Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Βηρύλλιο»

3.549 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 3 έτη
μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
Το βηρύλλιο αυξάνει τη [[σκληρότητα]] και την αντίσταση στη [[διάβρωση]], όταν σχηματίζει [[κράμα]]τα με το [[αλουμίνιο]], το [[κοβάλτιο]], το [[χαλκός|χαλκό]] (αξιοσημείωτο είναι το κράμα [[χαλκοβηρύλλιο]]), το [[σίδηρος|σίδηρο]] και το [[νικέλιο]]<ref name=deGruyter>Jakubke, Hans-Dieter; Jeschkeit, Hans, eds. (1994). Concise Encyclopedia Chemistry. trans. rev. Eagleson, Mary. Berlin: Walter de Gruyter.</ref>. Σε δομικές εφαρμογές, το βηρύλλιο έχει υψηλή [[καμπτική ακαμψία]], [[θερμική σταθερότητα]], [[θερμική αγωγιμότητα]] και χαμηλή [[πυκνότητα]], ιδιότητες που το κάνουν ένα υψηλής ποιότητας υλικό για [[αεροδιαστημική|αεροδιαστημικές εφαρμογές]], όπως υψηλής [[Ταχύτητα|ταχύτητας]] [[αεροπλάνο|αεροσκάφη]], [[αυτοκατευθυνόμενο βλήμα|αυτοκατευθυνόμενα βλήματα]], [[διαστημικό όχημα|διαστημικά οχήματα]] και [[τηλεπικοινωνιακός δορυφόρος|τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους]]<ref name=deGruyter/>. Εξαιτίας της σχετικά μικρής του πυκνότητας και [[ατομικό βάρος|ατομικής μάζας]] του, το βηρύλλιο είναι σχετικά διαφανές στις [[ακτίνες Χ]], και τις άλλες μορφές [[ιονίζουσα ακτινοβολία|ιονίζουσας ακτινοβολίας]], και γι' αυτό, είναι πολύ συνηθισμένο «υλικό παράθυρο» για εξοπλισμό ακτίνων Χ και [[πειράματα φυσικής σωματιδίων]]<ref name=deGruyter/>. Η υψηλή θερμική αγωγιμότητα του βηρυλλίου και του [[οξείδιο του βηρυλλίου|οξείδιου του βηρυλλίου]] (BeO) οδήγησαν στο να χρησιμοποιηθεί σε εφαρμογές [[μεταφορά θερμότητας|μεταφοράς]] και [[βύθιση θερμότητας|βύθισης θερμότητας]].
 
Η εμπορική χρήση του βηρυλλίου παρουσιάζει τεχνικές προκλήσεις, εξαιτίας της [[τοξικότητα]]ς (ιδιαίτερα με [[Αναπνοή|εισπνοή]]) της σκόνης που το περιέχει. Το βηρύλλιο είναι διαβρωτικό για τους [[Ιστός (βιολογία)|ιστούς]] και μπορεί να προκαλέσει μια χρόνια και επικίνδυνη για τη ζωή του θύματος [[αλλεργία|αλλεργική]] ασθένεια που ονομάζεται [[βηρυλλίασηβηρυλλίωση]], σε κάποια από τα άτομα που έρχονται σε επαφή μαζί του.<ref>Puchta, Ralph (2011). "A brighter beryllium". Nature Chemistry 3 (5): 416. Bibcode 2011NatCh...3..416P. doi:10.1038/nchem.1033. PMID 21505503.</ref> Το βηρύλλιο είναι άγνωστο αν είναι απαραίτητο ή έστω χρήσιμο για κάποια γνωστή [[φυτά|φυτική]] ή [[ζώα|ζωική]] [[ζωή|μορφή ζωής]].
 
== Φυσική παρουσία ==
 
Ως ένα μέταλλο, το βηρύλλιο είναι (σχετικά) [[διαφάνεια|διαφανές]] στα περισσότερα [[μήκος κύματος|μήκη κύματος]] των [[ακτίνες Χ|ακτίνων Χ]] και ακτίνων γ, κάνοντάς το χρήσιμο για «παράθυρα εξόδου» σωλήνων ακτίνων Χ και άλλων παρόμοιων συσκευών.
 
== Ισότοπα και πυρηνοσύνθεση ==
{{Κύριο|Ισότοπα του βηρυλλίου|}}
 
Τόσο σταθερά όσο και ασταθή ισότοπα του βηρυλλίου δημιουργούνται στα άστρα, αλλά τα ραδιοϊσότοπά του δεν κρατούν πολύ. Πιστεύεται ότι το περισσότερο από το σταθερό βηρύλλιο του σύμπαντος αρχικά δημιουργήθηκε στο διαστρικό διάστημα όταν [[κοσμικές ακτίνες]] προκάλεσαν πυρηνική σχάση σε βαρύτερα χημικά στοιχεία που βρίσκονταν στο διαστρικό διάστημα, το οποίο περιέχει αέριο και σκόνη. Το πρωτοκοσμικό βηρύλλιο περιέχει μόνο ένα σταθερό ισότοπο, το <sup>9</sup>Be, και γι' αυτό το βηρύλλιο είναι [[μονοϊσοτοπικό χημικό στοιχείο]].
 
Το ραδιενεργό κοσμογενικό <sup>10</sup>Be παράχθηκε στην [[ατμόσφαιρα της Γης]] με επίδραση κοσμικών ακτίνων στο [[οξυγόνο]]. Το <sup>10</sup>Be καθιζάνει στο επιφανειακό [[έδαφος]] όπου η σχετικά μακρά [[Χρόνος ημιζωής|ημιζωή]] του (1,36 εκατομμύρια [[Έτος|έτη]]) επιτρέπει τη μακροχρόνια παρουσία του, πριν μετατραπεί σε <sup>10</sup>[[Βόριο|B]]. Έτσι, το <sup>10</sup>Be και τα θυγατρικά του προϊόντα χρησιμοποιήθηκαν για την εξέταση της φυσικής [[Διάβρωση|διάβρωσης]] του εδάφους και του σχηματισμού του εδάφους, την ανάπτυξη [[Λατεριτικό έδαφος|λατεριτικών εδαφών]]. Χρησιμοποιήθηκε ακόμη ως μέσο για τη μέτρηση των ποικιλιών της [[Ήλιος|ηλιακής]] δραστηριότητας και την ηλικία των πυρήνων [[Πάγος|πάγου]]. Η παραγωγή <sup>10</sup>Be σχετίζεται με την ηλιακή δραστηριότητα γιατί ο αυξημένος [[ηλιακός άνεμος]] μειώνει τη ροή των [[Γαλαξίας|γαλακτικών]] κοσμικών ακτίνων που φθάνουν στη Γη. Οι [[Πυρηνική έκρηξη|πυρηνικές εκρήξεις]]<nowiki/>επίσης σχηματίζουν <sup>10</sup>Be με αντίδραση ταχέων νετρονίων σε [[Άνθρακας-13|<sup>13</sup>C]] που περιέχεται στο [[διοξείδιο του άνθρακα]] (CO<sub>2</sub>) του ατμοσφαιρικού αέρα. Είναι μια από τις ενδείξεις για την παρελθούσα δραστηριότητα σε τοποθεσίες δοκιμών [[Πυρηνικό όπλο|πυρηνικών όπλων]]. Το ισότοπο <sup>7</sup>Be (με ημιζωή 53 [[Ημέρα|ημέρες]]) είναι επίσης κοσμογενικό, και δείχνει ατμοσφαιρική αφθονία που συνδέεται με τις [[Ηλιακή κηλίδα|ηλιακές κηλίδες]], πολύ παρόμοια με το <sup>10</sup>Be.
 
== Εφαρμογές ==
1.397

επεξεργασίες