Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
| μαχόμενος1= [[Δημοκρατία της Βενετίας]]
| αρχηγός2= [[Ισμαήλ Πασάς]]<br />[[Μαχμούτ Πασάς]]
| αρχηγός1= [[Φραντζέσκο Μοροζίνι]] <br />[[Ότο Βίλχελμ φον Κένιξμαρκ|Όττο Βίλχελμ Καίνιξμαρκ]]<br />Έλληνες και Χειμαριώτες οπλαρχηγοί
}}
Ο '''Έκτος Βενετοτουρκικός Πόλεμος'''<ref>[http://books.google.gr/books?id=oLpCAr8zjkkC&lpg=PP1&pg=PA5#v=onepage&q&f=false Ββλιοφιλία] τεύχος 133, Ιουλ-Αυγ-Σεπτ 2011, εκδ. Κώστας Χ. Σπανός, σελ. 5</ref> ή '''Πόλεμος του Μοριά''' ήταν πόλεμος που διεξήχθη ανάμεσα στους [[Δημοκρατία της Βενετίας|Βενετούς]] και του [[Οθωμανοί|Οθωμανούς]] από το 1684 έως το 1699. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις του πολέμου πραγματοποιήθηκαν στη [[Δαλματία]], στο [[Αιγαίο]] άλλα κυρίως στην [[Πελοπόννησος|Πελοπόννησο]] όπου έλαβε χώρα μεγάλη εκστρατεία των Βενετών. Ο πόλεμος κηρύχθηκε σε περίοδο που οι Οθωμανοί ήταν απασχολημένοι σε πόλεμο εναντίον της [[Αυστρία]]ς των Αψβούργων. Στο τέλος του πολέμου οι Βενετοί επέκτειναν τα εδάφη τους έναντι της [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανικής Αυτοκρατορίας]], προσαρτώντας την Πελοπόννησο. Η διάρκεια της Βενετικής κυριαρχίας στην Πελοπόννησο υπήρξε μικρή καθώς το 1715 οι Οθωμανοί ανέκτησαν τα εδάφη τους.
 
[[File:Silver medal in honour of Francesco Morosini, 1688.jpg|thumb|right|220px|Βενετικό μετάλειο του 1688 προς τιμήν των κατακτήσεων του Μοροζίνι στον Μοριά]]
Στις αρχές του επόμενου χρόνου οι Βενετοί ενισχυόμενοι από την [[Τοσκάνη]] και τα [[Παπικά Κράτη]] αντιμετώπισαν επιτυχώς μία τουρκική επίθεση που απειλούσε να ανακαταλάβει την Μάνη. Μετά τις νέες ενισχύσεις επικεφαλής των χερσαίων επιχειρήσεων ανέλαβε ο Σουηδός κόμης [[Ότο Βίλχελμ φον Κένιξμαρκ|Όττο Βίλχελμ Καίνιξμαρκ]] και των θαλάσσιων ο Μοροζίνι. Στις 3 Ιουνίου 1686 ο Καίνιξμαρκ κατέλαβε την [[Πύλος|Πύλο]] και το [[Ναυαρίνο]]. Ο τουρκικός πληθυσμός των περιοχών κατέφυγε στην Τρίπολη. Στις 7 Ιουλίου κατελήφθη και η [[Μεθώνη Μεσσηνίας|Μεθώνη]]. Οι Βενετοί στη συνέχεια προχώρησαν προς το [[Άργος]] και το [[Ναύπλιο]]. Ο Βενετικός στρατός αποβιβάστηκε στο Ναύπλιο στο διάστημα μεταξύ της 30ης Ιουλίου και της 4ης Αυγούστου 1686. Μετά από σκληρές μάχες με τα στρατεύματα του [[Ισμαήλ Πασά]] κατέλαβαν την πόλη στις 3 Σεπτεμβρίου. Ο Ισμαήλ πασάς μετά την ήττα του αναχώρησε για την [[Αχαΐα]] αφού πρώτα ενίσχυσε την φρουρά της [[Κόρινθος|Κορίνθου]] που έλεγχε το πέρασμα προς τη Δυτική Ελλάδα.
 
Στις αρχές του 1687 ο Μοροζίνι δέχτηκε νέες στρατιωτικές ενισχύσεις με την άφιξη γερμανικών σωμάτων από το [[Αννόβερο]]. Η δύναμή του πλέον του επέτρεπε να στραφεί εναντίον του μεγαλύτερου οχυρού της Πελοποννήσου, της πόλης της [[Πάτρα]]ς και του κάστρου στο [[Ρίο]]. Οι Οθωμανοί επιτέθηκαν αμέσως στους Βενετούς κατά την αποβίβασή τους στην περιοχή της Αχαΐας, όμως ηττήθηκαν. Ο πανικός που ξέσπασε τότε στις τάξεις των τουρκικών δυνάμεων επέτρεψε στους Βενετούς να προχωρήσουν στην κατάληψη της [[Πάτρα]]ς έπειτα [[Πολιορκία της Πάτρας (1687)|από πολιορκία]]<ref>Στέφανος Θωμόπουλος, Ιστορία της πόλεως Πατρών, Τόμος Β΄, Αχαϊκές εκδόσεις, ISBN 960-7960-10-6</ref>και του [[Ρίο]]υ. Η κατάληψη της Πελοποννήσου ολοκληρώθηκε το 1687 με την κατάληψη των κάστρων της [[Κόρινθος|Κορίνθου]] και του [[Μυστράς|Μυστρά]]. Μόνο η [[Μονεμβασιά]] παρέμεινε στα χέρια των Οθωμανών μέχρι το 1690.
5.901

επεξεργασίες