Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μέγαρα»

5.114 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 2 έτη
Διόρθωσα λάθη, συμπλήρωσα όσα έλειπαν, έβαλα παραπομπές και συνδέσμους, ώστε το λήμμα να είναι ολοκληρωμένο, καθώς είμαι γνώστης της ιστορίας της πόλης
(διόρθωσα λάθη και έβαλα παραπομπές)
(Διόρθωσα λάθη, συμπλήρωσα όσα έλειπαν, έβαλα παραπομπές και συνδέσμους, ώστε το λήμμα να είναι ολοκληρωμένο, καθώς είμαι γνώστης της ιστορίας της πόλης)
|Υψόμετρο =
}}
Τα '''Μέγαρα''' είναι [[πόλη]] της δυτικής [[Αττική]]ς. Βρίσκονται στις βόρειες ακτές του [[Σαρωνικός κόλπος|Σαρωνικού]], στο μέσονμέσο περίπου της διαδρομής μεταξύ [[Αθήνα]]ς και [[Κόρινθος|Κορίνθου]]. Αποτελούν έδρα του [[Δήμος Μεγαρέων|Δήμου Μεγαρέων]] και υπήρξαν πρωτεύουσα της άλλοτε [[Επαρχία Μεγαρίδος|Επαρχίας ΜεγαρίδαςΜεγαρίδος]]. Ο [[πληθυσμός]] τους, σύμφωνα με την [[Ελληνική απογραφή 2011|εθνική απογραφή του 2011]], ανέρχεται σε 36.924 κατοίκους.
 
== Ιστορία ==
=== Η ονομασία της πόλης ===
Η ονομασία ''Μέγαρα'' διατηρήθηκε από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα και μόνο στοστον [[Μεσαίωνας|Μεσαίωνα]] απαντάται ο τύπος «Μάγαρα». Οι γραπτές μαρτυρίες διασώζουν πολλές διαφορετικές εκδοχές για την ονομασία της πόλης. Ο [[Παυσανίας]], καταγράφοντας την άποψη των Μεγαρέων, τη συσχετίζει με τα «μέγαρα», τα ιερά της Δήμητρας, τα οποία ίδρυσαν για πρώτη φορά όταν βασιλιάς ήταν ο [[Καρ]], γιος του [[Φορωνέας|Φορωνέα]], προς τιμή της θεάς, η λατρεία της οποίας ήταν πανάρχαια και προϋπήρχε. Ο [[Ηρόδοτος]] και ο Στέφανος ο Βυζάντιος αποδίδουν την ονομασία στον ήρωα [[Μεγαρέας|Μεγαρέα]], γιο του [[Ποσειδώνας (μυθολογία)|Ποσειδώνα]]. Η τελευταία ερμηνεία απηχούσε και τις αντιλήψεις των Βοιωτών, σύμφωνα με τον Παυσανία, αφού ο Μεγαρέας, που κατοικούσε στην Ογχηστό, ήρθε με στρατό Βοιωτών και βοήθησε τον βασιλιά των Μεγάρων [[Νίσος (Πανδίονος)|Νίσο]] στον πόλεμο κατά του βασιλιά της Κρήτης [[Μίνωας|Μίνωα]]. Σκοτώθηκε, όμως, στη μάχη και θάφτηκε στην πόλη, η οποία πήρε το όνομά του. Πρωτύτερα η πόλη ονομαζόταν Νίσαια.
Ο [[Παυσανίας]], καταγράφοντας την άποψη των Μεγαρέων, τη συσχετίζει με τα «μέγαρα», τα ιερά της Δήμητρας, τα οποία έφτιαξαν για πρώτη φορά όταν βασιλιάς ήταν ο Καρ, γιος του Φορωνέα, προς τιμή της θεάς, η λατρεία της οποίας ήταν πανάρχαια.
Ο [[Ηρόδοτος]] και ο Στέφανος ο Βυζάντιος αποδίδουν την ονομασία στον ήρωα Μεγαρέα, γιο του [[Ποσειδώνας (μυθολογία)|Ποσειδώνα]]. Η τελευταία ερμηνεία απηχούσε και τις αντιλήψεις των Βοιωτών, σύμφωνα με τον Παυσανία, αφού ο Μεγαρέας που κατοικούσε στην Ογχηστό, ήρθε με στρατό Βοιωτών και βοήθησε τον βασιλιά των Μεγάρων Νίσο στον πόλεμο κατά του βασιλιά της Κρήτης [[Μίνωας|Μίνωα]]. Σκοτώθηκε όμως στην μάχη και θάφτηκε στην πόλη, η οποία πήρε το όνομά του. Πρωτύτερα η πόλη ονομαζόταν Νισαία.
 
=== Μυθολογία ===
Η περιοχή των Μεγάρων κατοικείται από τη Νεολιθική εποχήΕποχή. ΤηνΤη Μυκηναϊκήμυκηναϊκή εποχήπερίοδο τα Μέγαρα ήταν μιαμία από τις τέσσερις περιοχές της Αττικής, που κυβερνούσαν οι τέσσερις μυθικοί γιοί του Βασιλιάβασιλιά [[Πανδίων Β'|Πανδίονα του Β']]. Ο γιος του [[Νίσος]] ήταν κυβερνήτης των Μεγάρων. Η μυθολογική παράδοση των Μεγάρων αναφέρει την ύπαρξη βασιλέων που κυβέρνησαν την πόλη, οι οποίοι άνηκαν σε πανάρχαιους λαούς, όπως οι Λέλεγες και οι Κάρες. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν τοπωνύμια που φέρουν τις ονομασίες των λαών αυτών. Ο Παυσανίας αναφέρει στην περιήγησή του πως, πριν την κατάληψη από τους Δωριείς (περίπου 1000 π.Χ.), τα Μέγαρα ανήκαν στην πανίσχυρη πόλη των Αθηνών και πως είχαν συνήθειες ιωνικές. Η άποψη αυτή ενισχύεται, μεταξύ άλλων, και από τα χαρακτηριστικά της ιωνικής διαλέκτου, που είχε η μεγαρική διάλεκτος, και από το γεγονός ότι οι κάτοικοι των [[Παγές|Παγών]] απέδιδαν τιμές στον Αιγιαλέα, ο οποίος ήταν ήρωας των Ιώνων της Σικυωνίας και της Αχαΐας. Μυθικός βασιλιάς των Μεγάρων μετά τον Νίσο αναφέρεται ο [[Αλκάθοος|Αλκάθους]], ο οποίος τείχισε την μία από της δύο ακροπόλεις της πόλης.
Η μυθολογική παράδοση των Μεγάρων αναφέρει την ύπαρξη Βασιλέων που κυβέρνησαν την πόλη, οι οποίοι άνηκαν σε πανάρχαιους λαούς όπως οι Λέλεγες και οι Κάρες. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν τοπωνύμια που φέρουν τις ονομασίες των λαών αυτών. Ο Παυσανίας αναφέρει στην περιήγησή του πως, πριν την κατάληψη από τους Δωριείς (π. 1000 π.Χ.), τα Μέγαρα άνηκαν στην πανίσχυρη πόλη των Αθηνών και πως είχαν συνήθειες Ιωνικές. Η άποψη αυτή ενισχύεται μεταξύ άλλων και από τα χαρακτηριστικά της Ιωνικής διαλέκτου και από το γεγονός ότι κάτοικοι των Παγών, απέδιδαν τιμές στον Αιγιαλέα που ήταν ήρωας των Ιώνων της Σικυωνίας και της Αχαΐας.
 
=== Αρχαία ιστορία ===
Μετά την κάθοδο των Δωριέων εγκαταστάθηκαν στην περιοχή των Μεγάρων νέοι πληθυσμοί δωρικής καταγωγής, εκτοπίζοντας αρχαιότερους πληθυσμούς [[Ίωνες|Ιώνων]] και [[Βοιωτοί|Βοιωτών]] που ήταν εγκατεστημένοι στην περιοχή.<ref>[http://www.megara.gr/Historical.aspx?LangID=1&FolderID=3ae6683a-3746-4f58-a698-b32c8f63cc94&PageNo=0&EntityID=017cda9f-285f-490e-9882-a4f2d461a302 Δήμος Μεγάρων, ιστορία των Μεγάρων]</ref>πρωτύτερα. Οι νέοι κάτοικοι, που ονομάστηκαν [[Μεγαρείς]], δημιούργησαν ένα νέο κράτος με έδρα τα Μέγαρα. Τα επόμενα χρόνια οι Μεγαρείς ήρθαν σε σύγκρουση με τους γείτονες τους, αρχικά με τους Κορίνθιους, τον 8ο αιώνα π.Χ., και στηνστη συνέχεια με τους Αθηναίους, τον 6ο αιώνα π.Χ., Ο Μεγαρέας [[Όρσιππος ο Μεγαρεύς|Όρσιππος]], αθλητής και νικητής στο στάδιο στην Ολυμπία το 720 π.Χ., μετά τηαπό νίκη του ως στρατιωτικός ηγέτης των Μεγαρέων, επανέφερε την πόλη στα παλαιά ευρέα της σύνορα, αφού αφαίρεσε από τους Κορινθίους τα εδάφη που οι τελευταίοι είχαν καταλάβει στη μεγαρική γη.<ref>{{Cite book|title = Αρχαϊκή Ελλάδα και Πόλεμος|last = ΜεΪδάνη|first = Κατερίνα|publisher = Ινστιτούτο Βιβλίου-Καρδαμίτσα|year = 2010|isbn = 978-960354-218-6|location = Αθήνα|pages = 37-38, 59}}</ref> Αργότερα αντικείμενο διαμάχης των Μεγαρέων με τους Αθηναίους ήτανέγινε το νησί της [[Σαλαμίνα (νησί)|ΣαλαμίναΣαλαμίνας]]ς. Σταθμό στην πορεία της πόλης αποτελεί η τυραννίδα του [[Θεαγένης ο Μεγαρεύς|Θεαγένη]] (περίπου 625 π.Χ. κ.εξ.), ο οποίος σχετίζεται με δημόσια έργα στην πόλη και πρωτίστως με τη λεγόμενη [[Κρήνη του Θεαγένη|"Κρήνη του Θεαγένη"]], ίχνη της οποίας υπάρχουν στο σύγχρονο ιστορικό κέντρο των Μεγάρων.
Στον [[Πελοποννησιακός Πόλεμος|Πελοποννησιακό Πόλεμο]] τα Μέγαρα συμμάχησαν με τη [[Αρχαία Σπάρτη|Σπάρτη]]. Ο πιο διάσημος πολίτης των Μεγάρων στην αρχαιότητα ήταν ο [[Βύζας]], γιος του βασιλιά Νίσου κατά μια παράδοση. To 657 π.Χ. ο Βύζας, ως επικεφαλής μιας αποικιακής επιχείρησης που είχε οργανώσει η πόλη των Μεγάρων, οδήγησε τους Μεγαρείς αποίκους στην περιοχή του Βοσπόρου. Εκεί οι Μεγαρείς ίδρυσαν μία νέα πόλη, στην οποία έδωσαν το όνομα του ιδρυτή της: ''[[Βυζάντιο]]''. Σύμφωνα με τον [[Στράβων]]α οι Μεγαρείς έφτασαν εκεί υπακούοντας σε έναν χρησμό, που είχαν λάβει από το μαντείο των Δελφών. Ο χρησμός αυτός αποκαλούσε «τυφλούς» τους συμπολίτες τους, που λίγα χρόνια πριν, το 685 π.Χ., είχαν ιδρύσει στη ασιατική ακτή του Βοσπόρου τη [[Χαλκηδόνα]]. Πράγματι, κατά μιαν έννοια ήταν «τυφλοί», καθώς δεν είχαν αντιληφθεί ότι η περιοχή που βρισκόταν ακριβώς απέναντι από το σημείο που οι ίδιοι είχαν αποικήσει ήταν ιδανικότερη για τη διεξαγωγή του εμπορίου και την αλιεία. Σε αυτή την περιοχή, η οποία συγχρόνως διακρινόταν για τη στρατηγική της θέση, ο Βύζας θεμελίωσε μια από τις πιο σημαντικές πόλεις στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ωστόσο, τόσο το ταξίδι με σκοπό τον αποικισμό όσο και η άφιξη κι η οργάνωση μιας νέας αποικίας χαρακτηρίζονταν από πλήθος αντιξοοτήτων. Η εγκατάσταση των αποίκων γινόταν είτε σε ακατοίκητη περιοχή, οπότε οι ελλείψεις ήταν πολλές είτε σε κατοικημένη περιοχή, οπότε συχνά οι άποικοι έρχονταν σε ένοπλη σύγκρουση με τους αυτόχθονες.
 
Οι Μεγαρείς, μεκυρίως κατά την υπεροχήαρχαϊκή τουςεποχή, στηεξελίχθηκαν θάλασσασε γίνονταιναυτική οι μεγαλύτεροι εχθροί των Αθηναίων και φτάνουν στη μεγαλύτερη ακμή τουςδύναμη από τον 8<sup>ο</sup>8ο ως τα τέλη του 6<sup>ου</sup>6ου αιώνα π.Χ. αιώνα. Την εποχή αυτή ιδρύουνίδρυσαν σημαντικές αποικίες: τα [[Μέγαρα Υβλαία]] το 729 π.Χ., και τον [[Σελινούντας Σικελίας|Σελινούντα]] το 629 π.Χ. στη Σικελία, τη [[Σηλυβρία|Σηλυμβρία]] το 675 π.Χ., τον [[Αστακός Βιθυνίας|Αστακό]], τη [[Χαλκηδόνα]] το 685 π.Χ., και το [[Βυζάντιο]] στην Προποντίδα, την [[Ηράκλεια η Ποντική|Ηράκλεια]] το 559 π.Χ., αλλά και τοτη [[ΒυζάντιοΧερσόνησος η Ταυρική|Χερσόνησο]] στον Εύξεινο Πόντο κ.ά..<ref>{{Cite book|title=Οι αποικίες των Μεγάρων|first=Λουκάς|last=Ζώνας|first2=Ειρήνη|last2=Σβανά|isbn=978-618-81554-5-9|year=2015|location=Ναύπλιο|page=5 κ.εξ.}}</ref> Αναφέρεται, επίσης, ότι ο Σέλευκος ο Νικάτωρ ίδρυσε [[Μέγαρα Συρίας|ομώνυμη πόλη]] με αποίκους από τα Μέγαρα στην κεντρική Συρία, σύμφωνα με τον Αππιανό.
 
Στη διάρκεια των [[Περσικοί Πόλεμοι|Περσικών Πολέμων]] τα Μέγαρα συμμετείχαν με τριήρεις στη ναυμαχία του Αρτεμισίου, με 20 τριήρεις στη ναυμαχία της Σαλαμίνας και με στρατό στη μάχη των Πλαταιών, όπου έδειξαν ηρωισμό και το όνομά τους αναγράφηκε στον νικητήριο [[Τρικάρηνος Όφις|"Τρίποδα των Πλαταιών"]] στους Δελφούς. Στον [[Πελοποννησιακός Πόλεμος|Πελοποννησιακό Πόλεμο]] τα Μέγαρα συμμάχησαν με τη Σπάρτη και αρκετές φορές γνώρισαν επιδρομές και πολιορκίες από τους Αθηναίους. Εξάλλου, το [[Μεγαρικό ψήφισμα|"μεγαρικό ψήφισμα"]] αποτέλεσε μία από τις αφορμές του Πελοποννησιακού Πολέμου.
Αυτή τη χρονική
περίοδο τα Μέγαρα προσφέρουν ένα δώρο στην ανθρωπότητα με την ανακάλυψη του
θεατρικού είδους της κωμωδίας. Πατέρας της κωμωδίας θεωρείται ο [[Σουσαρίων]], γιος
του Φιλίνου απο την κώμη των Μεγάρων Τριποδίσκο. Σύμφωνα με τον
Μπέκερ, ο Σουσαρίων ήταν ο πρώτος που έδωσε τακτικό μετρικό τύπο στους ιάμβους,
οι οποίοι ήταν στα χνάρια των παλιών , φαλλικών λεγομένων, κωμωδιών. Δημιούργησε
μάλιστα και παράδοση, αφού την εποχή του Πεισίστρατου στην Αθήνα ξακουστοί
κωμωδιογράφοι ήταν οι Μεγαρίτες Μαίσων και Μύλλος. Την ίδια εποχή ένας πολιτικός
Μεγαρίτης που ζούσε στην αποικία των Μεγάρων Χαλκηδόνα, ο Φαλέας, προτείνει μια
θεωρία που ελάχιστα διαφέρει από τη σοσιαλιστική. Τις πληροφορίες αυτές τις βρίσκουμε
στο δεύτερο βιβλίο του Αριστοτέλη, «Πολιτικά ΙΙ», όπου αφιερώνει στη θεωρία αυτή του Φαλέα ολόκληρο
το τέταρτο κεφάλαιο. Ανεπτυγμένη ήταν και η ιατρική, όπου ο Ηρόδικος, δάσκαλος
του Ιπποκράτη, ήταν αυθεντία στα κατάγματα και στην θεραπευτική, που συνδύαζε
τη γυμναστική στην θεραπεία όπως η σημερινή ιατρική επιστήμη.
 
ΣτονΠολύ [[Πελοποννησιακόςγνωστός Πόλεμος|ΠελοποννησιακόΜεγαρέας Πόλεμο]]της τα Μέγαρα συμμάχησαν με τη [[Αρχαία Σπάρτη|Σπάρτη]]. Ο πιο διάσημος πολίτης των Μεγάρων στην αρχαιότητααρχαιότητας ήταν ο [[Βύζας]], γιος του βασιλιά Νίσου, κατά μιαμία παράδοση. ToΤο 657 π.Χ. ο Βύζας, ως επικεφαλής μιας αποικιακής επιχείρησης που είχε οργανώσει η πόλη των Μεγάρων, οδήγησε τους Μεγαρείς αποίκους στην περιοχή του Βοσπόρου. Εκεί οι Μεγαρείς ίδρυσαν μία νέα πόλη, στην οποία έδωσαν το όνομα του ιδρυτή της: ''[[Βυζάντιο]]'', η οποία εξελίχθηκε σε μία από τις πιο σημαντικές πόλεις στην ιστορία της ανθρωπότητας. Σύμφωνα με τον [[Στράβων]]α, οι Μεγαρείς έφτασαν εκεί υπακούοντας σε έναν χρησμό, που είχαν λάβει από το μαντείο των Δελφών. Ο χρησμός αυτός αποκαλούσε «τυφλούς» τους συμπολίτες τους, που λίγα χρόνια πριν, το 685 π.Χ., είχαν ιδρύσει στη ασιατική ακτή του Βοσπόρου τη [[Χαλκηδόνα]]. Πράγματι, κατά μιανμία έννοια ήταν «τυφλοί», καθώς δεν είχαν αντιληφθεί ότι η περιοχή που βρισκόταν ακριβώς απέναντι από το σημείο που οι ίδιοι είχαν αποικήσει ήταν ιδανικότερη για τη διεξαγωγή του εμπορίου και τηντης αλιεία.αλιείας Σε αυτή την περιοχή, η οποία συγχρόνωςκαι διακρινόταν για τη στρατηγική της θέση, ο Βύζας θεμελίωσε μια από τις πιο σημαντικές πόλεις στην ιστορία της ανθρωπότητας. Ωστόσο, τόσο το ταξίδι με σκοπό τον αποικισμό όσο και η άφιξη κι η οργάνωση μιας νέας αποικίας χαρακτηρίζονταν από πλήθος αντιξοοτήτων. Η εγκατάσταση των αποίκων γινόταν είτε σε ακατοίκητη περιοχή, οπότε οι ελλείψεις ήταν πολλές είτε σε κατοικημένη περιοχή, οπότε συχνά οι άποικοι έρχονταν σε ένοπλη σύγκρουση με τους αυτόχθονες.
=== Ρωμαϊκή ιστορία ===
 
Πατέρας της κωμωδίας θεωρείται ο Μεγαρέας [[Σουσαρίων]] (6ος αιώνας π.Χ.), από την κώμη των Μεγάρων Τριποδίσκο. Ο Σουσαρίωνας ήταν ο πρώτος που έδωσε μετρικό τύπο στους ιάμβους, από τους οποίους προέρχονται οι παλιές φαλλικές κωμωδίες. Δημιούργησε, μάλιστα, και παράδοση, αφού την εποχή του Πεισίστρατου στην Αθήνα ξακουστοί κωμωδιογράφοι ήταν οι Μεγαρείς Μαίσων και Μύλλος. Την ίδια εποχή ένας Μεγαρέας από τη Χαλκηδόνα, ο [[Φαλέας]], προτείνει μία θεωρία που ελάχιστα διαφέρει από τη σοσιαλιστική. Μεγαρέας στην καταγωγή ήταν και ο γιατρός [[Ηρόδικος ο Σηλύμβριος|Ηρόδικος]], δάσκαλος του Ιπποκράτη, ο οποίος θεωρείτο αυθεντία στα κατάγματα και στην θεραπευτική, την οποία συνδύαζε με τη γυμναστική. Σε όλη τη διάρκεια της αρχαιότητας η πόλη ανέδειξε φιλοσόφους, ποιητές, ιστορικούς, καλλιτέχνες, αθλητές (έξι ολυμπιονίκες) κ.ά..
===Βυζαντινή ιστορία===
 
=== Ρωμαϊκή ιστορίαεποχή ===
Τα Μέγαρα, τα οποία υπήρξαν μέλος της Αχαϊκής Συμπολιτείας στα ύστερα ελληνιστικά χρόνια, καταλήφθηκαν από τους Ρωμαίους υπό τον Μέτελλο το 146 π.Χ. και έκτοτε έπεσαν σε αφάνεια.Το 45 π.Χ., στη διάρκεια του Ρωμαϊκού Εμφυλίου Πολέμου, τα Μέγαρα υπέστησαν καταστροφές. Καταστροφές υπέστη η πόλη και στην ύστερη αρχαιότητα, το 396 μ.Χ., μετά από την επιδρομή των Γότθων με τον [[Αλάριχος Α΄|Αλάριχο]].
 
===Βυζαντινή εποχή και χριστιανικά μνημεία===
Στη διάρκεια των βυζαντινών χρόνων η πόλη δεν ήταν μεγάλη, όμως δεν έπαψε ποτέ να κατοικείται. Βυζαντινές εκκλησίες στον κάμπο των μεγάρων δείχνουν μία σχετική ανάκαμψη κατά τον 11ο αιώνα, όμως τα χρόνια της Φραγκοκρατίας και της Τουρκοκρατίας η πόλη δεν ήταν σημαντική. Μικρές μεταβυζαντινές εκκλησίες σώζονται στους δύο λόφους της πόλης ενώ σε κοντινή απόσταση υπάρχουν σε λειτουργία ακόμα η βυζαντινή Ιερά Μονή Αγίου Ιεροθέου<ref>{{Cite web|url=http://www.religiousgreece.gr/athens-attica/-/asset_publisher/lpcrESlL5iOO/content/iera-mone-agiou-ierotheou|title=Ι. Μ. Αγίου Ιεροθέου|last=|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref> και η Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου Μακρυνού<ref>{{Cite web|url=http://www.pigizois.net/ieres_mones/i_m_ag_ioanou/i_m_ag_ioanni_megara.htm|title=Ι. Μ. Αγίου Ιωάννου Μακρυνού|last=|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref>.
 
Πολιούχοι των Μεγάρων θεωρούνται οι άγιοι Μάρτυρες.<ref>{{Cite web|url=https://istoriatonmegaron.blogspot.com/2012/04/blog-post_3.html|title=Άγιοι Μάρτυρες|last=|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref>
 
Αρκετά αργότερα, τον 18ο αιώνα, έζησε ο Μεγαρίτης [[όσιος Λαυρέντιος]], ιδρυτής της Μονής Φανερωμένης της Σαλαμίνας.<ref>{{Cite web|url=http://www.saint.gr/3875/saint.aspx|title=Όσιος Λαυρέντιος|last=|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref>
 
=== Νεότερη και πρόσφατη ιστορία ===
Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας διαμορφώθηκαν τα μεγαρίτικα έθιμα ("χορός της τράτας", Ρουσάλια, Μάηδες)<ref>{{Cite web|url=http://visitmegara.gr/ethima-ke-paradosis/|title=Έθιμα της πόλης|last=|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref>, που διατηρούνται έως σήμερα, οι μεγαρίτικες παραδοσιακές ενδυμασίες αλλά και το τοπικό ιδίωμα της πόλης, μιας και τα Μέγαρα αποτέλεσαν τη μόνη ελληνόφωνη νησίδα μέσα στην αρβανιτόφωνη Αττικοβοιωτία και Κορινθία.
Στα Μέγαρα εγκαταστάθηκαν μετά τη [[Μικρασιατική Καταστροφή]] του [[1922]] Μικρασιάτες από το [[Μελί Μικράς Ασίας|Μελί Ερυθραίας]] και δημιούργησαν τον οικισμό [[Μελί Μεγάρων|Μελί]]. Επίσης σε ανάμνηση του ναού του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο [[Μελί Μικράς Ασίας|Μελί Ερυθραίας]], έκτισαν τον ομώνυμο Ναό στο Μελί Μεγάρων, όπου φυλάσσεται και η εικόνα του Αγίου φερμένη και αυτή από τους πρόσφυγες ως κειμήλιο.<ref>[http://nmeli.blogspot.gr/p/blog-page_6849.html Πολιτιστικός Σύλλογος Μελίου Μεγάρων Αγ. Ιωάννης ο Θεολόγος]</ref>.
 
Μεγαρίτες είχαν μυηθεί στη Φιλική Εταιρεία και η πόλη συμμετείχε ενεργά στην Επανάσταση του 1821. Με την επανάσταση συνδέεται και το τείχος της Αγίας Τριάδας, ένα άγνωστο νεότερο μνημείο της Αττικής.<ref>{{Cite web|url=https://www.kastra.eu/castlegr.php?kastro=agtriada|title=Τείχος Αγίας Τριάδας|last=|first=|ημερομηνία=|website=|publisher=|archiveurl=|archivedate=|accessdate=}}</ref>
 
Στα Μέγαρα εγκαταστάθηκαν μετά τη [[Μικρασιατική Καταστροφή]] του [[1922]] Μικρασιάτες από το [[Μελί Μικράς Ασίας|Μελί της Ερυθραίας]] και δημιούργησαν τον οικισμό [[Μελί Μεγάρων|Μελί]] στα νότια της πόλης. Επίσης, σε ανάμνηση του ναού του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στο [[Μελί της Μικράς Ασίας|Μελί Ερυθραίας]], έκτισαν τον ομώνυμο Ναόιερό ναό στο Μελί Μεγάρων, όπου φυλάσσεται και η εικόνα του Αγίουαγίου, φερμένη και αυτή από τους πρόσφυγες ως κειμήλιο.<ref>[http://nmeli.blogspot.gr/p/blog-page_6849.html Πολιτιστικός Σύλλογος Μελίου Μεγάρων Αγ. Ιωάννης ο Θεολόγος]</ref>.
 
== Σημαντικοί Μεγαρείς ==
=== Αρχαιότητα ===
* [[Θέογνις ο Μεγαρεύς|Θέογνις]]. ΠοιητήςΔιάσημος λυρικός ποιητής του 6ου αιώνα (περίπου 540-500 π.Χ.,), μέλοςαπό τηςτους δωρικήςσημαντικότερους του αριστοκρατικήςαρχαίου μερίδαςκόσμου.
* [[Ευκλείδης ο Μεγαρικός]]. Φιλόσοφος, μαθητής του Σωκράτη. Υπήρξε ο, ιδρυτής της "Μεγαρικής σχολήςΣχολής", ενώκαι μετάστενός τον θάνατο του Σωκράτη (399 π.Χ.) έδωσε άσυλο στον Πλάτωναφίλος με τον οποίο συνδέθηκε με στενή φιλίαΠλάτωνα.
* [[Ευπαλίνος]]. Μηχανικός, διακρίθηκε στην υδραυλικήμηχανική τέχνηκαι την υδραυλική. Το περίφημο [[Ευπαλίνειο όρυγμα|υδραγωγείο της Σάμου]] είναι έργο του Ευπαλίνου και είναι μοναδικό για τη σύλληψη και την εκτέλεσή του.
* [[Στίλπων]]. Φιλόσοφος, μαθητής του Ευκλείδη και διδάσκαλος του Ζήνωνα.
* [[Θεαγένης ο Μεγαρεύς|Θεαγένης]]. ΤύρανοςΤύραννος των Μεγάρων, που έζησε και κυβέρνησε τον 7ο αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με τον περιηγητή [[Παυσανίας|Παυσανία]] κατασκεύασε την περίφημη κρήνη της πόλης.
* [[Όρσιππος ο Μεγαρεύς|Όρσιππος]]. Ολυμπιονίκης και αργότερα στρατηγός.
* [[Κάλχας]]. Κατά την [[ελληνική μυθολογία]], ο τυφλός μάντης που ονομαζόταν Κάλχας και που θυσίασε την Ιφιγένεια στην Αυλίδα, ήταν ΜεγαρίτηςΜεγαρέας. Ακολούθησε τον Αγαμέμνονα, χωρίς τη θέλησή του, στην Τροία, (καιεπέστρεψε αφούμετά οτον ΑγαμέμνωνΤρωικό έκτισε ιερό στη θεά Άρτεμη) όπου και έβγαζε χρησμούς για τις μάχες. ΕπέστρεψεΠόλεμο στην πόλη των Μεγάρων, δέκαόπου χρόνια αφού τελείωσε ο Τρωικός Πόλεμος. Πέθανεπέθανε και ετάφη στα Μέγαρατάφηκε.
* [[Μεγάρα]]. Η σύζυγος του ήρωα των Θηβών Ηρακλή που γεννήθηκε, έζησε, πέθανε και ετάφητάφηκε στα Μέγαρα, όπου ο Παυσανίας αναφέρει πως είδε τον τάφο της.
* [[Σουσαρίων]]. Ο πατέρας της Κωμωδίαςκωμωδίας και δάσκαλος του μεγάλου κωμωδού [[Αριστοφάνης|Αριστοφάνη]]
=== 1821 ===
* Αμουράτης Θεόδωρος, αγωνιστής του 1821.
=== Νεότερη Εποχή===
* [[Αλέξανδρος Κορογιαννάκης]], χαράκτης και ζωγράφος.
*[[Μιχαήλ Μητσάκης]], πεζογράφος.
 
== Εξέλιξη πληθυσμού ==
* [[Νέα Πέραμος Αττικής|Μεγάλο Πεύκο]]
* Καρδατάς
* ΠογιούρισμαΑπογιούρισμα (Απογύρισμα)
* [[Κακιά Σκάλα|Κακή Σκάλα]]
* Βλυχό
* Κόκκινα
 
== Βιβλιογραφία ==
* εγκυκλοπαίδεια Δομή, λήμμα ''Μέγαρα'' και ''Μεγαρίδα''
* Νέα Δομή "τόμος 03 σελ.252"
*Ιάκωβος Πιλίλης, ''Γενική ιστορία των Μεγάρων'', Αθήνα, 1989
* Μεγάλη Μυθολογία του Ζαν Ρισπέν
*Ευγενία Παπασιδέρη - Χριστοπούλου, ''Τα Μέγαρα της αρχαιότητας'', Μέγαρα 2002
*Ζώνας Λουκάς και Σβανά Ειρήνη, Οι αποικίες των Μεγάρων, Ναύπλιο, 2015 (ISBN 978-618-81554-5-9)
*Μιχάλης Ξυδιάς και Κωνσταντίνος Σπίνος, ''Το μεγάλο ταξίδι''. ''Οδοιπορικό στη μεγαρική ιστορία και παράδοση'', Μέγαρα, 2005 (ISBN 960-88807-0-X)
*Έφη Μπαζιωτοπούλου Βαλαβάνη, ''Μεγαρίς. Τόποι, μνημεία, διαδρομές'', Αθήνα, 2008 (ISBN 978-960-87200-1-5)
*Ζώνας Λουκάς και Σβανά Ειρήνη, ''Οι αποικίες των Μεγάρων'', Ναύπλιο, 2015 (ISBN 978-618-81554-5-9)
*http://www.megara.gr/portal/
*http://visitmegara.gr/
 
== Δείτε επίσης ==
79

επεξεργασίες