Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Συζήτηση:Πραξικόπημα της 21ης Απριλίου»

 
:Είναι αστείο να αναφέρεται ως αίτιο του κινήματος το ότι οι πραξικοπηματίες ήταν επαρχιώτες και ζήλευαν τον πλούτο της αστικής τάξης (!) και να μην αναφέρεται λέξη για τις παραστρατιωτικές ομάδες που δρούσαν ανενόχλητες από το 50, για τον ΙΔΕΑ, για την απροκάλυπτη ανάμιξη των ανακτόρων σε κάθε προσπάθεια Καραμανλή και Παπανδρέου να ελέγξουν το στράτευμα. Τα ανάκτορα υπαγόρευαν τους Υπουργούς Εθνικής Αμύνης και τους ανώτερους επιτελικούς αξιωματικούς σε όλες τις μετεμφυλιοπολεμικές κυβερνήσεις με αποκορύφωμα τον Γαρουφαλιά και την κρίση της Αποστασίας του 65. Οποιαδήποτε κίνηση για αλλαγή της ηγεσίας του στρατού πήγαινε να γίνει έβρισκε κάθετα αντίθετο και τον Παύλο και τον Κωνσταντίνο. Και επίσης βασικό αίτιο ήταν ότι και τα ανάκτορα και οι πολιτικοί ήταν εξαιρετικά κοντόφθαλμοι στο πού θα οδηγούσε αυτή η κατάσταση, ο καθένας νόμιζε ότι θα έβγαινε κερδισμένος για τον έναν ή τον άλλο λόγο, μέχρι που φάνηκε ότι οι πραξικοπηματίες τούς είχαν όλους γραμμένους. Και ως βιβλιογραφία παραπέμπω στον Λιναρδάτο (Από τον εμφύλιο στη Χούντα, 5 τόμοι, 1977-1986) και στην Ιστορία του Ελληνικού Έθνους (τ. ΙΣΤ', 2000).--[[Χρήστης:Αρχίδαμος|Αρχίδαμος]]<sup>[[Συζήτηση χρήστη:Αρχίδαμος|<font color="limegreen">''μίλα μου''</font>]]</sup> 10:18, 2 Οκτωβρίου 2007 (UTC)
 
::Ε όχι και αστείο!! Καταλαμβάνει κάποιος την εξουσία όχι γιατί έφτιαξε ομάδες ή οργανώσεις αλλά για κάποιο άλλο λόγο...Οι ομάδες, οι χούντες, οι οργανώσεις είναι τα εργαλεία για την κατάληψη της εξουσίας. Ο επαρχιωτισμός όσο και αν ακούγειται αστείο ειναι πολυ σοβαρό και το παραδέχεται και ο Ανδρέας Παπανδρέου. Η ιστορία του Λιναρδάτου δεν είναι και η πιο αντικειμενική, είναι η πιο επίσημη αριστερή...--[[Χρήστης:Αιμε|Αιμε]] 13:37, 22 Οκτωβρίου 2007 (UTC)
 
== Κίνημα-Πραξικόπημα ==
1.900

επεξεργασίες