Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
| υπογραφή = HenryVIIISig.svg
}}
Ο '''Ερρίκος Η΄ της Αγγλίας''' (''Henry VIII'', [[28 Ιουνίου]] [[1491]] - [[28 Ιανουαρίου]] [[1547]]) ήταν [[Κατάλογος Άγγλων μοναρχών|βασιλιάς της Αγγλίας]] από τις [[21 Απριλίου]] του [[1509]] έως το θάνατό του. Ανήκε στηνστη δυναστεία των Τυδώρ, ήταν γιος του [[Ερρίκος Ζ΄ της Αγγλίας|Ερρίκου Ζ΄]] και ανέβηκε στονστο θρόνο σε ηλικία δεκαοκτώ ετών.
 
Ο Ερρίκος είχε λάβει εξαιρετικά επιμελημένη μόρφωση και αγαπούσε τόσο πολύ τηντη μουσική ώστε διατηρούσε ορχήστρα στα ανάκτορά του και συνέθετε και ο ίδιος ύμνους, ένας από τους οποίους εκτελείται και σήμερα στις Αγγλικανικέςαγγλικανικές εκκλησίες. Μιλούσε Λατινικά, Γαλλικά και Ισπανικά και είχε κλίση στα μαθηματικά, το μεγάλο του πάθος όμως ήταν η θεολογία. Το 1521 δημοσίευσε τηντη μελέτη του «Ομολογία των επτά μυστηρίων κατά του Μαρτίνου ΛουθήρουΛούθηρου», για την οποία τουτού απονεμήθηκε από τον πάπα ο τίτλος «Υπερασπιστής της Πίστεως».
 
[[Αρχείο:HenryVIII 1509.jpg|thumb|left|Ο δεκαοκτάχρονος Ερρίκος μετά τηντη στέψη του το 1509.]]
Κατά τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του την εσωτερική πολιτική ασκούσε ο καγκελάριος Τόμας Ουόλσεϋ (Thomas Wolsey), μετέπειτα αρχιεπίσκοπος της Υόρκης, ενώ ο Ερρίκος ήταν απασχολημένος με πολέμους στην ηπειρωτική Ευρώπη, άλλοτε συμμαχώντας με τον πάπα κατά του βασιλιά της Γαλλίας [[Φραγκίσκος Α΄ της Γαλλίας | Φραγκίσκου Α΄]] και άλλοτε συμμαχώντας με τον τελευταίο. Οι πόλεμοι αυτοί έληξαν χωρίς σημαντικά αποτελέσματα, έδειξαν όμως τηντη δύναμη της Αγγλίας και τηντη θέλησή της να θεωρείται υπολογίσιμος παράγοντας.
 
[[Αρχείο:Michel Sittow 002.jpg|thumb|left|upright|Η Αικατερίνη της Αραγωνίας ως νεαρή χήρα, από τον αυλικό ζωγράφο του [[Ερρίκος Ζ΄ της Αγγλίας|Ερρίκου Ζ΄]], [[Μάικλ Σίττοου]], περίπου το 1502.]]
 
Το ζήτημα που είχε κοσμογονικές συνέπειες στην πολιτική και θρησκευτική ιστορία της Αγγλίας και του δυτικού κόσμου, ήταν το πρόβλημα του διαδόχου του βασιλιά. Ο Ερρίκος είχε παντρευτεί το 1509, σε ηλικία 18 ετών, την [[Αικατερίνη της Αραγoνίας| Αικατερίνη της Αραγωνίας]], χήρα του αδελφού του [[Αρθούρος της Ουαλίας|Αρθούρου, πρίγκηπα της Ουαλίας]], ο οποίος είχε πεθάνει το 1502. Από τοντο γάμο αυτό επέζησε μόνο μία κόρη, η [[Μαρία Α΄ της Αγγλίας|Μαρία]]. Ο Ερρίκος επιθυμούσε διακαώς αρσενικό διάδοχο και αποφάσισε να διαζευχθεί την Αικατερίνη, ισχυριζόμενος ότι ο γάμος με τηντη χήρα του αδελφού απαγορευόταν από τηντη Βίβλο. Είχε άλλωστε βρει αντικαταστάτρια, την ερωμένη του [[Άννα Μπολέυν |Άννα Μπόλεϋν]]. Αλλά το διαζύγιο χρειαζόταν παπική έγκριση, ο δε πάπας [[Πάπας Κλήμης Ζ΄| Κλήμης Ζ΄]] ήταν αιχμάλωτος του αυτοκράτορα και η Αικατερίνη ήταν θεία του αυτοκράτορα. Η παπική έγκριση δεν δόθηκε.
 
Ο Ουόλσεϋ, ο οποίος θεωρήθηκε υπεύθυνος της αποτυχίας (τον βάρυναν άλλωστε και οικονομικές αποτυχίες), κατηγορήθηκε για εσχάτη προδοσία, πρόλαβε όμως και πέθανε ενώ οδηγούντανοδηγείτο στο Λονδίνο (1530). Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του καγκελαρίου ο [[Τόμας Μορ]], ο οποίος δεν ενέκρινε το διαζύγιο. Η εκτέλεση των σχεδίων του βασιλιά ανατέθηκε στον [[Τόμας Κρόμγουελ]] .
 
ΤονΤο Μάρτιο του 1532 η Βουλή των Κοινοτήτων ανακήρυξε τον Ερρίκο ως τηντη «μόνη κεφαλή, ανώτατο άρχοντα, προστάτη και υπερασπιστή» της Εκκλησίας. Ο Τόμας Μορ παραιτήθηκε αμέσως. Τον Ιανουάριο του 1533 έγινε ο γάμος με την Άννα ΜπόλεϋνΜπολέυν, τοντο Μάιο κηρύχθηκε άκυρος ο πρώτος γάμος του Ερρίκου και τοντο Σεπτέμβριο γεννήθηκε η [[Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας|Ελισάβετ]].
 
Ο πάπας απάντησε με αφορισμό και ο Ερρίκος ανταπάντησε με δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας, κατάργηση της δεκάτης του πάπα επί των εκκλησιαστικών εσόδων, απαγόρευση των εφέσεων στηνστη Ρώμη και κατάργηση του δικαιώματος του πάπα να ορίζει τους επισκόπους.
 
Η περίοδος της εξουσίας του Κρόμγουελ είναι συνδεδεμένη με την αιματηρή αυταρχικότητα του Ερρίκου. Ο Τόμας Μορ, που αρνήθηκε να τον αναγνωρίσει ως κεφαλή της Εκκλησίας, αποκεφαλίστηκε. Άλλα πενήντα άτομα αποκεφαλίστηκαν με το αιτιολογικό της εσχάτης προδοσίας, είτε γιατί όντως συνωμοτούσαν κατά κάποιον τρόπο είτε γιατί είχαν βασιλική καταγωγή και αποτελούσαν κίνδυνο για τηντη δυναστεία των Τυδώρ.
 
[[Image:Hans_Holbein,_the_Younger_-_Sir_Thomas_More_-_Google_Art_Project.jpg|thumb|left| [[Χανς Χολμπάιν ο νεότερος]] : [[Τόμας Μορ]], Νέα Υόρκη, Frick Collection]]
 
Η Άννα ΜπόλεϋνΜπολέυν δεν είχε δώσει στον Ερρίκο τον άρρενα διάδοχο που ποθούσε. Το 1536 αποκεφαλίστηκε για προδοσία και μοιχεία. Μαζί της εκτελέστηκαν συγγενείς της και μέλη της αυλήςΑυλής. Λίγο νωρίτερα είχε πεθάνει η Αικατερίνη της Αραγωνίας, ακλόνητη στις απόψεις της για τα δικαιώματά της.
Ο Ερρίκος παντρεύτηκε τότε την [[Τζέην Σέυμουρ]], η οποία τουτού έδωσε τον πολυπόθητο γιο, τον [[Εδουάρδος ΣΤ΄ της Αγγλίας| Εδουάρδο]] (1537), καιαλλά πέθανε στηνστη γέννα. Ύστερα ο Ερρίκος παντρεύτηκε την [[Άννα φον Κλεβ |Άννα]], αδελφή του δούκα της Κλεβ, για να έχει ερείσματα κατά του Γερμανού αυτοκράτορα. Τελικά όμως δεν του άρεσε και τηντη χώρισε. Η αποτυχία αυτή έδωσε στους πολυάριθμους εχθρούς του Κρόμγουελ την ευκαιρία να στρέψουν τον βασιλιά εναντίον του. Τον Ιούλιο του 1540 ο Κρόμγουελ αποκεφαλίστηκε και αμέσως ο Ερρίκος παντρεύτηκε και πάλι, αυτή τη φορά την εικοσάχρονη [[Αικατερίνη Χάουαρντ]]. Πολύ γρήγορα (1542) κατέληξε και αυτή στο ικρίωμα για προδοσία διά τηςλόγω μοιχείας. Τέλος, ο Ερρίκος παντρεύτηκε την [[Αικατερίνη Παρ|Αικατερίνη Παρρ]] (Catherine Parr), η οποία κατόρθωσε να τον ημερέψει κάπως και να επιζήσει μάλιστα του φοβερού συζύγου.
 
[[Αρχείο:Henry VIII by Hans Holbein der Jüngere (1540, Galleria nazionale d'arte antica, Rome).jpg|thumb|200px|''Ο Βασιλιάς της Αγγλίας, Ερρίκος Η΄ Τυδώρ (1491-1547), πορτραίτο από τον [[Χανς Χολμπάιν ο νεότερος|Χανς Χολμπάιν τοτον νεότερο]].'']]
 
Παρά το ότι ήταν στα πρόθυρα της σωματικής κατάρρευσης, ο Ερρίκος συμμάχησε με τον [[Κάρολος Κουίντος|Κάρολο Ε]]΄ κατά του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας σε ένα καταστρεπτικό από οικονομικής απόψεως πόλεμο. Η παράφορη ενεργητικότητα του Ερρίκου ήταν τόση που συνέχισε τον πόλεμο επί δύο χρόνια μετά την υπογραφή ειρήνης από τον αυτοκράτορα, και στοίχισε την απώλεια της ευκαιρίας υποταγής της Σκωτίας λόγω ωμών χειρισμών. Πέθανε τον Ιανουάριο του 1547.
 
Ο Ερρίκος χαρακτηρίστηκε από τους ιστορικούς ως «δεσπότης υπό τον μανδύαν του νόμου» γιατί όλες του οι πράξεις ήταν σύμφωνες με το γράμμα του νόμου. Με το Κοινοβούλιο είχε άριστες σχέσεις και του οφείλει αυτό την ανάπτυξή του. Κατόρθωσε να κάνει σεβαστή την Αγγλία στο εξωτερικό, και να μεγαλώσει το βασίλειό του ενώνοντας την Ουαλία με την Αγγλία και ανακηρυσσόμενος βασιλιάς της Ιρλανδίας. Το μεγάλο του κατόρθωμα ήταν η απεξάρτηση από την Ρώμη, ενώ πίστευε πάντοτε στα βασικά δόγματα της θρησκείας με τα οποία είχε ανατραφεί.
 
Τον διαδέχτηκαν με την σειρά τα τέκνα του [[Εδουάρδος ΣΤ΄ της Αγγλίας| Εδουάρδος ΣΤ΄]], [[Μαρία Α΄ της Αγγλίας|Μαρία Α΄]] και [[Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας|Ελισάβετ Α΄]].
 
Παρά το ότι ήταν στα πρόθυρα της σωματικής κατάρρευσης, ο Ερρίκος συμμάχησε με τον [[Κάρολος Κουίντος|Κάρολο ΕΕ΄]]΄ κατά του Φραγκίσκου Α΄ της Γαλλίας σε ένα καταστρεπτικό από οικονομικής απόψεως πόλεμο. Η παράφορη ενεργητικότητα του Ερρίκου ήταν τόση που συνέχισε τον πόλεμο επί δύο χρόνια μετά την υπογραφή ειρήνης από τον Γερμανό αυτοκράτορα, και στοίχισε την απώλεια της ευκαιρίας υποταγής της Σκωτίας λόγω ωμών χειρισμών. Πέθανε τον Ιανουάριο του 1547.
 
Ο Ερρίκος χαρακτηρίστηκε από τους ιστορικούς ως «δεσπότης υπό τοντο μανδύαν του νόμου», γιατί όλες του οι πράξεις ήταν σύμφωνες με το γράμμα του νόμου. Με το Κοινοβούλιο είχε άριστες σχέσεις και του οφείλει αυτό την ανάπτυξή του. Κατόρθωσε να κάνει σεβαστή την Αγγλία στο εξωτερικό, και να μεγαλώσει το βασίλειό του ενώνοντας την Ουαλία με την Αγγλία και ανακηρυσσόμενος βασιλιάς της Ιρλανδίας. Το μεγάλο του κατόρθωμα ήταν η απεξάρτηση από τηντη Ρώμη, ενώ πίστευε πάντοτε στα βασικά δόγματα της θρησκείας με τα οποία είχε ανατραφεί.
 
Τον διαδέχτηκαν με τηντη σειρά τα τέκνα του [[Εδουάρδος ΣΤ΄ της Αγγλίας| Εδουάρδος ΣΤ΄]], [[Μαρία Α΄ της Αγγλίας|Μαρία Α΄]] και [[Ελισάβετ Α΄ της Αγγλίας|Ελισάβετ Α΄]].
 
==Εξωτερικοί σύνδεσμοι==
Ανώνυμος χρήστης