Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αντώνης Φωστερίδης»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
(επαναφορά παλαιότερης έκδοσης)
{{πληροφορίες προσώπου}}
Ο '''Αντώνης Φωστερίδης''', ή όπως είναι γνωστότερος '''Αντών Τσαούς''' (1912-1979), ήταν [[Πόντιος]] [[αντικομμουνισμός|αντικομμουνιστής]] οπλαρχηγός των Εθνικιστικών Ανταρτικών Ομάδων και πολέμιος του [[Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός|ΕΛΑΣ]], κατά τη διάρκεια της [[Κατοχή της Ελλάδας 1941-1944|Κατοχής της Ελλάδας]] στονκαι Β'του Παγκόσμιο[[Ελληνικός ΠόλεμοΕμφύλιος 1946 - 1949|Εμφυλίου Πολέμου]]. Μεταπολεμικά διετέλεσε βουλευτής Δράμας με τον [[Ελληνικός Συναγερμός|Ελληνικό Συναγερμό]].
 
==Νεανικά χρόνια==
Ο ταγματάρχης Μίλερ (Γκάι Μίκλεθουεϊτ) διαπίστωσε ότι οι απαγωγείς του ήταν πρόθυμοι να υπακούν στις εντολές της εξόριστης κυβέρνησης και του συμμαχικού στρατηγείου και αποφάσισε την ενίσχυσή τους με πολεμικό υλικό, τρόφιμα και χρήμα. Ο Φωστερίδης, ο οποίος μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου του [[1943]] είχε υπό τις διαταγές του μόνο ένα μικρό απόσπασμα είκοσι περίπου ανταρτών<ref>Χατζηαναστασίου Τάσος, ''Αντάρτες και Καπετάνιοι'', 2003, σελ. 112</ref>, αναγνωρίστηκε ως γενικός αρχηγός των Εθνικιστικών Ανταρτικών Ομάδων και άπό τον Φεβρουάριο του 1944 πέρασε σε έντονη δράση εναντίον των Βουλγάρων και του ΕΛΑΣ. Τον Μάιο του 1944 η δύναμη των εθνικιστών ανταρτών στο Τσαλ Νταγ έφτασε τους 250 άνδρες.
 
=== Η Σφαγή της Πρωτοχρονιάς του 1944 ===
Στα τέλη Μαΐου οι δυνάμεις μετακινήθηκαν προκειμένου να γίνεται κοινή ενίσχυση των Βούλγαρων παρτιζάνων αλλά βουλγαρικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις ακύρωσαν την προσπάθεια αναγκάζοντας τις Εθνικιστικές Ανταρτικές Ομάδες να μεταφερθούν στα τέλη Ιουνίου στο [[Καράντερε|Καρά Ντερέ]]. Τον Σεπτέμβριο του 1944 ο ΕΛΑΣ απελευθέρωνε τις πόλεις σε συμφωνία με τις Βουλγαρικές δυνάμεις, αφού η Βουλγαρία είχε περάσει στο πλευρό των Συμμάχων. Στη [[Δράμα (πόλη)|Δράμα]], όπου ο στρατηγός Σιράκοφ ήταν επιφυλακτικός με την πολιτειακή αλλαγή στη Βουλγαρία δεν είχε παραδώσει ακόμη την πόλη. Ο Αντώνης Φωστερίδης με τον Βρετανό σύνδεσμο επιχείρησαν να αποκλείσουν τον ΕΛΑΣ από τη Δράμα ερχόμενοι σε συμφωνία με τον Σιράκοφ ενώ άλλα μέλη των ΕΑΟ πήγαν με τον Μίλλερ για τον ίδιο λόγο στην Σόφια. Ο Σιράκοφ τελικά δεν τήρησε κάποια συμφωνία με τους εθνικιστές κατόπιν της πολιτειακής αλλαγής στη Βουλγαρία αλλά και της εξέγερσης αντιφασιστών Βουλγάρων στρατιωτών στο 2ο Σώμα στρατού που έλεγχε<ref>''Σχέσεις ΚΚΕ και Διεθνούς Κομμουνιστικού Κέντρου, Β' Παγκόσμιος Πόλεμος'', Γρηγόρης Φαράκος, Ελληνικά Γράμματα, 2004, σελ. 137</ref>. Ενωμένες δυνάμεις ΕΛΑΣιτών και του πλέον συμμαχικού βουλγαρικού στρατού κινήθηκαν εναντίον των ομάδων Φωστερίδη επικρατώντας μέχρι και την 11η Οκτωβρίου, όταν λόγω διεθνών και Ελληνικών πιέσεων ξεκίνησε η αποχώρηση των βουλγαρικών στρατευμάτων από το ελληνικό έδαφος<ref>Παρμενίων Παπαθανασίου, ''Για τον ελληνικό Βορρά'', εκδόσεις Παπαζήσης, τόμος Β', σελ. 933-936</ref>.
Το 1943 στα όρη της Λεκάνης (Τσαλ – Νταγ) της Ανατολικής Μακεδονίας δρούσε το τμήμα του ΕΛΑΣ «Ρήγας Φεραίος» με επικεφαλής τον Σπάρτακο. Για την αποτελεσματικότερη πάλη κατά του Βουλγαρικού Κατοχικού Στρατού, ο ΕΛΑΣ πρότεινε συνεργασία στο ένοπλο τμήμα του Αντών Τσαούς, καθώς δρούσε και αυτό στην ίδια την περιοχή. Μετά από διαπραγματεύσεις οι δυο πλευρές αποφάσισαν να εορτάσουν την Πρωτοχρονιά του 1944 σε κοινό τραπέζι, όπου θα συζητούνταν η συνεργασία τους. Οι ΕΛΑΣίτες, αφού έκαναν τις σχετικές προετοιμασίες, ανέμεναν τους καλεσμένους στη χαράδρα Μποέβας Οβατζίκ. Χαράματα της Πρωτοχρονιάς φτάνει αιφνιδιαστικά η ομάδα του Αντών Τσαούς, σφάζουν πρώτα τον ανύποπτο σκοπό και σκοτώνουν πάνω στον ύπνο 17 ΕΛΑΣίτες (κατ’ άλλες πληροφορίες 29).
 
Σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες, η πρόσκληση έγινε από τον Αντών Τσαούς. Στο υποτιθέμενο εορταστικό τραπέζι, απέναντι σε κάθε ΕΛΑΣίτη κάθισε ένας της ομάδας του Αντών Τσαούς και μόλις δόθηκε το σύνθημα ο καθένας πυροβόλησε τον απέναντί του ΕΛΑΣίτη. Η σφαγή έγινε με υπόδειξη του Άγγλου ταγματάρχης Μίλερ, της Συμμαχικής Στρατιωτικής Αποστολής.<ref>[http://www.nostimonimar.gr/i-matomeni-protochronia-tou-1944-sto-tsal-ntag-tis-dramas-apo-ton-ikodomo/ Η ματωμένη Πρωτοχρονιά του 1944 στο Τσαλ Νταγ της Δράμας]</ref>
 
===Δράση στο Καρά-Ντερέ και τη Δράμα===
Στα τέλη Μαΐου οι δυνάμεις μετακινήθηκαν προκειμένου να γίνεται κοινή ενίσχυση των Βούλγαρων παρτιζάνων αλλά βουλγαρικές εκκαθαριστικές επιχειρήσεις ακύρωσαν την προσπάθεια αναγκάζοντας τις Εθνικιστικές Ανταρτικές Ομάδες να μεταφερθούν στα τέλη Ιουνίου στο [[Καράντερε|Καρά Ντερέ]]. Τον Σεπτέμβριο του 1944 ο ΕΛΑΣ απελευθέρωνε τις πόλεις σε συμφωνία με τις Βουλγαρικές δυνάμεις, αφού η Βουλγαρία είχε περάσει στο πλευρό των Συμμάχων. Στη [[Δράμα (πόλη)|Δράμα]], όπου ο στρατηγός Σιράκοφ ήταν επιφυλακτικός με την πολιτειακή αλλαγή στη Βουλγαρία, δεν είχε παραδώσει ακόμη την πόλη. Ο Αντώνης Φωστερίδης με τον Βρετανό σύνδεσμο επιχείρησαν να αποκλείσουν τον ΕΛΑΣ από τη Δράμα ερχόμενοι σε συμφωνία με τον Σιράκοφ ενώ άλλα μέλη των ΕΑΟ πήγαν με τον Μίλλερ για τον ίδιο λόγο στην Σόφια. Ο Σιράκοφ τελικά δεν τήρησε κάποια συμφωνία με τους εθνικιστές κατόπιν της πολιτειακής αλλαγής στη Βουλγαρία αλλά και της εξέγερσης αντιφασιστών Βουλγάρων στρατιωτών στο 2ο Σώμα στρατού που έλεγχε<ref>''Σχέσεις ΚΚΕ και Διεθνούς Κομμουνιστικού Κέντρου, Β' Παγκόσμιος Πόλεμος'', Γρηγόρης Φαράκος, Ελληνικά Γράμματα, 2004, σελ. 137</ref>. Ενωμένες δυνάμεις ΕΛΑΣιτών και του πλέον συμμαχικού βουλγαρικού στρατού κινήθηκαν εναντίον των ομάδων Φωστερίδη επικρατώντας μέχρι και την 11η Οκτωβρίου, όταν λόγω διεθνών και Ελληνικών πιέσεων ξεκίνησε η αποχώρηση των βουλγαρικών στρατευμάτων από το ελληνικό έδαφος<ref>Παρμενίων Παπαθανασίου, ''Για τον ελληνικό Βορρά'', εκδόσεις Παπαζήσης, τόμος Β', σελ. 933-936</ref>.
 
===Δεκεμβριανά===
Οι εχθροπραξίες επαναλήφθηκαν την [[1 Δεκεμβρίου|1η Δεκεμβρίου]] [[1944]] όταν δυνάμεις του ΕΛΑΣ με το πρόσχημα της συμφωνίας Σιράκοφ - Φωστερίδη επιτέθηκαν κατά των θέσεων των ΕΑΟ καταφέρνοντας να τις εκτοπίσουν γρήγορα στους ορεινούς όγκους της [[Ανατολική Μακεδονία και Θράκη|Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης]]<ref>Παρμενίων Παπαθανασίου, ''Για τον ελληνικό Βορρά'', εκδόσεις Παπαζήσης, τόμος Β', σελ. 741-761</ref>.
 
Τον ίδιο Δεκέμβριο ο Φωστερίδης βρισκόταν στην Αθήνα για επαφές με την ελληνική κυβέρνηση και στα [[Δεκεμβριανά]] πολέμησε στο στρατόπεδο της Χωροφυλακής στο Μακρυγιάννη{{Πηγή}}. Στον [[Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949|Εμφύλιο Πόλεμο]] ήταν επικεφαλής δικής του ομάδας, αρχικά στη Θράκη και το 1947 στην Ανατολική Μακεδονία. Τον Αύγουστο το 1948 του απονεμήθηκε ο βαθμός του αντισυνταγματάρχη πυροβολικού και ορίστηκε διοικητής του "Τάγματος Φωστερίδη" στο οποίο στρατεύτηκαν πολλά μέλη των πρώην ανταρτικών ομάδων του.
 
==Εμφύλιος Πόλεμος==
Στον [[Ελληνικός Εμφύλιος 1946 - 1949|Εμφύλιο Πόλεμο]] ήταν επικεφαλής δικής του ομάδας, αρχικά στη Θράκη και το 1947 στην Ανατολική Μακεδονία. Τον Αύγουστο το 1948 του απονεμήθηκε ο βαθμός του αντισυνταγματάρχη πυροβολικού και ορίστηκε διοικητής του "Τάγματος Φωστερίδη" στο οποίο στρατεύτηκαν πολλά μέλη των πρώην ανταρτικών ομάδων του.
 
==Πολιτική ζωή==
8.476

επεξεργασίες