Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μάρκος Ιούνιος Βρούτος»

καμία σύνοψη επεξεργασίας
μ (μ.επιμέλεια)
{{Πληροφορίες πολιτικού
| όνομα = Μάρκος Ιούνιος Βρούτος
| εικόνα = Portrait Brutus Massimo.jpg
| μέγεθος_εικόνας =
| λεζάντα =
| αξίωμα = [[Ρωμαϊκή σύγκλητος|Ρωμαίος συγκλητικός]]
| έναρξη = 58 π.Χ.
| λήξη = 42 π.Χ.
| μαζίμε =
| αξίωμα2 =
| έναρξη2 =
| λήξη2 =
| μαζίμε2 =
| παρατσούκλι =
| αξίωμα3 = <!-- Επανάληψη εώς αξίωμα10,έναρξη10,λήξη10 κτλ αν χρειαστεί-->
| ημερομηνία_γέννησης = 85 π.Χ.
| διάδοχος3 =
| τόπος_γέννησης = [[Ρώμη]]
| παρατσούκλι =
| ημερομηνία_θανάτου = 23 Οκτωβρίου 42 π.Χ. (43 ετών)
| ημερομηνία_γέννησης = 85 π.Χ.
| τόπος_θανάτου = [[Φίλιπποι]], [[Μακεδονία (ρωμαϊκή επαρχία)|Μακεδονία]]
| τόπος_γέννησης = [[Ρώμη]]
| εθνικότητα =
| ημερομηνία_θανάτου = 23 Οκτωβρίου 42 π.Χ. (43 ετών)
| ιστοσελίδα = <!-- http://www.example.com}} -->
| τόπος_θανάτου = [[Φίλιπποι]], [[Μακεδονία (ρωμαϊκή επαρχία)|Μακεδονία]]
| εθνικότητα =
| ιστοσελίδα = <!-- http://www.example.com}} -->
}}
{{άλλεςχρήσεις4|2=για τον Έλληνα γλύπτη|3=Γεώργιος Βρούτος}}
 
===Η δολοφονία===
 
[[File:Vincenzo Camuccini - La morte di Cesare.jpg|thumb|350px|Bιντσέντζο Καμουτσίνι ''Ο θάνατος του Καίσαρα''. Ο Κάσσιος παροτρύνει τον Βρούτο να χτυπήσει κι αυτός. Ρώμη, Galleria Nazionale d'Arte Moderna.]]
Το πρωί των Ειδών του Μαρτίου ο Βρούτος, μπροστά στην Πορκία, ζώστηκε το μαχαίρι και πήγε στο θέατρο, στην στοά του Πομπήιου, όπου θα συνεδρίαζε η Σύγκλητος. Με φοβερή ψυχραιμία και αυτός και όσοι από τους άλλους συνωμότες ήταν άρχοντες, άσκησαν τα καθήκοντά τους υποδειγματικά μέχρι να έρθει ο Καίσαρ, ακούγοντας ήρεμα αιτήσεις και αντιδικίες και αποφασίζοντας ακριβοδίκαια και πλήρως αιτιολογημένα σαν να μη επρόκειτο να συμβεί τίποτα. Όταν κάποιος διαμαρτυρήθηκε για μιαν απόφαση του Βρούτου και είπε πως θα προσφύγει στον Καίσαρα, ο Βρούτος κοίταξε τους από γύρω του και είπε : ''«ἐμὲ Καῖσαρ οὔτε κωλύει ποιεῖν τὰ κατὰ τοὺς νόμους οὔτε κωλύσει»''.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 14</ref>
Ύστερα ο Αντώνιος ζήτησε να ταφεί με τιμές ο Καίσαρ και να διαβαστεί η διαθήκη του για να μη εκμανεί ο λαός. Ο Βρούτος έκανε και πάλι το σφάλμα να το επιτρέψει παρά την έντονη αντίδραση του Κάσσιου. Ο επικήδειος λόγος του Αντώνιου, τα ευεργετήματα προς τους πολίτες που περιλάμβανε η διαθήκη και η χειρονομία του να ξεσκεπάσει το σώμα του Καίσαρα και να επιδείξει τις πληγές του, εξαγρίωσαν το πλήθος που ξέσπασε σε οχλοκρατικές εκδηλώσεις. Οι συνωμότες είχαν οχυρωθεί στα σπίτια τους και απέφυγαν τα δυσάρεστα, αλλά ένας Κίννας, ποιητής και φίλος του Καίσαρα, κομματιάστηκε από το πλήθος λόγω της συνωνυμίας του με τον συνωμότη.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 20</ref>
 
Οι συνωμότες κατέφυγαν στο Άντιο μέχρι να κοπάσει η οργή του πλήθους. Η Σύγκλητος ήταν με το μέρος τους κικαι ο λάοςλαός άρχισε να δυσανασχετεί με τις απόλυτες εξουσίες που συγκέντρωσε ο Αντώνιος. Ο Βρούτος όμως δεν τόλμησε να επιστρέψει στην Ρώμη γιατί ομάδες παλιών στρατιωτών του Καίσαρα άρχισαν να μπαίνουν στην πόλη.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 21</ref>
 
Τότε έφτασε επίσης στην Ρώμη ο Οκταβιανός, μικρανεψιός και θετός γιος του Καίσαρα. Μοίρασε στους πολίτες τα χρήματα που τους άφησε ο Καίσαρ, πρόσθεσε στ’ όνομά του αυτό του Καίσαρος, πήρε με το μέρος του τους βετεράνους κι άρχισε να αντιπολιτεύεται τον Αντώνιο.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 22</ref>
Ο Βρούτος έφυγε στην Αθήνα κι άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα φιλοσοφίας. Συγχρόνως όμως προετοιμαζόταν για πόλεμο, παίρνοντας με το μέρος του τους νεαρούς Ρωμαίους που σπούδαζαν στην Αθήνα, προσεταιριζόμενος διοικητές και συγκεντρώνοντας στρατεύματα. Στην Ήπειρο νίκησε τον Γάιο Αντώνιο, αδελφό του Μάρκου, κι ετοιμάστηκε να περάσει στην Ασία.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 24-26 </ref>
 
Στην Ρώμη εν τω μεταξύ ο Οκταβιανός είχε καταστεί απόλυτος κυρίαρχος και ο Αντώνιος είχε υποχρεωθεί να εγκαταλείψει την Ιταλία. Αλλά επειδή έβλεπε ότι η ΣυγκλητοςΣύγκλητος αντιδρούσε και μάλιστα επιβεβαίωσε τους διορισμούς των συνωμοτών στις επαρχίες τους, συμφιλιώθηκε με τον Αντώνιο και εισήγαγε σε δίκη τον Βρούτο, Κάσσιο και τους άλλους. Οι δικαστές τους καταδίκασαν ερήμην, κάτω από πιέσεις και την βουβή αποδοκιμασία του λαού. Ύστερα Οκταβιανός, Αντώνιος και Λέπιδος συγκρότησαν την Δεύτερη Τριανδρία, μοίρασαν τις επαρχίες μεταξύ τους κι έκαναν τις φοβερές προγραφές μ’ εκατοντάδες θύματα, μεταξύ των οποίων και ο Κικέρων.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 27</ref>
 
Ο Κάσσιος είχε συγκεντρώσει κι αυτός αξιόλογη δύναμη στην Αφρική, και μέσω Συρίας, ήρθε στην Σμύρνη και συναντήθηκε με τον Βρούτο. Είχαν φύγει από την Ρώμη κυνηγημένοι, χωρίς ένα στρατιώτη, και τώρα ήταν έτοιμοι να διεκδικήσουν την ηγεμονία της.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 28</ref> Άρχισαν τώρα αιματηρές επιχειρήσεις εναντίον της Ρόδου και μικρασιατικών πόλεων απομυζώντας τις οικονομικά προκειμένου ν’ αντεπεξέλθουν στις ανάγκες του πολέμου.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 29-35</ref>
 
===Φίλιπποι===
Στην πεδιάδα των Φιλίππων συναντήθηκαν οι αντίπαλοι στρατοί, που το μέγεθός τους δεν είχε προηγούμενο στις εμφύλιες διαμάχες της Ρώμης. Ο στρατός του Οκταβιανού τάχθηκε απέναντι από τον Βρούτο κικαι ο στρατός του Αντώνιου απέναντι από τον Κάσσιο. Τα στρατεύματα των συνωμοτών υπολείποντανυπολειπόταν σε αριθμό, αλλά είχαν λαμπρότερο οπλισμό και μεγαλύτερες αμοιβές, χάριν των οποίων ο Βρούτος πίστευε ότι θ’ αγωνίζονταναγωνιζόταν γενναιότερα. Για τους ίδιους όμως λόγους ο Κάσσιος έβρισκε, πως έπρεπε να μημην διακινδυνεύσουν τα πάντα σε μιαμία μάχη, αλλά να παρατείνουν τον πόλεμο. Ο Βρούτος επέμενε να δώσουν τηντη μάχη στους Φιλίππους, γιατί αφ’ ενός μεν οι ιππείς τους επικρατούσαν στις αψιμαχίες που γίνοντανγινόταν, αφ’ ετέρου όμως είχαν αρχίσει αυτομολίες πολεμιστών τους. Οι διοικητές του Κάσσιου τάχθηκαν με την άποψη του Βρούτου. Μόνο ένας δικός του διοικητής, ο Ατέλλιος, πρότεινε να περιμένουν να περάσει ο χειμώνας. ''«Και σε τί θα ωφελήσει αυτό ;» ρώτησε ο Βρούτος. -«Αν όχι τίποτα άλλο, θα ζήσω περισσότερο καιρό»''. Τελικά αποφασίστηκε μάχη την επομένη.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 38-39</ref>
 
Το πρωί ένας κατακόκκινος χιτώνας υψώθηκε μπροστά από τα στρατόπεδα του Βρούτου και του Κάσσιου, σημείο ότι άρχιζε η μάχη. Οι δυοδύο τους συναντήθηκαν στον μεταξύ των στρατευμάτων τους χώρο κικαι αντάλλαξαν αυτά τα λόγια : ''«Αν δεν μας ευνοήσουν σήμερα οι θεοί»'', είπε ο Βρούτος, ''«δεν θα επιζητήσω άλλες ελπίδες κικαι άλλες προσπάθειες, αλλά θα αποχωρήσω ευγνωμονώντας την τύχη, γιατί στις Ειδούς του Μαρτίου έδωσα στην πατρίδα την ζωή μου, κικαι άλληνάλλη έζησα αντί για εκείνη, ελεύθερη και ένδοξη»''. Ο Κάσσιος χαμογέλασε και τον αγκάλιασε : ''«Μ’Με αυτές τις ιδέες ας βαδίσουμε προς τους εχθρούς. Ή θα νικήσουμε ή δεν θα φοβόμαστε πια τους νικητές»''.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 40</ref>
 
Στην μάχη της ημέρας εκείνης ο Βρούτος ανέτρεψε τις λεγεώνες τουτού Οκταβιανού, ενώ ο Κάσσιος ηττήθηκε από τον Αντώνιο. Η τραγική παρεξήγηση ήταν, ότι ο Βρούτος νόμιζε πως ο Κάσσιος νικούσε και γι’ αυτό δεν του έστειλε βοήθεια, ενώ ο Κάσσιος πίστευε, πως ο Βρούτος έχασε την μάχη και γι’ αυτό δεν περίμενε βοήθεια.<ref> Πλούταρχος ''Βρούτος'' 42</ref> ΚιΚαι ακόμη χειρότερα, όταν είδε ιππείς του Βρούτου, που έρχοντανερχόταν ν’ αναγγείλουν την νίκη, νόμισε πως είναι εχθροί, που έρχονται να τον συλλάβουν και διέταξε έναέναν απελεύθερό του να τον σκοτώσει.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 43</ref>
 
Ο Βρούτος έκλαψε πάνωεπάνω από το σώμα του Κάσσιου πριν το στείλει στην Θάσο και τον αποκάλεσε τελευταίο των Ρωμαίων. Διέταξε ύστερα να θανατωθούν οι σκλάβοι, που αιχμαλωτίστηκαν, γιατί τους έβλεπε να κινούνται ύποπτα στο στρατόπεδο, ενώ πολλούς από τους Ρωμαίους πολίτες ελευθέρωσε, λέγοντας, ότι ώς τώρα ήταν αιχμάλωτοι των αντιπάλων, ενώ τώρα πια ήταν ελεύθεροι πολίτες.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 44-45</ref> Ύστερα έδωσε στους στρατιώτες την αμοιβή τους και τους υποσχέθηκε να επιτρέψει την λεηλασία της Θεσσαλονίκης και της Σπάρτης –το μόνο ασυγχώρητο αμάρτημά του κατά τον Πλούταρχο.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 46</ref>
 
Ο στρατός των Οκταβιανού και Αντώνιου ήταν σε κακή κατάσταση, στερούμενος των αναγκαίων, στρατοπεδευμένος μέσα στα έλη, υποφέροντας από πείνα, βροχή και κρύο. Εκτός αυτού έμαθαν, ότι ο στόλος τους νικήθηκε σε ναυμαχία από τον στόλο του Βρούτου. ΕπείγοντανΕπειγόταν λοιπόν να πολεμήσουν αμέσως. Το ατύχημα για τον Βρούτο ήταν ότι, άγνωστο για ποιον λόγο, δεν πληροφορήθηκε την νίκη αυτή, παρ’ όλο που είχαν περάσει ήδη είκοσι μέρες. Αν το μάθαινε, δεν θα έδινε νέα μάχη, τώρα που ήταν σε πλεονεκτική θέση και μπορούσε να περάσει έναέναν άνετο χειμώνα.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 47. Στο ίδιο κεφάλαιο ο Πλούταρχος αναφέρει, ότι ένας αυτόμολος έφερε την είδηση της ναυτικής νίκης, αλλά δεν έγινε πιστευτός.</ref>
 
Το βράδυ της παραμονής της νέας μάχης, το φάντασμα εμφανίστηκε και πάλι στον Βρούτο κικαι έφυγε χωρίς να μιλήσει.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 48 </ref>
 
Τα πράγματα πήγαν άσχημα για τον Βρούτο από την αρχή. Ενώ επιθεωρούσε το στράτευμα για την μάχη, εκτοξεύτηκαν κατηγορίες για προδοσία και διαπίστωσε μεγάλη επιφυλακτικότητα του ιππικού. Αναγκάστηκε να περιμένει, μέχρι που είδε ξαφνικά ένα λαμπρό του ιππέα να αυτομολεί, καλπάζοντας προς τον εχθρό. Οργισμένος και φοβούμενος μήπως η αυτομολία γενικευτεί, επιτέθηκε.
 
Ο ίδιος ανάγκασε σε υποχώρηση την απέναντί του αριστερή πτέρυγα του εχθρού. Αλλά η δική του αριστερή πτέρυγα, που αποστολή της ήταν να αντέξει απλώς, ώστε να μη κυκλωθεί ο Βρούτος, κατέρρευσε. ΚιΚαι αιτία ήταν οι στρατιώτες του Κάσσιου που, ηττημένοι ήδη μια φορά, γέμισαν με ταραχή και ηττοπάθεια τον στρατό. Ο ίδιος ο Βρούτος πολέμησε λαμπρά, τόσο σαν στρατηγός όσο και σαν στρατιώτης, αλλά τελικά κυκλώθηκε.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 49</ref>
 
Σώθηκε από την αιχμαλωσία χάρη στο τέχνασμα του Λουκίλλιου, που παραδόθηκε σε κάποιους βαρβάρους ιππείς του Αντώνιου, λέγοντας, ότι είναι ο Βρούτος.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 50</ref>
 
Ο Βρούτος αποτραβήχτηκε σ’σε ένα ασφαλές σημείο, καθώς είχε πέσει η νύχτα. Σήκωσε ψηλά το βλέμμα του, απάγγειλε τον στίχο του Ευριπίδη<br />
''τον αίτιο αυτών των συμφορών μη τον ξεχάσεις, Δία'',<ref>''Μήδεια'' 332</ref> <br />
και πρόφερε αναστενάζοντας τα ονόματα των συντρόφων του που έπεσαν.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 51</ref> Κάποιος απ’από αυτούς που ήταν μαζί του, είπε, πως πρέπει να φύγουν κικαι ο Βρούτος απάντησε : ''«Πρέπει να φύγουμε ναι, όχι όμως με τα πόδια, αλλά με τα χέρια»''.<ref>''«φευκτέον, ἀλλὰ διὰ τῶν χειρῶν, οὐ διὰ τῶν ποδῶν»''</ref> Ύστερα άπλωσε σ’σε ολουςόλους το χέρι κ’και είπε, πως είναι χαρούμενος, που κανείς δεν φάνηκε άπιστος. Κατηγόρησε την τύχη για τα δεινά της πατρίδας και μόνο, και είπε, πως θεωρεί τον εαυτό του ευτυχέστερο από τους νικητές, γιατί αφήνει πίσω του την δόξα της αρετής, που τα όπλα ή τα πλούτη τους δεν θα μπορέσουν να ξεπεράσουν. Τους παρακάλεσε τέλος να φροντίσουν να σωθούν και πήγε παράμερα μ’με έναέναν αφοσιωμένο φίλο του, που σπούδαζαν μαζί ρητορική. Του έδωσε να κρατήσει το σπαθί του, απόστρεψε εκείνος το βλέμμα του, κικαι ο Βρούτος έπεσε επάνω του.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 52</ref>
 
Όταν ο Αντώνιος βρήκε το σώμα του Βρούτου, το κάλυψε με μιαμία πολυτελέστατη χλαμύδα του κικαι έστειλε το λείψανο στην Σερβιλία. Λέγεται, ότι η Πορκία αυτοκτόνησε καταπίνοντας αναμμένα κάρβουνα.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 53</ref>
 
==Η θέση του Βρούτου στην Ιστορία==
Ο Βρούτος είναι μια από τις πιο αμφιλεγόμενες μορφές της Ιστορίας. Υπόδειγμα αρετής, πιστός στο καθήκον, τυραννοκτόνος κατά τους μεν, τέρας αχαριστίας και πατροκτόνος κατ’ άλλους.<ref>Πλούταρχος ''Σύγκρισις Δίωνος και Βρούτου'' 3</ref>
 
Η αλήθεια είναι, ότι ο ψυχικός του κόσμος ήταν ένα πεδίο βίαιων συγκρούσεων ως προς τα αισθήματά του για τον Καίσαρα : Έπρεπε να μισεί τον εραστή της μητέρας του, που ντρόπιασε τ'το όνομά του και τον έκανε ν’να αμφιβάλλει για την καταγωγή του, και ν’να αγαπά τον κατά πάσαν πιθανότητα πατέρα του. Έπρεπε να εχθρεύεται τον τύραννο και να ευγνωμονεί τον ευεργέτη του.
Όλες οι πιέσεις της Ρώμης ασκούνταν επάνω του. Η αριστοκρατική παράταξη τον ήθελε αρχηγό της εναντίον της μοναρχίας του Καίσαρα. Ο Καίσαρ έβλεπε (κ’στον ίσωςΒρούτο τον προόριζε)διάδοχό στοντου Βρούτο(και ίσως τον διάδοχόπροόριζε τουγια τη διαδοχή).
 
Η πράξη του Βρούτου αποδείχθηκε μάταιη. Ο Οκταβιανός έγινε τελικά απόλυτος άρχοντας και το πατροπαράδοτο πολίτευμα καταλύθηκε. Αν πιστέψουμε τον Πλούταρχο, ο Βρούτος αγωνίστηκε για μια χαμένη υπόθεση, δεδομένου ότι το πολίτευμα αυτό είχε φτάσει σε αδιέξοδο.<ref>Πλούταρχος ''Βρούτος'' 8 : ''"ἀλλὰ τῶν πραγμάτων ὡς ἔοικεν οὐκέτι πολλοῖς ὄντων καθεκτῶν, ἀλλὰ μοναρχίας δεομένων"'', -''Σύγκρισις Δίωνος και Βρούτου'' 2 ''"ἀλλὰ καὶ δεομένοις ἔδοξε τοῖς πράγμασι μοναρχίας ὥσπερ πρᾳότατος ἰατρὸς ὑπ' αὐτοῦ τοῦ δαίμονος δεδόσθαι.· διὸ Καίσαρα μὲν εὐθὺς ἐπόθησεν ὁ Ῥωμαίων δῆμος''</ref>
 
==Πηγές==
*Vittorio Alfieri ([[Βιττόριο Αλφιέρι]]) : ''Bruto secondo'' (''Βρούτος ο δεύτερος'', 1789). Τραγωδία με θέμα την συνωμοσία και την δολοφονία. Είχε προηγηθεί η τραγωδία ''Bruto primo'' (''Βρούτος ο πρώτος'') με θέμα την ιστορία του Λεύκιου Ιούνιου Βρούτου.
 
==Γενεαλογία==
{{familytree/start}}
{{familytree | ΜΠΚ |y|~|~| Λιβ |~|~|y| ΚΣΚ |ΜΠΚ=[[Μάρκος Πόρκιος Κάτων (πατέρας του Κάτωνα του Νεότερου)|Μάρκος Πόρκιος Κάτων]]|ΚΣΚ=[[Κουίντος Σερβίλιος Καίπιο ο Νεότερος]]<br>πραίτωρ 91 πΧ|Λιβ=[[Λιβία (μητέρα του Κάτωνα)|Λιβία]]}}
{{familytree | | | |!| | | | | | | |!|}}
{{familytree | | | Κατ | | ΜΙΒ |y| Σερ |y| ΔΙΣ |Κατ=[[Μάρκος Πόρκιος Κάτων]] ο Νεότερος<br>ρήτορας|Σερ=[[Σερβηλία (μητέρα του Βρούτου)|Σερβηλία]]|ΜΙΒ=[[Μάρκος Ιούνιος Βρούτος ο Πρεσβύτερος|Μάρκος Ιούνιος Βρούτος]] ο Πρεσβύτερος<br>τριβούνος|ΔΙΣ=[[Δέκιμος Ιούνιος Σιλουανός (ύπατος)|Δέκιμος Ιούνιος Σιλουανός]]<br>ύπατος}}
{{familytree | | | |!| | | | | |!| | | |)|-|-|-|v|-|-|-|.}}
{{familytree | | | Πορ |~|~|~| ΒοΝ | | Ιο1 | | Ιο2 | | Ιο3 |Πορ=[[Πορκία (σύζυγος του Βρούτου)|Πορκία]]|ΒοΝ=[[Μάρκος Ιούνιος Βρούτος]]<br>ο Νεότερος|Ιο1=Ιουνία Πρίμα|Ιο2=[[Ιουνία Σεκούνδα]]<br><small>σύζ. [[Μάρκος Αιμίλιος Λέπιδος]]<br>της Α΄ Τριανδρίας|Ιο3=[[Ιουνία Τέρτια]]<br><small>σύζ.[[Γάιος Κάσσιος Λονγκίνος]]}}
{{familytree/end}}
 
==Παραπομπές==
{{Πλούταρχος}}
{{Authority control}}
 
 
{{DEFAULTSORT:Βρουτος Ιουνιος Μαρκος}}
65.549

επεξεργασίες