Όριο διαρροής: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

μ
Αποσαφήνιση από Σκληρότητα σε Σκληρότητα υλικών
μΧωρίς σύνοψη επεξεργασίας
μ (Αποσαφήνιση από Σκληρότητα σε Σκληρότητα υλικών)
Το όριο διαρροής δεν πρέπει να συγχέεται με το όριο καταστροφικής αστοχίας ενός υλικού. Ορισμένες φορές η υπέρβαση του ορίου διαρροής, τοπικά σε κάποιες θέσεις μιας κατασκευής, μπορεί να είναι αποδεκτή/επιτρεπτή. Πρέπει όμως να εξασφαλίζεται η ασφάλεια, ευστάθεια και λειτουργικότητα ολόκληρης της κατασκευής ως προς το μέγιστο φορτίο σχεδιασμού (πχ σεισμική φόρτιση).
 
Το όριο διαρροής εξαρτάται από τη φύση του υλικού και παίρνει διάφορες τιμές από πολύ μικρές για κάποια πλαστικά έως πολύ μεγάλες για υλικά όπως το [[τιτάνιο]] και διάφορα κράματα [[χάλυβας|χάλυβα]]. Μόνο τα σχετικά [[ολκιμότητα|όλκιμα]] υλικά όπως τα [[μέταλλο|μέταλλα]], τα κράματα μετάλλων και τα [[πολυμερές|πολυμερή]] έχουν όριο διαρροής, ενώ αντίθετα, πολλά άλλα υλικά δεν έχουν καθόλου όριο διαρροής. Συγκεκριμένα, τα λεγόμενα [[Ψαθυρότητα|ψαθυρά υλικά]], όπως τα [[κεραμικό|κεραμικά]] και τα μεγάλης [[σκληρότηταΣκληρότητα υλικών|σκληρότητας]]ς κράματα είναι δυνατόν να παρουσιάζουν ταχεία διάδοση ρωγμών και ψαθυρή αστοχία με θραύση αμέσως μόλις η τάση ξεπεράσει την ελαστική περιοχή. Δηλαδή δεν διαθέτουν καθόλου περιοχή πλαστικής παραμόρφωσης και ως εκ τούτου δεν διαθέτουν όριο διαρροής (που είναι το σημείο μετάβασης από την ελαστική στην πλαστική περιοχή παραμόρφωσης).
 
==Πηγές==