Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Αλέξανδρος ο Μέγας»

μ
Παγκάστη
(Ενημέρωση φωτογραφιών)
μ (Παγκάστη)
 
==== Εσωτερική ηθική κρίση - Εκτελέσεις συνεργατών του Αλεξάνδρου ====
[[Αρχείο:Campaspe Ottin cour Carree Louvre.jpg|μικρογραφία|Η [[Παγκάστη]] ήταν αρχαία Eλληνίδα, διάσημη εταίρα περίφημου κάλλους από τη [[Λάρισα]]. Υπήρξε δε και φίλη του [[Μέγας Αλέξανδρος|Μεγάλου Αλεξάνδρου]].]]
Μετά τη δολοφονία του Δαρείου άρχισε να δημιουργείται νοσηρό κλίμα υποψιών στην αυλή του Αλεξάνδρου, τροφοδοτούμενο από τις αντιζηλίες μεταξύ των εταίρων. Συνεργάτες του βασιλιά, όπως ο Ηφαιστίωνας, ο [[Κρατερός (στρατηγός)|Κρατερός]], ο [[Κοίνος (στρατηγός)|Κοίνος]] και ο [[Καλλισθένης]], υποδαύλιζαν αυτούς τους ψιθύρους και ταυτόχρονα πληροφορούσαν τον Αλέξανδρο γι αυτές τις φήμες. Στόχος των ψιθυριστών έγινε και ο [[Φιλώτας του Παρμενίωνα|Φιλώτας]], για τον οποίο έλεγαν πως αποκαλούσε τον Αλέξανδρο «μειράκιον» (νεανίσκο) και πως έγινε αρχηγός εξαιτίας του ίδιου και του πατέρα του, [[Παρμενίων|Παρμενίωνα]]. Στην αρχή ο Αλέξανδρος δεν έδινε ιδιαίτερη σημασία αλλά οι υποψίες έγιναν εντονότερες μετά τον παραγκωνισμό του Παρμενίωνα στα μετόπισθεν. Όταν όμως, στη Δραγγιανή, το φθινόπωρο του 330 π.Χ., αποκαλύφθηκε συνωμοσία μερικών εταίρων που είχε σκοπό τη δολοφονία του Αλεξάνδρου, οι εχθροί του τόνισαν στον βασιλιά πως ο Φιλώτας επίτηδες αμέλησε να τον πληροφορήσει εγκαίρως, γιατί ο ίδιος ήταν ο πραγματικός εμπνευστής της συνομωσίας. Τελικά, ο Φιλώτας καταδικάστηκε σε θάνατο από τη συνέλευση του μακεδονικού στρατού, ως ηθικός αυτουργός. Ο Αλέξανδρος φοβούμενος την αντίδραση του Παρμενίωνα στην εκτέλεση του γιου του, διέταξε τη δολοφονία του πιστού στρατηγού του, πράξη που θεωρείται «ένα από τα μελανότερα σημεία της ιστορίας του». Την πράξη αυτή επέκριναν αρκετοί στρατιώτες στις επιστολές τους. Όλους αυτούς ο Αλέξανδρος τους τοποθέτησε σε χωριστή μονάδα η οποία ονομάστηκε «ατάκτων τάγμα», για να μη παρασύρουν τους συναδέλφους τους.{{Sfn|Καλογεροπούλου|1973|pp=161-162}}
 
57

επεξεργασίες