Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

48 bytes προστέθηκαν, πριν από 7 μήνες
καμία σύνοψη επεξεργασίας
{{πληροφορίες προσώπου}}Ο '''Πάρις''' (στη νέα ελληνική αναφέρεται και ως '''Πάρης'''), γνωστός και με το όνομα '''Αλέξανδρος''' ή '''Αλάξανδος''', ήταν πρόσωπο της [[ελληνική μυθολογία|ελληνικής μυθολογίας]], γιος του [[Πρίαμος|Πριάμου]], βασιλιά της [[Τροία]]ς. Ο γνωστότερος μύθος που συνδέεται με τον Πάρη είναι ο σχετικός με την "απαγωγή" της [[Ωραία Ελένη|Ωραίας Ελένης]] από αυτόν, που προκάλεσε τον [[Τρωικός πόλεμος|Τρωικό Πόλεμο]]. Προς το τέλος αυτού του πολέμου, ο ΠάριςΠάρης πλήγωσε θανάσιμα στη φτέρνα τον [[Αχιλλέας|Αχιλλέα]] με ένα βέλος. Ίσως ο ΠάριςΠάρης να είναι ο Pari-Zitis των χιττιτικών κειμένων.
 
==Τα παιδικά χρόνια==
Ο ΠάριςΠάρης ήταν παιδί του Πριάμου και της [[Εκάβη]]ς. Λίγο πριν γεννηθεί, η μητέρα του ονειρεύτηκε ότι είχε γεννήσει έναν αναμμένο δαυλό. Αυτό το όνειρο ερμηνεύθηκε από τον μάντη [[Αίσακος|Αίσακο]] ως προμήνυμα της πτώσεως της Τροίας. Την ημέρα που γεννήθηκε ο ΠάριςΠάρης, ο Αίσακος είπε επιπλέον ότι το παιδί που θα γεννιόταν εκείνη την ημέρα θα έπρεπε να σκοτωθεί για να σωθεί το βασίλειο. Παρότι ο ΠάριςΠάρης γεννήθηκε πριν νυχτώσει εκείνη την ημέρα, ο Πρίαμος λυπήθηκε το παιδί και δεν το σκότωσε, όπως και η Εκάβη, παρά την προτροπή της ιέρειας του [[Απόλλων]]α, της [[Ηροφίλη]]ς. Ωστόσο, ο Πρίαμος διέταξε τον αρχιβοσκό του [[Αγέλαος|Αγέλαο]] να πάρει το παιδί και να το σκοτώσει, αλλά εκείνος, μη μπορώντας να βρει το κουράγιο να το κάνει, το άφησε στο όρος [[Όρος Ίδη (Τρωάδα)|Ίδη]], ελπίζοντας πως θα χανόταν εκεί. Το [[Θηλασμός|θήλασε]] όμως μια [[αρκούδα]]. Επιστρέφοντας στο σημείο μετά από 9 μέρες ο Αγέλαος εξεπλάγη που βρήκε το βρέφος ακόμα ζωντανό και το πήρε σπίτι του μέσα σε ένα δισάκι (''πήρα'' στα αρχαία ελληνικά, από όπου και το όνομα του Πάρι) για να το αναθρέψει σαν δικό του παιδί, ενώ πήγε στον Πρίαμο τη γλώσσα ενός σκύλου ως απόδειξη της εκτελέσεως της διαταγής.
 
Η βασιλική καταγωγή του Πάρι προδινόταν από την ξεχωριστή ομορφιά και εξυπνάδα του: παιδί ακόμα ξέκανε μια συμμορία από ζωοκλέφτες και επέστρεψε τα ζώα που είχαν κλέψει στο κοπάδι, κερδίζοντας έτσι το προσωνύμιο «Αλέξανδρος» (= προστάτης των ανδρών). Περίπου την ίδια εποχή ερωτεύθηκε τον πρώτο του έρωτα, την [[Οινώνη]], μια [[Νύμφες|Νύμφη]] της Ίδης. Ο πατέρας της ήταν ο [[Κεβρηνός]] (ποτάμιος θεός) ή ο [[Οινέας]] και η ίδια ήταν μάντιδα και γιατρός. Αργότερα, όταν ο Πάρις την άφησε, του είπε ότι, αν ποτέ πληγωνόταν, θα έπρεπε να έρθει σε εκείνη για να τον γιατρέψει.
Ο Πάρις περνούσε την ώρα τους βάζοντας τους [[Ταύρος (ζώο)|ταύρους]] του Αγελάου να μάχονται μεταξύ τους. Κάποιος άρχισε να νικά τους άλλους συνεχώς και ο Πάρις άρχισε να τον βάζει να αγωνίζεται ενάντια στους κορυφαίους ταύρους άλλων κτηνοτρόφων. Αφού νικούσε και αυτούς, ο Πάρις προσέφερε ένα χρυσό στέμμα σε όποιο ταύρο μπορούσε να νικήσει τον «πρωταθλητή» του. Ο θεός [[Άρης (μυθολογία)|Άρης]] απάντησε στην πρόκληση μεταμορφωνόμενος σε ταύρο και νικώντας εύκολα. Τότε ο Πάρις έδωσε ο ίδιος το στέμμα στον θεό χωρίς κανένα δισταγμό. Αυτή η τιμιότητα στην κρίση παρακίνησε τους ολύμπιους θεούς να βάλουν τον Πάρι ως κριτή του θεϊκού διαγωνισμού ανάμεσα στην [[Ήρα (μυθολογία)|Ήρα]], την [[Αφροδίτη (μυθολογία)|Αφροδίτη]] και την [[Αθηνά]].
 
== Η «Κρίση του ΠάριΠάρη» ==
[[Αρχείο:Julgamento-de-páris.jpg|thumb|right|250px|«[[Η Κρίση του Πάρι|Η Κρίση του Πάριη]]», πορσελάνη, [[Μουσείο Καπιτωλίνου]], [[Ρώμη]]]]
Για να τιμήσει τους γάμους του [[Πηλέας|Πηλέα]] με τη [[Θέτιδα]], ο [[Δίας (μυθολογία)|Δίας]], οργάνωσε μια δεξίωση πάνω στον [[Όλυμπος|Όλυμπο]]. Κάλεσε όλους τους θεούς, τις θεές και τους ημιθέους εκτός από την [[Έρις (μυθολογία)|Έριδα]], τη θεά της διχόνοιας. Για εκδίκηση, η Έριδα πέταξε ένα χρυσό μήλο που έγραφε πάνω του τη λέξη «καλλίστη» (στη δοτική), δηλαδή «για την ομορφότερη», μέσα στη δεξίωση, προκαλώντας έτσι διένεξη ανάμεσα στις θεές για το ποια εννοούσε το μήλο.
 
 
 
* Ο [[αστεροειδής]] '''[[3317 Πάρις|3317 Πάρης]]''', που ανακαλύφθηκε το 1984 και ανήκει στην [[Τρωική Ομάδα]], πήρε το όνομά του από τον μοιραίο αυτόν πρίγκηπα της Τροίας.
 
 
Ανώνυμος χρήστης