Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Νήσος Αγίας Ελένης»

μ
μ (ενημ. πληθ.)
μ (→‎Ιστορία: διορθ.)
=== Ανακάλυψη και εποικισμός ===
[[Αρχείο:16 Napoleons exole St Helena June1970.jpg|thumb|200px|left|H Οικία Λόνγκγουντ, όπου κρατήθηκε ο Ναπολέοντας]]
Οι περισσότερες ιστορικές πηγές προσδιορίζουν την ανακάλυψη του νησιού στις 21 Μαΐου του 1502 από τον [[Ισπανία|Ισπανό]] θαλασσοπόρο Ζοάο ντα Νόβα κατά το ταξίδι επιστροφής του από την [[Ινδία]]. Η ονομασία αποδίδεται στην [[Αγία Ελένη|Αγία Ελένη της Κωνσταντινούπολης]]. Μια άλλη άποψη αναφέρει ότι το νησί ανακαλύφθηκε στις 30 Ιουλίου του 1503 από μία μοίρα πλοίων με διοικητή τον [[Εστεβάο ντα Γκάμα]], αποδίδοντας στον ντα Νόβα την ανακάλυψη του νησιού [[Τριστάν ντα Κούνια]].<ref>A.H. Schulenburg, 'The discovery of St&nbsp;Helena: the search continues'. Wirebird: The Journal of the Friends of St&nbsp;Helena, Issue 24 (Spring 2002), pp.13–19.</ref><ref>Duarte Leite, História dos Descobrimentos, Vol. II (Lisbon: Edições Cosmos, 1960), 206.</ref><ref>de Montalbodo, Paesi Nuovamente Retovati & Nuovo Mondo da Alberico Vesputio Fiorentino Intitulato (Venice: 1507).</ref> Οι Πορτογάλοι βρήκαν το ακατοίκητο νησί χωρίςμε δέντρα και πόσιμο νερό, ενώ εισήγαγαν ζώα, κυρίως [[κατσίκα|κατσίκες]], οπωροφόρα και λαχανικά, ενώ κατασκεύασαν μία εκκλησία και ένα ή δύο σπίτια αφήνοντας εκεί τους άρρωστους ναύτες τους για να επιστρέψουν αργότερα στην [[Πορτογαλία]]. Οι έποικοι παρέμειναν αλλά δεν κατασκεύασαν κάποιο μόνιμο οικισμό. Το νησί απέκτησε ιδιαίτερη σημασία ως σημείο ανεφοδιασμού κατά την επιστροφή από την [[Ασία]], καθώς βρίσκεται στη ζώνη των αληγών ανέμων που οδηγούσαν τα πλοία από το [[Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας]] στο νότιο [[Ατλαντικός|Ατλαντικό]].
 
Υπάρχει η διαδεδομένη άποψη ότι οι Πορτογάλοι κατάφεραν να κρατήσουν την ύπαρξη του νησιού μυστική μέχρι σχεδόν το τέλος του 16ου αιώνα, αν και τόσο η θέση όσο και το όνομα του αναφέρεται σε ένα ολλανδικό βιβλίο του 1508, στο οποίο περιγράφεται μία Πορτογαλική αποστολή του [[Φρανσίσκο ντε Αλμέιντα]] στις Ανατολικές Ινδίες. Επίσης, ο [[Λόπο Χόμεμ Ρέινεϊς]] αναφέρει τις θέσεις της Αγίας Ελένης και του νησιού [[Νήσος Αναλήψεως|Ασένσιον]] στον παγκόσμιο άτλα του 1519.<ref>The Voyage from Lisbon to India, 1505–6, being an account and journal by Albericus Vespuccius, translated from the contemporary Flemish [by George Frederick Barwick and Janet M. E. Barwick], and edited with prologue and notes by C. H. Coote. [With the text of the original entitled “Die reyse va Lissebone” in facsimile.], Published by B. F. Stevens in 1894.</ref>
27.945

επεξεργασίες