Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Δημήτριος Καμπούρογλου»

μ
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
 
==Συγγραφικό έργο==
===Τα πρώτα του έργα===
Πριν ακόμα ολοκληρώσει τη φοίτησή του στο Βαρβάκειο, είχε γράψει σατιρικούς στίχους και τρεις μονόπρακτες κωμωδίες: ''Η φθισιώσα'', ''Αι αγχόναι'', ''Η αγγελιοφοβία''. Χάθηκαν όμως και οι τρεις.<ref>Ιωσήφ Σιακκής, Δ.Γ. Καμπούρογλου. Η ζωή και το έργο του. Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα, 2012, σελ.34</ref>
 
===Ιστορική έρευνα===
Η ιστορική του έρευνα σαν ιστορικός επικεντρώθηκε κυρίως στην περίοδο της [[Τουρκοκρατία|Τουρκοκρατίας]] και αφορούσε μόνο στην περιοχή της Αθήνας, γι' αυτό και του δόθηκε το προσωνύμιο «Αθηναιογράφος». Το [[1896]] ολοκληρώθηκε η έκδοση του τρίτομου έργου του η ''Ιστορία των Αθηναίων'' στο οποίο και εργάστηκε περισσότερο σαν Λαογράφος παρά σαν Ιστορικός.
 
===Ποιήματα===
Άλλα έργα του είναι: ''η Δούκισσα της Πλακεντίας'', ''Αι παλαιαί Αθήναι'' ([[1922]]), ''Ιστορίες από την παλιά Αθήνα'', ''Μνημεία της ιστορίας των Αθηναίων'' (3 τόμοι, [[1893]]), ''Απομνημονεύματα μιας μακράς ζωής'' (2 τόμοι), ''Ο αναδρομάρης'' ([[1914]]), ''Ο αναδρομάρης της Αττικής'' ([[1920]]), ''Ο τρελός της Αθήνας'', ''Τοπωνυμικά παράδοξα'' ([[1920]]), ''Αθηναϊκό αρχοντολόγιο-Μπενιζέλοι'' ([[1921]]), ''Μελέται και έρευναι'' ([[1923]]-[[1926]]), ''Οι Χαλκοκονδύλαι'', ''Ο Ελαιών των Αθηνών'', "Μελέτη περί του βίου και της δράσεως του Παλαιών Πατρών Γερμανού" (1916) κ.α.
Αλλά και τοΤο ποιητικό του έργο είναι αρκετά αξιόλογο αν και δεν διακρίθηκε αρκετά. Η ποιητική συλλογή ''Η φωνή της καρδιάς μου'' ήταν από τα σημαντικότερα έργα του. Ήταν γραμμένο στη δημοτική και είχε έντονα αντιρομαντικά στοιχεία σε σχέση με το κλίμα της [[Α' Αθηναϊκή Σχολή|Α' Αθηναϊκής Σχολής]]. Η συλλογή βραβεύτηκε το [[1873]] στον Βουτσιναίο ποιητικό διαγωνισμό, ενώ στον ίδιο διαγωνισμό το [[1874]] επαινέθηκε, χωρίς να διακριθεί, ποιητική συλλογή του στην οποία σατίριζε και παρωδούσε το [[ρομαντισμός|ρομαντικό]] ύφος των συγχρόνων ποιητών. Το [[1874]] εξέδωσε τη συλλογή του ''Παλαιαί αμαρτίαι''. Επίσης ασχολήθηκε και με την πεζογραφία, όπου αντλούσε τα θέματα του κυρίως από τη λαογραφία. Το 1881 εξέδωσε τα μη λαογραφικά αφηγήματα "Εικόνες. Σατυρικαί Διατριβαί", όπου σατιρίζει τα ήθη της εποχής. Μερικά από τα έργα του είναι: ''Αθηναϊκά διηγήματα'', ''Αι Αθήναι που φεύγουν'', ''Μύθοι και διάλογοι'', ''Αττικοί έρωτες'', ''Θρύψαλα'', ''Ευσυνειδησία και ασυνειδησία'' κ.ά. Συνήθως υπέγραφε τα λογοτεχνικά του έργα με το ψευδώνυμο «Αναδρομάρης».
 
===Πεζογραφία===
Αλλά και το ποιητικό του έργο είναι αρκετά αξιόλογο αν και δεν διακρίθηκε αρκετά. Η ποιητική συλλογή ''Η φωνή της καρδιάς μου'' ήταν από τα σημαντικότερα έργα του. Ήταν γραμμένο στη δημοτική και είχε έντονα αντιρομαντικά στοιχεία σε σχέση με το κλίμα της [[Α' Αθηναϊκή Σχολή|Α' Αθηναϊκής Σχολής]]. Η συλλογή βραβεύτηκε το [[1873]] στον Βουτσιναίο ποιητικό διαγωνισμό, ενώ στον ίδιο διαγωνισμό το [[1874]] επαινέθηκε, χωρίς να διακριθεί, ποιητική συλλογή του στην οποία σατίριζε και παρωδούσε το [[ρομαντισμός|ρομαντικό]] ύφος των συγχρόνων ποιητών. Το [[1874]] εξέδωσε τη συλλογή του ''Παλαιαί αμαρτίαι''. Επίσης ασχολήθηκε και με την πεζογραφία, όπου αντλούσε τα θέματα του κυρίως από τη λαογραφία. Το 1881 εξέδωσε τα μη λαογραφικά αφηγήματα "Εικόνες. Σατυρικαί Διατριβαί", όπου σατιρίζει τα ήθη της εποχής. Μερικά από τα έργα του είναι: ''Αθηναϊκά διηγήματα'', ''Αι Αθήναι που φεύγουν'', ''Μύθοι και διάλογοι'', ''Αττικοί έρωτες'', ''Θρύψαλα'', ''Ευσυνειδησία και ασυνειδησία'' κ.ά. Συνήθως υπέγραφε τα λογοτεχνικά του έργα με το ψευδώνυμο «Αναδρομάρης».
Επίσης ασχολήθηκε και με την πεζογραφία, όπου αντλούσε τα θέματα του κυρίως από τη λαογραφία. Το 1881 εξέδωσε τα μη λαογραφικά αφηγήματα "Εικόνες. Σατυρικαί Διατριβαί", όπου σατιρίζει τα ήθη της εποχής. Μερικά από τα έργα του είναι: ''Αθηναϊκά διηγήματα'', ''Αι Αθήναι που φεύγουν'', ''Μύθοι και διάλογοι'', ''Αττικοί έρωτες'', ''Θρύψαλα'', ''Ευσυνειδησία και ασυνειδησία'' κ.ά.
Συνήθως υπέγραφε τα λογοτεχνικά του έργα με το ψευδώνυμο «Αναδρομάρης».
 
===Έργα του===
* ''Η Ακρόπολις'', Αθήνα, 1872.
* ''Φαέθων'', 1873.
* ''Μούσα δραπέτις''.
* ''Έρωτος Ημέραι'', 1887.
.* Ή ιστορία των Αθηναίων[Τρίτομο Ιστορικό διήγημα](1889-1996)
.* Ή φωνή της καρδιάς μου [Ποίηση](1872).
 
.* Ιστορίες από την παλιά Αθήνα [Ιστορικό διήγημα](1892).
. Ή φωνή της καρδιάς μου[Ποίηση](1872).
 
. Ιστορίες από την παλιά Αθήνα[Ιστορικό διήγημα](1892).
* ''Διά τα παιδία'', 1899.
* ''Λυρική Συλλογή'', 1900.
.* Μνημεία της ιστορίας των Αθηναίων [Τρίτομο ιστορικό διήγημα](1893).
.* Απομνημονεύματα μιας μακριάς ζωής [Δίτομο Ιστορικό διήγημα](1913).
 
* Οί χαλκοκονδύλαι [Διήγημα](1913).
. Απομνημονεύματα μιας μακριάς ζωής[Δίτομο Ιστορικό διήγημα](1913).
.* Ό αναδρομάρης[Διήγημα](1914).
 
.* ΟίΌ χαλκοκονδύλαιελαιών των Αθηνών[Διήγημα](19131914).
.* Μελέτη του βίου και της δράσεως του Παλαιών Πατρών Γερμανού [Ιστορικό διήγημα και χρονογράφημα](1916).
 
* Αθηναικά διηγήματα [ιστορικό διήγημα](1915).
. Ό αναδρομάρης[Διήγημα](1914).
.* Αι Αθήναι που φεύγουν [διήγημα](1916).
 
.* ΑιΜύθοι παλαιαίκαι διάλογοι Αθήναι[Ιστορικό διήγημα](19221917).
. Ό ελαιών των Αθηνών[Διήγημα](1914).
.* Αττικοί έρωτες [διήγημα](1918).
 
.* Θρύψαλλα [διήγημα](1919).
. Μελέτη του βίου και της δράσεως του Παλαιών Πατρών Γερμανού[Ιστορικό διήγημα και χρονογράφημα](1916).
.* Ό τρελός της Αθήνας [Ιστορικό διήγημα](1919).
 
.* ΑθηναικάΌ αναδρομάρης της Αττικής διηγήματα[ιστορικόΙστορικό διήγημα](19151920).
.* Τοπωνυμικά παράδοξα [Ιστορικό διήγημα και χρονογράφημα](1920).
 
.* Ή Δούκισσα της πλακεντίας [Διήγημα](1921).
. Αι Αθήναι που φεύγουν[διήγημα](1916).
.* Αθηναΐκό αρχοντολόγιο-Μπενιζέλοι [Ιστορικό διήγημα και χρονογράφημα](1921).
 
.* ΜύθοιΑι καιπαλαιαί Αθήναι διάλογοι[Ιστορικό διήγημα](19171922).
.* Μελέται και έρευναι 1923-1926 [Διήγημα μαικαι μελέτη έργου](1927).
 
.* Ευσυνειδησία και Ασυνειδησία [διήγημα](1924).
. Αττικοί έρωτες[διήγημα](1918).
 
. Θρύψαλλα[διήγημα](1919).
 
. Ό τρελός της Αθήνας[Ιστορικό διήγημα](1919).
 
. Ό αναδρομάρης της Αττικής[Ιστορικό διήγημα](1920).
 
. Τοπωνυμικά παράδοξα[Ιστορικό διήγημα και χρονογράφημα](1920).
 
. Ή Δούκισσα της πλακεντίας[Διήγημα](1921).
 
. Αθηναΐκό αρχοντολόγιο-Μπενιζέλοι[Ιστορικό διήγημα και χρονογράφημα](1921).
 
. Αι παλαιαί Αθήναι[Ιστορικό διήγημα](1922).
 
. Μελέται και έρευναι 1923-1926[Διήγημα μαι μελέτη έργου](1927).
 
. Ευσυνειδησία και Ασυνειδησία[διήγημα](1924).
 
Ό Δημητριος Καμπούρογλου μετέφρασε την Νανα του ζολά και τα Μυστικά και φωναχτά του Καλντερόν.
 
ΌΟ Δημητριος Καμπούρογλου μετέφρασε την Νανα"Νανά" του ζολά[[Εμίλ Ζολά|Ζολά]] και τα "Μυστικά και φωναχτά" του [[Πέδρο Καλντερόν δε λα Μπάρκα|Καλντερόν]].
'''Επιλογος'''
 
'''==Επιλογος'''==
Ό ΔημητριοςΔημήτριος ΚμαπουρογλουΚαμπούρογλου ως πεζογραφος αντλησε τα θεματα του κυρίως από την ιστορική κιακαι λαογραφική ύλη της πρωτοεπαναστατικής περιόδου της Αθήνας. Ή πεζογραφία του υπηρετεί την ιστορία όπως αυτός την αντιλαμβάνόταν: Πολλά αφηγήματα του είναι λαικές, ελαφρά διασκευασμένες παραδόσεις, και είναι γραμμένα στην Δημοτική γλώσσα. Αντίθετα στα επιστημονικά έργα του χρησημοποιεί την Καθαρεύουσα. Επίσης ό Καμπούρογλου ασχολήθηκε και με την Ποίηση. Ή ποιητική του συλλογή <<Ή φωνή της καρδιάς ουμου>>, μια από της πρώτες λογοτεχνικές του εμφανίσεις - είναι αντίθετα πρός το πνεύμα της εποχής - είναι γραμμένη στην Δημοτική γλώσσα και έχει αντιρομαντικό περιεχόμενο. Εξάλλου ό Καμπούρογλου σατίρισε τους ρομαντικούς ποιητές και ιδιαίτερα τον Αχιλλεα[[Αχιλλέας Παράσχος|Αχιλλέα Παράσχο]] της περίφημης Αθηναΐκής Σχολής στην σατιρικη (όο ίδιος την ονόμασε Λυρική) συλλογή του <<Παλαιαί αμαρτίαι>> του 1874.
 
==Παραπομπές==
1.643

επεξεργασίες