Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μιχαήλ Ζ΄ Δούκας»

Μπροστά σε αυτές τις συμφορές ο Μιχαήλ Ζ΄ παρέμεινε ανάλγητος και προχώρησε στην καθαίρεση του δαφνοστεφή στρατηγού Νικηφόρου Βρυέννιου και του στρατηγού Βασιλάκιου. Τότε ο Βρυέννιος στασίασε και αναγορεύθηκε «αυτοκράτορας πασών των επαρχιών από Δυρραχίου μέχρι Αδριανουπόλεως» και αυτής της Κωνσταντινουπόλεως. Επίσης στασίασε και ο στρατηγός [[Νικηφόρος Βοτανειάτης]] από τη [[Μικρά Ασία]], που έφθασε στη [[Χαλκηδόνα]] και στη [[Ουσκουντάρ|Χρυσόπολη]] κυριεύοντας τα στενά του [[Βόσπορος|Βοσπόρου]]. Τότε εξερράγη λαϊκή εξέγερση: πρόκριτοι και λαός πήραν τα όπλα την [[Κυριακή του Λαζάρου]] [[1078]], επιτέθηκαν στη Φρουρά των ανακτόρων, αιχμαλώτισαν τον Μιχαήλ Ζ΄ και τελικά εξανάγκασαν αυτόν και την αυτοκράτειρα Μαρία να καρούν μοναχοί. Τη μεθεπομένη εισήλθε στη πόλη επευφημούμενος ο νέος Αυτοκράτορας [[Νικηφόρος Γ΄ Βοτανειάτης]].
 
Μετά από κάποιο χρόνο ο Μιχαήλ Ζ΄ προεχειρίσθη μητροπολίτης Εφέσου, αλλά μεταμεληθείς επέστρεψε στη [[μονή Στουδίου]], κατ' άλλους στη [[Μονή του Μανουήλ]] (1071 -1078), όπου παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Ο Μιχαήλ Ζ΄ από το γάμο του με τη Μαρία απέκτησε ένα γιο, τον πορφυρογέννητο Κωνσταντίνο, τον οποίο σε μικρή ηλικία μνήστευσε με την κόρη του Νορμανδού ηγεμόνα της Κάτω Ιταλίας, [[Ροβέρτος Γυισκάρδος|Ροβέρτου Γισκάρδου]], αλλά μετά ο αρραβώνας λύθηκε. Ο [[Αλέξιος Α΄ Κομνηνός]] ανεβαίνοντας στο θρόνο το [[1081]], μνήστευσε τον Κωνσταντίνο με τη κόρη του,[[Άννα Κομνηνή]]. Από αυτό λαμβάνοντας αφορμή ο [[Ροβέρτος ΓισκάρδοςΓυισκάρδος]] επιχείρησε το [[1081]] την κατά της [[Βυζαντινή αυτοκρατορία|Ρωμανίας]] μεγάλη εκστρατεία των Νορμανδών.
 
==Οικογένεια==
78.584

επεξεργασίες