Άλεκ Ισηγόνης: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

όπως ο ίδιος σχολίαζε συχνά σε φίλους και τους συναδέλφους του ότι το Austin 1800 (ADO17) ήταν το σχέδιο με το οποίο ήταν πιο περήφανος, παρόλο που ποτέ δεν ήταν τόσο εμπορικά επιτυχημένο όσο τα τρία προηγούμενα σχέδια του, όπου ανέφερε
(Μερικά από τα αυτοκίνητά του Δείτε επίσης: Κατηγορία: Οχήματα Issigonis 1948 Morris Minor 1959 Morris Mini 1962 BMC ADO16 1964 BMC ADO17 1969 Austin Maxi)
(όπως ο ίδιος σχολίαζε συχνά σε φίλους και τους συναδέλφους του ότι το Austin 1800 (ADO17) ήταν το σχέδιο με το οποίο ήταν πιο περήφανος, παρόλο που ποτέ δεν ήταν τόσο εμπορικά επιτυχημένο όσο τα τρία προηγούμενα σχέδια του, όπου ανέφερε)
Ο Αλέξανδρος Αρνόλδος Κωνσταντίνος Ισηγόνης γεννήθηκε στη [[Σμύρνη]]. Ο πατέρας του, Κωνσταντίνος Ισηγόνης, και ο παππούς του ήταν Έλληνες μηχανικοί, η μητέρα του ήταν από τη [[Βαυαρία]]. Η οικογένεια του κατείχε ένα εργοστάσιο παραγωγής λεβήτων. Ο Αλέξανδρος δεν είχε δει αυτοκίνητο μέχρι την ηλικία των 12 ετών.
 
Μετά τη [[Μικρασιατική καταστροφή]], κατά την πολυτάραχη περίοδο που η [[Τουρκία]] αποκτούσε τη σύγχρονη μορφή της, η οικογένειά του αναγκάστηκε να καταφύγει στη [[Μάλτα]] το [[1922]], και ο πατέρας του πέθανε στο νησί. Τότε η μητέρα του τον πήγε στην [[Αγγλία]], όπου δύο χρόνια αργότερα κατάφερε να αγοράσει το πρώτο του αυτοκίνητο, ένα "Singer" με αμάξωμα Weymann, με το οποίο ταξίδεψε τη μητέρα του στην [[Ευρώπη]] το [[1925]] αντιμετωπίζοντας – όπως ο ίδιος σχολίαζε συχνά σε [[1980|φίλους και τους συναδέλφους του ότι το Austin 1800 (ADO17) ήταν το σχέδιο με το οποίο ήταν πιο περήφανος, παρόλο που ποτέ δεν ήταν τόσο εμπορικά επιτυχημένο όσο τα τρία προηγούμενα σχέδια του, όπου ανέφερε]] αργότερα στον Αθανάσιο Καλλιγέρη (Athan Calligeris) το [[1980]] – μία "ατέλειωτη σειρά μηχανικών βλαβών". Αυτή ήταν μία εμπειρία που δεν θα ξεχνούσε ποτέ, μία εμπειρία που τον ώθησε, όταν επέστρεψε, να ξεκινήσει ένα τριετές πρόγραμμα σπουδών σαν μηχανολόγος μηχανικός στην Πολυτεχνική σχολή του Μπάτερσι (Battersea) στο [[Λονδίνο]].
 
Η δεξιοτεχνία του Άλεκ και ο ενθουσιασμός του για τη ζωγραφική και τη σχεδίαση ήταν αρκετά για να πυροδοτήσουν την απέχθειά του προς τη θεωρία των Μαθηματικών και απέτυχε στις εξετάσεις των Μαθηματικών τρεις φορές. Σαν αντιδραστικό και ελεύθερο πνεύμα που ήταν, απεχθανόταν την αυστηρή λογική των Μαθηματικών, μάλιστα αποκαλούσε τα Μαθηματικά «εχθρό κάθε πραγματικά δημιουργικού ανθρώπου».
Ανώνυμος χρήστης