Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Πρώτη Μάχη της Τσατάλτζας»

Τελικά οι Βούλγαροι, ύστερα από συνεχείς επιθέσεις στις οχυρώσεις των Οθωμανών δεν θα καταφέρουν να νικήσουν - για την ακρίβεια ο βουλγάρικος στρατός θα γνωρίσει την πρώτη μεγάλη ήττα του, μετά την σύστασή του το [[1878]] <ref>Aleksandŭr Vŭchkov: "The Balkan War 1912-1913", 2005, σελ. 99-103</ref> - και η αμυντική γραμμή θα διαλυθεί με την λήξη του πολέμου τον Απρίλιο του [[1913]].
 
==Η μάχη==
 
Μετά τις νικηφόρες [[Μάχη του Κιρκ Κιλίζ|μάχες του Κιρκ Κιλίζ]] και του [[Μάχη του Λουλέ Μπουργκάς|Λουλέ Μπουργκάς]] στο μέτωπο της [[Ανατολική Θράκη|Ανατολικής Θράκης]] οι Βούλγαροι και ενώ ταυτόχρονα πολιορκούσαν την Ανδριανούπολη, προχώρησαν προς την Κωνσταντινούπολη, με σκοπό να καταλάβουν την πρωτεύουσα της [[Οθωμανική Αυτοκρατορία|Οθωμανικής Αυτοκρατορίας]].<br />
Έτσι, αφήνοντας το πεδίο της μάχης του Λουλέ Μπουργκάς στις 3 Νοεμβρίου και αφού καταλάμβανε τη μία μετά την άλλη τις πόλεις που συναντούσε στο δρόμο του, ο βουλγάρικος στρατός έφτασε στις [[13 Νοεμβρίου]] στην περιοχή της Τσατάλτζα. Η Τσατάλτζα που ήταν ήδη οχυρωματική γραμμή (δημιουργήθηκε από τους Ρώσους το 1877), ήταν πλήρως εξοπλισμένη με μόνιμα κανόνια, τσιμεντένιους τοίχους, και δίκτυο για τηλεπικοινωνίες πρόσφερε στον Οθωμανικό στρατό, μια ισχυρότατη αμυντική θέση. <br />
Οι Βούλγαροι από την μεριά τους, με την 1η και 3η βουλγαρική στρατιά υπό τον στρατηγό Ράντκο Δημητρίεφ (της 3ης στρατιάς) και Βασίλι Κουντίσεφ (1η στρατιά), και με καλύτερο και πιο σύγχρονο πολεμικό εξοπλισμό από τους Οθωμανούς, ρίχτηκε στην μάχη, με αλλεπάληλες επιθέσεις. Οι Οθωμανοί αν και είχαν συνολικά 400.000 στρατιώτες ετοιμοπόλεμους, δεν μπόρεσαν να παρατάξουν παρά μόνο 70.000 τις πρώτες μέρες της μάχης, πολλοί εκ των οποίων άπειροι έφεδροι.
[[Αρχείο:Radko Dimitriev Konstantin Zhostov Catalca 1912.jpg|thumb|left|Ο [[Ράντκο Δημητρίεφ]] στην Μάχη της Τσατάλτζας]]
* Στις [[17 Νοεμβρίου]] [[1912]] και στις 5 τα ξημερώματα, οι Βούλγαροι ξεκινούν την επίθεση, υποστηριζόμενοι από τα βλήματα των κανονιών, που κανονιοβολούσαν τις οχυρωματικές θέσεις των Οθωμανών, και καταφέρνουν να προχωρήσουν και να καταλάβουν μερικές θέσεις. Στις 13:30 το μεσημέρι και το Οθωμανικό ναυτικό μπήκε στις επιχειρήσεις βάλλοντας κατά των βουλγαρικών θέσεων, ενώ στο τέλος της ημέρας, οι Οθωμανοί αναχαιτίζουν τους Βούλγαρους, που χάνουν τώρα ότι είχαν κερδίσει πριν.
 
*Την νύχτα της [[18 Νοεμβρίου|18ης Νοεμβρίου]] 1912 σε μια επιχείρηση - αστραπή των βουλγάρων, μια μικρή ομάδα, κατόρθωσε να διεισδύσει στις γραμμές των Οθωμανών, πολεμώντας με τις [[Ξιφολόγχη|ξιφολόγχες]] μόνο, ενώ το τάγμα που τους ακολουθούσε, εισέβαλλε 500 μέτρα μέσα στις γραμμές του εχθρού. Όμως τις επόμενες δέκα ώρες της μάχης, οι Οθωμανοί κατάφεραν να αντεπιτεθούν και να οδηγήσουν τον βουλγάρικο στρατό σε οπισθοχώρηση από τις θέσεις του. Ωστόσο, οι Οθωμανοί δεν διατήρησαν το πλεονέκτημα αφού τελικά επέστρεψαν στις οχυρώσεις τους. <br />
Οι Τούρκοι έχοντας 70.000 άνδρες μπόρεσαν να διατηρήσουν τη θέση τους στην Τσατάλτζα. Εκεί άρχισαν να μάχονται. Σε αυτή τη στενάχωρη τοποθεσία οι Βούλγαροι δεν είχαν πλέον τη δυνατότητα να υπερφαλαγγίσουν τους υπερφαλαγγίσουνΟθωμανούς με γρήγορες κινήσεις. Η θάλασσα και από τις δύο πλευρές και τα βαριά πυροβόλα των τουρκικών πολεμικών πλοίων, που οριοθετούσαν την επίθεση σε μια περιορισμένη κεντρική πεδιάδα, επέτρεψαν στονστους Τούρκο στρατιώτηΟθωμανούς να μείνειπαραμείνουν στα χαρακώματα και τα αναχώματά τουτους, και από εκεί να βάλλειβάλλουν με σταθερά πυρά κατά του επελαύνοντος βουλγαρικού ιππικού.<ref>{{Cite journal|url=|title=|last=|first=|date=Ιούνιος 2000|journal=National Geographic Society|accessdate=|doi=|year=2000|language=ελληνικά}}</ref>Μετά την αποτυχία της βουλγαρικής επίθεσης εναντίον των οχυρωμάτων της Τσατάλτζας οι Τούρκοι θεώρησαν τους Βούλγαρους ως τον χειρότερο αντίπαλό τους.<ref>{{Cite book|title=Ιστορία του ελληνικού έθνους|first=Κωνσταντίνου|last=Παπαρρηγόπουλου|isbn=|year=1930|location=τόμος 8|page=143}}</ref>
 
== Πηγές - Παραπομπές==
23.167

επεξεργασίες