Μανουήλ Β´ Παλαιολόγος: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μ
μ.επιμέλεια
μ (μ.επιμέλεια)
|υπογραφή =
}}
Ο '''Μανουήλ Β' Παλαιολόγος''' ([[27 Ιουνίου]] [[1350]] - [[21 Ιουλίου]] [[1425]]) ήταν [[Κατάλογος Βυζαντινών αυτοκρατόρων|Βυζαντινός αυτοκράτορας]] από το [[1391]] έως το θάνατό του στις [[21 Ιουλίου]] του [[1425]]. Με την πολυσχιδή δραστηριότητά του ως [[πολιτικός]], στρατιωτικός, λόγιος και [[Θεολογία|θεολόγος]] σφράγισε τις τελευταίες δραματικές δεκαετίες της φθίνουσας αυτοκρατορίας. Λίγες μέρες πριν πεθάνει έγινε [[μοναχός]] και μετονομάστηκε σε Ματθαίος.
 
==Βιογραφία==
Μετά τοτον θάνατο του πατέρα του [[Ιωάννης Ε'|Ιωάννη Ε' Παλαιολόγου]] και δεδομένου του πραξικοπήματος του ανηψιού του, γιου του [[Ανδρόνικος Δ'|Ανδρονίκου Δ']] (και νομίμου διαδόχου με βάση τη συμφωνία του [[1379]]) [[Ιωάννης Ζ'|Ιωάννου Ζ']], ο Μανουήλ ανέλαβε την εξουσία.
 
Στα πρώτα χρόνια της βασιλείας του, διατήρησε το καθεστώς της υποτέλειας που είχε εγκαινιάσει ο πατέρας του. Έτσι, κλήθηκε να υπηρετήσει στο πλευρό του [[Βαγιαζήτ Α΄|Βαγιαζήτ]] σε στρατιωτικές επιχειρήσεις των Τούρκων όπως στην [[άλωση της Φιλαδέλφειας (1390)|πολιορκία της Φιλαδελφείας]] το 1390, τελευταίου βυζαντινού προπυργίου στη δυτική Μικρά Ασία. Αργότερα όμως, μετά από κάποιες εκρήξεις αστάθειας του Σουλτάνου, αποφάσισε να διακόψει κάθε υπηρεσία στους Τούρκους. Έξαλλος ο Βαγιαζήτ απάντησε με άμεση πολιορκία της Πόλεως το [[1394]], η οποία έμελλε να κρατήσει με κυμαινόμενη ένταση, για πολλά χρόνια.
Στο ''1/2 υπερπύρου'' εικονίζεται η προτομή του και γύρω οι επιγραφές ΜΑΝΟVΗΛ ΔΕCΠΟΤΗC ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟC / ΑVΤΟΚΡΑΤΩΡ ΘV ΧΑΡΙΤΙ και στην άλλη όψη η προτομή του Χριστού.<ref>David R. Sear, Byzantine coins & their values, Seaby Ltd., 2nd edition 1996</ref>
 
== Έργα ==
Ο Μανουήλ Β' Παλαιολόγος ήταν ο συγγραφέας πολλών έργων σε διάφορους τομείς, συμπεριλαμβανομένων γράμματα, ποιήματα, τη ζωή ενός Αγίου, θεολογικές πραγματείες (συμπεριλαμβανομένης της « Προσευχή για την Κοίμηση της Θεοτόκου») και της ρητορικής, καθώς και έναν επιτάφιο λόγο για τον αδελφό του Θεόδωρο Α' δεσπότη Μωρέως. Επίσης έγραψε μια πραγματεία σε 157 κεφάλαια για την Λιτανεία του Αγίου Πνεύματος, ένα από τα θεμελιώδη προβλήματα της θεολογίας της Ανατολής Ελλήνων. Το πιο σημαντικό έργο του είναι το 1397 οι διάλογοι με την περσική , σε 26 διαλόγους, οι διάλογοι που διηγείται πραγματοποιήθηκε το 1391 στην Άγκυρα, το έργο είναι αφιερωμένο στον αδελφό του Θεόδωρο Α'. Ο διάλογος είναι μια προσπάθεια να Manuele κατανοήσει το Ισλάμ, διότι υπό την προϋπόθεση ότι οι Οθωμανοί θα κατακτήσει την Κωνσταντινούπολη, ήθελε να καταλάβει, όπως ήταν αυτός ο πολιτισμός που θα αντικαταστήσει την Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
 
== Άποψη περί Ισλάμ ==
[[FileΑρχείο:Byzantium1400.png|thumb|right|230px|Η Βυζαντινή αυτοκρατορία το [[1403]]]]
 
Τον Σεπτέμβριο του [[2006]], ο [[Πάπας]] [[Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄|Βενέδικτος ΙΣΤ΄]] χρησιμοποίησε σε διάλεξη αυτούσιο τμήμα διαλόγου του Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγου με Πέρση λόγιο,
<ref>[http://www.tertullian.org/fathers/manuel_paleologus_dialogue7_trans.htm Μανουήλ Παλαιολόγος, Διάλογοι με έναν μορφωμένο μουσουλμάνο. Διάλογος 7 (2009), κεφ. 1-18 (από 37) (Στα αγγλικά).]</ref>