Καλλίνικον: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
μ Αντικατάσταση παρωχημένου προτύπου με references tag
η άποψή τους σήμερα γενικώς δεν είναι αποδεκτή
Γραμμή 1:
Το '''Καλλίνικον''' ή '''Νικηφόριον''' ήταν αρχαία πόλη της [[Μεσοποταμία]]ς. Βρισκόταν μεταξύ της [[Αμφίπολις Συρίας|Αμφιπόλεως]] και της [[Δούρα Ευρωπός|Δούρας Ευρωπού]], επί της συμβολής του ποταμού [[Ευφράτης|Ευφράτη]] με τον Βιλήχα ποταμό.
 
ΦαίνεταιΟι ότιαρχαίοι την πόλη ίδρυσε πρώτα ο [[Μέγας Αλέξανδρος]], ίσως κατά το 331 π.Χ. όταν βάδιζε για την αποφασιστική [[μάχη των Γαυγαμήλων]], αντιλαμβανόμενος τα πλεονεκτήματα της τοποθεσίας του ποταμού. Την άποψη αυτή συμμερίζονται οσυγγραφείς [[Ισίδωρος ο Χαρακηνός|Ισίδωρος Χαρακηνός]]<ref>"Νικηφόριον, πόλις Ελληνίς, κτίσμα Αλεξάνδρου βασιλέως."</ref>, αλλά και ο Πλίνιος<ref>''In vicinia Euphratis... quod Alexander jussit condi propter loci opportunitatem.''</ref> ισχυρίζονταν πως την έχτισε ο [[Μέγας Αλέξανδρος]], ίσως κατά το 331 π.Χ. όταν βάδιζε για την αποφασιστική [[μάχη των Γαυγαμήλων]], αντιλαμβανόμενος τα πλεονεκτήματα της τοποθεσίας του ποταμού. Πολύ πιθανόν ο Μέγας Αλέξανδρος να έκτισε τον ναό του ''Διός Νικηφόρου'', σε ανάμνηση κάποιας νίκης του. Αργότερα ο [[Σέλευκος Β' Καλλίνικος]] επανίδρυσε την πόλη ως '''Καλλίνικον'''. Η σελευκιδική ονομασία εκτόπισε την προγενέστερη αλεξανδρινή. Αυτό θα έλαβε χώρα είτε κατά το τέλος του 3ου Συριακού πολέμου (246 -241 π.Χ.), οπότε επανέκτησε την βόρεια [[Συρία]] και Μεσοποταμία από τον [[Πτολεμαίος Γ' Ευεργέτης|Πτολεμαίο Γ']], είτε κατά την εκστρατεία του κατά των Πάρθων (~235 π.Χ.).
 
Το γεγονός της σελευκιδικής επανίδρυσης της πόλης είχε αμφισβητηθεί από κάποιους ιστορικούς μελετητές (όπως ο Johann Gustav Droysen) που υποστήριξαν ότι το Καλλίνικον κτίστηκε κοντά στο Νικηφόριον. Αντίθετα ο Αντιοχεύς ρήτωρ -σοφιστής [[Λιβάνιος]], απέδωσε την ίδρυση του Καλλινίκου, σε κάποιον σοφιστή ''Καλλίνικο'' που φονεύθηκε εκεί στους χρόνους του αυτοκράτορα [[Γαλλιηνός|Γαλλιηνού]] (253 -268 μ.Χ.).
Γραμμή 7:
Πιθανώς κατά τα τέλη του 2ου αιώνα π.Χ. η πόλη καταλήφθηκε από το [[Δυναστεία των Αρσακιδών της Παρθίας|βασίλειο των Πάρθων]], για να περάσει λίγο αργότερα στη [[Ρωμαϊκή αυτοκρατορία]]. Κατέστη σημαντική εμπορική πόλη. Κατά τον Σπαρτιανό από το ναό του Διός Νικηφόρου, ο [[Αδριανός]] -με χρησμό- έμαθε ότι θα γινόταν αυτοκράτορας. Την εποχή του Γορδιανού Πίου και του [[Γαλλιηνός|Γαλλιηνού]] η πόλη εξέδωσε και νομίσματα με την επιγραφή COLONIA NICEPH. CONS ή COND. και σε άλλο παριστάνεται η κεφαλή της προσωποποιημένης πόλης.
 
Κατά τη βυζαντινή περίοδο, το Καλλίνικον μετονομάστηκε από τον αυτοκράτορα [[Λέων Α'|Λέοντα Ά΄]] (457–474 μ.Χ.) σε '''Λεοντόπολη''', αλλά η ελληνιστική επισκίασε την βυζαντινή ονομασία. Στις 19 Απριλίου του 531 μ.Χ. η Βυζαντινήβυζαντινή στρατιά του [[Βελισάριος|Βελισαρίου]] συγκρούστηκε με τους Σασσανίδες [[Πέρσες]] σε μια αιματηρότατη ισοπαλία. Αργότερα ο Πέρσης βασιλιάς Χοσρόης σε μια εισβολή στην βυζαντινή Συρία, κατέστρεψε το Καλλίνικον, για να ξανακτιστεί από τον [[Ιουστινιανός Α'|Ιουστινιανό]]. Τον 6ο αιώνα, η πόλη έγινε το κέντρο του συριακού χριστιανικού μοναχισμού. Κατά το 509 μ.Χ. ιδρύθηκε στα βόρεια της ελληνιστικής πόλης, η μονή του αγίου Ζακχαίου (Deir Mār Zakkā) στην περιοχή Tall al-Bi'a, αποκτώντας μεγάλη φήμη. Από ένα ψηφιδωτό των αρχών του 6ου αιώνα, υπολογίζεται η χρονολογία ίδρυσης της μονής, η οποία αναφέρεται σε διάφορες πηγές ως και τον 10ο αιώνα. Ένα άλλο μοναστήρι της περιοχής ήταν η Bīzūnā ή Dairā d-Esţunā που σημαίνει το μοναστήρι της στήλης. Αργότερα κατά τον 9ο αιώνα -όταν η Συρία ήταν στο [[χαλιφάτο των Αββασιδών]]- το μοναστήρι ήταν η έδρα του Πατριαρχείου της Αντιόχειας. Το 639 μ.Χ. η πόλη έπεσε στα χέρια των Αράβων του 'Iyāḍ ibn Ghanm μετά από συνθηκολόγηση.
 
Στη θέση της αρχαίας πόλης βρίσκεται η σημερινή Αρ Ρακά (Ar-Raqqah) της βορειο-κεντρικής [[Συρία|Συρίας]].