Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Μαζί με τον σύζυγό της ίδρυσαν το [[1884]] τον σύλλογο "Women's Franchise League" προωθώντας το δικαίωμα και των ανύπαντρων γυναικών να ψηφίζουν σε τοπικού επιπέδου εκλογές. (οι παντρεμένες γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα να ψηφίζουν το [[1864]])
Μετά τη διάλυση της οργάνωσης, προσπάθησε να ενταχθεί στο αριστερίζον "Independent Labour Party"», και στο παράρτημα του Μάντσεστερ αλλά δεν έγινε δεκτή λόγω φύλου.<br />
Το [[1903]], πέντε χρόνια μετά τον θάνατο του συζύγου της, η Πάνκχερστ ίδρυσε τοτην «Πολιτική και Κοινωνική Ένωση Γυναικών» ( Women's Social and Political Union), μία σουφραζέταοργάνωση αποτελούμενη μονάχα από γυναίκες, που υπεράσπιζε τις γυναίκες και είχε ως σλόγκαν το ''"deeds, not words"'' (''«πράξεις, όχι λόγια»'').<ref name="multiref1"/> ΤοΗ γκρουποργάνωση αυτόαυτή ήτανέγινε ανεξάρτητογνωστή καιγια πολλέςτις φορέςεπιθετικές εναντίοντακτικές τωνπου πολιτικών κομμάτων. Έγινε γνωστό για τις συμπλοκές τουχρησιμοποιούσε: τα μέλη του έσπαζαν τζάμια και πραγματοποιήσουν επιθέσειςεπιτίθονταν κατά των αστυνομικών. Η Πάνκχερστ και οι κόρες της,(επίσης ηγετικά μέλη του κινήματος) καθώς και άλλες ακτιβίστριες του κινήματος, υπέστησαν συλλήψειςσυνελήφθησαν επανειλημμένως. Στις φυλακές συχνά κάνανε απεργίες πείνας, ενώ διεκδικούσαν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης. Αργότερα, και όταν την ηγεσία τουτης κινήματος τηνοργάνωσης ανέλαβε η μεγάλη[[Κρίσταμπελ κόρηΠάνκχερστ]] τηςοι Πάνκχερσττακτικές τους - καθώς ο ανταγωνισμός με την κυβέρνηση κορυφωνόταν έγιναν ακόμα πιο ριζοσπαστικές. Μέσα στις τακτικές του κινήματος πλέον ήταν και ο εμπρησμός και μερικές πιο μετριοπαθείς οργανισμοί άρχισαν να κατακρίνουν την οικογένειαηγεσία της οικογένειας Πάνκχερστ. Το [[1913]], πολλοί άφησανεγκατέλειψαν τοτην τον οργανισμό,οργάνωση μέσα σε αυτούς και δύο μικρότερες κόρες της Πάνκχερστ, η Αντέλα και Σύλβια. Τότε εκείνη έγινε έξαλλη και έδωσε στην κόρη της (Αντέλα) ένα εισιτήριο, 20 λίρες και ένα γράμμα για να διαδώσει τη σουφραζέτα στην [[Αυστραλία]], γεγονός που δεν τη χαροποίησε.<ref name=hchild/> Τελικά, η Αντέλα συμμορφώθηκε με τις υποδείξεις της μητέρας της, αλλά το ρήγμα που δημιουργήθηκε μεταξύ τους, δεν επουλώθηκε ποτέ. Ενώ, η Σύλβια έγινε [[Σοσιαλισμός|σοσιαλίστρια]].
 
Με τον ερχομό του [[Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος|Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου]], η Έμελιν και Κρίσταμπελ, σταμάτησαν τις επιθετικές πρακτικές τους και ξεκίνησαν να στηρίζουν τη βρετανική κυβέρνηση για να αντέξει στη ''"γερμανική απειλή"''.<ref name="Quoted"/> Οργάνωσαν τις γυναίκες ώστε να βοηθήσουν στην παραγωγή βιομηχανίας και ενθάρρυναν τους νέους άντρες να πολεμήσουν.<ref name="White Feather Feminism"/> Το [[1918]], ψηφίστηκε νόμος ότι όλοι οι άνδρες άνω των 21 ετών και οι γυναίκες άνω των 30 θα έχουν δικαίωμα ψήφου. Αυτή η ανακολουθία έγινε για να βεβαιωθείδιασφαλιστεί ότι οι άντρες δεν θα γινόντουσαν μειονότητα ως ψηφοφόροι, καθώς οι θάνατοι ανδρών κατά τη διάρκεια του πολέμου ήταν πολυάριθμοι.<ref name=parliament/> ΟΗ οργανισμόςοργάνωση της Πάνκχερστ πλέον άλλαξε ύφος και έγινε κόμμα, το οποίο αφοσιώθηκε στην ισότητα των δύο φίλων στη δημόσια ζωή. Στα ύστατα χρόνια της, φοβήθηκε τους φοβούμενη[[Μπολσεβίκοι|Μπολσεβίκους]] και τουςτην απειλή που θεώρησε απειλή κιότι έτσιαντιπροσώπευαν εντάχθηκεεντάχτηκε στο [[Συντηρητικό Κόμμα (Ηνωμένο Βασίλειο)|Συντηρητικό Κόμμα]]. Το [[1927]], υπήρξε και υποψήφιαυπήρξευποψήφια του κόμματος για το Στέπνι.<ref name=step/> Ωστόσο, στις 14 Ιουνίου του 1928, απεβίωσε, λίγες εβδομάδες πριν ψηφιστεί νόμος ότι πλέον όλες οι γυναίκες άνω των 21 ετών έχουν δικαίωμα ψήφου, νόμος που ψηφίστηκε στις 2 Ιουλίου του 1928.<refbr name=purvis/> Δύο χρόνια αργότερα τιμήθηκε με προτομή στο [[Λονδίνο]], στο πάρκο Victoria Tower Gardens.
Ωστόσο, στις [[14 Ιουνίου]] του [[1928]], απεβίωσε, λίγες εβδομάδες πριν ψηφιστεί νόμος ότι πλέον όλες οι γυναίκες άνω των 21 ετών έχουν δικαίωμα ψήφου, νόμος που ψηφίστηκε στις [[2 Ιουλίου]] του ίδιου έτους.<ref name=purvis/> Δύο χρόνια αργότερα τιμήθηκε με προτομή στο [[Λονδίνο]], στο πάρκο Victoria Tower Gardens.
 
== Δείτε επίσης ==
22.109

επεξεργασίες