Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αλφόνσος ΣΤ΄ του Λεόν και Καστίλης»

μ
καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ
μ
{{πληροφορίες προσώπου}}
Ο '''Αλφόνσος ΣΤ΄''' ο ''γενναίος'', ισπαν. Alfonso VI El Bravo (π. 1040/1 - 1 Ιουλίου 1109) από τον [[Οίκος των Χιμένεθ|Οίκο των Χιμένεθ]] ήταν βασιλιάς τηςτού Λεόν (1065-1072, 1072-1109) και μετά της Γαλικίας (1071-1109) & της Καστίλης (1092-1109), που τις ένωσε με τη Λεόν.
 
==Βιογραφία==
Ήταν ο δευτερότοκος γιος τού [[Φερδινάνδος Α΄ τηςτου Λεόν|Φερδινάνδου Α΄]] της Καστίλης & Λεόν και της Σάντσα τού Οίκου των Αστουριών-Λεόν, κόρης τού [[Αλφόνσος Ε΄ τηςτου Λεόν|Αλφόνσου Ε΄]] τηςτου Λεόν. Μεγαλύτερη αδελφή του ήταν η Ουρράκα.
 
Ο νεαρός πρίγκιπας (infante) είχε καταγωγή από τη Ναβάρρα, καθώς ο Φερδινάνδος Α΄ ήταν γιος τού [[Σάντσο Γ΄ της Παμπλόνα]]. Δεν γνωρίζουμε ακριβώς πότε γεννήθηκε: ένας από τους συγγραφείς τού ''Ανωνύμου Χρονικού τού Σααγκούν'' αναφέρει ότι απεβίωσε 62 ετών, μετά από 44 έτη βασιλείας, άρα γεννήθηκε το β΄ ήμισυ τού 1047 ή το α΄ ήμισυ τού 1048. Ο [[Πελάγιος τού Οβιέδο]] αναφέρει ότι ήταν 79 ετών, όταν απεβίωσε, αλλά τότε θα είχε γεννηθεί το 1030, πριν τον γάμο των γονιών του. Θεωρούμε ότι γεννήθηκε ενδιάμεσα, το 1040/1.
 
Σύμφωνα με τη ''Σιωπηλή Ιστορία τηςτού Λεόν'' το πρώτο τέκνο τού Φερδινάνδου Α΄, η Ουρράκα, γεννήθηκε όταν αυτός ήταν κόμης της Καστίλης, έτσι η γέννησή της μπορεί να τοποθετηθεί το 1033/4. Το δεύτερο τέκνο του, ο [[Σάντσο Β΄ της Καστίλης και Λεόν|Σάντσο Β΄]] πρέπει να γεννήθηκε στο β΄ ήμισυ τού 1038 ή το 1039. Το τρίτο τέκνο του, η Ελβίρα, θα γεννήθηκε το 1039/40, ο Αλφόνσος ΣΤ΄ το 1040/41 και ο [[Γκαρθία Β΄ της Γαλικίας|Γκαρθία Β΄]] το διάστημα 1041 - 24 Απριλίου 1043, οπότε ο Φερδινάνδος Α΄ σε δωρεά του προς το αββαείο τού Σαν Ανδρές δε Εσπιναρέδα αναφέρει τα πέντε τέκνα του. Στις 26 Απριλίου 1046 όλα τα παιδιά του (εκτός της Ελβίρας) υπογράφουν ένα έγγραφο στη μονή τού Σαν χουάν Μπαουτίστα δε Κόριας.
 
Όλα τα τέκνα του, κατά τη ''Σιωπηλή Ιστορία'', μορφώθηκαν στις ελεύθερες Τέχνες (ρητορική, αρχαία ελληνικά, μαθηματικά, κ.ά.), ενώ οι γιοί του εκπαιδεύτηκαν επιπλέον στα όπλα, στην ιππασία και το κυνήγι. Ο κληρικός Ραϊμούνδος ήταν υπεύθυνος για την εκπαίδευση τού Αλφόνσου ΣΤ΄. Όταν ο τελευταίος έγινε βασιλιάς, τον έκανε επίσκοπο της Παλένθια και αναφέρεται σε αυτόν ως τον "διδάσκαλό μου, ευγενή άνδρα με φόβο Θεού (magistro nostro, viro nobile et Deum timenti)". Για να μάθει την τέχνη τού πολέμου και ό,τι έπρεπε για έναν ιππότη, θα πέρασε μεγάλες περιόδους στην ''Πεδινή Γη (Tierra de Campos)'' μαζί με τον [[Πέδρο Ανσούρεθ]] τού Οίκου των Μπανού Γκόμεθ.
 
==Οικογένεια==
Οι πληροφορίες των συζύγων του προέρχονται από το ''Χρονικό των βασιλέων τηςτού Λεόν (Chronicon regum Legionensium)'' τού Πελάγιου τού Οβιέδο. Ο Αλφόσος ΣΤ΄ νυμφεύτηκε πρώτα το 1073/4 την '''Αγνή''' των Πουατιέ, κόρη τού [[Γουλιέλμος Η΄ της Ακουιτανίας|Γουλιέλμου Η΄]] δούκα της Ακουιτανίας. Η Αγνή εμφανίζεται στα έγγραφα με τον σύζυγό της ως το 1077 και απεβίωσε το 1078. Ίσως, λόγω έλλειψης τέκνων, να την είχε αποκηρύξει το 1077.
 
Έπειτα ο Αλφόνσος ΣΤ΄ έκανε σχέση με την ευγενή '''Χιμένα''' Μούνιοθ. Από την παλλακίδα αυτή είχε τέκνα:
 
Το 1079 έκανε δεύτερο γάμο με την '''Κωνσταντία''' των Καπετιδών, κόρη τού [[Ροβέρτος Α΄ της Βουργουνδίας|Ροβέρτου Α΄]] 1ου δούκα της Βουργουνδίας. Εκτός από πέντε τέκνα που απεβίωσαν νωρίς, είχε τέκνο:
* [[Ουρράκα τηςτου Λεόν]] 1079-1126, βασίλισσα της Καστίλης & Λεόν. Παντρεύτηκε πρώτα τον [[Ραϋμόνδος της Βουργουνδίας|Ραϋμόνδο των Ιβρέα]] και γιος τους ήταν ο:
** [[Αλφόνσος Ζ΄ του Λεόν και της Καστίλης]]. Έτσι το βασίλειο πέρασε στον Οίκο των Ιβρέα.
:Μετά η Ουρράκα παντρεύτηκε τον 2ο εξάδελφό της [[Αλφόνσος Α΄ της Παμπλόνα και της Αραγωνίας|Αλφόνσο Α΄ των Χιμένεθ]] της Παμπλόνα & Αραγωνίας, τον οποίο χώρισε.
 
Η Κωνσταντία απεβίωσε το 1093 και ο Αλφόνσος ΣΤ΄ έκανε παλλακίδα τη '''Θάιδα''' (Zaida), χήρα τού Αμπού Νασρ Αλ-Φατχ αλ-Μαμούν κυβερνήτη της Ταΐφα στην Κόρδοβα. Το 1091 οι Αλμοραβίδες πολιόρκησαν την Κόρδοβα και ο Αμπού Νασρ είχε στείλει την σύζυγό του και τα τέκνα του στο Αλμοδόβαρ δελ Ρίο για προφύλαξη. Στην πολιορκία σκοτώθηκε ο Αμπού Νασρ και η Θάιδα ζήτησε προστασία στην Αυλή τηςτού Λεόν, που με τα τέκνα της μεταστράφηκαν στον χριστιανισμό. Η ίδια βαπτίστηκε ''Ισαβέλλα'' και έγινε ερωμένη του. Είχαν τέκνο:
* [[Σάντσο Αλφόνσες]] π. 1093-1108, διάδοχος ως μόνος γιος τού Αλφόνσου ΣΤ΄. Σκοτώθηκε 14 ετών στη μάχη τού Ουκλές.
Άλλα δύο χρονικά την αναφέρουν ως παλλακίδα· το ''Περί των Ισπανικών πραγμάτων'' τού [[Ροδρίγο Χιμένεθ δε Ράδα]] αρχιεπισκόπου τού Τολέδο την αναφέρει ως σύζυγο. Αρκετοί ιστορικοί θεωρούν, ότι την νυμφεύτηκε το 1100 και έτσι νομιμοποίησε τον διάδοχό του· είναι η 4η σύζυγός του Ισαβέλλα, μητέρα της Σάντσα και της Ελβίρα, που αναφέρουν οι πηγές, οι οποίες προσπάθησαν να τη διαχωρίσουν από τη Μαυριτανή Θάιδα. Πράγματι μετά τον 4ο γάμο του με την Ισαβέλλα, ο γιος του Σάντσο αρχίζει να επικυρώνει βασιλικά καταστατικά, πράγμα που δεν θα άφηνε η Ισαβέλλα, αν δεν ήταν το ίδιο πρόσωπο με τη Θάιδα. Το 1107 ο Αλφόνσος ΣΤ΄ χορήγησε μερικούς fueros (ειδικούς νόμους) και πράξεις "μαζί με τη σύζυγό μου Ισαβέλλα και τον γιο μας Σάντσο (cum uxore mea Elisabet et filio nostro Sancio)". Είναι το μόνο έγγραφο, που αναφέρει τον Σάντσο ως γιο τους· τα υπόλοιπα αν και υπογράφει η Ισαβέλλα, ο Σάντσο αναφέρεται ως γιος εκείνου μόνο.
97.163

επεξεργασίες