Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

μ
Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 94.66.59.143 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό Gerakibot
 
== Ιστορικό ==
Τον Απρίλιο του 1941, στο [[Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας]] είχαν εισβάλει, κατέλαβαν και διαμέλισαν οι [[δυνάμεις του Άξονα]], με επικεφαλής την [[ναζιστική Γερμανία]]. Ένα φασιστικό κράτος-μαριονέτα γνωστό ως [[Ανεξάρτητο Κράτος της Κροατίας]] (Nezavisna država Hrvatska ή NDH) ανακηρύχθηκε στις 10 Απριλίου, και περιελάμβανε το σύνολο σχεδόν της σύγχρονης Κροατίας, όλη τη σύγχρονη [[Βοσνία-Ερζεγοβίνη]] και μέρη της σύγχρονης [[Σερβία]]ς.{{sfn|Roberts|1987|pp=15–19}} Με επικεφαλής το κροατικό εθνικιστικό κίνημα [[Ουστάσι]], μία από τις πολιτικές του NDH ήταν να εξαλείψει τον Σερβικό πληθυσμό του κράτος με μαζικές δολοφονίες, απελάσεις και αναγκαστικής αφομοίωση.{{sfn|Vucinich|1949|pp=355–358}} Κινήματα αντίστασης σύντομα δημιουργήθηκε ως απάντηση στην κατοχή, μία εκ των οποίων διοργανώθηκε από το [[Κομμουνιστικό Κόμμα της Γιουγκοσλαβίας]]. Με επικεφαλής τον [[Γιόσιπ Μπροζ Τίτο]], το Κόμμα αποφάσισε στις 4 Ιουλίου να ξεκινήσει μια πανεθνική ένοπλη εξέγερση και τα μέλη των δυνάμεων υπό την ηγεσία του έγιναν γνωστά ως Παρτιζάνοι,{{sfn|Roberts|1987|pp=20–24}} αναφερόμενα επίσης ως ο Εθνικός Απελευθερωτικός Στρατός της Γιουγκοσλαβίας. Τον Δεκέμβριο του 1943 και τον Ιανουάριο του 1944, η 11η Ταξιαρχία της Κράινα, του Εθνικού Απελευθερωτικού Στρατού θα έπληττε τους Γερμανούς και Ουστάσι στην περιοχή του όρους Κοζάρα, στη βόρεια Βοσνία, για να ανακουφίσει την πίεση από τους παρτιζάνους στην Μπάνια και την ανατολική Βοσνία, όπου ο άξονας διενεργούσαν σημαντική αντιπαρτιζανικές επιθέσεις.{{sfn|Milinović|Karasijević|1982|pp=141, 165, 186}}
 
== Φωτογραφία και θέμα ==