Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
{{πληροφορίες προσώπου}}
{{Πληροφορίες πολιτικού
|όνομα = Ιωάννης Ράλλης
|εικόνα =
|μέγεθος_εικόνας =
|λεζάντα =
|αξίωμα = [[Πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας|Πρωθυπουργός της Ελληνικής Πολιτείας 1941-44]]
|έναρξη = 7 Απριλίου 1943
|λήξη = 12 Οκτωβρίου 1944
|μαζίμε =
|πρόεδρος =
|μονάρχης =
|πρωθυπουργός =
|κυβερνήτης =
|ηγέτης =
|αντιπρόεδρος =
|προκάτοχος = [[Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος]]
|διάδοχος = Τέλος της Κατοχής<br>[[Σοφοκλής Βενιζέλος]]
|παρατσούκλι =
|ημερομηνία_γέννησης = 1878
|τόπος_γέννησης = Αθήνα
|ημερομηνία_θανάτου =
|τόπος_θανάτου =26 Οκτωβρίου 1946
|εθνικότητα = [[Έλληνες|Ελληνική]]
|πολιτικό_κόμμα =
|σύζυγος =
|παιδιά =
|τόπος διαμονής =
|επάγγελμα =
|θρησκεία =
|υπογραφή =
|ιστοσελίδα =
}}
 
Ο '''Ιωάννης Δ. Ράλλης''' ([[Αθήνα]], [[1878]] – Αθήνα, [[26 Οκτωβρίου]] [[1946]]) ήταν [[Ελλάδα|Έλληνας]] [[πολιτικός]], [[Μακεδονομάχος]], αλλά και συνεργάτης και πρωθυπουργός της [[εθνική αναξιότης|δωσίλογης]] [[Κυβέρνηση Ιωάννη Ράλλη 1943|κυβέρνησης]] των [[Γερμανία|γερμανικών]] [[Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944|κατοχικών]] δυνάμεων από τις 7 Απριλίου του 1943 μέχρι τις 12 Οκτωβρίου του 1944.<ref name=":0">{{Cite web|url=http://www.ggk.gov.gr/?p=1035|title=Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης {{!}} Κυβέρνηση ΡΑΛΛΗ ΙΩΑΝΝΟΥ (1943)|last=|first=|date=|website=www.ggk.gov.gr|publisher=|accessdate=2016-07-27}}</ref>
== Βιογραφία ==
 
==Πρωθυπουργός σε δωσίλογη κυβέρνηση==
Κατά την περίοδο της γερμανικής [[Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944|κατοχής]], τον Απρίλιο του 1943<ref name=":0" /> ο Ιωάννης Ράλλης ανέλαβε πρωθυπουργός της διορισμένης κυβέρνησης της [[ναζισμός|ναζιστικής]] «Ελληνικής Πολιτείας», προκαλώντας — καθώς λέγεται — ακόμα και την οργή του γιου του, [[Γεώργιος Ράλλης|Γεωργίου]]. Παράλληλα, διατήρησε ο ίδιος τα υπουργεία [[Υπουργείο Γεωργίας (Ελλάδα)|Γεωργίας]], [[Υπουργείο Επισιτισμού (Ελλάδα)|Επισιτισμού]] και [[Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (Ελλάδα)|Εθνικής Άμυνας]]. Ως κατοχικός πρωθυπουργός, ο Ιωάννης Ράλλης οργάνωσε τα [[Τάγματα Ασφαλείας]], για την άμυνα της υπαίθρου και την αντιμετώπιση των ενόπλων ανταρτών του [[Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο|Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου]] (ΕΑΜ) και των άλλων αντιστασιακών ομάδων. Επίσης αναδιοργάνωσε την [[Διεύθυνση Ειδικής Ασφαλείας του Κράτους|Ειδική Ασφάλεια]] σε μια υπηρεσία με απεριόριστη εξουσία για την απηνή δίωξη του [[Κομμουνισμός|κομμουνισμού]] και των [[Εθνική Αντίσταση (Ελλάδα)|αντιστασιακών]] οργανώσεων ειδικά στις πόλεις. Ο ίδιος εκτιμούσε ότι τελικά θα επικρατούσαν οι [[Συμμαχικές δυνάμεις (Β' Παγκόσμιος Πόλεμος)|Σύμμαχοι]], αλλά πίστευε πως μόνον με τη δημιουργία των Ταγμάτων Ασφαλείας και υπό την καθοδήγηση της [[Βέρμαχτ]] θα αποτρεπόταν προσωρινά η επικράτηση του κομμουνισμού στην [[Ελλάδα]].
 
Τα Τάγματα Ασφαλείας ήταν υπό τις απόλυτες διαταγές των Γερμανών κατακτητών (ακόμη και ο όρκος τους ήταν προς τον [[Χίτλερ]]), όπως και όλες οι υπηρεσίες του κρατικού μηχανισμού της χώρας. Όμως, υπό το πρόσχημα της αποτροπής του κινδύνου του κομμουνισμού, τα Τάγματα Ασφαλείας συμμετείχαν σε πάμπολλες εγκληματικές ενέργειες και έγιναν ιδιαιτέρως μισητά από την πλειονότηταπλειοψηφία του ελληνικού λαού. Τα μέλη των Ταγμάτων Ασφαλείας έφεραν στολή [[Εύζωνες|ευζώνου]], και γι' αυτό έγιναν γνωστοί ως «Γερμανοτσολιάδες» ή «Ράλληδες» ή «Γερμανικοί».
 
==Σύλληψη, δίκη και θάνατος==
Με την [[Απελευθέρωση της Ελλάδας (1944)|απελευθέρωση]], ο Ιωάννης Ράλλης συνελήφθη και δικάστηκε για [[εθνική αναξιότης|εθνική αναξιότητα]] (προδοσία) <!-- ενώπιον αντισυνταγματικού κατά την τότε γενική νομική αντίληψη, δικαστηρίου -->. ΣτηΣτην δίκη του, (Φεβρουάριος 1945) συνήγοροί του ήταν ο γιος του και μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας, [[Γεώργιος Ράλλης]], και ο [[Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης]], πατέρας του μετέπειτα πολιτικού [[Ιωάννης Βαρβιτσιώτης|Ιωάννη Βαρβιτσιώτη]]. Κατά τη διάρκεια της δίκης, οι συνήγοροι ισχυρίσθηκαν ότι ''«ο Ιωάννης Ράλλης προσέφερε τεράστιες εθνικές υπηρεσίες κατά την κατοχή ενόσω ήταν πρωθυπουργός με το να αποσοβήσει τον λιμό των Ελλήνων, δίδοντας καθημερινά ένα μισθό, ενώ έσωσε επίσης πολλούς πατριώτες από το εκτελεστικό απόσπασμα των Γερμανών και ακόμη διευκολύνοντας τη διαφυγή πολλών πολιτικών και σημαινόντων πολιτών στη [[Μέση Ανατολή]]»''. Ωστόσο, το προεδρείο δεν πείστηκε και τελικά, ο Ιωάννης Ράλλης καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά.
 
Πέθανε από [[Καρκίνος του πνεύμονα|καρκίνο του πνεύμονα]], στη φυλακή, στις [[26 Οκτωβρίου]] του [[1946]]. Έναν χρόνο μετά, ο γιος του εξέδωσε ένα βιβλίο απολογητικό για τις επιλογές του πατέρα του.
Ανώνυμος χρήστης