Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Η Κοινή Ελληνιστική ξεπήδησε ως κοινή διάλεκτος μέσα στα στρατεύματα του [[Μέγας Αλέξανδρος|Μεγάλου Αλεξάνδρου]]. Υπό την ηγεσία των [[Μακεδονικό βασίλειο|Μακεδόνων]] που κατέκτησαν τον γνωστό τότε κόσμο, η νεοσχηματισθείσα κοινή διάλεκτος ομιλούνταν τότε από την [[Αρχαία Αίγυπτος|Αίγυπτο]] ώς τη λεκάνη της [[Ινδία]]ς. Αν και τα επιμέρους στοιχεία της Κοινής διαμορφώθηκαν κατά την ύστερη [[Κλασική εποχή]], στην μετά-Κλασική περίοδο μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 323 π.χ., όταν οι ασιατικοί πολιτισμοί υπό την επιρροή της [[Ελληνιστική περίοδος|Ελληνιστικής περιόδου]] άρχισαν με την σειρά τους να επηρεάζουν την γλώσσα.
 
Για την προυσηπροέλευση της Κοινής Ελληνικής οι μελετητές διαφωνούν. Οι μεν πιστεύουν ότι πράγματι προερχόταν από τον συγκερασμό των τεσσάρων βασικών διαλέκτων της [[αρχαία ελληνική γλώσσα|αρχαίας ελληνικής γλώσσας]] (ή εκ των τεσσάρων συνιστώσα), άλλοι ότι αποτελεί ουσιαστικά μια μετεξέλιξη της [[Ιωνική διάλεκτος|Ιωνικής]] ή της [[Αττική διάλεκτος|Αττικής διαλέκτου]]. Οι μεν<ref>π.χ. οι Ulrich Wilamowitz και Antoine Meilleto.</ref> υποστηρίζουν ότι στην Ελληνιστική ήταν πολύ έντονα τα ιωνικά στοιχεία, όπως το ''σσ'' αντί του ''ττ'' και το σύμπεγλμα ''ρσ'' αντί του ''ρρ'' (θάλασσα αντί θάλαττα και ἀρσενικός αντί ἀρρενικός) ενώ οι δε<ref>π.χ. o Paul Kretschmer στο βιβλιο του "Die Entstehung der Koine" (1901) και ο Γ.Ν. Χατζιδάκις.</ref> θεωρούν ότι παρά τα πολλά στοιχεία από την [[Ιωνία|ιωνική]] και άλλες διαλέκτους, ο βασικός πυρήνας της Ελληνιστικής ήταν η [[Αττική διάλεκτος]].
 
Η Ελληνιστική Κοινή είχε σε γενικές γραμμές περισσότερα ιωνικά στοιχεία στις περιοχές που κατοικούνταν κυρίως από [[Ιωνία|Ίωνες]] ενώ αντίθετα στη Λακωνία και στην Κύπρο είχε περισσότερα λακωνικά και αρκαδικά-κυπριακά στοιχεία αντίστοιχα. Επιπλέον η λόγια γλώσσα της περιόδου εκείνης προσομοιάζει τόσο πολύ στην Αττική ώστε συχνά αναφέρεται ως ''Κοινή Αττική'' και οι περισσότεροι πλέον αποδέχονται την άποψη ότι η Ελληνιστική Κοινή είναι παιδί της Αττικής, με αρκετές βέβαια επιρροές από άλλες διαλέκτους ή και από τη μητρική γλώσσα άλλων λαών που την μιλούσαν και που σε μικρό βαθμό επίσης τη διαμόρφωναν.