Θεοδόσιος Β´: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Περιεχόμενο που διαγράφηκε Περιεχόμενο που προστέθηκε
Γραμμή 16:
 
==Εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα==
Επί βασιλείας του Θεοδοσίου προέκυψαν σημαντικά προβλήματα, τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά. Στο εσωτερικό ο λαός βρισκόταν σε κατάσταση εξαιρετικής φτώχειας, ενώ οι μικρογαιοκτήμονες ήταν καταχρεωμένοι. Ακόμη υπήρχαν οι θρησκευτικές έριδες, οι οποίες ταλάνισαν την [[Εκκλησία]] αλλά και την κοινωνία, αφού ο λαός διαιρέθηκε σε αντιμαχόμενες παρατάξεις. Η θρησκευτική πολιτική του Θεοδοσίου υπήρξε ασταθής και ανακόλουθη. Παρέσχε προστασία σε αιρεσιάρχες όπως ο [[Οικουμενικός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως|Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως]] [[Νεστόριος]] (βλ. [[Νεστοριανισμός]]), ο οποίος είχε καταδικασθεί από τη [[Οικουμενικές σύνοδοι|Γ΄ Οικουμενική Σύνοδο]] της [[Έφεσος|Εφέσου]] ([[431]]) και ο [[Αρχιμανδρίτης]] [[Ευτυχής]] (βλ. [[Μονοφυσιτισμός]]), ο οποίος είχε καταδικασθεί από ενδημούσα σύνοδο στην [[Κωνσταντινούπολη]] ([[448]]). Η έκρυθμη εκκλησιαστική κατάσταση που δημιουργήθηκε κληροδοτήθηκε στον διάδοχο του Πατριαρχικού θρόνου [[Πατριάρχης Φλαβιανός|Φλαβιανό]].
 
Στην εξωτερική πολιτική η βυζαντινοπερσική σύγκρουση έληξε με νίκη των Βυζαντινών και τη συνομολόγηση ειρήνης, που εξασφάλισε προσωρινή ηρεμία στα ανατολικά σύνορα της αυτοκρατορίας. Οι επιδρομές των [[Βάνδαλοι|Βανδάλων]] αντιμετωπίστηκαν επιτυχώς με την στρατιωτική επέμβαση των αυτοκρατορικών δυνάμεων στη Βόρεια [[Αφρική]]. Ο ουννικός κίνδυνος αντιμετωπίστηκε –όχι όμως οριστικά – με την εξαγορά ειρήνης και της παροχής δώρων, ενώ αργότερα ο αρχηγός των [[Ούννοι|Ούννων]] [[Αττίλας]] στράφηκε προς τη [[Δύση (αποσαφήνιση)|Δύση]]. Γενικά, η αυτοκρατορία απέφυγε να εμπλακεί σε μεγάλες περιπέτειες, ενώ έδειξε έτοιμη είτε διά της διπλωματίας είτε διά των όπλων να εξουδετερώσει κάθε εχθρική απειλή.