Άνοιγμα κυρίου μενού

Αλλαγές

546 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 7 μήνες
καμία σύνοψη επεξεργασίας
}}
 
[[Αρχείο:Padova-Palazzo della ragione nachts.jpg|thumb|right|Πλατεία της Πάδοβα τη νύχτα]]
Η '''Πάντοβα''' (ιταλ. ''Padova'', παλαιότερα αναφερόμενη στα ελληνικά ως Πάδοβα, Παδούη ή Πατάβιο) είναι μια από τις μεγαλύτερες και ομορφότερες πόλεις της βόρειας [[Ιταλία|Ιταλίας]] και ανήκει στο γεωγραφικό διαμέρισμα του [[Βένετο]] (Veneto). Είναι πρωτεύουσα της [[Πάδοβα (επαρχία)|επαρχίας της Πάδοβας]] και οικονομικό και επικοινωνιακό κέντρο της περιοχής. O πληθυσμός της Πάντοβας είναι (2011) 214.000. Η πόλη συχνά συμπεριλαμβάνεται, με τη [[Βενετία]] και το [[Τρεβίζο]], στη Μητροπολιτική περιοχή Πάντοβα - Τρεβιζο - Βενετία, πε πληθυσμό περίπου 1.600.000. H Πάντοβα βρίσκεται στον Ποταμό Μπατσιλιόνε, 40 χλμ. δυτικά της Βενετίας και 29 χλμ. νοτιοανατολικά της [[Βιτσέντζα]].
 
===Ύστερη Αρχαιότητα===
 
[[File:PadovaAnfiteatro1.jpg|thumb|right|250px|Τα ερείπια από το Ρωμαικό αμφιθέατρο στην Πάντοβας.]]
Η ιστορία της Πάντοβας κατά την ύστερη Αρχαιότητα ακολουθεί την πορεία των γεγονότων που ήταν κοινή για τις περισσότερες πόλεις της βορειοανατολικής Ιταλίας. Η Πάντοβα υπέφερε σοβαρά από την εισβολή των [[Ούννοι|Ούννων]] υπό τον [[Αττίλας|Αττίλα]] (452). Κατόπιν την κατέλαβαν οι [[Γότθοι]] βασιλιάδες [[Οδόακρος]] και [[Θευδέριχος ο Μέγας]]. Εντούτοις κατά το Γοτθικό Πόλεμο ανακαταλήφθηκε από την [[Βυζαντινή Αυτοκρατορία]] (540). Η πόλη καταλήφθηκε πάλι από τους Γότθους υπό τον Τοτίλα, αλλά επαναφέρθηκε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία από το [[Ναρσής (Καμσαρακάν)|Ναρσή]] το 568.Στη συνέχεια πέρασε στον έλεγχο των [[Λομβαρδοί|Λομβαρδών]]. Το 601 η πόλη επαναστάτησε κατά του Λομβαρδού βασιλιά Αγιλούλφου, από τον οποίο, αφού υπέστη μια 12χρονη μακρά και αιματηρή πολιορκία, καταλήφθηκε και κάηκε. Οι αρχαιότητες της Πάντοβας υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Τα μόνα που απομένουν σήμερα από τη Ρωμαϊκή Πάντοβα είναι τα υπολείμματα ενός [[αμφιθέατρο|αμφιθεάτρου]] (Arena) και μερικά θεμέλια γεφυρών. Οι κάτοικοι της πόλης διέφυγαν στους λόφους και επέστρεψαν να εξασφαλίσουν τα προς το ζει μέσα στα ερείπια. Η άρχουσα τάξη εγκατέλειψε την πόλη για τη [[Λιμνοθάλασσα της Βενετίας]], σύμφωνα με ένα χρονικό. Η πόλη δεν ανέκαμψε εύκολα από αυτό το πλήγμα και η Πάντοβα ήταν ακόμη αδύνατη, όταν οι οι [[Φράγκοι]] διαδέχθηκαν τους Λομβαρδούς ως κύριοι της βόρειας Ιταλίας.
 
===Δημιουργία του δήμου===
 
[[File:Sant'Antonio_(Padua)_-_Facade.jpg|thumb|right|250px|Η πρόσοψη του ναού του Αγίου Αντωνίου στην Πάντοβας.]]
Κάτω από την επιφάνεια λάβαιναν χώρα αρκετές σημαντικές κινήσεις, που επρόκειτο να διαμορφώσουν την κατοπινή εξέλιξη της Πάντοβας. Στις αρχές του 11ου αιώνα οι πολίτες θέσπισαν ένα σύνταγμα, αποτελούμενο από ένα γενικό συμβούλιο ή νομοθετική συνέλευση, και ένα εκτελεστικό σώμα. Τον επόμενο αιώνα ενεπλάκησαν σε πολέμους με τη [[Βενετία]] και τη [[Βιτσέντζα]] για το δικαίωμα ναυσιπλοΐας στον Μπατσιλιόνε και στον ποταμό [[Ποταμός Μπρέντα|Μπρέντα]]. Αυτό σήμαινε ότι η πόλη αύξανε την ισχύ και την αυτοδυναμία της. Άρχισαν να αναδύονται οι μεγάλες οικογένειες Καμποσαμπιέρο, ο [[Οίκος του Έστε]] και Ντα Ρομάνο και να μοιράζονται μεταξύ τους την περιοχή της Πάντοβας. Οι πολίτες, για να προστατεύσουν τις ελευθερίες τους, αναγκάστηκαν να εκλέξουν ένα ''"Ποντεστά"''. Η πρώτη τους επιλογή ήταν ένας κόμης από την οικογένεια Έστε. Μια φωτιά κατέστρεψε την Πάντοβα το 1174, πράγμα που έκανε αναγκαία την πραγματική ανοικοδόμηση της πόλης. Η προσωρινή επιτυχία της Λομβαρδικής Συμμαχίας συνέβαλε στην ενίσχυση των πόλεων. Εντούτοις ο ανταγωνισμός τους τις έκανε πάλι να αδυνατίσουν. Το αποτέλεσμα ήταν το 1236 ο [[Φρειδερίκος Β΄ Χοενστάουφεν]] να μπορέσει εύκολα να επιβάλει τον εφημέριό του Ετσελίνο Γ΄ντα Ρομάνο στην Πάντοβα και τις γειτονικές πόλεις, όπου συμπεριφέρθηκε με τρομερή βαναυσότητα στους κατοίκους. Ο Ετσελίνο εκθρονίστηκε το 1256 χωρίς αιματοχυσία αμάχων, χάρις στον πάπα [[Πάπας Αλέξανδρος Δ΄|Αλέξανδρο Δ΄]]. Τότε η Πάντοβα γνώρισε περίοδο ηρεμίας και ευημερίας. Άρχισε η ανέγερση της βασιλικής του Αγίου και οι Παντοβάνοι έγιναν κύριοι της Βιτσέντζας. Το 1222 ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο της Πάντοβας (το δεύτερο πανεπιστήμιο στην Ιταλία, μετά της [[Μπολόνια]]) και, καθώς άκμασε το 13ο αιώνα.<ref>"The linear ancestor of Renaissance humanism" according to Roberto Weiss, The Renaissance Discovery of Classical Antiquity (Oxford: Blackwell) 1973:17.</ref> Η Πάντοβα ξεπέρασε τη Μπολόνια, όπου δεν είχε γίνει καμία προσπάθεια να επεκταθεί η αναβίωση των αρχαίων κλασικών πέραν από το πεδίο της νομολογίας, για να γίνει κέντρο των πρώτων [[Αναγεννησιακός ουμανισμός|ανθρωπιστικών ερευνών]], με μια από πρώτο χέρι γνώση των Ρωμαίων ποιητών, που ήταν ασυναγώνιστη στην Ιταλία ή πέρα από τις Άλπεις.<ref>Guido Billanovich, "'Veterum Vestigia Vatum' nei carmi dei preumanisti padovani", Italia Medioevale e Umanistica I 1958:155-243, noted by Weiss 1973:17 note 4.</ref>
 
===Ενετική διοίκηση===
 
[[File:Duomo_(Padua)_-_Facade.jpg|thumb|right|250px|Η πρόσοψη του Καθεδρικού ναού της Πάντοβας.]]
Η Πάντοβα περιήλθε στη διοίκηση της Βενετίας το 1405, όπου κυρίως παρέμεινε μέχρι την πτώση της [[Γαληνοτάτη Δημοκρατία της Βενετίας|Δημοκρατίας της Βενετίας]] το 1797. Υπήρξε μόνο μια σύντομη περίοδος, οπότε η πόλη άλλαξε χέρια (το 1509) κατά τους πολέμους της Συμμαχίας του Καμπραί. Στις 10 Δεκεμβρίου 1508 εκπρόσωποι του Πάπα, της Γαλλίας, της [[Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας]] και του Φερδινάνδου Α΄ της Ισπανίας συνήψαν τη Συμμαχία του Καμπραί κατά της Δημοκρατίας. H συμφωνία προέβλεπε τον πλήρη διαμελισμό των Ιταλικών εδαφών της Βενετίας μεταξύ αυτών που την υπέγραψαν. Ο [[Μαξιμιλιανός Α΄ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας]] επρόκειτο να πάρει την Πάντοβα, μαζί με τη Βερόνα και άλλα εδάφη. Το 1509 η Πάντοβα καταλήφθηκε για λίγες μόνο βδομάδες από υποστηρικτές του αυτοκράτορα. Γρήγορα όμως την ανακατέλαβαν Ενετικά στρατεύματα και την υπερασπίστηκαν με επιτυχία κατά την πολιορκία των Αυτοκρατορικών στρατευμάτων (Πολιορκία της Πάντοβας - 1509). Η πόλη κυβερνιόταν από δύο Ενετούς ευγενείς, ένα ''"Ποντεστά"'' για τις πολιτικές και ένα καπετάνιο για τις στρατιωτικές υποθέσεις, που καθένας τους εκλεγόταν για δεκαέξι μήνες. Υπό αυτούς τους κυβερνήτες το μεγάλο και το μικρό συμβούλιο συνέχισαν να διεκπεραιώνουν τις δημοτικές υποθέσεις και να εφαρμόζουν το δίκαιο της Πάντοβας, που περιλαμβανόταν στις νομοθεσίες του 1276 και του 1362. Το ταμείο διαχειρίζονταν δύο οικονόμοι και κάθε πέντε χρόνια οι Παντοβάνοι έστελναν ένα από τους ευγενείς τους να διαμένει ως πρεσβευτής στη Βενετία και να επαγρυπνεί για τις υποθέσεις της πόλης του. Η Βενετία οχύρωσε την Πάντοβα με νέα τείχη που χτίστηκαν μεταξύ 1507 και 1544 με σειρά μνημειακών πυλών.
 
===Αυστριακή διοίκηση===
 
[[File:Orto_botanico_padova.JPG|thumb|right|250px|Ο βοτανικός κήπος της Πάντοβας.]]
Το 1797 η Δημοκρατία της Βενετίας εξαλείφθηκε από το χάρτη με τη [[Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο]] και η Πάντοβα παραχωρήθηκε στην [[Αυστριακή Αυτοκρατορία]] και στη συνέχεια το 1806 περιήλθε στο Γαλλικό Βασίλειο της Ιταλίας. Μετά την πτώση του [[Ναπολέων Α΄]] το 1814 η πόλη έγινε τμήμα του νεοδημιουργημένου Βασιλείου Λομβαρδίας-Βενετίας. Oι Αυστριακοί ήταν αντιπαθείς στους προοδευτικούς κύκλους στη βόρεια Ιταλία, αλλά τα αισθήματα του πληθυσμού (από τις κατώτερες μέχρι τις ανώτερες τάξεις) ήταν ανάμεικτα. Η Πάντοβα, [[Άνοιξη των λαών|το έτος των επαναστάσεων του 1848]], γνώρισε μια φοιτητική εξέγερση, που στις 8 Φεβρουαρίου μετέτρεψε το Πανεπιστήμιο και το [[Καφέ Πεντρόκι]] σε πεδία μάχης , όπου φοιτητές και απλοί Παντοβάνοι πολεμούσαν δίπλα δίπλα. Η εξέγερση όμως ήταν βραχύβια και δεν συνέβησαν άλλες αναταραχές υπό την Αυστριακή Αυτοκρατορία (ούτε προγενέστερα είχαν συμβεί), όπως στη Βενετία ή άλλα μέρη στην Ιταλία, ενώ οι αντιτιθέμενοι στην Αυστρία αναγκάσθηκαν να εξοριστούν. Υπό την Αυστριακή διοίκηση η Πάντοβα άρχισε τη βιομηχανική της ανάπτυξη. Μία από τις πρώτες Ιταλικές σιδηροδρομικές γραμμές, η Πάντοβα - Βενετία, κατασκευάσθηκε το 1845. Το 1866 η μάχη του Καίνιγκρατς έδωσε την ευκαιρία στην Ιταλία, ως σύμμαχο της [[Πρωσία]]ς, να πάρει τη Βενετία και η Πάντοβα προσαρτήθηκε επίσης στην [[Ιταλική ενοποίηση]].
 
 
=== Δημόσια συγκοινωνία ===
 
[[Αρχείο:Padova-Palazzo della ragione nachts.jpg|thumb|right|Πλατεία της Πάδοβα τη νύχτα]]
Οι αστικές δημόσιες συγκοινωνίες περιλαμβάνουν τα δημόσια λεωφορεία, μαζί με ένα νέο τραμ (που συνδέει το Albignasego, στο νότιο τμήμα της Πάντοβας, με το Pontevigodarzere στα βόρεια της πόλης, χάρη στη νέα γραμμή που χτίστηκε το 2009), καθώς και ιδιωτικά ταξί. Υπάρχει επίσης ένα ''CitySightseeing tour'' "Hop on Hop Off".
 
17.682

επεξεργασίες