Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ροβέρτος του Τάραντα»

εσωτ συνδ + παραπομπ
(εσωτ συνδ + παραπομπ)
 
==Βιογραφία==
Ήταν ο τρίτος γιος του [[Φίλιππος Α΄ του Τάραντος|Φιλίππου Α΄]] πρίγκιπα του Τάραντα και της [[Αικατερίνη Β΄ του Βαλουά|Αικατερίνης Β΄ του Βαλουά]] τιτουλάριας Λατίνας Αυτοκράτειρας της Κωνσταντινούπολης. Μετά τον θάνατο του πατέρα του αναδείχθηκε νόμιμος κληρονόμος του πριγκιπάτου της Αχαΐας, λόγω όμως αντιρρήσεων εκ μέρους του θείου του [[Ιωάννης της Γραβίνας|Ιωάννη]] κόμη της Γραβίνας, προέκυψε διαφορά για τα κληρονομικά δικαιώματα, η οποία λύθηκε το 1336 με τη μεσολάβηση του πλούσιου Φλωρεντινού Νικολάου[[Νικολό ΑτζαϊόλιΑτσαγιόλι]], επιτρόπου των παιδιών του Φιλίππου Α΄.<ref>Μίλλερ, μετάφρ. Λάμπρου, 1909-10, Tόμος A', βλ. πηγές σελ. 374</ref><ref>Miller, W. (1908), βλ. πηγές, σελ. 261</ref> Σύμφωνα με το συμβιβασμό που ακολούθησε, ο Ιωάννης έλαβε τις κτήσεις του Οίκου του στην Ήπειρο, παραχωρώντας στο Ροβέρτο τα δικαιώματα τού [[Πριγκιπάτο της Αχαΐας|πριγκιπάτου της Αχαΐας]] και της παλατινής κομητείας (δουκάτου) της Κεφαλληνίας & Ζακύνθου. Από τότε ο Ροβέρτος ετιτλοφορείτο «Κύρης Ροβέρτος, χάριτι Θεού Αχαΐας και Τάραντος πρίγκιψ και Κεφαλληνίας & Ζακύνθου κόμης παλατινός». Λόγω του νεαρού της ηλικίας του, την εξουσία ασκούσε η μητέρα του Αικατερίνη Β΄, μέχρι που αυτή απεβίωσε το 1346.
 
Τον Οκτώβριο του 1347 ο Ροβέρτος νυμφεύτηκε την [[Μαρία των Βουρβόνων]], κόρη του [[Λουδοβίκος Α΄ του Μπουρμπόν|Λουδοβίκου Α΄]] δούκα του Μπουρμπόν, αλλά δεν απέκτησαν παιδιά. Λίγο αργότερα ο Ροβέρτος έδωσε όρκο πίστεως στην [[Ιωάννα Α΄ της Νάπολης]] και μετέβη μαζί με τον δευτερότοκο, ετεροθαλή αδελφό του [[Φίλιππος της Ρωμανίας|Φίλιππο]] για να την υπερασπισθεί, ηγούμενος των Ναπολιτάνων στην [[μάχη του Βενεβέντου]] ενάντια στον επιτιθέμενο [[Λουδοβίκος Α΄ της Ουγγαρίας|Λουδοβίκο Α΄ των Καπέτων-Ανζού]] της Ουγγαρίας. Η Νάπολη όμως κατελήφθη το 1348 και οι δύο αδελφοί αιχμαλωτίστηκαν.
Νυμφεύτηκε το 1347 τη [[Μαρία των Βουρβόνων]], κόρη του [[Λουδοβίκος Α΄ του Μπουρμπόν|Λουδοβίκου Α΄]] δούκα του Μπουρμπόν· δεν απέκτησαν απογόνους.
 
== Παραπομπες ==
<references />
 
== Πηγές ==
 
* Μίλλερ, Ουΐλλιαμ μετάφρ. Σπυρ. Π. Λάμπρου, 1909-1910, «[http://anemi.lib.uoc.gr/metadata/d/a/3/metadata-449-0000017.tkl?dtab=m&search_type=simple&search_help=&display_mode=overview&wf_step=init&show_hidden=0&number=10&keep_number=&cclterm1=&cclterm2=&cclterm3=&cclterm4=&cclterm5=&cclterm6=&cclterm7=&cclterm8=&cclfield1=&cclfield2=&cclfield3=&cclfield4=&cclfield5=&cclfield6=&cclfield7=&cclfield8=&cclop1=&cclop2=&cclop3=&cclop4=&cclop5=&cclop6=&cclop7=&isp=&search_coll%5Bmetadata%5D=1&&stored_cclquery=&skin=&rss=0&lang=el&ioffset=1&offset=1 Ιστορία της Φραγκοκρατίας εν Ελλάδι (1204-1566)]» μετά προσθηκών και βελτιώσεων, Tόμος A'. Εν Αθήναις: Ελληνική Εκδοτική Εταιρεία.
* (Αγγλικά) Miller, W. (1908) ''"[http://www.levantineheritage.com/pdf/Latins-in-the-Levant.pdf The Latins in the Levant.  A History of Frankish Greece (1204-1566)]''" (Cambridge and New York). [https://web.archive.org/web/20180617070646/http://www.levantineheritage.com/pdf/Latins-in-the-Levant.pdf Αρχειοθετήθηκε] 10/11/2017. Ανακτήθηκε 17/06/2017.
{{Διαδοχή|[[Λατινική Αυτοκρατορία|Τιτουλάριος Λατίνος Αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης]]<br>[[1346]]–[[1364]]|[[Αικατερίνη Β΄ του Βαλουά]]|[[Φίλιππος Β΄ του Τάραντα]]}}
{| align="center" width="70%" class="toccolours"
12.465

επεξεργασίες