Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Τηλεόραση στην Ελλάδα»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (Αναστροφή της επεξεργασίας από τον 85.73.164.24 (συνεισφ.), επιστροφή στην τελευταία εκδοχή υπό 2A02:587:B41A:BC00:39C2:54DB:73C:A162)
Ετικέτα: Επαναφορά
 
===Περιφερειακοί και τοπικοί σταθμοί===
Το τέλος του αποκλειστικά κρατικού ελέγχου και η έκρηξη των τοπικών δικτύων ήρθε παράλληλα και με άλλες ευρωπαϊκές χώρες (τέλη της δεκαετίας του 1980), αλλά εκεί η διαδικασία ήταν περισσότερο συγκροτημένη και η κρατική εποπτεία αποτελεσματικότερη. Στην Ελλάδα, σχεδόν ταυτόχρονα με τα ιδιωτικά δίκτυα στην Αθήνα εμφανίστηκαν και οι πρώτοι σταθμοί στην περιφέρεια, με πρώτο το [[Θεσσαλική Ραδιοφωνία Τηλεόραση|TRT]] στον [[Βόλος|Βόλο]] στο τέλος του 1989,<ref>{{harvnb|Παναγιωτοπούλου|2004|p=74}}</ref> ενώ σύντομα εμφανίστηκαν πολλές δεκάδες άλλοι σε ολόκληρη την χώρα μερικοί εκ των οποίων οι εξής: ENA Channel στην [[Καβάλα]], Super TV στα [[Νέα Μουδανιά]], Δέλτα TV στην [[Αλεξανδρούπολη]], το [[4Ε]] του ιερού ναού Αγίας Λυδίας [[Ασπροβάλτα]]ς, [[Πέλλα Τηλεόραση|Πέλλα TV]] στα [[Γιαννιτσά]], Κανάλι 28 στα [[Γρεβενά]], [[West Channel]] στην [[Κοζάνη]], ο Λύχνος της [[Ιερά Μητρόπολις Πατρών|Μητρόπολης Πατρών]], το Super B στην [[Πάτρα]] και το αρχικά περιφερειακής εμβέλειας [[Μακεδονία TV]]. Το 1993 ήταν ήδη 153 και το 1998, σε μια πρώτη προσπάθεια αδειοδότησης, καταγράφηκαν 143 (10 σταθμοί λιγότεροι).<ref>{{harvnb|Παναγιωτοπούλου|2004|p=105 και 124}}</ref> Ο αριθμός τους εξακολουθούσε να είναι μεγάλος και την επόμενη δεκαετία, παρότι στο ενδιάμεσο υπήρξαν εξαγορές, συγχωνεύσεις και διακοπές λειτουργίας. Αυτή η κινητικότητα έκανε τον ακριβή αριθμό τους «μόνιμο αίνιγμα».<ref>{{harvnb|Παναγιωτοπούλου|2004|p=124}}</ref>
 
Οι περιφερειακοί και τοπικοί σταθμοί εντοπίζονται στις έδρες των νομών και μεγάλα αστικά κέντρα και ανταγωνίζονται σκληρά σε μια μικρή αγορά. Προς το 2000 άρχιζαν να κερδίζουν σε θεαματικότητα έναντι των εθνικής εμβέλειας, που πάντως εξακολουθούν να κυριαρχούν. Το πρόγραμμά τους χαρακτηρίζεται από εκπομπές λόγου για την τοπική επικαιρότητα, αθλητικά, τηλεπωλήσεις, tv chat και ξένες ταινίες (που συνήθως παίζονται παράνομα), και είναι πολύ συχνά χαμηλού κόστους, ποιότητας και αισθητικής. Οι συνεργασίες με εθνικής εμβέλειας κανάλια είναι σπάνιες, εκτός από ρεπορτάζ για έκτακτα σοβαρά γεγονότα, ενώ υπάρχουν και ενδείξεις για χρήση τους από τοπικούς παράγοντες για αθέμιτη πολιτική προβολή και άσκηση πιέσεων. Τα τεχνικά μέσα είναι πολλές φορές ανεπαρκή και παρωχημένα ενώ οι συνθήκες εργασίας για το προσωπικό δύσκολες είναι «ημινόμιμες ή ημιπαράνομες».<ref>{{harvnb|Παναγιωτοπούλου|2004|p=136}}</ref>
Ανώνυμος χρήστης