Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ιωάννης Καλβίνος»

Εκείνο τον καιρό επίσης, πρωτοπαρουσίασε και τις ενοχλήσεις στο στομάχι του, που αργότερα –προκαλώντας του αρκετές ασθένειες- θα ήταν και η αιτία του θανάτου του. Μετά το πέρας των σπουδών του στην Ορλεάνη, θέλησε να παρακολουθήσει και τα μαθήματα που έδινε στην Ακαδημία της Μπουρζ εκείνο τον καιρό ο Αντρέα Αλτσιάτο (Andrea Alciato), ο πιο φημισμένος δικηγόρος της εποχής του. Εκεί συνήψε φιλία και με τον Μέλχιορ Βόλμαρ (Melchior Wolmar), που με την παρότρυνσή του έκανε τον Καλβίνο να σπουδάσει και την Ελληνική γλώσσα. Ταυτόχρονα συνέχιζε τη μελέτη των ιερών κειμένων αλλά και κήρυττε πότε-πότε στη Λινιέ (Linier), ένα χωριό δίπλα στη Μπουρζ.<ref>life of Calvin,by Theodore Beza, από το pdf Tracts 1844-1851 το οποίο περιέχει και κάποια από τα συγγράμματα του Καλβίνου</ref>
 
Το [[1533]] ερχόμενος σε επαφή με το δόγμα του [[Μαρτίνος Λούθηρος|Λούθηρου]] δοκιμάζει ξαφνικά <ref>the life and theology of Calvin by pastor Steve Weaver.pdf</ref>, όπως ονομάζει, την ''«πνευματική αναγέννηση»'', «…''ο Θεός δάμασε την καρδιά μου και την οδήγησε σε υποταγή. Είχε γίνει πιο σκληρή απέναντι σε τέτοια θέματα απ' όσο μπορούσε κανείς να περιμένει από έναν νέο άνθρωπο''», γράφει.<ref>στέφανου κατσάρκα από την ιστοσελίδα του Πανελλήνιου Ευαγγελικού Συνδέσμου</ref>
 
Η φιλία του με τον Νικολά Κοπ, πρύτανη του Βασιλικού Κολλεγίου στο Παρίσι, και η βοήθεια που του πρόσφερε στη συγγραφή του λόγου με έντονα ουμανιστικό και λουθηρανικό πνεύμα, του δημιούργησε προβλήματα, και όταν ο φίλος του κατηγορήθηκε για αιρετικός επειδή συμμετείχε στο κίνημα για την αναμόρφωση της Καθολικής Εκκλησίας, η κατάσταση έγινε δύσκολη και για τον Καλβίνο. Ο Κοπ έφυγε για τις [[Βρυξέλλες]] και ο Καλβίνος για τη [[Βασιλεία]]. Εκεί, το [[1536]] πρωτοδημοσιεύει στα Λατινικά το έργο του ''Διδαχές της χριστιανικής θρησκείας'' ''(Christianae Relogionis Institutio)''. Φεύγοντας από τη Βασιλεία με σκοπό να επιστρέψει στο Παρίσι σταματάει στη [[Γενεύη]]. Τελικά, εγκαταστάθηκε εκεί ύστερα από παράκληση του φίλου του, Γκιγιώμ Φαρέλ, ενός τοπικού [[Προτεσταντισμός|προτεστάντη]] ιερέα, που του είπε "πως η κατάρα του Θεού θα έπεφτε πάνω του, αν δεν έμενε στη [[Γενεύη]] να βοηθήσει στο έργο του Θεού που γινόταν εκεί".<ref>Cairns, Christianity through the Centuries: a history of the cristian church, p.303-304</ref>
Ανώνυμος χρήστης