Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Νικολό νταλε Κάρτσερι»

μ
πρσθ
(παπαπομπή)
μ (πρσθ)
Ο γιος του [[Άντζελο Α΄ Σανούντο|Άγγελου Σανούδου]] πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του πολεμώντας, κυρίως για τους άρχοντές του, πρώτα για τον [[Λατινική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης|Λατίνο αυτοκράτορα]] και στη συνέχεια [[1248]] γα τον [[Πριγκιπάτο της Αχαΐας|πρίγκιπα της Αχαΐας]]. Η βασιλεία του γιου του, [[Μάρκο Β΄ Σανούντο|Μάρκο Β΄]] υπήρξε ταραγμένη. Το [[Δουκάτο της Νάξου]] δεν σταμάτησε να μικραίνει από τα χτυπήματα της [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία|Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας]]. Η βασιλεία του [[Γουλιέλμος Α' Σανούδος|Γουλιέλμου Α']] σημαδεύτηκε από δύο νέους κινδύνους στο [[Αιγαίο Πέλαγος|Αιγαίο]]: τους [[Καταλανική Εταιρεία|Καταλανούς]] και τους [[Σελτζούκοι|Σελτζούκους]]. Οι μικροί άρχοντες των Κυκλάδων, βασάλοι του Δουκάτου της Νάξου, απέναντι σε αυτό τον διπλό κίνδυνο άρχισαν όλο και περισσότερο να στρέφονται προς τη Βενετία, που ήταν σε θέση να τους προστατεύσει καλύτερα από τον ίδιο τον άρχοντά τους. Ο Γουλιέλμος Α' προσπάθησε να βρει στηρίγματα στους [[Ιωαννίτες Ιππότες]] και στο [[Δουκάτο των Αθηνών]].
 
Τον Γουλιέλμο Α' διαδέχθηκε ο πρώτος γιος του [[Νικόλαος Α' Σανούδος]], που νυμφεύτηκε την Ιωάννα νε Μπριέν, κόρη της [[Ελένη Αγγελίνα Κομνηνή|Ελένης Αγγελίνας]]. Πέθανε όμως χωρίς απογόνους, έτσι τον διαδέχθηκε ο αδελφός του [[Ιωάννης Α' Σανούδος]]. Στη διάρκεια της βασιλείας του η Νάξος υπέστη το [[1344]] καταστροφές και αιχμαλωτίστηκαν 6.000 κάτοικοι από τον [[Ουμούρ Μπέης|Ουμούρ Μπέη]] [[Εμιράτο του ΑϊδινίουΑϊδίνιο|εμίρη του Αϊδινίου]] καιτης δέχτηκεΜικράς τοΑσίας.<ref>Ησαΐας Ιωάννης, σελ. 78-79</ref> Το [[1351]], δέχτηκε την επίθεση γενοβέζικων γαλερών που άρπαξαν την οικογένεια του Ιωάννη Α'·, μαζί και την κόρη του Φιορέντσα Σανούδου.<ref>C. Frazee, op. cit., p. 39-40.</ref>
 
Ο πρώτος άνδρας της Φιορέντσας ήταν ο [[Τζιοβάνι ντάλε Κάρτσερι]] κύριος των 2/3 της [[Εύβοια|Ευβοίας]]. Μετά τον θάνατό του απεβίωσε και ο πατέρας της και η Φιορέντσα τον διαδέχθηκε. Ο δεύτερος γάμος της έγινε για διπλωματικούς λόγους, που ενδιέφεραν ιδιαίτερα τις δημοκρατίες της Γένοβας και της Βενετίας. Η τελευταία έστειλε μια [[γαλέρα (πλοίο)|γαλέρα]] στη [[Νάξος|Νάξο]] για να αιχμαλωτίσει την Φιορέντσα και να την πάει στην [[Κρήτη]], όπου αναγκάστηκε να παντρευτεί τον 2ο εξάδελφό της [[Νικολό Β' Σανούντο Σπετσαμπάντα|Νικολό Β']] τον λεγόμενο ''εξολοθρευτή (Spezzabanda, Σπετσαμπάντα)'', μικρανιψιό του [[Γουλιέλμος Α' Σανούδος|Γουλιέλμου Α']]<ref>C. Frazee, op. cit., p. 41.</ref>. Αυτός ο δεύτερος γάμος δεν απέφερε κανένα διάδοχο.
*{{fr}} B. J. Slot, ''Archipelagus Turbatus. Les Cyclades entre colonisation latine et occupation ottomane. c.1500-1718.'', Publications de l'Institut historique-archéologique néerlandais de Stamboul, 1982. ISBN 9062580513
*{{en}} William Miller, ''The Latins in the Levant: A History of Frankish Greece (1204–1566).'', Londres, 1908.
*Ησαΐας Ιωάννης. ''Το Φιλώτι και το ιστορικό εκκλησιαστικό μνημείο της Παναγίας της Φιλωτίτισσας''. Αθήνα 2012.
 
==Εξωτερικοί Σύνδεσμοι==
12.000

επεξεργασίες