χετούμ Β΄ απεβ. 1143, κύριος του Λαμπρόν. Απόγονοί του ήταν οι:
** Οσίν Β΄ 1125-1170, κύριος του Λαμπρόν.
*** Χετούμ Γ΄ 1151-1218, κύριος του Λαμπρόν.
**** Κωνσταντίνος 1180-1250, κύριος του Λαμπρόν.
***** Χετούμ 1220-1250.
** Σμπατ/Σεμπάντ απεβ. 1153, κύριος του Μπαρμπαρόν.
*** Βασάκ απεβ. 1199, κύριος του Μπαρμπαρόν.
**** [[Κωνσταντίνος του μπαρμπαρόν|Κωνσταντίνος]] 1180-1263, κύριος του Μπαρμπαρόν & Κόρυκος.
 
==Πηγές==
102.463

επεξεργασίες