Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Λυκάνθρωποι του Οσράιγκε»

Δεν ξέρω πια λάθη βλέπεις εσύ, αλλά το πρώτο τουλάχιστον είναι σωστό
μ (το κείμενο βρίθει συντακτικών, μεταφραστικών και μορφολογικών (βάση βικιπαιδικών κριτηρίων) λαθών... το να αφαιρείς το πρότυπο δεν λύνει το πρόβλημα, απλά το κρύβει κάτω από το χαλί...)
Ετικέτα: Αναίρεση
(Δεν ξέρω πια λάθη βλέπεις εσύ, αλλά το πρώτο τουλάχιστον είναι σωστό)
{{αυτόματη μετάφραση}}
[[Αρχείο:Werewolves of Ossory.png|thumb|upright=1.5|Απεικόνιση των λυκανθρώπων του Οσράιγκε, από την ''[[Ιουερνική Τοπογραφία]]'' του [[Γεράλδος της Ουαλίας|Γεράλδου της Ουαλίας]], περί του 1200]]
 
Οι θρυλικοί '''λυκάνθρωποι του [[Οσράιγκε]] (Όσσορι)''', ενός βασιλείου της πρώιμης μεσαιωνικής Ιρλανδίας, αποτελούν το αντικείμενο πολλών αναφορών στα μεσαιωνικά ιρλανδικά, αγγλικά και σκανδιναβικά έργα. Οι [[Λυκάνθρωπος|λυκάνθρωποι]] λέγεται ότι ήταν οι απόγονοι μιας θρυλικής φιγούρας που ονομάζεται Λάιγκνεχ Φάελαντ (Laignech Fáelad), ο οποίος ήταν ένας από τους πρώτους βασιλιάδες του Οσράιγκε. Οι θρύλοι μπορεί να έχουν προέλθει από τις δραστηριότητες πολεμιστών στην αρχαία Ιρλανδία, οι οποίοι αποτελούσαν αντικείμενο συχνών λογοτεχνικών συγκρίσεων με τους λύκους, και οι οποίοι ενδεχομένως είχαν υιοθετήσει λυκοειδήλυκίσια χτενίσματα ή φορούσαν δέρματα λύκων ενώ πήγαιναν για «λυκο-κυνήγι» και πραγματοποιούσαν επιδρομές.
 
==Υπόβαθρο==
{{αυτόματη μετάφραση}}
Οι λύκοι, αν και πλέον εξαφανισμένοι στην Ιρλανδία, κάποτε ήταν πολυάριθμοι· οι Ιρλανδοί λέγεται ότι μαστίζονταν από τα ζώα και εξέθρεψαν ένα ιδιαίτερο είδος σκύλου, το Ιρλανδέζικο κυνηγόσκυλο, για να τους κυνηγούν. Μέχρι και το 1650, λέγεται ότι το [[Κόουλρεϊν]] έχει δεχθεί επίθεση από αγέλη πεινασμένων λύκων.<ref name="Beresford2013">{{cite book|author=Matthew Beresford|title=The White Devil: The Werewolf in European Culture|url=https://books.google.com/books?id=gS2wAQAAQBAJ|year=2013|publisher=Reaktion Books|isbn=978-1-78023-205-8|page=155}}</ref> Ο λύκος είχε μια μακρόχρονη θέση στον ιρλανδικό πολιτισμό, και η ιρλανδική λογοτεχνία σε όλη τη μεσαιωνική περίοδο συνέδεε τους πολεμιστές με τους λύκους. Προέβαλλαν έναν συνδυασμό αγριάδας, ξέφρενης συμπεριφοράς, απρόβλεπτης και πρωτόγονης ζωώδους συμπεριφοράς, σεξουαλικής ικανότητας και πολεμικής γενναιότητας.<ref name="Wyatt2009">{{cite book|author=David Wyatt|title=Slaves and Warriors in Medieval Britain and Ireland, 800 -1200|url=https://books.google.com/books?id=ZCSwCQAAQBAJ|year=2009|publisher=BRILL|isbn=978-90-474-2877-0|page=74}}</ref>
 
524

επεξεργασίες