Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

Στις [[3 Ιανουαρίου]] [[1926]] παραιτήθηκε ο ναύαρχος [[Αλέξανδρος Χατζηκυριάκος]] από το Υπουργείο των Ναυτικών, ένας από τους σημαντικότερους υποστηρικτές του Πάγκαλου. Τον Φεβρουάριο αποτράπηκε η πραγματοποίηση κινήματος από τον [[Γεώργιος Κονδύλης|Κονδύλη]]. Στις [[15 Μαρτίου]] παραιτήθηκε και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας [[Παύλος Κουντουριώτης]], διαμαρτυρόμενος για τις αυθαιρεσίες της δικτατορίας Πάγκαλου. Η είδηση της παραίτησής του κυκλοφόρησε τρεις μέρες αργότερα, καθώς δεν δημοσιεύθηκε αμέσως για λόγους σκοπιμότητας. Ο Πάγκαλος αμέσως προκήρυξε εκλογές για την ανάδειξη νέου προέδρου, προερχόμενου αυτή τη φορά από το λαό. Τα δημοκρατικά κόμματα όμως δεν κατάφεραν να εκμεταλλευθούν αυτή την ευκαιρία. Ο [[Κωνσταντίνος Δεμερτζής]], τον οποίο πρότειναν για την προεδρία, δεν είχε μεγάλη απήχηση στο λαό, ενώ η αποχή που ζήτησαν δεν είχε αποτέλεσμα. Ο Πάγκαλος εξελέγη άνετα πρόεδρος της Δημοκρατίας, λαμβάνοντας 782.589 ψήφους έναντι 56.126 του Δεμερτζή. Έτσι στις [[18 Απριλίου]] ορκίστηκε πρόεδρος της Δημοκρατίας, διατηρώντας παράλληλα το αξίωμα του πρωθυπουργού.
 
Τον Ιούλιο του 1926 άρχισαν οι προσπάθειες για την εύρεση κάποιου που θα αναλάμβανε την πρωθυπουργία. Αρχικά η πρόταση σχηματισμού κυβέρνησης ανατέθηκε στον [[Λεωνίδας Παρασκευόπουλος (Αντιστράτηγος)|Λεωνίδα Παρασκευόπουλο]], που γι' αυτόν τον λόγο ήρθε στην Αθήνα από το Παρίσι. Την τελευταία στιγμή όμως άλλαξε γνώμη και αρνήθηκε. Και ενώ όλα έδειχναν ότι κυβέρνηση θα σχημάτιζε ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου, ο Πάγκαλος διόρισε στις [[19 Ιουλίου]] του [[1926]] πρωθυπουργό τον [[Αθανάσιος Ευταξίας|Αθανάσιο Ευταξία]]. Για μια από τις πράξεις που επικρίθηκε, αλλά και σχολιάστηκε ειρωνικά ο Πάγκαλος από τους σύγχρονούς του ιστορικούς, ήταν η απονομή στον εαυτό του του μεγαλόσταυρουΜεγαλόσταυρου του Σωτήρος.<ref>Τάσος Βουρνάς (2005), ''Ιστορία της Νεώτερης και Σύγχρονης Ελλάδας''. Αθήνα: Πατάκης, '''Β΄''': σελ.331. ISBN 960-600-525-9.</ref>
 
====Εσωτερική πολιτική====
Ανώνυμος χρήστης