Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων του «Μπενίν»

98 bytes προστέθηκαν ,  πριν από 1 έτος
Έδωσα περισσότερες πληροφορίες στο λήμμα.
(→‎Αποικιοκρατική περίοδος: Διορθώθηκε τυπογραφικό λάθος)
Ετικέτες: Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
(Έδωσα περισσότερες πληροφορίες στο λήμμα.)
Ετικέτες: Οπτική επεξεργασία Επεξεργασία από κινητό Διαδικτυακή επεξεργασία από κινητό
Με βάση τις τοπικές προφορικές παραδόσεις, το 13ο περίπου αιώνα κατοικούσαν στις όχθες του ποταμού Μόνο πληθυσμοί των Άντζα. Έπειτα από εσωτερικές διαμάχες, μεγάλο μέρος των πληθυσμών αυτών μετακινήθηκε και ίδρυσε την πόλη και βασίλειο των Αλάντα. Το 17ο αιώνα το βασίλειο αυτό διασπάστηκε και τριχοτομήθηκε σε διαφορετικά βασίλεια: της Αλάντα, της Ζακέν (σημερινό [[Πόρτο Νόβο]]) και της Αμπομέι (Δαχομέη). Το τελευταίο ήταν το μόνο που άκμασε και επέζησε μέχρι τη γαλλική αποικιοκρατία.
 
Το Βασίλειο της Δαχομέης δημιουργήθηκε έπειτα από την ένωση μίγματος πολλών εθνοτικών ομάδων που είχαν μετακινηθεί. Οι ομάδες αυτές ήταν κυρίως σουδανικής προέλευσης<ref>Συλλογικό έργο, Εκπαιδευτική Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, Παγκόσμια Ιστορία, τόμος Β΄, Εκδοτική Αθηνών, σελ. 112</ref> (Γιουρούμπα, Μάχι, Σόμπα, Μπαρίμπα κλπ.). Οι ιστορικοί δικαιολογούν αυτές τις μετακινήσεις πληθυσμών, με δεδομένο το γεγονός ότι την περίοδο εκείνη το [[δουλεμπόριο]] ήταν πραγματικότητα κι έτσι επιζητούσαν ασφάλεια. Ιδρυτής του Βασιλείου θεωρείται ο Βεγκμπαγιά, ο οποίος έζησε το 17ο αιώνα. Το βασίλειο επεκτάθηκε επί του επιγόνου του, Αγκμπαγιά (1708-32) και επί του θηριώδους στα ήθη Γκέζο (1818-58) καταργήθηκε το δουλεμπόριο με την πύλη χωρίς επιστροφή.
 
Η Δαχομέη είχε τα δικά της πολιτιστικά χαρακτηριστικά ως βασίλειο. Τα αγόρια μυούνταν στον πόλεμο από παλιούς πολεμιστές από πολύ νεαρή ηλικία. Επίσης, το Βασίλειο έγινε διάσημο για τα επίλεκτα στρατιωτικά σώματα γυναικών, που ονομάζονταν ''Ahosi'', δηλαδή «οι δικές μας μητέρες», γνωστές ως Αμαζόνες. Η έμφαση στη στρατιωτική προετοιμασία και στην πειθαρχία έκανε πολλούς Ευρωπαίους παρατηρητές του 19ου αιώνα να χαρακτηρίζουν τη Δαχομέη, ως τη Μαύρη [[Αρχαία Σπάρτη|Σπάρτη]]. Στο βασίλειο κοινή πρακτική ήταν οι ανθρωποθυσίες, ιδιαίτερα σε περιόδους εορτών. Οι αιχμάλωτοι πολέμου αποκεφαλίζονταν δημοσίως.
 
=== Αποικιοκρατική περίοδος ===
Το 15ο και 16ο αιώνα εκδηλώθηκε το ενδιαφέρον από τις δυνάμεις της Ευρώπης. Τα επόμενα χρόνια άρχισε να διαφαίνεται η υπεροχή της [[Γαλλία]]ς. Το [[1671]] ίδρυσε το οχυρό Ουιντάρ. Ως τα μέσα του 19ου αιώνα, η Δαχομέη άρχισε να χάνει την τοπική δύναμή της, επί βασιλείας του Γκλεγκλέ (1858-89) και του διαδόχου του, Μπεχαντζίν (1889-1894). Αυτό βοήθησε τους Γάλλους να θέσουν υπό τον έλεγχό τους τη χώρα, το 1890, οπότε και η Δαχομέη έγινε γαλλικό [[προτεκτοράτο]]. Σημειώνεται ότι ήδη το [[1868]] είχε παραχωρηθεί από τον Βασιλιά Γκλεγκλέ η [[Κοτονού]] στους Γάλλους. Το [[1894]], έπειτα από εκστρατείες, οι Γάλλοι κατάφεραν να καταλύσουν το Βασίλειο της Δαχομέης. Η γαλλική επέκταση συνεχίστηκε προς τα βόρεια και ως το [[1898]] καθορίστηκαν τα σύνορα της Δαχομέης με τις γειτονικές αποικίες του [[Τόγκο]] και της [[Νιγηρία]]ς, οι οποίες τότε ήταν υπό γερμανικό έλεγχο. Το [[1899]] το κράτος ονομάστηκε Δαχομέη και Εξαρτώμενα Εδάφη και αργότερα συνδέθηκε οργανικά με τις άλλες γαλλικές αποικίες στη Δυτική [[Αφρική]]. Το [[1919]] προσαρτήθηκε στη χώρα ένα μέρος του [[Τόγκο]], αποτέλεσμα των συμφωνιών που ακολούθησαν τον [[Πρώτος ΠαγκόσμιοςτρουλοςΠαγκόσμιος Πόλεμος|Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο]].
 
=== Πορτογαλικό ενδιαφέρον ===
Ανώνυμος χρήστης