Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
|Αντίπαλοι =
}}
Το '''Εσωτερικό Μακεδονο-Αδριανουπολίτικο Επαναστατικό Κομιτάτο''' ή αργότερα '''Εσωτερική Μακεδονική Αδριανουπολίτικη Επαναστατική Οργάνωση''' ('''ΕΜΑΟΕΜΕΟ''', [[Βουλγαρική γλώσσα|βουλγαρικά]]: Вътрешна Македонска Революционна Организация, ВМРО, ''Φτριέσνα Μακιεντόνσκα Ριβαλιουτσιόνα Αργκανιζάτσια'')<ref>Σπυρίδων Πλουμίδης, ''Συμβολή στη κατανόηση της εθνικής ταυτότητας της Εσωτερικής Μακεδονικής Επαναστατικής Οργάνωσης (1893-1912)'', Μακεδονικά, τομ.33 (2001-2002), σελ.77-103,ιδ. σελ.77: «Όπως δηλώνει με ειλικρίνεια Σλαβομακεδόνας ιστορικός, η δυσκολία προσέγγισης της ιστορικής πραγματικότητας της ΕΜΕΟ έγκειται στο γεγονός ότι πολλά από τα μέλη της άλλαζαν στρατόπεδο, μερικά προσέφεραν τις υπηρεσίες τους ταυτόχρονα σε δύο και τρεις εθνικές παρατάξεις και οι μαρτυρίες που έχουν καταγραφεί είναι ανεπαρκείς.»,(πρόκειται για τον Stoyan Pribichevish, Macedonia. Its people and history, The Pensylvania State University Press, Yniversity Park and London, 1982, σελ. 120)</ref> ήταν μια [[Βουλγαρία|Βουλγαρικήβουλγαρική]] μυστική, αυτονομιστική οργάνωση που συστάθηκε στα [[Βαλκάνια]] το [[1893]], κατά ορισμένους στη Ρέσνα,<ref>Περιοδικό Τότε τ.46, σελ.6</ref><ref>Εγκυκλοπαίδεια Britanicca</ref> της περιοχής Πόλογκ της σημερινής [[ΠΓΔΜ]], και κατά άλλους στη Θεσσαλονίκη,<ref name="Biondich2011">{{cite book|author=Mark Biondich|title=The Balkans: Revolution, War, and Political Violence Since 1878|year=2011|publisher=Oxford University Press|isbn=978-0-19-929905-8|pages=67–69}}</ref> και δραστηριοποιήθηκε με ένοπλο αγώνα από τα τέλη του 19ου αιώνα ωςέως τις αρχές του 20ου στην περοχή των Βαλκανίων και κυρίως στη Μακεδονία.
 
== Γενικά ==
 
== Στόχοι και δράση ==
Αρχικός στόχος της οργάνωσης φέρεται πως ήταν η απελευθέρωση των χριστιανικών πληθυσμών της [[Μακεδονία (περιοχή)|Μακεδονίας]] και της περιοχής ΑνδριανούποληςΑδριανούπολης από τον Οθωμανικό ζυγό και η θέσπιση αυτόνομου καθεστώτος, που πιθανόν μελλοντικά να οδηγούσε και σε ένωση αυτών των περιοχών με τη Βουλγαρία, καθώς και η διατήρηση της βουλγαρικής εθνικής ταυτότητας.<ref>Ιβάν Χατζηνικόλοφ: «...μόνο μια μυστική επαναστατική οργάνωση θα μπορούσε να εξουδετερώσει την ξένη προπαγάνδα στη Μακεδονία, και θα ήταν η πιο αξιόπιστη στήριξη για τη διατήρηση του βουλγαρικού εθνικού αισθήματος...» - «Ιλουστράτσια Ίλιντεν» 1936, βιβλίο Ι, σελ. 4-5 - Илюстрация Илинден, София, 1936 г., кн. 1, стр. 4-5</ref><ref>[[Ρίστο Ταρτάτσεφ|Χρίστο Τατάρτσεφ]]: «Δεν μπορούσαμε να αποδεχτούμε τη θέση για "απευθείας ένωση με τη Βουλγαρία", επειδή διαπιστώσαμε πως θα συναντούσε μεγάλες δυσκολίες λόγω της αντιπαράθεσης των Μεγάλων Δυνάμεων και των προσδοκιών των γειτονικών μικρών χωρών και της Τουρκίας. Πέρασε από τις σκέψεις μας ότι μια αυτόνομη Μακεδονία, θα μπορούσε να ενωθεί ευκολότερα με τη Βουλγαρία στη συνέχεια και αν τα πράγματα χειροτέρευαν περισσότερο, ότι θα μπορούσε να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο ως συνδετικός κρίκος μιας ομοσπονδίας από Βαλκάνιους.» - «Η πρώτη κεντρική επιτροπή του ΕΜΕΟ. Απομνημονεύματα του [[Ρίστο Ταρτάσεφ|Δρα Χρίστο Τατάρτσεφ]]», Υλικό για το Μακεδονικό απελευθερωτικό κίνημα, βιβλίο IX, Μακεδονικό Επιστημονικό Ινστιτούτο, Σόφια 1928 - поредица "Материяли за историята на македонското освободително движение" на Македонския научен институт, книга IX, София, 1928</ref> Το σύνθημα της οργάνωσης ήταν "Η Μακεδονία στους Μακεδόνες" και τονίζονταν ότι οι χριστιανικές εθνότητες θα συνεργάζονταν για την αποκήρυξη του παρηκμασμένου και καταπιεστικού [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανικού]] ζυγού,<ref>Κωνσταντίνος Αποστόλου Βακαλόπουλος, Εθνοτική Διαπάλη στη Μακεδονία (1894 – 1904), Η Μακεδονία στις παραμονές του Μακεδονικού Αγώνα, Ηρόδοτος, Θεσσαλονίκη, 1999, σελ. 311</ref> κάτι που θα οδηγούσε σε μια αυτόνομη Μακεδονία.
 
Λίγο πριν την επανάσταση του Ίλιντεν φαίνεται πως ο αρχικός στόχος της οργάνωσης είχε πλέον διαφοροποιηθεί σε μια αυτόνομη Μακεδονία που θα συμμετείχε ως ομόσπονδη δημοκρατία σε μια Βαλκανικήβαλκανική ένωση κρατών την οποία επιθυμούσαν τα μέλη της, και πως είχε αποκλειστεί πλέον η ιδέα της ένωσης με τη Βουλγαρία. Γι'αυτό το λόγο και άρχισε να εμπλουτίζεται και με μέλη άλλων εθνοτήτων της Μακεδονίας, πλην των Βουλγάρων.<ref>''The Times'', (London), 16 September 1924, p. 9. An interview with Todor Alexandrov.</ref><ref>{{cite web|url=http://www.macedoniainfo.com/Independent_Macedonia.htm |title=The last interview with the leader of IMRO, Ivan Michailov in 1989 – newspaper 'Democratsia', Sofia, 8 January 2001, pp. 10–11 |publisher=Macedoniainfo.com |accessdate=14 November 2011}}</ref><ref>Statute of the Internal Thracian Revolutionary Organisation, 1923, Chapter I. – Goal – Art. 1. The Internal Thracian Revolutionary Organisation has the goal of uniting all the disgruntled elements in Thrace to the river Struma, regardless of their nationality, to win, through a revolution, a full political independence.</ref> Ακόμα τάχθηκαν κατά των εδαφικών βλέψεων όλων των γειτονικών κρατών στις περιοχές της Μακεδονίας και της νότιας Θράκης ορίζοντας αυτές ως πολυεθνικές.<ref>{{cite book|url=http://books.google.com/books?id=hE5PxJjrI8AC&lpg=PA160&dq=vmro&pg=PA103#v=onepage&q=vmro&f=false |title=Books.google.com |publisher=Google Books |date=2 August 1903 |accessdate=14 November 2011}}</ref><ref>{{cite book|url=http://books.google.com/books?id=InyEqBVhH-EC&lpg=PA169&dq=macedonia%20vmro&lr=&pg=PA169#v=onepage&q=vmro&f=false |title=Books.google.com |publisher=Google Books |accessdate=14 November 2011}}</ref> Παρόλα αυτά τα Βουλγαρομακεδόνικα στοιχεία της οργάνωσης φαίνεται πως έβλεπαν την ιδέα της αυτονομίας ως αυστηρά πολιτική, χωρίς να απαρνούνται τη Βουλγάρικη εθνικότητά τους και χωρίς να απορρίπτουν την ιδέα της κυριαρχίας του Βουλγαρικού στοιχείου στις δύο επίμαχες περιοχές.<ref>[http://www.promacedonia.org/en/ib/i_banac.html The Macedoine, "The National Question in Yugoslavia. Origins, History, Politics", by Ivo Banac, Cornell University Press, 1984.]</ref>.
 
== Κίνημα του Ίλιντεν ==
Ανώνυμος χρήστης