Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μωάμεθ ΣΤ΄»

μ
Γεννήθηκε στις [[2 Φεβρουαρίου]] [[1861]] στα [[Ντολμά Μπαχτσέ (ανάκτορο)|Ανάκτορα Ντολμαμπαχτσέ]] στην [[Κωνσταντινούπολη]] και έλαβε το όνομα Πρίγκιπας Μοχάμεντ Βαχίντ ουμπντίν εφέντη. Ήταν ο 20ός και τελευταίος γιος του Σουλτάνου [[Αμπντούλ Μετζίτ Α΄]] και μικρότερος αδελφός των Σουλτάνων [[Μουράτ Ε΄]], [[Αμπντούλ Χαμίτ Β΄]] και του προκατόχου του [[Μωάμεθ Ε΄]], τον οποίο και διαδέχτηκε στις [[4 Ιουλίου]] [[1918]] με το όνομα '''Μωάμεθ ΣΤ΄'''. Ήταν γιος της [[Γκιουλουστού Σουλτάνα|Γκιουλουστού Σουλτάν]]. Όταν η μητέρα του πέθανε ο Μεχμέτ ήταν βρέφος και έτσι δόθηκε στην [[Σαγιεστέ Χανιμεφέντι]] για να τον μεγαλώσει, η οποία ήταν μία άλλη σύζυγος του πατέρα του.
 
Είχε τη φήμη ιδιαιτέρως έξυπνου και δραστήριου ατόμου, με διπλωματικές ικανότητες και φιλελεύθερες αρχές, ο οποίος όμως λόγω των συνθηκών υπό τις οποίες ανέβηκε στο θρόνο δεν μπορούσε να κάνει και πάρα πολλά πράγματα. Στην πραγματικότητα η οθωμανική αυτοκρατορία, μετά την ήττα της στον [[Α' Παγκόσμιος Πόλεμος|Α' Παγκόσμιο Πόλεμο]] ήταν καταδικασμένη να καταρρεύσει και να διαμελιστεί μεταξύ των λαών που την αποτελούσαν, ακολουθώντας την τύχη των συμμάχων της, και υπ΄υπ' αυτές τις συνθήκες τα περιθώρια ελιγμών της σουλτανικής κυβέρνησης ήταν ελάχιστα. Τελικά υπό την πίεση των [[Μεγάλες Δυνάμεις|Μεγάλων δυνάμεων]] αναγκάστηκε να αποδεχθεί τους όρους τους, όπως αυτοί διατυπώθηκαν στη συνδιάσκεψη του [[Σαν Ρέμο]], και να υπογράψει τη [[Συνθήκη των Σεβρών]].
 
Οι Τούρκοι εθνικιστές, υπό τον [[Κεμάλ Ατατούρκ]], αρνήθηκαν να αποδεχτούν τους όρους της συνθήκης και στην επανάσταση που επακολούθησε κατάφεραν, εκμεταλλευόμενοι τις αδυναμίες και τους συσχετισμούς μεταξύ των Δυνάμεων, να επικρατήσουν μεν στο εσωτερικό, να αποδεχθούν τελικά τους όρους της συνθήκης, εκτός εκείνων που αφορούσαν την Ελλάδα και τίποτε περισσότερο από το να διατηρήσουν το ελάχιστο εναπομείναν έδαφος της άλλοτε κραταιάς αυτοκρατορίας μετονομάζοντάς το (περιοριζόμενοι) και επίσημα σε [[Τουρκία]].
4.530

επεξεργασίες