Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Πολιτικός»

2.556 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 2 έτη
καμία σύνοψη επεξεργασίας
Ετικέτα: επεξεργασία κώδικα 2017
 
Στις δυτικές [[Δημοκρατία|Δημοκρατίες]] ο όρος περιορίζεται σε αυτούς που κατέχουν κάποια θέση στη Δημόσια Διοίκηση και έχουν εκλεγεί για το σκοπό αυτό μέσα από τη διαδικασία των εκλογών. Πέντε τέτοιου είδους θέσεις (ή ρόλοι) είναι ο [[Δήμαρχος]], ο [[Βουλευτής]], ο [[Υπουργός]], ο [[Πρωθυπουργός]] και ο [[Πρόεδρος της Δημοκρατίας]].
 
== Μέσα ενημέρωσης και ρητορική ==
Οι πολιτικοί είναι γνωστοί για τη ρητορική τους σε ομιλίες ή διαφημίσεις υπέρ των εκστρατειών τους. Είναι ιδιαίτερα γνωστοί για τη χρήση κοινών θεμάτων που τους επιτρέπουν να αναπτύξουν τις πολιτικές τους θέσεις με όρους εξοικειωμένους με τους ψηφοφόρους.<ref>Jonathan Charteris-Black, ''Politicians and rhetoric: The persuasive power of metaphor'' (Palgrave-MacMillan, 2005)</ref> Οι πολιτικοί κατ 'ανάγκη γίνονται έμπειροι χρήστες των μέσων ενημέρωσης.<ref>Ofer Feldman, ''Beyond public speech and symbols: Explorations in the rhetoric of politicians and the media'' (2000).</ref> Για σκοπούς διαφήμισης, τον 19ο αιώνα οι πολιτικοί χρησιμοποίησαν εφημερίδες, περιοδικά και φυλλάδια, καθώς και αφίσες.<ref>Robert J. Dinkin, ''Campaigning in America: A History of Election Practices'' (1989) [https://www.questia.com/library/1904945/campaigning-in-america-a-history-of-election-practices online]</ref> Τον 20ο αιώνα, αυτό μεταφέρθηκε στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, με τις τηλεοπτικές διαφημίσεις να είναι το ακριβότερο μέρος μιας προεκλογικής εκστρατείας.<ref>Kathleen Hall Jamieson and Keith Spillette, ''The Press Effect: Politicians, Journalists, and the Stories that Shape the Political World'' (2014)</ref> Στον 21ο αιώνα, ασχολούνται όλο και περισσότερο με τα κοινωνικά μέσα με βάση το Διαδίκτυο και τα έξυπνα τηλέφωνα.<ref>Nathaniel G. Pearlman, ''Margin of Victory: How Technologists Help Politicians Win Elections'' (2012) [https://www.questia.com/library/120087477/margin-of-victory-how-technologists-help-politicians online]</ref>
 
Οι [[Φήμη|φήμες]] διαδραμάτισαν πάντα σημαντικό ρόλο στην πολιτική, συνήθως με την διάδοση αρνητικών φημών για τους αντιπάλους και θετικών φημών για τους ίδιους.<ref>David Coast and Jo Fox, "Rumour and Politics" ''History Compass'' (2015), 13#5 pp 222-234.</ref>
 
== Ταυτότητα ==
 
== Κριτική ==
Πολλοί επικριτές επιτίθενται στους πολιτικούς επειδή δεν έρχονται σε επαφή με το κοινό. Οι περιοχές τριβής περιλαμβάνουν τον τρόπο με τον οποίο μιλάνε οι πολιτικοί, ο οποίος έχει περιγραφεί ως υπερβολικά επίσημος και γεμάτος με πολλές ευφημιστικές και μεταφορικές εκφράσεις. Αυτό είναι κοινά αντιληπτό ως μια προσπάθεια "σκοτεινιάσματος, παραπλάνησης και σύγχησηςσύγχυσης".<ref>Invitation to Critical Thinking - Page 319, Vincent E. Barry - 2007</ref>
 
Στη λαϊκή εικόνα, οι πολιτικοί θεωρούνται ως ανίδεοι, εγωιστές, ανίκανοι και [[Διαφθορά|διεφθαρμένοι]], παίρνοντας χρήματα σε αντάλλαγμα για αγαθά ή υπηρεσίες, αντί να εργάζονται για το ευρύ κοινό.<ref>Arnold J. Heidenheimer and Michael Johnston, eds. ''Political corruption: Concepts and contexts'' (2011).</ref> Σε πολλές χώρες, θεωρούνται ως οι "πιο μισητοί επαγγελματίες".<ref>Arnold J. Heidenheimer and Michael Johnston, eds. ''Political corruption: Concepts and contexts'' (2011).</ref>
== Παραπομπές ==
{{Reflist}}{{commonscat|Politicians}}{{βικιλεξικό}}{{Authority control}}
{{Πολιτική-επέκταση}}
 
[[Κατηγορία:Πολιτικοί]]
[[Κατηγορία:Νομικά επαγγέλματα]]
65.275

επεξεργασίες