Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Όθων Γ΄ του Μομφερράτου»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
|τόπος_θανάτου =
}}
Ο '''Όθων Γ΄ Παλαιολόγος''' ή '''Σεκοντόττος του Μομφερράτου''' ([[1360]] - [[16 Δεκεμβρίου]] [[1378]]), [[Κατάλογος των κυβερνητών του Μομφερράτου|Μαρκήσιος του Μομφερράτου]] ([[1372]] - [[1378]]) από την [[Δυναστεία των Παλαιολόγων]] ήταν μεγαλύτερος γιος του [[Ιωάννης Β΄ του Μομφερράτου|Ιωάννη Β΄ του Μομφερράτου]] και της [[Ισαβέλα της Μαγιόρκας|Ισαβέλλα της Μαγιόρκας]] κόρης του [[Ιάκωβος Γ΄ της Μαγιόρκας|Ιακώβου Γ΄ της Μαγιόρκας]].<ref>cit: Secondotto, Marquess of Montferrat, John III, Marquess of Montferrat, Theodore II, Marquess of Montferrat and Guglielmo, who were the sons of Elisabeth, daughter of James III of Majorca, and of John II, Marquess of Montferrat, have been called Dukes. Historiae et Urbium Regionum Italiae rariores, Volume 114, Cronica del Montferrato, Benvenuto Sangiorgio, Arnaldo Forni Editore 1780.</ref><ref>A. A. Settia, ‘Giovanni II Paleologo’</ref>
 
==Πρώτα χρόνια==
Ο '''Όθων Γ΄ Παλαιολόγος''', πιο γνωστός ως '''Σεκοντόττος''' (π.1360 - 16 Δεκεμβρίου 1378), ήταν [[μαρκήσιος του Μομφερράτου]].
 
Το όνομα ''"Σεκοντόττος"'' ίσως να οφείλεται στο ότι ήταν ο δεύτερος Όθων που κυβέρνησε μόνος του την μαρκιωνία αν και καταγράφεται σαν Όθων Γ΄. Οι περισσότερες πιθανότητες δείχνουν να προέρχεται από τον Άγιο Σεκούνδο προστάτη της πόλης Άστι που χρησιμοποιούσε ο πατέρας του σαν πρωτεύουσα της μαρκιωνίας.<ref>John II of Montferrat stipulated in his will that he should be buried in a new chapel in the church of S. Secondo. The will is reproduced in Benvenuto Sangiorgio, Cronica</ref> Ονομάστηκε Όθων προς τιμή του ισχυρού συμμάχου του πατέρα του [[Όθων του Γκρουμπενχάγκεν]].<ref>A. A. Settia, ‘Giovanni II Paleologo’</ref> Τον Δεκέμβριο του 1361 ο πατέρας του έκλεισε ειρήνη με τον κυβερνήτη του Μιλάνου [[Γκαλεάτσο Β΄ Βισκόντι]] με όρο τον αρραβώνα του Σεκεντόττου με την τετράχρονη κόρη του Γκαλεάτσο Μαρία, η πόλη του Άστι ήταν στην προίκα της Μαρίας και η [[Μαρκιωνία του Μομφερράτου]] θα μπορούσε να έχει την εξουσία. Η ειρήνη κράτησε πολύ λίγο επειδή η Μαρία πέθανε τον Μάιο του επόμενου χρόνου.<ref>A. A. Settia, ‘Giovanni II Paleologo’</ref><ref>Benvenuto Sangiorgio, Cronica</ref>
Πατέρας του ήταν ο [[Ιωάννης Β' Παλαιολόγος, μαρκήσιος του Μονφερρά]]. Το όνομά του μάλλον προέρχεται από τον άγιο Σεκούνδο, προστάτη της πόλης [[Άστι]], που ο πατέρας του χρησιμοποιούσε ως πρωτεύουσα του μαρκηζάτου. Το 1361, ως μέρος μιας συμμαχίας του πατέρα του με τον Γαλεάτσο Β' Βισκόντι του Μιλάνου, αρραβωνιάστηκε μια κόρη του Γαλεάτσου Β', η οποία όμως απεβίωσε έπειτα από ένα έτος.
 
==Μαρκήσιος του Μομφερράτου==
Το 1372 απεβίωσε ο Ιωάννης Β' και έτσι τον διαδέχθηκε. Επειδή όμως ήταν 12ετής, ορίσθηκε συγκυβερνήτης (όπως όριζε η διαθήκη) ο Όθων των Γουέλφων, δούκας του Μπρούνσβιγκ και ο εξάδελφος του Σεκοντόττου, ο Αμεδαίος ΣΤ' κόμης της Σαβοΐας. Έπειτα όμως από τέσσερα έτη ο Όθων έφυγε στη Νάπολη, για να νυμφευτεί την εκεί βασίλισσα Ιωάννα Α'. Τότε ο Σεκοντόττος, για να απαλλαγεί από τις κατακτητικές βλέψεις του [[οίκος της Σαβοΐας|οίκου της Σαβοΐας]], νυμφεύτηκε το 1377 την άλλη κόρη του Γκαλεάτσο Β' Βιολάντα. Ο πεθερός του όμως κατέλαβε το Άστι και όταν ο Σεκοντόττος του επιτέθηκε, νικήθηκε και κατά την οπισθοχώρηση απεβίωσε το 1378 έξω από την [[Πάρμα]]. Ετάφη στον καθεδρικό ναό της πόλης. Τον διαδέχθηκε ο αδελφός του [[Ιωάννης Γ' του Μομφερράτου|Ιωάννης]].
 
Ο Σεκοντόττος διαδέχτηκε τον πατέρα του σε ηλικία 12 ετών (1372) υπό την κηδεμονία του προστάτη του Όθων του Γκρουμπενχάγκεν και του [[Αμεδαίος ΣΤ΄ της Σαβοΐας|Αμεδαίου ΣΤ΄ της Σαβοΐας]] Ο Όθων συμφώνησε με τον Ιωάννη Β΄ να παραμείνει κηδεμόνας του γιου του μέχρι την ηλικία των 25 ετών αλλά αναχώρησε για την [[Νάπολη]] για να παντρευτεί την [[Ιωάννα Α΄ της Νάπολης]].<ref>http://www.marchesimonferrato.com/web2007/_pages/gen_summary.php?DR=all&URL=marchesidelmonferrato.com&LNG=IT&L=3&C=4&T=news&D=IT{ABA0394D-0458-2D4D-8183-96844419630F}&A=0</ref>
Ο Σεκοντόττος αδύναμος και ασθενής στάθηκε ανίκανος να κυβερνήσει χωρίς την προστασία του Όθωνα, αποφάσισε να παντρευτεί την [[Γιολάνδη Βισκόντι]], κόρη του Γκαλεάτσο Β΄ Βισκόντι και χήρα του [[Λάιονελ της Αμβέρσας]] κάτι που του εξασφάλιζε συμμαχίες με τον [[Οίκος της Σαβοΐας|Οίκο της Σαβοΐας]], το [[Πεδεμόντιο]] και το [[Πριγκιπάτο της Αχαΐας]].<ref>http://www.marchesimonferrato.com/web2007/_pages/gen_summary.php?DR=all&URL=marchesidelmonferrato.com&LNG=IT&L=3&C=4&T=news&D=IT{ABA0394D-0458-2D4D-8183-96844419630F}&A=0</ref>
 
==Θάνατος==
 
Ο αδελφός του Όθων του Γκρουμπενχάγκεν επιτέθηκε στο Άστι και ο Σεκοντόττος κλήθηκε από τον πεθερό του να τον υποστηρίξει, ανακατέλαβε το Άστι και πέρασε στον έλεγχο του Μιλάνου. Ο Σεκοντόττος αναγνώρισε τους κινδύνους της συμμαχίας του με το [[Μιλάνο]] αλλά ήταν αργά, συγκέντρωσε δυνάμεις εναντίον του πεθερού του αλλά ηττήθηκε και οπισθοχώρησε. Πέθανε έξω από την [[Πάρμα]] υπό αδιευκρίνηστες συνθήκες σύμφωνα με μερικές πηγές από τα τραύματα του σε βιαιοπραγία εναντίον του σύμφωνα με άλλες δολοφονήθηκε από έναν οπαδό των Βισκόντι. Το σώμα του μεταφέρθηκε και τάφηκε στο υψηλό ιερό του Καθεδρικού ναού της Πάρμας.<ref>http://www.marchesimonferrato.com/web2007/_pages/gen_summary.php?DR=all&URL=marchesidelmonferrato.com&LNG=IT&L=3&C=4&T=news&D=IT{ABA0394D-0458-2D4D-8183-96844419630F}&A=0</ref><ref>Albert Stanburrough Cook, ‘The last months of Chaucer's earliest patron</ref>
Ο θείος και κηδεμόνας του Όθων όταν έμαθε για τον θάνατο του επέστρεψε στην μαρκιωνία για να ορίσει τα θέματα της διαδοχής, τοποθέτησε διάδοχο τον αδελφό του [[Ιωάννης Γ΄ του Μομφερράτου|Ιωάννη Γ΄ του Μομφερράτου]].<ref>http://www.marchesimonferrato.com/web2007/_pages/gen_summary.php?DR=all&URL=marchesidelmonferrato.com&LNG=IT&L=3&C=4&T=news&D=IT{ABA0394D-0458-2D4D-8183-96844419630F}&A=0</ref>
==Γενεαλογία Παλαιολόγων, μαρκησίων του Μομφερράτου==
{{family tree/start |summary=Παλαιολόγοι του Μομφερράτου}}
Μα=[[Μαργαρίτα Παλαιολογίνα|Μαργαρίτα<br>1533-1566]]|ΒΔ=[[Βονιφάτιος Δ΄ του Μομφερράτου|Βονιφάτιος Δ'<br>1518-1530]] }}
{{family tree/end}}
 
==Παραπομπές==
<references />
 
==Πηγές==
 
* A. A. Settia, ‘Giovanni II Paleologo’, Dizionario Biografico degli Italiani.
* Benvenuto Sangiorgio, Cronica, ed. by Giuseppe Vernazza (Turin: 1780), pp. 103.
* Roberto Maestri, ‘Secondotto’, Circolo culturale: I Marchesi del Monferrato.
* Roberto Maestri, Cenni storici sui Marchesi Paleologi di Monferrato (1306–1536)‘Secondotto’, Edizioni Circolo Culturaleculturale: I Marchesi del Monferrato, Genoa: Tipografia Brigati, 2006, pp. 4–5.
*Roberto Maestri Cenni storici sui Marchesi Paleologi di Monferrato (1306–1536), Edizioni Circolo Culturale I Marchesi del Monferrato, Genoa: Tipografia Brigati, 2006, pp. 4–5.
* Albert Stanburrough Cook, ‘The last months of Chaucer's earliest patron’, Transactions of the Connecticut Academy of Arts and Sciences, 21 (1916), 1–144 (pp. 107–109).
 
==Εξωτερικοί σύνδεσμοι==
 
*[http://www.marchesimonferrato.com/web2007/_pages/gen_summary.php?DR=all&URL=marchesidelmonferrato.com&LNG=IT&L=3&C=4&T=news&D=IT{ABA0394D-0458-2D4D-8183-96844419630F}&A=0 Σεκοντόττος]
 
{{S-start}}
19.246

επεξεργασίες