Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Χιρόνα»

2 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 1 έτος
→‎Ιστορία: Διορθώθηκαν κάποια ονόματα στην αυθεντική καταλανική τους προφορά: Μπεζαλού (όχι Μπεσαλού) και Σαντ Φελίου (όχι Σαν Φελιού).
(→‎Ονομασία: Διορθώθηκε λάθος στην καταλανική γλώσσα. Πριν υπήρχε μια αναφορά ότι "στις δυτικές διαλέκτους και στα βαλενθιάνικα προφέρεται Χερόνα", κάτι που είναι τελείως λάθος. Σε όλες τις διαλέκτους των καταλανικών γράφεται "Girona" και προφέρεται "Ζιρόνα". Ενώ "Gerona" (Χερόνα) ονομάζεται μόνο στα καστιγιάνικα (ισπανικά).)
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
(→‎Ιστορία: Διορθώθηκαν κάποια ονόματα στην αυθεντική καταλανική τους προφορά: Μπεζαλού (όχι Μπεσαλού) και Σαντ Φελίου (όχι Σαν Φελιού).)
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
Οι πρώτοι κάτοικοι της πόλης ήταν η ιβηρική εθνότητα των Ιντιγετών (''Indigeti''). Η πρώτη οχύρωση της πόλης ήρθε από τον [[Πομπήιος|Πομπηίο]] στη διάρκεια του πολέμου με τον Σερτώριο το 82-72 π.Χ. όποτε και αποφασίστηκε η δημιουργία ενός ''[[oppidum]]'' (περιτειχισμένης πόλης) πάνω στην ''Via Herculea'', μελλοντική ''Via Augusta''. Η πόλη αυτή ονομάστηκε ''Gerunda'' και συνδεόταν με την θάλασσα μέσω του κοντινού λιμανιού του [[Εμπόριον|Εμπορίου]]. Η πόλη δεν ξεπέρασε ποτέ τον χαρακτήρα της ως φρούριο. Στη συνέχεια καταλήφθηκε από τους [[Βησιγότθοι|Βησιγότθους]], για τους οποίους υπήρξε ένα κύριο νομισματοκοπείο, τους Μουσουλμάνους το 715 και τον [[Καρλομάγνος|Καρλομάγνο]] το 785, ο οποίος την έκανε μία από τις 14 έδρες κομητειών της [[Ισπανική Μαρκιωνία|Ισπανικής Μαρκίας]].<ref name=EB>[http://www.britannica.com/EBchecked/topic/231836/Girona Girona] ''[[Encyclopædia Britannica]]''.</ref>
 
Η κομητεία της Ζιρόνα, σε άμεση σχέση με την γειτονική κομητεία της ΜπεσαλούΜπεζαλού, έπαιξε το ρόλο της ως αμυντικός προμαχώνας εναντίον των [[Μαυριτανοί|Μαυριτανών]] και σταδιακά μεγάλωσε σε μέγεθος και αμυντική ισχύ. Πριν την επιδημία πανώλης το 1347, η Ζιρόνα ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη στην [[Καταλονία|Καταλωνία]], με περίπου 10.000 κατοίκους<ref>{{cite book|title = Medieval Iberia: An Encyclopedia| author = E. Michael Gerli| publisher = Routledge |year = 2002 | isbn = 9781136771620 |page = 360 |url = http://www.google.gr/books?hl=el&lr=&id=euVJAgAAQBAJ&oi=fnd&pg=PP360&f=false#v=onepage&q&f=false}}</ref>. Από την εποχή της κομητείας, εγκαταστάθηκαν στην πόλη ομάδες [[Εβραίοι|Εβραίων]], μετατρέποντάς την σε κέντρο διδασκαλίας της [[Καμπάλα (θρησκευτικό κίνημα)|Καμπάλα]] και κατασκευάζοντας μια από τις μέχρι σήμερα καλύτερα διατηρημένες εβραϊκές συνοικίες της Ευρώπης. Η παρουσία τους διήρκεσε μέχρι το πογκρόμ του 1391, για να εξαφανιστούν οριστικά με τον διωγμό τους από τους Καθολικούς Μονάρχες στα τέλη του 15ου αιώνα.
 
Η ένταξή της στο [[Στέμμα της Αραγωνίας]] θα επιφέρει εμπορική και πληθυσμιακή άνθηση. Το 1414 δημιουργείται ο τίτλος του Δούκα της Ζιρόνα ως τίτλος του διαδόχου στο Στέμμα. Στα τέλη του 14ου αιώνα ο [[Πέτρος Δ΄ της Αραγωνίας|Πέτρος Δ´ ο Τελετουργικός]] επεκτείνει τα τείχη της ακόμη περισσότερο προς την πλευρά του ποταμού Ονιάρ. Η πόλη θα υποφέρει πολιορκίες τα έτη 1653, 1684, 1694 και 1711, όπως και το 1809 από τον στρατό του [[Ναπολέων Α΄ της Γαλλίας|Ναπολέοντα]]<ref>{{cite book|last=Pérez Galdós|first=Benito|title=Gerona|year=2004|publisher=Ed. Castalia|location=Madrid|isbn=978-84-9740-122-7}}</ref> . Το 1898 καταργείται ο χαρακτηρισμός της ως πόλη-φρούριο και γίνεται δυνατή η μερική κατεδάφιση των τειχών της.
 
Η πόλη σήμερα είναι σημαντικός τουριστικός προορισμός. Κύρια αξιοθέατα της πόλης είναι ο καθεδρικός ναός της Σάντα Μαρία, τα αρχαία τείχη, η εκκλησία του ΣανΣαντ ΦελιούΦελίου, η πλατεία της Ανεξαρτησίας, τα σπίτια στο ΟνυάρΟνιάρ. Στη πόλη βρίσκονται βιομηχανίες επεξεργασίας τροφίμων, όπως γάλα, μπισκότα και αλεύρι, υφαντουργίες.<ref name=EB/>
[[Αρχείο:Catedral de Girona.jpg|μικρογραφία|δεξιά|Ο καθεδρικός της Ζιρόνα]]
 
16

επεξεργασίες