Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

καμία σύνοψη επεξεργασίας
Στις αρχές της δεκαετίας του '50, λόγω των μεγάλων οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε η χώρα, οι φωνές διαμαρτυρίας άρχισαν να πληθαίνουν. Ο θάνατος της δημοφιλούς συζύγου του, Εβίτας, το [[1952]], και ο επακόλουθος αφορισμός τους από την [[Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία]], οδήγησαν στην ανατροπή του το [[1955]] από το στρατό.
 
Πέντε χρόνια αργότερα, ο Χουάν Περόν μετακόμισε στην [[Ισπανία]], απ' όπου ήλεγχε την [[Αργεντινή|αργεντίνικη]] κυβέρνηση.
Πέντε χρόνια αργότερα, ο Χουάν Περόν μετακόμισε στην [[Ισπανία]], απ' όπου ήλεγχε την [[Αργεντινή|αργεντίνικη]] κυβέρνηση. Το Δεκέμβριο του [[1964]], εννέα χρόνια μετά την ανατροπή του από πραξικόπημα του στρατού το [[1955]], η απόπειρα του Χουάν Περόν να επανέλθει στο πολιτικό προσκήνιο της [[Αργεντινή|Αργεντινής]] κατέληξε σε ναυάγιο. Ο πρώην δικτάτορας της Αργεντινής έφτασε στο [[Ρίο ντε Τζανέιρο]] στις [[2 Δεκεμβρίου]] του [[1964]], προερχόμενος από την [[Μαδρίτη]], όπου ζούσε εξόριστος. Τον συνόδευαν δύο συνδικαλιστές ηγέτες και μία γυναίκα, όλοι μέλη της Επιτροπής των Χουστισιαλίστας (νεοπερονιστών) στις βαλίτσες των οποίων εντοπίστηκαν όπλα. Ο Περόν κηρύχθηκε από το υπουργείο Εξωτερικών της [[Βραζιλία|Βραζιλίας]] persona non grata, ενέργεια την οποία έσπευσαν να μιμηθούν και άλλες χώρες της [[Λατινική Αμερική|Λατινικής Αμερικής]]. Τελικώς, επέστρεψε άπρακτος στις [[4 Δεκεμβρίου]] στην [[Ισπανία]] και τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό σε πολυτελές ξενοδοχείο στη [[Σεβίλλη]]. Αφέθηκε ελεύθερος, ανήμερα των [[Χριστούγεννα|Χριστουγέννων]], για να επιστρέψει στη μόνιμη κατοικία του στη Μαδρίτη. Η σκιά του, όμως, συνέχισε να πέφτει βαριά στην Αργεντινή, η οποία στο διάστημα [[1958]]-[[1963]] συγκλονίστηκε από πολιτική και κοινωνική αναταραχή και στάσεις στο στράτευμα<ref>''Persona non grata ο Περόν'', Ιστορικό Λεύκωμα 1964, σελ. 112, Καθημερινή (1997)</ref>.
 
Το [[1971]] επετράπη στον Χουάν Περόν να επιστρέψει στη χώρα και το [[1973]] εξελέγη και πάλι πρόεδρος. Εννέα μήνες αργότερα ([[1 Ιουλίου]] [[1974]]) πέθανε και τον διαδέχθηκε με επιτυχία η τρίτη σύζυγός του, [[Ισαμπέλ Περόν]].
4.445

επεξεργασίες