Δηιάνειρα: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

2.178 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 15 έτη
συμπλ. (εξηγεί και το άγαλμα) + πηγές + αστεροειδής
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας
(συμπλ. (εξηγεί και το άγαλμα) + πηγές + αστεροειδής)
[[Image:Herakles Nessos Louvre E803.jpg|thumb|right|280px325px|[[Ηρακλής]], Δηιάνειρα και [[Νέσσος]],. μελανόμορφηΜελανόμορφη [[υδρία]], [[575 π.Χ.|575]]-[[550 π.Χ.|550]] π.Χ., [[Λούβρο]] (E 803)]]
 
Μυθικό πρόσωπο, θυγατέρα του [[Οινέας|Οινέα]] και της [[Αλθαία|Αλθαίας]], αδελφή του [[Μελέαγρος|Μελέαγρου]] και σύζυγος του [[Ηρακλής (μυθολογία)|Ηρακλή]]. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ηρακλής είχε υποσχεθεί στον αδελφό της Μελέαγρο, που τον είχε συναντήσει στον [[Κάτω ΚόσμοςΆδης|Κάτω Κόσμο]], ότι θα την πάρει ως σύζυγό του. Για την πραγματοποίηση της υπόσχεσης αυτής, ο Ηρακλής χρειάστηκε με τον αθάνατο [[Αχελώος (μυθολογία)|Αχελώο]], ο οποίος μεταμορφωνόταν σε φίδι, ταύρο ή άνθρωπο με κεφάλι ταύρου. Μετά τον γάμο της με τον Ηρακλή, η Δηιάνειρα ακολούθησε το σύζυγό της στους αγώνες του εναντίον των [[Δρύοπες|Δρυόπων]], των [[Λαπίθες|Λαπίθων]] και του [[Κύκνος (μυθολογία)|Κύκνου]]. Όταν όμως υποπτεύθηκε ότι ο Ηρακλής ερωτεύθηκε την [[Ιόλη]], άλειψε με το αίμα του [[Κένταυρος|Κενταύρου]] [[Νέσσος|Νέσσου]] το χιτώνα του. Ο Ηρακλής, φορώντας τον, καταλήφθηκε από τρομερούς πόνους και στην απόγνωσή του συγκέντρωσε ξύλα και παρακάλεσε τον [[Φιλοκτήτης|Φιλοκτήτη]] να ανάψει φωτιά, πάνω στην οποία και κάηκε. Η Δηιάνειρα, μαθαίνοντας το γεγονός αυτό, αυτοκτόνησε. Ο τάφος της βρισκόταν στους πρόποδες της [[Οίτη|Οίτης]], κοντά στην [[Ηράκλεια]], ή, σύμφωνα με άλλη παράδοση, στο [[Άργος]]. Άλλη μυθολογική παράδοση αναφέρει ότι η Δηιάνειρα ήταν κόρη του βασιλιά της [[Ώλενος|Ωλένου]] [[Δεξαμενός|Δεξαμενού]], στην αυλή του οποίου φιλοξενήθηκε ο [[Ηρακλής]] ύστερα από τον [[Κόπρος του Αυγεία|άθλο της κόπρου του Αυγεία]]. Εκεί την ερωτεύθηκε και την παντρεύτηκε, αφού σκότωσε τον [[Κένταυρος|Κένταυρο]] και τους αδελφούς του.
{{πηγές}}
 
===Η Δηιάνειρα και ο θάνατος του Ηρακλή===
Μυθικό πρόσωπο, θυγατέρα του [[Οινέας|Οινέα]] και της [[Αλθαία|Αλθαίας]], αδελφή του [[Μελέαγρος|Μελέαγρου]] και σύζυγος του [[Ηρακλής (μυθολογία)|Ηρακλή]]. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ηρακλής είχε υποσχεθεί στον αδελφό της Μελέαγρο, που τον είχε συναντήσει στον [[Κάτω Κόσμος|Κάτω Κόσμο]], ότι θα την πάρει ως σύζυγό του. Για την πραγματοποίηση της υπόσχεσης αυτής, ο Ηρακλής χρειάστηκε με τον αθάνατο [[Αχελώος (μυθολογία)|Αχελώο]], ο οποίος μεταμορφωνόταν σε φίδι, ταύρο ή άνθρωπο με κεφάλι ταύρου. Μετά τον γάμο της με τον Ηρακλή, η Δηιάνειρα ακολούθησε το σύζυγό της στους αγώνες του εναντίον των [[Δρύοπες|Δρυόπων]], των [[Λαπίθες|Λαπίθων]] και του [[Κύκνος (μυθολογία)|Κύκνου]]. Όταν όμως υποπτεύθηκε ότι ο Ηρακλής ερωτεύθηκε την [[Ιόλη]], άλειψε με το αίμα του [[Κένταυρος|Κενταύρου]] [[Νέσσος|Νέσσου]] το χιτώνα του. Ο Ηρακλής, φορώντας τον, καταλήφθηκε από τρομερούς πόνους και στην απόγνωσή του συγκέντρωσε ξύλα και παρακάλεσε τον [[Φιλοκτήτης|Φιλοκτήτη]] να ανάψει φωτιά, πάνω στην οποία και κάηκε. Η Δηιάνειρα, μαθαίνοντας το γεγονός αυτό, αυτοκτόνησε. Ο τάφος της βρισκόταν στους πρόποδες της [[Οίτη|Οίτης]], κοντά στην [[Ηράκλεια]], ή, σύμφωνα με άλλη παράδοση, στο [[Άργος]]. Άλλη μυθολογική παράδοση αναφέρει ότι η Δηιάνειρα ήταν κόρη του βασιλιά της [[Ώλενος|Ωλένου]] [[Δεξαμενός|Δεξαμενού]], στην αυλή του οποίου φιλοξενήθηκε ο [[Ηρακλής]] ύστερα από τον [[Κόπρος του Αυγεία|άθλο της κόπρου του Αυγεία]]. Εκεί την ερωτεύθηκε και την παντρεύτηκε, αφού σκότωσε τον [[Κένταυρος|Κένταυρο]] και τους αδελφούς του.
Μια φορά, ο Ηρακλής και η Δηιάνειρα ήθελαν να περάσουν ένα ποτάμι. Ο [[Κένταυρος]] [[Νέσσος]] έκανε τον περαματάρη, αλλά μπορούσε να μεταφέρει στη ράχη του ένα άνθρωπο κάθε φορά. Πέρασε λοιπόν πρώτα τον Ηρακλή, και μετά επέστρεψε στην άλλη όχθη και πήρε στη ράχη του και τη Δηιάνειρα. Τότε όμως προσπάθησε είτε να την απαγάγει, είτε (σύμφωνα με άλλη εκδοχή) να τη βιάσει. Ο Ηρακλής, βλέποντάς τους από την άλλη όχθη του ποταμού, σημάδεψε καλά και τραυμάτισε καίρια τον Νέσσο με ένα βέλος του. Ο Νέσσος, πεθαίνοντας, έδωσε μια ποσότητα από το [[αίμα]] του (κατ' άλλους ανάμικτο και με το [[σπέρμα]] του) στη Δηιάνειρα λέγοντάς της πως, όταν της απιστήσει κάποτε ο Ηρακλής, θα τον ξανάφερνε κοντά της αλείφοντας τον χιτώνα του με αυτό.
 
[[Εικόνα:Deïaneira and Nessus Evlahos.jpg|thumb|350px|right|«Δηιάνειρα και Νέσσος», Μπούρο Καρύστου]]
Μετά από χρόνια λοιπόν, όταν η Δηιάνειρα υποπτεύθηκε ότι ο Ηρακλής ερωτεύθηκε την [[Ιόλη]], άλειψε με το αίμα του [[Κένταυρος|Κενταύρου]] τον χιτώνα του. Ο Ηρακλής, φορώντας τον, καταλήφθηκε μετά από λίγο από τρομερούς πόνους και στην απόγνωσή του συγκέντρωσε ξύλα στην κορυφή του όρους [[Οίτη]] και παρακάλεσε τον [[Φιλοκτήτης|Φιλοκτήτη]] να ανάψει πυρά, πάνω στην οποία ανέβηκε και κάηκε. (Μέχρι σήμερα, η υψηλότερη κορυφή της Οίτης ονομάζεται «Πυρά».) Η Δηιάνειρα, μαθαίνοντας το γεγονός αυτό, αυτοκτόνησε. Ο τάφος της βρισκόταν στους πρόποδες της [[Οίτη|Οίτης]], κοντά στην [[Ηράκλεια]], ή, σύμφωνα με άλλη παράδοση, στο [[Άργος]].
 
 
[[Κατηγορία: Ηρακλής]]
Άλλη μυθολογική παράδοση αναφέρει ότι η Δηιάνειρα ήταν κόρη του βασιλιά της [[Ώλενος|Ωλένου]] [[Δεξαμενός|Δεξαμενού]], στην αυλή του οποίου φιλοξενήθηκε ο [[Ηρακλής]] ύστερα από τον [[Κόπρος του Αυγεία|άθλο της κόπρου του Αυγεία]]. Εκεί την ερωτεύθηκε και την παντρεύτηκε, αφού σκότωσε τον [[Κένταυρος|Κένταυρο]] και τους αδελφούς του.
 
 
 
* Ο [[αστεροειδής]] '''[[157 Δηιάνειρα]]''' (157 Dejanira), που ανακαλύφθηκε το 1875, πήρε το όνομά του από την τραγική θυγατέρα του Οινέως.
 
==Πηγές==
* Jean Richepin: «Ελληνική Μυθολογία», μετάφρ. Νικολάου Τετενέ, εκδ. οίκος ''Βίβλος (Δημητράκος)'', Αθήνα 1953
* Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος ''Χάρη Πάτση'', Αθήνα 1969
 
 
[[Κατηγορία: Ηρακλής|Δηιαν]]
 
[[br:Deianeira]]