Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Ήβη Μελεάγρου»

μικρη επιμελεια και νεες πληροφοριες
μ (Robot: Αφαίρεση κατηγοριών έτους γέννησης/θανάτου)
(μικρη επιμελεια και νεες πληροφοριες)
{{χωρίς παραπομπές|09|03|2013}}{{πληροφορίες προσώπου}}
Η '''Ήβη Μελεάγρου''' ([[Λευκωσία]] 27 Μαΐου 1928 - 8 Ιανουαρίου 2019) ήταν Ελληνίδα συγγραφέας, η πρώτη σημαντική μυθιστοριογράφος της ελληνοκυπριακής λογοτεχνίας και η πρώτη εκφωνήτρια του Ραδιοφωνικού Σταθμού Κύπρου.
Η '''Ήβη Μελεάγρου''', συγγραφέας, γεννήθηκε στη [[Λευκωσία]] το 1928. Τέλειωσε το [[Παγκύπριο Γυμνάσιο]] και τη Γαλλική Σχολή Καλογραιών (École de Saint Joseph) στη γενέτειρά της και έκανε κλασικές σπουδές δι’ αλληλογραφίας στο Πανεπιστήμιο του [[Λονδίνο]]υ. Είναι ανιψιά του [[Λουκής Ακρίτας|Λουκή Ακρίτα]], πολιτικού και συγγραφέα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και αρχισυντάκτρια του περιοδικού «Κυπριακά Χρονικά» (πρωτοκυκλοφόρησε το 1960), στο οποίο δημοσίευσε λογοτεχνικά κείμενα, όπως και άρθρα πολιτικοκοινωνικού προβληματισμού. Το έργο της είναι στενά συνδεδεμένο με την ιστορία της Κύπρου από την ανεξαρτητοποίησή της το 1960 και μετά. Ήδη ως μαθήτρια ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία. Πρωτοδημοσίευσε κείμενα (κυρίως χρονογραφήματα σε τακτική βάση) το 1951 στην εβδομαδιαία τότε εφημερίδα «Πρωτεύουσα» και στο λογοτεχνικό περιοδικό «Κυπριακά Γράμματα». Στα «Κυπριακά Γράμματα» δημοσίευσε διηγήματα. Εξ αυτών το «Φουρνάδικο» βραβεύθηκε από τον Πνευματικό Όμιλο Κύπρου. Ο οποίος την βράβευσε και το 1957 για τη νουβέλα «Το σπίτι του Σολωμού». Ακόμη της απονεμήθηκαν το κρατικό βραβείο μυθιστορήματος της Κύπρου το 1969 για το μυθιστόρημα «Ανατολική Μεσόγειος», το πρώτο κυπριακό κρατικό βραβείο μυθιστορήματος το 1982 και το δεύτερο κρατικό βραβείο μυθιστορήματος της Ελλάδας το 1983 για την «Προτελευταία εποχή». Ανήκει στα ιδρυτικά μέλη της (ελληνικής) Εταιρείας Συγγραφέων.<br>
 
Έχει γίνει διεθνώς γνωστή για το πεζογραφικό και για το δοκιμιακό της έργο που βρίσκεται σε πολλά έντυπα, ελληνικά και κυπριακά, όπως και για την πολιτική της δράση σχετικά με το Κυπριακό. Είναι η πρώτη εκφωνήτρια του Ραδιοφωνικού Σταθμού Κύπρου, παραγωγός λογοτεχνικών προγραμμάτων. Διετέλεσε γενική γραμματέας για 18 χρόνια της Πνευματικής Αδελφότητας Ελληνίδων Κύπρου, γραμματέας της Στέγης Κυπριακών Χρονικών, γραμματέας της Πρώτης Εταιρείας Κυπρίων Λογοτεχνών.<br>
== Βιογραφία ==
Η Ήβη Μελεάγρου είναι η πρώτη σημαντική μυθιστοριογράφος της Ελληνοκυπριακής Λογοτεχνίας. Στο έργο της συναντάμε έναν συνδυασμό επικών ποιητικών περιγραφών με έντονους εσωτερικούς μονολόγους. Τα θέματά της αναπτύσσονται με φόντο την ιστορία του Ελληνισμού και της Μεσογείου τις τελευταίες δεκαετίες. Εστιάζεται στη μετάβαση από την κλειστή κυπριακή κοινωνία στα χρόνια της βρετανικής κυριαρχίας στα ταραγμένα χρόνια της ανεξάρτητης [[Κύπρος|Κύπρου]]. Υπάρχει μια αίσθηση μεταίχμιου όχι μόνο στα γεγονότα αλλά και στα πρόσωπα των ηρώων της.
Τέλειωσε το [[Παγκύπριο Γυμνάσιο]] και την Γαλλική Σχολή Καλογραιών (''École de Saint Joseph'') στην γενέτειρά της, οπότε και εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα κυπριακά γράμματα. Συνέχισε με κλασικές σπουδές δι’ αλληλογραφίας στο Πανεπιστήμιο του [[Λονδίνο]]υ. Ήταν ανιψιά του [[Λουκής Ακρίτας|Λουκή Ακρίτα]], πολιτικού και συγγραφέα, ο οποίος διετέλεσε Υφυπουργός Παιδείας του Γεωργίου Παπανδρέου, και αδερφή του Τάκη Χατζηδημητρίου, πολιτικού και ένα από τα ιδρυτικά στελέχη της ΕΔΕΚ.
 
Ήδη από μαθήτρια ασχολήθηκε με την λογοτεχνία. Δημοσίευε κείμενα (κυρίως χρονογραφήματα σε τακτική βάση) το 1951 στην εβδομαδιαία τότε εφημερίδα «Πρωτεύουσα» και διηγήματα στο λογοτεχνικό περιοδικό «Κυπριακά Γράμματα».<br>Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και αρχισυντάκτρια του περιοδικού «Κυπριακά Χρονικά» (πρωτοκυκλοφόρησε το 1960), στο οποίο δημοσίευε λογοτεχνικά κείμενα και άρθρα πολιτικο-κοινωνικού προβληματισμού σε μια κρίσιμη για την πρόσφατη ιστορία περίοδο. Το έργο της ήταν στενά συνδεδεμένο με την ιστορία της Κύπρου από την ανεξαρτητοποίησή της το 1960 και μετά. Ανέπτυξε έντονη πολιτική και πολιτισμική δραστηριότητα, αποτυπώνοντας και αναλύοντας σημαντικές πτυχές της κυπριακής κοινωνίας στα δοκίμιά της.
 
Σύζυγός της ήταν ο γιατρός Γιάννης Μελέαγρος.
 
== Θεματικές του έργου της ==
Η Ήβη Μελεάγρου ήταν η πρώτη σημαντική μυθιστοριογράφος της Ελληνοκυπριακής Λογοτεχνίας και ανήκε στους Κύπριους λογοτέχνες της μεταπολεμικής γενιάς. Το σύνολο του έργου της είναι στενά συνδεδεμένο με την ιστορία της πατρίδας της από την ανεξαρτητοποίηση του νησιού μέχρι την εισβολή του Αττίλα και την σύγχρονη πραγματικότητα.
 
Η Ήβη Μελεάγρου είναι η πρώτη σημαντική μυθιστοριογράφος της Ελληνοκυπριακής Λογοτεχνίας. Στο έργο της συναντάμε έναν συνδυασμό επικών ποιητικών περιγραφών με έντονους εσωτερικούς μονολόγους. Τα θέματά της αναπτύσσονται με φόντο την ιστορία του Ελληνισμού και της Μεσογείου τις τελευταίες δεκαετίες. Εστιάζεται στη μετάβαση από την κλειστή κυπριακή κοινωνία στα χρόνια της βρετανικής κυριαρχίας στα ταραγμένα χρόνια της ανεξάρτητης [[Κύπρος|Κύπρου]]. Υπάρχει μια αίσθηση μεταίχμιου όχι μόνοτόσο στα γεγονότα αλλάόσο και στα πρόσωπα των ηρώων της.
 
Εκτός από μυθιστορήματα, έγραψε επίσης διηγήματα, νουβέλες, δοκίμια, χρονικά, μαρτυρίες και μελέτες.
 
== Βραβεία ==
Με το λογοτεχνικό της έργο, η Ήβη Μελεάγρου αναδείχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες μορφές της κυπριακής λογοτεχνίας αλλά και του ευρύτερου ελληνικού χώρου και τιμήθηκε με πολλά λογοτεχνικά βραβεία. Ενδεικτικά, το διήγημά της «Φουρνάδικο», το οποίο δημοσιεύτηκε στο λογοτεχνικό περιοδικό «Κυπριακά Γράμματα», βραβεύθηκε από τον Πνευματικό Όμιλο Κύπρου. Ο ίδιος Όμιλος την βράβευσε και το 1957 για τη νουβέλα «Το σπίτι του Σολωμού».
 
Επιπλέον τής απονεμήθηκαν το πρώτο Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος της Κύπρου το 1969 για το μυθιστόρημα «Ανατολική Μεσόγειος», το πρώτο Κυπριακό Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος το 1982 και το δεύτερο Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος της Ελλάδας το 1983 για το έργο της «Προτελευταία εποχή». Αυτά τα δυο μυθιστορήματα αποτελούν τομή στην λογοτεχνία της Κύπρου και της Ελλάδας χάρη στην καινοτόμο δομή και τεχνική τους (έχουν επιρροές από τον Μοντερνισμό και το γαλλικό Νέο Μυθιστόρημα), την υπαινικτικότητα και την διεισδυτική περιγραφική απόδοση των ταραγμένων περιόδων της ανεξαρτησίας της Κύπρου και της τουρκικής εισβολής. Και στα δυο έργα αποδίδεται με αφοσίωση και προσοχή η περιπλοκότητα της αλληλεπίδρασης του ιστορικού πλαισίου με την κοινωνία.
 
Το 2004 η Κυπριακή Πολιτεία την τίμησε για την προσφορά της στα γράμματα της Κύπρου με την ύψιστη διάκριση : το Αριστείο Γραμμάτων, Τεχνών και Επιστημών. Τιμήθηκε και από την Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου με το βραβείο Γιώργου Φιλίππου-Πιερίδη για το σύνολο της προσφοράς της.
 
Ανήκε στα ιδρυτικά μέλη της (ελληνικής) Εταιρείας Συγγραφέων.
 
== Διεθνής αναγνώριση ==
Έχει γίνειΈγινε διεθνώς γνωστή τόσο για το πεζογραφικό όσο και για το δοκιμιακό της έργο που βρίσκεται σε πολλά έντυπα, ελληνικά και κυπριακά, όπωςαλλά και για την πολιτική της δράση σχετικάόσον μεαφορά το Κυπριακό. ΕίναιΉταν η πρώτη εκφωνήτρια του Ραδιοφωνικού Σταθμού Κύπρου, και η πρώτη παραγωγός λογοτεχνικών προγραμμάτων. Διετέλεσε γενική γραμματέας για 18 χρόνια της Πνευματικής Αδελφότητας Ελληνίδων Κύπρου, γραμματέας της Στέγης Κυπριακών Χρονικών, γραμματέας της Πρώτης Εταιρείας Κυπρίων Λογοτεχνών.<br>
 
Διετέλεσε για 18 χρόνια γενική γραμματέας της Πνευματικής Αδελφότητας Ελληνίδων Κύπρου, γραμματέας της Στέγης Κυπριακών Χρονικών και γραμματέας της Πρώτης Εταιρείας Κυπρίων Λογοτεχνών.
 
Μετά το 1974 διετέλεσε πρόεδρος της Κεντρικής Επιτροπής Γυναικείων Οργανώσεων και Σωματείων Κύπρου ενώ ανέπτυξε μια έντονη δραστηριότητα τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό σχετικά με την κατοχή και την προσφυγιά.
 
== Έργα ==
* ΕΚΕΒΙ
* Αλέξανδρου Αργυρίου «Ιστορία της Ελληνικής Λογοτεχνίας» (8ος τόμος, σελ. 109-110, εκδόσεις Καστανιώτη)
*http://www.philenews.com/downtown/politismos/article/636240/-efyg-i-spoydaia-syngrafeas-ibi-meleagoy
 
 
 
2.574

επεξεργασίες