Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Νίκος Κιτσίκης»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
μ
 
== Βιογραφία ==
Ο Νίκος Κιτσίκης γεννήθηκε στο [[Ναύπλιο]]. Ήταν υιός του προέδρου [[Εφετείο|Εφετών]] Ναυπλίου Δημήτρη Νικολάου Κιτσίκη (1850-1898) και της δημοσιογράφου Κασσάνδρας Χατσοπούλου, αδελφής του βουλευτή Εὐρυτανίας [[Δημήτρης Χατσόπουλος|Δημήτρη Χατσόπουλο]].Η [[Οικογένεια Χατσοπούλου]] από το [[Καρπενήσι]], έδωσε πολλές προσωπικότητες στην Ιστορία του Νεοελληνικού Κράτους, πολιτικούς, ποιητές, δημοσιογράφους και επιστήμονες, μεταξύ αυτών και τον Γεώργιο Χατσόπουλο (1927-2018) που ἀποκαλέσθηκεαποκλήθηκε "έλλην Άϊνσταϊν" (''Καθημερινή'',27-09-2018). Η [[Οικογένεια Κιτσίκη]] προήρχετοπροερχόταν από το χωριό Σκόπελος της [[Λέσβος|Λέσβου]] απ' όπου έφυγαν το 1865 για να εγκατασταθούν στην Αθήνα. Ο Δημήτρης Κιτσίκης έκτισε το 1887 τριώροφη ιδιόκτητη οικία στην Αθήνα όπου ζούσε η οικογένειά του. Η αδελφή του Καλλιόπη παντρεύτηκε τον Ιωάννη Π. Παντελάκη.
 
Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο απ' όπου απεφοίτησεαποφοίτησε το 1907, πρώτος στην τάξη του. Πήρε την μοναδική υποτροφία του Αβερωφείου κληροδοτήματος, κατόπιν διαγωνισμού και συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Πολυτεχνείο του Βερολίνου, το Technische Hochschule, Charlottenburg. Στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης[[Σορβόννη]]ς, στο [[Παρίσι]], παρηκολούθησεπαρακολούθησε μαθήματα φιλοσοφίας και μαθηματικών του μεγάλου γάλλουΓάλλου μαθηματικού Henri[[Ανρί PoincaréΠουανκαρέ]]. Το 1936 αναγορεύθηκεαναγορεύτηκε doctor honoris causa του Πολυτεχνείου του Βερολίνου[[Βερολίνο]]υ, "για τις πολυάριθμες εξαίρετες επιστημονικές εργασίες του", όπως αναγράφει το διδακτορικό του.
 
Μετά το τέλος των σπουδών του, εργάστηκε ως μηχανικός σε γερμανική εταιρεία στο Βερολίνο (1911-1913) και το 1913 επέστρεψε στην [[Ελλάδα]] εθελοντικά για να πάρει μέρος ως απλός στρατιώτης στον [[Β' Βαλκανικός Πόλεμος|Β' Βαλκανικό Πόλεμο]]. Το 1916, σε ηλικία 29 ετών, εξελέγη τακτικός καθηγητής σιδηρών γεφυρών και έργων εκ σιδηροπαγούς σκυροδέματος του ΕΜΠ. Είναι ο δημιουργός του κλάδου της Στατικής. Εγκαινίασε τις νεώτερεςνεότερες μεθόδους, όπως η φωτοδιαγνωστική.
 
ΔιορίσθηκεΔιορίστηκε Γενικός Διευθυντής Δημοσίων Έργων το 1917-1920 με υπουργό τον Αλέξανδρο Παπαναστασίου και βοήθησε στην μετάκληση στην Ελλάδα γνωστών Ελλήνων μηχανικών του εξωτερικού, συνέβαλε δε στην ανοικοδόμηση της [[Θεσσαλονίκη|Θεσσαλονίκης]]. Το 1921-1928, ως τεχνικός διευθυντής της βρετανικής εταιρείας Μακ Αλπάιν (1921-1928) κατασκεύασε το [[Ηράκλειο Κρήτης|λιμάνι του Ηρακλείου]]. Προς τιμήν του, το 2003, ανηγέρθηαναγέρθηκε στο λιμάνι το άγαλμά του. Στην πόλη αυτή γνώρισε την γυναίκα του, την Ηρακλειώτισσα Μπεάτα Πετυχάκη, την μελλοντική [[Μπεάτα Κιτσίκη]] (1907-1986), που αργότερα έγινε γνωστή στην [[Εθνική Αντίσταση (Ελλάδα)|Αντίσταση]] ως αγωνίστρια του [[Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο|Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου]] (ΕΑΜ) και στον [[Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος 1946-1949|Εμφύλιο]] στον [[Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας|Δημοκρατικό Στρατό]] (ΔΣΕ) και [[Θανατική ποινή|καταδικάσθηκε σε θάνατο]] το 1948 ως μέλος του [[Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας|Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος]] (ΚΚΕ).
 
Τὸ 1931 και πάλι το 1935 εξελέγη παμψηφεί πρόεδρος του Τεχνικού Επιμελητηρίου της Ελλάδος και ξεκίνησε πρόγραμμα για την βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας. Οι διαλέξεις του στην Αρχαιολογική Εταιρεία έμειναν ιστορικές επειδή έθεσαν τις βάσεις για όλα τα μετέπειτα ελληνικά αναπτυξιακά προγράμματα.Εξεδόθηκαν Εκδόθηκαν σε βιβλίο 2.000 σελίδων, με τον γενικό τίτλο ''Η οικονομική έρευνα των μεγάλων τεχνικών ζητημάτων"'', και τις είχαν παρακολουθήσει ανελλιπώς ο πρωθυπουργός [[Ελευθέριος Βενιζέλος]] και [[Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου Δεκεμβρίου 1929|μέλη του υπουργικού συμβουλίου]]. Την ίδια εποχή εξελέγη παμψηφεί γερουσιαστής του τεχνικού κόσμου (1929-1935) και μετά, για οκτώ χρόνια (1937-1945) υπήρξε τεχνικός διευθυντής του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς (ΟΛΠ). Υπήρξε από το 1937 μέχρι το 1945, εκλεγμένος παμψηφεί, αντιπρύτανης και πρύτανης του [[ΕΜΠ|Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου]].
 
== Πολιτική και ιδεολογική δράση ==
[[Αρχείο:Nikos Kitsikis 2(commons).JPG|thumb|250px|Ο Νίκος Κιτσίκης πολιτικός.]]
[[Αρχείο:Nikos Kitsikis 3(commons).JPG|thumb|250px|Ο Νίκος Κιτσίκης το 1964.]]
[[Αρχείο:Nicolas Kitsikis statue- Herakleion harbour.JPG|thumb|Άγαλμα του Νίκου Κιτσίκη στο λιμάνι του Ηρακλείου Κρήτης, κατασκευαστήςκατασκευαστή του λιμανιού]]
 
Την εποχή που σπούδαζε στο Βερολίνο εντάχθηκε στην κίνηση των [[Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας|Γερμανών σοσιαλιστών]] και στην ελλαδική κίνηση των Κοινωνιολόγων, δίπλα στους [[Αλέξανδρος Δελμούζος|Δελμούζο]], [[Αλέξανδρος Παπαναστασίου|Παπαναστασίου]], [[Δημήτρης Γληνός|Γληνό]]. Μέχρι την γερμανική κατοχή το 1941, παρέμεινε πιστός στον Ελευθέριο Βενιζέλο και το 1935 συμμετείχε στο
[[Κίνημα 1ης Μαρτίου 1935|βενιζελικό κίνημα του 1935]]. Στην κατοχή φυλακίσθηκε δύο φορές για την αντιστασιακή του δράση στον φοιτητικό χώρο προσχωρώντας στο ΕΑΜ. Στα τέλη του 1944 έγινε μέλος του ΚΚΕ και το 1946 απελύθηαπολύθηκε από την έδρα του ως κομμουνιστής.
 
Από το 1945 ως το 1949 ο Νίκος Κιτσίκης ήταν πρόεδρος του [[Ελληνοσοβιετικός Σύνδεσμος|Ελληνοσοβιετικού Συνδέσμου]] και το 1956 μέχρι το 1967, υπήρξε βουλευτής της [[Εκλογική περιφέρεια Α΄ Αθήνας|Α' Αθηνών]], εκλεγμένος επανειλημμένως με το κόμμα της [[ΕΔΑ]]. Στις δημοτικές ἐκλογές στην Αθήνα κατέλαβε την πρώτη θέση αλλά λόγω του εκλογικού νόμου δήμαρχος εξελέγη ο Γ. Πλυτάς. Μετά το [[πραξικόπημα της 21ης Απριλίου]] εξορίσθηκε στην [[Γυάρος|Γυάρο]].
 
== Βιβλιοθήκη Νίκου Κιτσίκη ==
Τὀ αρχείο και η βιβλιοθήκη του Νίκου Κιτσίκη στεγάζονται στο μέγαρο του [[Αριστείδης Στεργιάδης|Αριστείδη Στεργιάδη]] στο Ηράκλειο της Κρήτης. Στο νεοκλασσικόνεοκλασικό αυτό κτίριο, στεγάζονται σήμερα οι Υπηρεσίες του ΤΕΕ ανατολικής Κρήτης η Βιβλιοθήκη του οποίου φιλοξενεί το αρχείο του Νίκου Κιτσίκη.
 
== Βιβλιογραφία - Πηγές ==
* ΤΕΕ και [[Έλλη Παππά]] -Νίκος Κιτσίκης: Ο επιστήμονας, ο άνθρωπος, ο πολιτικός. Αθήνα, 1986
 
* Το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο στην Εθνική Αντίσταση, 1941-44. Αθήνα, Έκδοση Γραφείου Δημοσίων Σχέσεων ΕΜΠ, 1985. (Παρουσίαση του αντιστασιακού έργου του Νίκου Κιτσίκη, ο οποῖοςοποίος αποκαλείται στο βιβλίο αυτό, "ο πρύτανης της αντιστασιακής γενιάς του Πολυτεχνείου").
 
* Εμμανουήλ Γ. Χαλκιαδάκης -Το Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδας στον Μεσοπόλεμο. Σύσταση, λειτουργία, εξέλιξη. Ο ρόλος του Νίκου Κιτσίκη. Αθήνα, ΤΕΕ, 2003